गीर्भिर्गुरूणां परुषाक्षराभिस्तिरस्कृता यान्ति नरा महत्वम्।
अलब्दशाणोत्कषणा नृपाणां न जातु मौली मणयो वसन्ति॥
'भामिनीविलास'
gīrbhirgurūṇāṁ paruṣākṣarābhistiraskṛtā yānti narā mahatvam|
alabdaśāṇotkaṣaṇā nṛpāṇāṁ na jātu maulī maṇayo vasanti||
bhamineevilasan
Students and seekers who approach their chosen preceptors for education and training are often treated with harsh criticism and tirade of cruel words by the teacher during the training and practice session.. and only through surviving such harsh assault and emerging with success that they reach the zenith of greatness.
A rough gem which emerges from a mine on the remote region of the earth would attain the emince of adorning the crown of kings only after such gem undergoes tough grinding and polishing in special devices and mechanisms specially deviced for such coarse treatment.
It has to be pointed out here that the teacher does not use harsh words against the ward merely to derive sadistic pleasure. It is really a lesson in discipline and introspection. That was the Indian tradition. Agreed, there are dissenting views about this approach.
नराः people, men, seekers, students परुषाक्षराभिः through unkind, unflatering, critical words गुरूणां of preceptros teachers, guides गीर्भिः speeches, verbal assults तिरस्कृता rejected, attacked with criticism महत्वं यान्ति attain heights of greatness अलब्द शाणोत्कषणाः which have not been subjected to grinding in the tough grinding device मणयः gems नृपानां of kings मौली top of the head न जातु not ever वसति do stay
ഗീര്ഭിര്ഗരൂണാം പരുഷാക്ഷരാഭിസ്തിരസ്കൃതാ യാന്തി നരാ മഹത്വം।
അലബ്ദശാണോത്കഷണാ നൃപാണാം ന ജാതു മൌലീ മണയോ വസന്തി॥
അറിവിനായി ഗുരുവിനെ സമീപിക്കുന്ന വിദ്യാര്ഥിയും സാധകനും എല്ലാം ഗുരുവിന്റെ പരുഷമായ പെരുമാറ്റവും വാക്കുക്കളും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന നീണ്ട പരിശീലനം നേടിയശേഷം മാത്രമാണ് അവര് അറിവിന്റെയും മഹത്വത്തിന്റെയും നിറുകയില് എത്തുന്നത്. ഭൂമിയുടെ ഏതോ ഒരു കോണില് ആഴമേറിയ ഖനിയില് നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന രത്നക്കല്ല് മഹാരാജാവിന്റെ കിരീടം അലങ്കരിച്ചു മന്നന്റെ നെറുകയില് ചെക്കെരണം എങ്കില് ആ കല്ലിനു ചാണയില് നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന കഠിനമായ ഉരസല് അനുഭവിക്കുക തന്നെ വേണം.
ഇവിടെ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം. ഗുരു വികലമായ ക്രൂരത കൊണ്ടല്ല ശിഷ്യനെ വഴക്കുപറയുന്നത്.. അച്ചടക്കം നിലനിര്ത്താന് വേണ്ടിയും തെറ്റ് തിരുത്താന് വേണ്ടിയും മാത്രമാണ്. ഭാരതീയ പാരമ്പര്യം അതായിരുന്നു. ഇക്കാര്യത്തില് ഭിനാഭിപ്രായം വച്ച് പുലര്ത്തുന്നവരും ഉണ്ട്.
