Runavimochana Narasimha Stotram

श्री गणेशाय नमः ।

ओं देवता कार्यसिद्ध्यर्थं सभास्तंभसमुद्भवम् ।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ १॥

लक्ष्म्यालिंगितवामांगं भक्तानामभयप्रदम् ।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ २॥

प्रह्ळादवरदं श्रीशं दैत्येश्वर विदारणं ।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ ३॥

स्मरणात् सर्वपापघ्नं कद्रुजा विषनाशनम् ।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ ४॥

आन्त्रमालाधरं शंखचक्राब्जायुधधारिणम् ।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ ५॥

सिंहनादेन महता दिग्दन्तिभयदायकम् ।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ ६॥

क्रूरग्रहैः पीडितानां भक्तानामभयप्रदम्।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ ७॥

वेदवेदान्तयज्ञेशं ब्रह्मरुद्रादिवन्दितम् ।

श्रीनृसिंहं महावीरं नमामि ऋणमुक्तये ॥ ८॥

य इदं पठते नित्यं ऋणमोचन संज्ञितम्।

अनृणी जायते सद्यो धनं शीघ्रमवाप्नुयात्॥

śrī gaṇeśāya namaḥ ।

oṃ devatā kāryasiddhyarthaṃ sabhāstaṃbhasamudbhavam ।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 1

lakṣmyāliṃgitavāmāṃgaṃ bhaktānāmabhayapradam ।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 2॥

prahḻādavaradaṃ śrīśaṃ daityeśvara vidāraṇaṃ ।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 3॥

smaraṇāt sarvapāpaghnaṃ kadrujā viṣanāśanam ।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 4॥

āntramālādharaṃ śaṃkhacakrābjāyudhadhāriṇam ।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 5॥

siṃhanādena mahatā digdantibhayadāyakam ।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 6॥

krūragrahaiḥ pīḍitānāṃ bhaktānāmabhayapradam।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 7॥

vedavedāntayajñeśaṃ brahmarudrādivanditam ।

śrīnṛsiṃhaṃ mahāvīraṃ namāmi ṛṇamuktaye ॥ 8॥

ya idaṃ paṭhate nityaṃ ṛṇamocana saṃjñitam।

anṛṇī jāyate sadyo dhanaṃ śīghramavāpnuyāt॥

ശ്രീ ഗണേശായ നമഃ ।

ഓം ദേവതാ കാര്യസിദ്ധ്യർഥം സഭാസ്തംഭസമുദ്ഭവം ।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൧॥

ലക്ഷ്മ്യാലിംഗിതവാമാംഗം ഭക്താനാമഭയപ്രദം ।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൨॥

പ്രഹ്ളാദവരദം ശ്രീശം ദൈത്യേശ്വര വിദാരണം ।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൩॥

സ്മരണാത് സർവപാപഘ്നം കദ്രുജാ വിഷനാശനം ।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൪॥

ആൻത്രമാലാധരം ശംഖചക്രാബ്ജായുധധാരിണം ।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൫॥

സിംഹനാദേന മഹതാ ദിഗ്ദന്തിഭയദായകം ।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൬॥

ക്രൂരഗ്രഹൈഃ പീഡിതാനാം ഭക്താനാമഭയപ്രദം।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൭॥

വേദവേദാന്തയജ്ഞേശം ബ്രഹ്മരുദ്രാദിവന്ദിതം ।

ശ്രീനൃസിംഹം മഹാവീരം നമാമി ഋണമുക്തയേ ॥ ൮॥

യ ഇദം പഠതേ നിത്യം ഋണമോചന സംജ്ഞിതം।

അനൃണീ ജായതേ സദ്യോ ധനം ശീഘ്രമവാപ്നുയാത്॥

𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐚𝐫𝐞 𝐘𝐨𝐮, 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐚𝐦 𝐈.. ?

𝐊𝐫𝐢𝐬𝐡𝐧𝐚, 𝐨𝐟𝐭𝐞𝐧 𝐝𝐨 𝐈 𝐚𝐝𝐝𝐫𝐞𝐬𝐬 𝐲𝐨𝐮 𝐚𝐬 𝐚 𝐛𝐥𝐚𝐜𝐤 𝐥𝐢𝐚𝐫, 𝐚 𝐧𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭𝐲 𝐮𝐫𝐜𝐡𝐢𝐧, 𝐚𝐧 𝐢𝐦𝐩𝐨𝐬𝐬𝐢𝐛𝐥𝐞 𝐭𝐡𝐢𝐞𝐟, 𝐚𝐧𝐝 𝐬𝐨 𝐨𝐧, 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐭𝐨 𝐬𝐡𝐨𝐰 𝐨𝐟𝐟,

𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐭𝐨 𝐩𝐮𝐭 𝐨𝐧 𝐚 𝐬𝐡𝐨𝐰 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐘𝐨𝐮 𝐚𝐫𝐞 𝐬𝐨 𝐜𝐥𝐨𝐬𝐞 𝐭𝐨 𝐦𝐞,, 𝐚𝐭 𝐥𝐞𝐚𝐬𝐭 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐚𝐫𝐭..

𝐁𝐮𝐭 𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐚𝐫𝐞 𝐘𝐨𝐮, 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐚𝐦 𝐈.. ?

𝐘𝐨𝐮 𝐚𝐫𝐞 𝐭𝐨𝐨 𝐠𝐫𝐞𝐚𝐭 𝐭𝐨 𝐦𝐢𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐛𝐚𝐛𝐛𝐥𝐞 𝐨𝐟 𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐥𝐲 𝐟𝐞𝐥𝐥𝐨𝐰 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐦𝐞..

𝐈 𝐚𝐦 𝐧𝐨 𝐒𝐡𝐢𝐬𝐡𝐮𝐩𝐚𝐥𝐚.. 𝐰𝐡𝐨 𝐡𝐚𝐝 𝐡𝐚𝐝 𝐚 𝐫𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐨𝐟 𝐡𝐮𝐧𝐝𝐫𝐞𝐝 𝐭𝐢𝐦𝐞𝐬 𝐭𝐨 𝐢𝐧𝐬𝐮𝐥𝐭 𝐲𝐨𝐮..

𝐁𝐮𝐭 𝐭𝐡𝐞𝐧 𝐒𝐡𝐢𝐬𝐡𝐮𝐩𝐚𝐥𝐚 𝐰𝐚𝐬 𝐚 𝐦𝐚𝐧 𝐨𝐟 𝐬𝐮𝐛𝐬𝐭𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐚𝐬 𝐚 𝐜𝐨𝐮𝐬𝐢𝐧 𝐨𝐟 𝐲𝐨𝐮𝐫𝐬 𝐭𝐨𝐨..

𝐌𝐲 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐬 𝐚𝐫𝐞 𝐨𝐟𝐭𝐞𝐧 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐧𝐨𝐧𝐬𝐞𝐧𝐬𝐞..

𝐈 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐛𝐞𝐞𝐧 𝐧𝐨𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐢𝐟 𝐲𝐨𝐮 𝐡𝐚𝐝 𝐭𝐚𝐤𝐞𝐧 𝐦𝐞 𝐬𝐞𝐫𝐢𝐨𝐮𝐬𝐥𝐲..

𝐊𝐫𝐢𝐬𝐡𝐧𝐚, 𝐈 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐲𝐨𝐮.

krishhna the thief, the scoundrel, the liar

On Lord Krishna

You Thief!

You were born in a Jail where your parents were bound with very heavy chains, but you stole out of there and cuddled innocently beside a sleeping herds-woman and your equally cunning sister exchanged places for you. You were born to free this world of all bondage.

You scoundrel!

You ate away tons and tons of butter and drank away litres of sweet milk, all stolen from the neighborhood which fostered you. But how else could you have fed the whole universe which you carried in your belly.

Your liar!

You promised that you will never wield any weapon during Mahabharatha War but you shamelessly broke the promise and charged against Bheeshma threatening to attack him with the wheel of a Chariot. Had you any choice? Your staunch devotee had promised that he will force you to take weapon during the war and saving his promise was dearer to you than keeping your own glory!

You debauch

You roamed in the banks of Kalindi and the precincts of Brindaban dancing with innocent girls who forgot all proprieties in life. But that was the union of the Jeevatman with Paramatman.

You pretender,

Krishna, you, the darkest, craftiest, ugliest boy, you taught Geetha, teaching a brother to kill his own brothers but in truth this Geetha is the most sublime treatise on the meaning of human existence transcending the limits of caste, creed, religion,nationality and more than anything else, time. The greatest tattwa given by this Bharath is Krishna and Krishna alone.

I love you Krishna.

If an answer could be found, it would be absolute freedom

On rare occasions while thinking of God something within snaps.

The eyes well up and shed tears.

The mind fills up and tries to explode with love happiness and so many untold lovely feelings.

Is it the chemical reaction happening in the deluded mind?

Or is there someone inside doing the backseat driving ?

If an answer could be found, it would be absolute freedom

Krishna when will you grant me that?

who is Krishna? who is not Krishna?

Was all these Krishnas one and the same?

Difficult to conceive. Even a complete recluse who refused even to wear clothes, Sadasiva Brahmendra sings,

"मदशिखिपिञ्चालङ्करुत चिकुरे महनीयकपोल विजित मुकुरे श्रीरमणीकुचदुर्गविहारे सेवकजनमन्दिर मन्दारे मानस सञ्चर रे।ब्रह्मणि मानस सञ्चर रे।

madaśikhipiñcālaṅkṛta cikure mahanīyakapola vijita mukure śrīramaṇīkucadurgavihāre sevakajanamandira mandāre mānasa sañcara re|brahmaṇi mānasa sañcara re| "

"My mind you travel in the realms of Brahmam which has His hair adorned with the feathers of a peacock hen in her rut, whose cheeks compete with a fresh sprouting redleaf in colour, Who dwells in desire at the breast of SriiRamani the Lakshmi..". the greatest recluse is enchanted by the earthly beauty and the amorous beauty of that dark urchin of Brindaban,

The beauty of Krishna and Radha drives Jayadeva into raptures of devotionपश्यति दिशि दिशि रहसि भवन्तं त्वदधरमधुरमधूनिपिभन्तं।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥१

त्वदभिसरणरभसेन वलन्ती पतति पदानि कियन्ति चलन्ती।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥२॥

विहितविशदविसकिसलयवलया जीवति परमिह तवरतिकलया।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥३॥

मुहुरवलोकनमण्डनलीला मधुरिपुरहमिति भावनशीला।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥४॥

त्वरितमुपैति न कथमभिसारं हरिरितिवदति सखीमनुवारं।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥५॥

श्लिष्यति चुंबति जलधरकल्पं हरिरुपगत इति तिमिरमनल्पं।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥६॥

भवति विळम्बिनि विगळितलज्जा विलपति रोदिति वासकलज्जा।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥७॥

श्रीजयदेवकवेरिदमुदितं रसिकजनं तनुतामतिमुदितम्।

नाथ हरे! सीदति राधा वासगृहे॥८॥

इति श्रीजयदेवकविराजविरचिते गीतगोविन्दे अष्टपदी १२

paśyati diśi diśi rahasi bhavantaṁ tvadadharamadhuramadhūnipibhantaṁ|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||1

tvadabhisaraṇarabhasena valantī patati padāni kiyanti calantī|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||2||

vihitaviśadavisakisalayavalayā jīvati paramiha tavaratikalayā|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||3||

muhuravalokanamaṇḍanalīlā madhuripurahamiti bhāvanaśīlā|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||4||

tvaritamupaiti na kathamabhisāraṁ hariritivadati sakhīmanuvāraṁ|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||5||

śliṣyati cuṁbati jaladharakalpaṁ harirupagata iti timiramanalpaṁ|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||6||

bhavati viḻambini vigaḻitalajjā vialpati roditi vāsakalajjā|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||7||

śrījayadevakaveridamuditaṁ rasikajanaṁ tanutāmatimuditam|

nātha hare sīdati rādhā vāsagṛhe||8||

iti śrījayadevakavirājaviracite gītagovinde aṣṭapadī 12

This is a very beautiful song of separation from Jayadevas Giitagovinda.. Here Radha is under the pangs of separation from Krishna at at the same time in desperation and anger mixed with love for Krishna because she had been informed by her friends that the dobonair lover is having a nice time with other girls. Radha is never pleased with such activities of Krishna but then her love for Him is eternal..So she is in a condition as if she is smouldered by the fire of separtion from Krishna.

The condition of Radha is explained to Madhava in detail by a friend and emissary who has approached the lover who has gone away in mock estrangement.

1. You Hari the master, Radha is visualizing that you are engaged in kissing and loving other girls in secret places and they are drinking the nectar of your lips. So she is sitting in her bower in utter sorrow with a broken heart.

2. You Hari the master, Radha made a brave attempt to come in search of you, but out of sorrow and tiredness she has fallen down in her place even while she was taking a few steps towards your rendezvous. Therefore she is sitting in her bower in utter sorrow with a broken heart

3.You Hari the master, Radha is being burnt by the fire of love but she is just remaining alive in her place covering herself with cooling aids like covering her body with the stalks of the lotus, just keeping alive in the desperated hope that you will come back to her and love her to hear hearts content. Therefore she is sitting in her bower in utter sorrow with a broken heart

4. You Hari the master, she has adorned herself in exquisite clothes and jewellery in the expectation that she will be receiving you in her place, and she is hallucinating that the jewellery and other adornments represent you and so she is herself Madhava..Therefore she is sitting in her bower in utter sorrow with a broken heart

5.You Hari the master, as if in a stupour she is repeatedly asking the friends why you are not coming to her and give her love.Therefore she is sitting in her bower in utter sorrow with a broken heart

6. You Hari, the master, Radha, in her hallucination is seeing you in the darkness of her abode which is resembling the blackest cloud, you the personification of the beauty of blackness and is making moke embraces and giving kisse to that darkness. Therefore she is sitting in her bower in utter sorrow with a broken heart

7. You Hari, the master, she has kept her abode clean, and has adorned herself to the greatest beauty in the expectation that she will be receiving you immediately, but now desperate that you have not yet visited her, she is shedding tears. Therefore she is sitting in her bower in utter sorrow with a broken heart

8. May this beautiful song of Jayadeva describing the vipralamba state of Radha, please the hearts of all the readers and shower on them the blessings of Hari.

(Gita Govindam)

..All mothers see in Krishna their eldest son and expects Him to take care of their lives and lives of their other children

His little elder brother

In a village there lived an indigent widow with a child of five years. The man of the house had left for God's abode when the child was just one year and what he left behind was only a thatched house, a little land and a few cattle. The lady was, through her dint of hard work, tilling the soil, rearing the cattle and eking out an income to keep the child and herself away from hunger. She would have preferred t have forty eight hours for a day to do all her chores. The child Ram was now ready to go to a gurukul to learn his first letters. The boy was enthusiastic but the gurukul was some seven miles away with a stretch of thick forest spanning three miles intervening. The boy could not travel the distance, especially the forest track for fear of the obvious dangers. The mother had no time to accompany the child lest they would starve.

So she told little Ram, " My child you can go to school from tomorrow.. Remember that you have a little elder brother who lives in the forest, rearing his own cows and happily singing on his flute. When you reach the forest area, you just call your elder brother, and he will look after you. But mind you he is a very shy boy. If you ask anything about him he will simply leave you and go away. So simply obey him and follow him."

The child had absolute faith in what his mother said. He set out to school the next morning. When he reached the precincts of the forest the child was terrified. He did not know how to proceed. He called out, "My Anna, I do not know how to go ahead, come and take me through the fores"

True to the mother's words, there appeared a dark little boy slightly older than Ram. He was surrounded by some cows and calves and he had a rustic flute which he had tucked to his hip-garment. " Young brother, I knew you will come. Now walk along with me. I will lead you through the forest path." The elder brother entertained the younger one with music, snacks and nice stories, and the child did not know the tiredness of walking so long a distance. While leaving him, the Anna said, " when you are coming back, you just call out to me, and we can happily walk back."

This happy routine continued for days. The mother was happy. Ram was a bright boy and the guru was also pleased. The class consisted of many princes and other rich students but the Guru was always kind to our little Ram.

One day it was announced that the Guru's daughter was getting married. The students were all invited for the happy function. It was the duty of the disciples to offer presents to the Guru's daughter on such occasion. Ram asked his mother what he could do. She has nothing to give. She said, "Ask your Anna"

That morning Ram unburdened his woes to his Anna. The elder brother was cheerful. " Do not worry. I shall arrange for a present."

He just filled a coconut shell with the milk from a cow he was rearing and told the young boy to give this shell with milk as the present.

The innocent Ram was happy. He carried the small coconut shell with little milk in it with great gusto and offered it as present to the marital couple. The affluent classmates around him were laughing at him. The Guru's servant openly quipped "what is to be done with this little milk in a dirty coconut shell?" The guru was kind. He instructed the servant to pour the milk into a cistern. But when the milk was poured , the flow never stopped. The cistern, and all other utensils in the house were filled with milk, but still milk was flowing.. that milk of divine aroma and taste.. The teacher was wonder-stuck. " From where did you get this cup of milk?" He asked.

The innocent boy that Ram was recounted all his story about his daily travel with his Anna, and how the elder brother had secured the present for the young child.

"What is the name of your elder brother?" Asked the Guru. The child replied that his mother had instructed him not to ask any personal questions to the Anna and so he did not know.

But the Guru knew. " That Anna of your is none other than Govinda himself. Come to the forest, let us all have a darshan of Him" The guru, his family and his sishyas all made a beeline to the forest, with Ram in the lead. As usual, Ram called out his Anna. There was no response. He repeated the address a few more times and when there was no result, Ram started crying.

Then a voice came from the forest, " My younger brother Ram , you are innocent and you did not know who I was. So I was visible to you and I played and sang with you. But now you know who I am, and all these people also know that. I cannot appear before you in person any more. But I love you so much.. Whenever you call me with love I will fulfill your wants.. But you cannot see me again."

Yes, Krishna is a wonder... He Gave us Gita, He assured us that He will appear before us whenever righteousness wanes and evil forces try to gain ascendency..

यथा यथा हि धर्मस्य घ्लानिर्भवति भारत अभ्युत्थनमधर्मस् तदात्मानं सृजाम्यहं॥

yathā yathā hi dharmasya ghlānirbhavati bhārata abhyutthanamadharmasya tadātmānaṁ sṛjāmyahaṁ|| ( bagavat gita)

He assured I am sitting in the heart of all, I am the controller of the memory, knowledge, and the loss of such faculties, I am the one who is known by all Vedaas, I am the author and executor of Vedaanta, and I am the one who knows the Vedas completely..

सर्वस्य चाहं हृदि सन्निविष्टः मत्तः स्मृतिज्ञानमपोहनम् च वेदैश्च सर्वैरहमेव वेद्यः वेदान्तक्रित् वेदविदेवचाहं।

sarvasya cāhaṁ hṛdi sanniviṣṭaḥ mattaḥ smṛtijñānamapohanam ca vedaiśca sarvairahameva vedyaḥ vedāntakrit vedavidevacāhaṁ| (bagavat gita)

So who is Krishna? So who is not Krishna?

our sense organs have their limits for cognizance...they can view, hear or sense happenings only within certain limits

 

Our perception is essetially  the result of our faculties of cognizance and maybe, they have limitations...

God was, is and will be present for ever, everywhere and nowhere. Inside, outside and anywhere...

However, our sense organs have their limits for cognizance...they can view, hear or sense happenings only within certain frequency ranges or within certain parameters..

Krishna is there within those limits and is also present beyond..

We attempt to understand The Universal thing is according to our capacities..

Therefore every idea is correct when it comes to our effort in perceiving Krishna..

A realm of no wrongs..

Every being is just hungry for Him.. become one with Krishna

Whatever be the system of belief

and whoever may call it anything...

if there is any purpose for this life

that can be realized onlywhen He,

that rogue Krishna, comes and tells

" I am here.."

Every being is just hungry for Him

Maybe it will take many births and deaths many sufferings

oceans of tears

but this helpless silly human being has

to find Him

and

should become one with Krishna.

Krishna--He is just me or you He is me and you too He is everything

Krishna is not a theory

or science

or philosophy.

He is an emotion

He is a love

He is just me or you

He is me and you too

He is everything

But He is an elusive rogue..

for sure

കൃഷ്ണന്‍ ഒരു സങ്കേതം അല്ല

ശാസ്ത്രമല്ല

തത്വശാസ്ത്രം അല്ലേയല്ല

അവന്‍ ഒരു വികാരമാണ്

അവന്‍ സ്നേഹമാണ്

അവന്‍ താങ്കളോ ഞാനോ ആണ്

അവന്‍ താങ്കളും ഞാനും ഒക്കെ ആണ്

അവന്‍ എല്ലാമാണ്

പക്ഷെ അവന്‍ നമ്മില്‍നിന്നു പെട്ടെന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്ന ഒരു വിരുതനാണ്

കൊച്ചു കള്ളനാണ്

ഉറപ്പ്

അവന്‍ പിടിതരില്ല

Who is infinite? He or the love of Mother Yasodha?

आलोक्य मातुर्मुखमादरेण स्तन्यं पिबन्तं सरसीरुहाक्षम् ।

सच्चिन्मयं देवमनन्तरूपं बालं मुकुन्दं मनसा स्मरामि ॥ २ ॥

aalokya maaturmukham aadharena stanyam pibantam saraseeruhaksham

sacchinmayam devam ananta roopam baalam mukundam manasaa smaraami.

from Mukundaashtakam

He is drinking the nectar from the breast of his mother

and has fixed his respectful gaze on her face.with those lotus-like eyes..

He, who is the embodiment of all that is true and all that can be thought of,

He whose form is limitless

May He be pleased to permit me to think of that blissful form of His.. that child Mukunda....

The infinite is seen connected to the limitless love of the mother..

Who is infinite?

He or the love of Mother Yasodha?

ആലോക്യ മാതുര്‍മുഖം ആദരേണ

സ്തന്യം പിബന്തം സരസീരുഹാക്ഷം

സച്ചിന്മയം ദേവം അനന്തരൂപം

ബാലം മുകുന്ദം മനസാ സ്മരാമി

മുകുന്ദാഷ്ടകത്തില്‍ നിന്ന്

അമ്മയുടെ അന്പാര്‍ന്ന മുഖത്തേക്ക്

ആദരപൂര്‍വ്വം കണ്ണുപായിച്ചുകൊണ്ട്

അവളുടെ അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍

നുണഞ്ഞുകുടിക്കുന്ന താമരക്കണ്ണനെ

നന്മയുടെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും

പ്രത്യക്ഷരൂപനായി നിലകൊള്ളുന്ന

ആ നിത്യചൈതന്യത്തെ

പിഞ്ചുപൈതലായി നമ്മെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന

ആ മുകുന്ദനെ അകതാരില്‍ ഓര്‍ക്കട്ടെ.

അളവില്ലാത്ത ആനന്ദം

അവന്നാണോ

ആ യശോദക്കാണോ

അല്ല അവനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന നമുക്കാണോ ?

I love you Krishna..

When His thoughts enter the mind, the tears of pain metamorphose to tears of ecstacy and love

I have a kick on Krishna for ever because He kicks me almost every day in the very physical context..

There is not a single thing in life that he has not shortcircuited or smashed with his whims and what not.. which I cannot decipher..

Still I have kicks on Him and survive too..

And love Him too.. .Love Him madly.

When His thoughts enter the mind, the tears of pain metamorphose to tears of ecstacy and love.. Can understand easily why Bharathi said that when he touched fire, he felt the happiness touching the Nandalaalaa..

தீக்குள் விரலை வைத்தால் நந்தலாலா உன்னை தீண்டும் இன்பம் தோன்ருதெடா நந்தலாலா

when His thoughts enter the mind, it is as if we enter a super Airconditioned cozy room just after being in as place with scorching temperature of 45 degree celsius.. as in Vellore.

In fact we are just rubber balls in His hands.. as long as there is air withing us, we have to bounce back..

Once the ball is pierced, it just lies dead on the ground..

I think parents should have the sense not to drive their boys and girls unreasonably, and they should be able to inculcate in their wards the idea of golden balance which only God can decide.

Life is not democratic or fair, even if we would love it to be like that when such democracy is to our advantage..

And we tend to rebel against egalitarianism when our interests gets prejudiced..

We humans are like that..

And even people who think in a mature fashion, and articulate ideas nicely, would flinch and flounder when realities face them..

When misfortune confronts us let us bang out heads on the wall but we have to ensure that the head is not smashed..

There lies the real maturity.

where can you find a darker niche to hide ?

क्षीरसारमपहृत्य शङ्कया स्वीकृतं यदि पलायनं त्वया।

मानसे मम नितान्त तामसे नन्दनन्दन कथं न लीयसे॥

kṣīrasāramapahṛtya śaṅkayā svīkṛtaṁ yadi palāyanaṁ tvayā|

mānase mama nitānta tāmase nandanandana kathaṁ na līyase||

You thief, son of Nanda, Krishna, are you running for shelter, fearing discovery, capture and punishment after stealing butter ? If that is so why don’t you hide inside my mind, my mind which is filled with eternal darkness ?

Krishna has to find a dark corner to hide, as he has stolen butter and is afraid of being caught. He is actually running around searching for a place to hide. The poor devotee tells the Lord.. Krishna, the darkest place, where there can never be any light of enlightenment is my own mind. Why do not you occupy the dark shelter that is my dark mind?

The poet thinks that there could be no darker space to hide, than his own mind.

The poet perhaps forgets the fact that once that butter-thief occupies his mind, that space would be converted into a region of eternal brightness.

हे नन्दनन्दन You son of Nadagopa त्वया by you क्षीरसारं butter अपहृत्य having robbed, having stolen शङ्कया in fear of being found out, being caught पलायनं flight for shelter यदि if स्वीकृतं adopted चेत् if that is so त्वं you नितान्त तामसे where there is eternal, permanent darkness मम my मानसे mind कथं न why not लीयसे you stay hiding ?

ക്ഷീരസാരമപഹൃത്യ ശങ്കയാ സ്വീകൃതം യദി പലായനം ത്വയാ।

മാനസേ മമ നിതാന്ത താമസേ നന്ദനന്ദന കഥം ന ലീയസേ॥

കൊച്ചു കള്ളാ, നന്ദഗോപന്‍റെ മകനെ, കൃഷ്ണാ, നീ വെണ്ണ കട്ടെടുത്ത ശേഷം ആ കളവു കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുമെന്നും അടി കിട്ടും എന്നും ഭയന്ന് തൊണ്ടിമുതലുമായി ഒളിസങ്കേതം തേടി ഓടി നടക്കുകയാണല്ലേ.?

നിനക്ക് എന്നും (അറിവില്ലായ്മടെയും പാപത്തിന്‍റെയും )ഇരുട്ട് മാത്രം നിറഞ്ഞ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ക്കയറി ഭദ്രമായി ഒളിച്ചിരുന്നൂടെ ?

ആ ഇരുട്ടില്‍ നിന്നെ ആര് കണ്ടുപിടിക്കാനാണ് ?

അജ്ഞതയുടെ അന്ധകാരം ചൂഴുന്ന സ്വന്തം മനസ്സിനേക്കാള്‍ ഇരുണ്ട ഒരു ഇടവും ഉണ്ടാവാനിടയില്ല എന്നാണ് കവി കരുതുന്നത്.

പക്ഷെ കവി ഒരു കാര്യം മറക്കുന്നു. വെണ്ണ കട്ട ആ കുട്ടിക്കുറുമ്പന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനസ്സില്‍ കയറിയാല്‍ പിന്നെ അവിടമെല്ലാം അനശ്വരമായ പ്രകാശം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു പോവില്ലേ ?

meghaśyāmaṃ pītakauśeyavāsaṃ

मेघश्यामं पीतकौशेयवासं

श्रीवत्साङ्कं कौस्तुभोद्भासिताङ्गम् ।

पुण्योपेतं पुण्डरीकायताक्षं ।

विष्णुं वन्दे सर्वलोकैकनाथम् ॥

meghaśyāmaṃ pītakauśeyavāsaṃ

śrīvatsāṅkaṃ kaustubhodbhāsitāṅgam ।

puṇyopetaṃ puṇḍarīkāyatākṣaṃ

viṣṇuṃ vande sarvalokaikanātham ॥

I worship Lord Vishnu, the master and protector of the entire universe.

who is having the body shine as dark as the black cloud, who is dressed in bright yellow silk cloth, who is having the birthmark Shreevatsam on his chest, whose brilliant glow is enhanced by the shine of the gem Kausthubha decorating his body, who is the abode of and is over filled with virtue or punyam and is the source of all virtue, who is having a pair of eyes as wide and huge as a pair of fully blown lotuses.

अहं I मेघ श्यामं who is dark like a black cloud पीत कौशेय वासं who is clad in bright yellow silk cloth श्रीवत्साङ्गं who is having the birthmark Shreevatsam on his torso कौस्तुभ उत्भासिताङ्गं whose shine is enhanced by the gem Kaustubha decorating his body पुण्य उपेतं who is full and is overflowing with virtue or punyam पुण्डरीक आयताक्षं who is having a pair of eyes as wide as fully blown lotuses सर्व लोकैक नाथं who is the master and protector of the entire universe विष्णुं वन्दे worship Vishnu

മേഘശ്യാമം പീതകൌശേയവാസം

ശ്രീവത്സാങ്കം കൌസ്തുഭോദ്ഭാസിതാംഗം ।

പുണ്യോപേതം പുണ്ഡരീകായതാക്ഷം

വിഷ്ണും വന്ദേ സര്‍വലോകൈകനാഥം ॥

പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ മുഴുവന്‍ നാഥനും സംരക്ഷകനുമായ ഭഗവാന്‍ വിഷ്ണുവിനെ ഞാന്‍ വന്ദിക്കുന്നു.

അവിടുത്തെ തിരുവുടല്‍ കാര്‍മേഘം പോലെ കറുത്തിരുണ്ട നിറം കൊണ്ടതാണ്.

അവിടുന്ന് മഞ്ഞപ്പട്ടുടയാട അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ശ്രീവത്സം എന്ന മറുക് അവിടുത്തെ തിരുമാറിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. കഴുത്തില്‍ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അമൂല്യമായ കൌസ്തുഭരത്നം അവിടുത്തെ മേനിയുടെ ശോഭയെ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

പുണ്യം നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന, പുണ്യങ്ങളുടെ ഉറവിടമായ സാന്നിധ്യം ആണ് അവിടുത്തേത്.

വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ജോഡി താമര മലരുകളെപ്പോലെ അവിടുത്തെ കണ്ണിണകള്‍ തിളങ്ങുന്നു.

I depend for my lifelong protection on that Krishna

छायायां पारिजातस्य हेमसिंहासनोपरि

आसीनमम्बुदश्याममायताक्षमलङ्कृतम् ।

चन्द्राननं चतुर्बाहुं श्रीवत्साङ्कित वक्षसं

रुक्मिणी सत्यभामाभ्यां सहितं कृष्णमाश्रये ॥

chāyāyāṃ pārijātasya hemasiṃhāsanopari

āsīnamambudaśyāmamāyatākṣamalaṅkṛtam ।

candrānanaṃ caturbāhuṃ śrīvatsāṅkita vakṣasaṃ

rukmiṇī satyabhāmābhyāṃ sahitaṃ kṛṣṇamāśraye ॥

I depend for my lifelong protection on that Krishna

Who is seated on a throne made of pure gold,

Seated there under the cool shadow of the wish-yielding celestial Parijatha tree of the heaven

Krishna who is having very wide eyes,

Krishna who has decorated himself attractively,

Krishna who is having a face resembling the full moon,

Krishna who shines with four hands. Krishna, whose beauty is enhanced by the birthmark Sreevatsa adorning his chest,

Krishna who is having a body colour that would exactly match the blue-black colour of the rain cloud,

and who is giving audience in the company of his beloved consorts Rukmini and Sayabhama.

अहं I पारिजातस्य छायायां in the shadow of the celestial wish yielding parijatha tree हेम सिम्हासनोपरि on a throne made of pure gold आसीनं seated आयताक्षं having wide eyes अलङ्कृतं having adorned or decorated himself nicely चन्द्राननं having a face as bright as (full)moon चतुर्बाहुं having four hands श्रीवत्स अङ्कित वक्षसं having the attractive birthmark Sreevatsam on his chest अम्बुद श्यामं having the bluish black colour of dark cloud रुक्मिणी सत्यभामाभ्यां सहितं in the company of his consorts Rukmini and Satyabhama कृष्णं आश्रये depend for protection on that Krishna

ഛായായാം പാരിജാതസ്യ ഹേമസിംഹാസനോപരി

ആസീനമംബുദശ്യാമമായതാക്ഷമലങ്കൃതം ।

ചന്ദ്രാനനം ചതുര്‍ബാഹും ശ്രീവത്സാങ്കിത വക്ഷസം

രുക്മിണീ സത്യഭാമാഭ്യാം സഹിതം കൃഷ്ണമാശ്രയേ ॥

ഞാന്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി ആ കൃഷ്ണനെ ആശ്രയിക്കുന്നു

സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ ആശിച്ചതെല്ലാം ഭക്തര്‍ക്ക്‌ നല്‍കുന്ന കല്പകവൃക്ഷമായ പാരിജാതത്തിന്‍റെ തണലില്‍, തനിത്തങ്കം കൊണ്ട് നിര്‍മിച്ച സിംഹാസനത്തില്‍ ആസനസ്ഥനായ കൃഷ്ണന്‍

വളരേ വിടര്‍ന്ന കുസൃതിത്തരം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുള്ള കൃഷ്ണന്‍

എല്ലാ അലങ്കാരവസ്തുക്കളും ഭംഗിയായി അണിഞ്ഞ കൃഷ്ണന്‍

മുഴു നിലാവ് പോലെ തിളങ്ങുന്ന മുഖമുള്ള കൃഷ്ണന്‍

നാല് തൃക്കൈകളോടെ എഴുന്നള്ളുന്ന കൃഷ്ണന്‍

അഭൌമമായ സ്വന്തം സൌന്ദര്യത്തിനു മാറ്റുകൂട്ടുന്ന ശ്രീവത്സം എന്ന മറുക് മാറി ധരിക്കുന്ന ആയ ഭുവനസുന്ദരന്‍

പൊഴിയാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന കാര്‍മേഘം പോലെ കറുത്ത നിറം കൊണ്ട ശരീരത്തോടെ തിളങ്ങുന്ന കൃഷ്ണന്‍

തന്‍റെ ഹൃദയേശ്വരിമാരായ രുക്മിണിയോടും സത്യഭാമയോടും ഒത്ത് ദര്‍ശനം നല്‍കുന്ന കൃഷ്ണന്‍

agrey pashyaami.. अग्रे पश्यामि.. agre pashyami..

Bhattathiri started.with.

.tat taawad bhaati..तद तावत् भाति

"that something is shining in Guruvayoor"

He concluded.with ..

agrey pashyaami.. अग्रे पश्यामि.. agre pashyami..

"I see the being in front of me that form of the Child "

I think this is ultimately the path trodden by a devotee and the ardent lover of that naughty and crafty Krishna

At first we start by referring to Him in rather reverent, distant and impersonal terms..

As we interact with the Master, we would start getting close, and finally,

He will be standing before us in all his glory, to be seen and devoured by our naked eyes..

Dhruva saw it,

Gajendra Saw it,

and

Melpathur also saw it..

Will we see it?

Krishna I love you...

who wants that Kannan unless He is that naughty self?

സര്‍വവ്യാപിയായ കൃഷ്ണനെ ഏതൊരു വസ്തുവിലും കാണാം.

കാക്കച്ചിറകുകളുടെ കറുപ്പിലും മുന്നില്‍ കാണുന്ന മരങ്ങളുടെ പച്ചപ്പിലുമെല്ലാം ഭാരതി നന്ദലാലനെ കണ്ടു..

പക്ഷെ പ്രശ്നം വരുന്നത് അവന്‍ ഏതെങ്കിലും

ഒരു വസ്തുവില്‍ മാത്രം കുടികൊള്ളുന്നു

എന്ന് തോന്നുമ്പോഴാണ്...

ഗുരുവയായൂര്‍ ശ്രീകോവിലിലെ അഞ്ജനശിലയിലും

വീട്ടുമുറ്റത്ത് അലക്കുകല്ലിലും

അവന്‍ തന്നെയാണ് ഉള്ളതെന്ന്

ഹൃദയം പറഞ്ഞാല്‍ മതി..

സദാശിവബ്രഹ്മേന്ദ്രര്‍ പാടി...

മദശിഖി പിഞ്ചാലംകൃത ചികുരേ

മഹനീയ കപോല വിജിത മുകുരേ

മാനസസഞ്ചര രേ ബ്രഹ്മണി

മാനസസഞ്ചര രേ..

ബ്രഹ്മത്തെ നേരിട്ടറിഞ്ഞ അനുഭവിച്ച ആ യോഗിവര്യന്‍ തന്റെ മനസ്സിനോട് പറയുകയാണ്‌ ..

" മനസ്സേ,, മയില്‍‌പീലി കെട്ടിയ മുടിയോടെ നില്‍ക്കുന്ന

ചെന്തളിരിനെ വെല്ലുന്ന ഓമല്‍ചൊടികളോടെ

ദര്‍ശനം തരുന്ന ആ ബ്രഹ്മത്തിലേക്ക് നീ സഞ്ചരിക്കു"

കാര്‍മുകിലിന്‍റെ നിറവും കുട്ടിക്കുറുമ്പും ഇല്ലാത്ത കണ്ണനെ ആര്‍ക്കുവേണം?

we can feel the presence of Krishna in everything..

after all there is nothing that ever existed without His presence.. Bharathiyar could feel His presence in the dark hue of the feathers of a crow and in the greenery of all the trees he could ever see.

The crunch is when we tend to think that Krishna is confined exclusively to any particular space or thing.

The heart should know that Krishna is present in the fine granite statue ensconced in the sanctum of Gurvayur as also in the washing stone lying in the back yard..

Sadaashiva Brahmendra sang.. madashikhi pinchaalamkrutha chikure mahaneeya kapola vijita mukure Maanasa samchara re brahmani maanasa samchara re

My mind, you dwell upon the Brahmam which manifests itself with his locks tied with a peacock feather, and shows his cheeks which would defeat in texture the soft red sprouting of a leaf..

This comes from the mind of a yogi who has already seen and experienced brahmam..

Yes, who wants that Kannan without his black beauty of rain clouds, who wants that Kannan unless He is that naughty self?

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are

Perumal (Krishna the supreme one ) will never reject anything we give him..even if it is just our sin.

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are.

Even for a person who seems to have lost everything perumal is there.

That is why every azhvar at some stage or other calls sriman narayana as mother..

often our concentrated sin and karma prevent us from calling out the aadhimoolam ..

we seem to be like fellows swimming in Ganga dying of thirst..

just because we refuse to open our mouths.

hari hari stotram

The highly respected scholar Puducode Rama Iyer Ramachander mama published the Hari Hari stotram with English script for lyrics with a very simple and elegant translation. Later on since the prayer is in Tamil (used by Iyers of Palakkad the version of the Stotram in tamil script was added.

By way of my respect to the eminent scholar PRR mama I am just giving the transliteration of the stotram in Malayalam script.

The srotram is a simple narration of the life of that sweet krishna..a brief narration of ramas life also comes within. Those who know Malayalam can easily read and understand.

For full version please visit PRR mamas blog Raja Thathas bogs which is very famous.

ஹரி ஹரி ஸ்தோத்திரம்ഹരി ഹരി സ്തോത്രം

ഓട കടലില്‍ ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഉലകത്തുക്ക് ഒരുവനായ്‌ നിന്രീര്‍ ഹരി ഹരി

പച്ചയ് നിറ ആലിലൈ മേല്‍ പടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഇച്ചിത രൂപം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാല്ക്കടലില്‍ പള്ളി കൊണ്ടിരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പങ്കജ ലക്ഷ്മിയിന്‍ നാഥാ ഹരി ഹരി

ഭൂദേവി ഭാരം പൊറുക്കാമലെ ഹരി ഹരി

ബ്രഹ്മാവുടനെ വന്ത് ചൊന്നാള്‍ ഹരി ഹരി

ദേവര്കാളും ഋഷികളും കൂടി ഹരി ഹരി

ക്ഷീരാബ്ധിക്കരയ് തന്നില്‍ വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ജഗന്നാഥ ഉന്നൈ സ്തുതിത്താള്‍

ചരണാംബുജന്കളില്‍ പണിന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ദേവര്ക്ജ അഭയം അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ശേഷനയും അണ്ണാവായ് കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ ബലരാമനായ് ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കൃപയുടന്‍ രക്ഷിക്ക വേണ്ടി ഹരി ഹരി

ദേവകിയിന്‍ ഗര്ഭിത്തില്‍ വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചന്ദ്രോദയം പോല്‍ വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ദേവാദി ദേവരെന്രു കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

ദേവകിയും മകിഴ്ന്തു സ്തുതിത്താള്‍ ഹരി ഹരി

വസുദേവര്‍ കൈവിലങ്കെല്ലാം മറയ ഹരി ഹരി

മൈന്തരൈ തോളില്‍ എടുത്തേ ഹരി ഹരി

വഴി വിട യമുനയും വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഗോകുലം തന്നില്‍ വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപി യശോദയ് ഗൃഹം വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മന്കൈ യശോടയുടന്‍ വിട്ടാര്‍ ഹരി ഹരി

മാ പാവി കംസന്‍ ഇതി കെട്ടാന്‍ ഹരി ഹരി

വാള്‍ ഉരുവിക്കൊണ്ട് വന്താന്‍ ഹരി ഹരി

ദേവകിയും അണയ്ത്തിരുന്ത ശിശുവയ് ഹരി ഹരി

തിടുക്കിട നടുക്കവേ പിടുങ്കി ഹരി ഹരി

കടും കൊപത്തുടന്‍ കംസന്‍ ഹരി ഹരി

പാറയ് തന്നില്‍ വിഴാമല്‍ മായൈ ഹരി ഹരി

പായ്ന്തെഴുന്തു അന്തരത്ത്തില്‍ പോനാള്‍ ഹരി ഹരി

ഉന്നയ് കൊല്ല വന്ത മായന്‍ ഹരി ഹരി

ഒളിന്തു വിളയാടുകിറാന്‍ എന്രാള്‍ ഹരി ഹരി

എന്നയ് കൊല്ല ഉനക്ക് എളിതോ ഹരി ഹരി

ഈശ്വരിയാള്‍ മായൈ ചൊല്ലി ഇകഴ്ന്താള്‍ ഹരി ഹരി

അന്തരത്തില്‍ മറൈന്താലള്‍ ഹരി ഹരി

മതി മയങ്കി കംസന്‍ മനയ് ചെന്രാന്‍ ഹരി ഹരി

ഗോകുലം തന്നിലേ യശോദയ് ഹരി ഹരി

കുഴന്തയൈ കണ്‍ വിഴിത്തു പാര്ത്താ ള്‍ ഹരി ഹരി

പച്ചയ് മുകില്‍ മേനിയനയ് കണ്ടേ ഹരി ഹരി

പരവശമായ് എടുത്തു അണയ്ത്തു കൊണ്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

നന്ദഗോപര്‍ മകിഴ്ന്തു കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

നന്മയുടന്‍ നീരാടി വന്താര്‍ ഹരി ഹരി

പുത്തിരനയ് എടുത്തു അണയ്ത്തുക്കൊണ്ടേ ഹരി ഹരി

പോന്നുരൈത്തു നാവില്‍ ഊട്ടി ഹരി ഹരി

തിരുമന്ജനമാട്ടി ചിറപ്പായ്ഹരി ഹരി

തിരു മുലൈ പാലമുത് തന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപാലരും ഗോപിയരും കൂടി ഹരി ഹരി

കുഴന്തയൈ കണ്ടു മനം മകിഴ്ന്താര്‍ ഹരി ഹരി

കീര്ത്തിയുള്ള നാമത്തയ് ഇട്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

ഗര്ഗ്ഗാചാര്യര്‍ വന്ത് പോനാര്‍ ഹരി ഹരി

അന്നൈ എനും യശോദയ് മകിഴ ഹരി ഹരി

അന്പുടനെ ഗോകുലത്തില്‍ വളര്ന്തീ ര്‍ ഹരി ഹരി

പൊല്ലാത കംസന്‍ അനുപ്പ ഹരി ഹരി

പൂതനയും ഗോകുലത്തില്‍ വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

പൂതനൈ പേയ് മുലൈയൈ ഉണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

പാലുടന്‍ അവള്‍ ഉയിരയും തിന്നീര്‍ ഹരി ഹരി.

ചെണ്ട്റവളുക്ക് മോക്ഷം കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

തിരുമ്പാ പദവി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ശകടാസുരനയ് വദൈത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചിതറി വിഴാവേ മടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചുഴല്കാറ്റ് അസുരനും തോന്ട്രി ഹരി ഹരി

ശിശുവയ് എടുത്തു ചെന്ട്രാ ന്‍ ഹരി ഹരി

ശിശുവേ കനമാകവേ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

തൃണാവര്ത്താന്‍ വിഴുന്ത് മടിന്താന്‍ ഹരി ഹരി

അന്നയുടന്‍ ഇരുക്കയിലെ ഹരി ഹരി

അമ്പിളിയയ് താ എന്രു അഴുതീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്നൈ മയങ്കി ഇറുക്ക കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അമ്പിളിയയ് കിട്ട അഴൈത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മനിത കുഴന്തൈ പോല്‍ കൃഷ്ണ ഹരി ഹരി

മണ്‍ തിന്നും ഭാവനയായ് നിന്ട്രീ ര്‍ ഹരി ഹരി

മൈന്തന്‍ എന്റ ഭാവനയാല്‍ യശോദയ് ഹരി ഹരി

മലര്‍ കൈയൈ ഓങ്കി വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഭയന്തവന്‍ പോല്‍ വായൈ തിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാര്‍ ഉലക ജാലമെല്ലാം പാര്ത്താരള്‍ ഹരി ഹരി

പരവശമായ് തികൈത്ത് അന്നൈ പാര്ക്ക ഹരി ഹരി

ബാലന്‍ എന്ട്ര പാശത്തയ് അടൈന്താള്‍ ഹരി ഹരി

തിരുടന്‍ ഇന്ത കൃഷ്ണന്‍ എന്രു ഹരി ഹരി

ശിക്ഷിക്ക വേണും എന്രു നിനൈത്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഉരലുടനെ ഉന്നൈ അണയ്ത്തു കട്ട ഹരി ഹരി

ഇരുവിരല്ക്കി ടയ് കുറയ കണ്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

തള്ളാടി അന്നൈയയ് പോല്‍ നടന്തേ ഹരി ഹരി

ആനി കയിട്രൈ കൊണര്ന്തു പിണയ്ത്താല്‍ ഹരി ഹരി

ദാമോദരാ ഉന്നൈ കട്ടി കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

തന്‍ വേലയ്ക്ക് പോനാള്‍ ഹരി ഹരി

ഉരലുടനെ തവഴ്ന്തു ഉരുണ്ടു കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

ഉയര്ന്ത മരുത മരത്തയ് ഉടയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

നള കൂബരര്കള്‍ എഴുന്തു ഉന്നൈ സ്തുതിക്ക ഹരി ഹരി

നന്മൈയുടന്‍ നല്ഗ്ഗ്തി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മരുതമരം മുറിന്തുവിഴ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

മാതാവും താന്‍ ഭയന്തു വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

അര്ജുുന വൃക്ഷങ്കളയ് പാര്ത്താ ള്‍ ഹരി ഹരി

അതനടിയില്‍ നീ വിളയാട കണ്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

തന്തൈ നന്ദര്‍ വന്ത് പാര്ത്തേഅ ഹരി ഹരി

തഴുവി ഉമ്മയ് അണയത്ത് ചെന്ട്രാര്‍ ഹരി ഹരി

ബാലനുക്ക് ദൃഷ്ടി ചുറ്റി പോട്ടാര്‍ ഹരി ഹരി

ബാല ലീലയ് തനയ് കണ്ടു ഭയം തെളിന്താര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പുടയ തന്തൈ തായ് മകിഴ ഹരി ഹരി

അങ്ങാടി പഴം വാങ്ക വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അങ്കയിന്‍ ജംബൂ പഴം കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

അവള്‍ മകിഴ ഭാഗ്യം അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ആറാം വയത് മുതല്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അഴകായ് പശു മെയ്ക്ക പോനീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപിയര്‍ വീടെല്ലാം ചെന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

വെണ്ണയ് പാല്‍ തയിര്‍ ഉണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

മുത്തണിന്ത ഗോപിയര്കള്‍ കൂടീ ഹരി ഹരി

മുറയിട്ടു കുറയ് ചൊന്നാര്‍ ഹരി ഹരി

ദുഷ്ടനിവന്‍ എന്രു ചോല്ല ഹരി ഹരി

പക്ഷമുടന്‍ ശിക്ഷിക്ക പട്ടാര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപാല ബാലരുടന്‍ കൂടി ഹരി ഹരി

കുഴല്‍ ഊതി വിളയാടി കളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

യമുനാ നദിക്കരയില്‍ ആടി ഹരി ഹരി

ഇമ്പമുടന്‍ ദധി അന്നം ഉണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

ധേനുകാസുരനയ്‌ വധിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

തോഴരുടന്‍ പാനം പഴം ഭുജിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ദുഷ്ടര്കളയ് സംഹരിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഇഷ്ടര്കകളയ് കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കാളിന്ഗനിന്‍ മുടിയില്‍ വിളയാടി ഹരി ഹരി

കരുണയുടന്‍ അവന്‍ ഉയിരൈ കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോവര്ദ്ധ ന ഗിരിയൈ താങ്കി ഹരി ഹരി

കരുനയുടന്‍ മഴൈ തടുത്തു കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപികകള്‍ ചെലൈകള്‍ കൊണ്ടെ ഹരി ഹരി

കുളിര്ന്ത പുന്നയ് മരത്തില്‍ ഒളിന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വേണു ഗാനം ചെയ്തു ഹരി ഹരി

വിളയാടി ജല ക്രീഡയ് ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കുഴല്‍ ഊതി ഗോപിയരൈ മയക്കി ഹരി ഹരി

ഗോപാലാ രാസക്രീഡയ് ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോവിന്ദന്‍ ഗുണങ്കളയ് പാടീ ഹരി ഹരി

ഗോപികാ ഗീതങ്കളായ് ചൊന്നാര്‍ ഹരി ഹരി

കുതിരയ് മുഖ അസുരനൈ കൊണ്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

வியோமாசுரனை வதைத்தீர் ஹரி ஹரி

വ്യോമാസുരനൈ വതയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മലയ് ഗുഹയില്‍ ബാലാരി മീട്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

മകിഴ്ച്ചിയുടന്‍ വിളയാടി വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അരിഷ്ടന്‍ എന്റ അസുരനൈ അഴിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അവനുടയ ഗര്വ്വത്തയ് ഒഴിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അക്രൂരര്‍ വന്ത് അഴിക്ക കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അണ്ണരുടന്‍ തേരേറി ചെനട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

അക്രൂരര്‍ സ്തുതിത്തിടവേ ഹരി ഹരി

അണി രഥത്തില്‍ അണ്ണരുടന്‍ ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കാളിന്ദി നദിക്കരയില്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

കാക്ഷിയുള്ള വിശ്വരൂപം അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ആദിയും അനാദിയും ആനീര്‍ ഹരി ഹരി

അഖില സൃഷ്ടി സ്ഥിതി യാവും ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പ്രകൃതി എനും പെട്ടകത്തില്‍ ഇരുന്തു ഹരി ഹരി

ബ്രഹ്മാവും ഉന്നൈ സ്തുതിത്താര്‍ ഹരി ഹരി

മായൈക്കും എട്ടാത വിഷ്ണു ഹരി ഹരി

മുഗ്ഗുണങ്കള്‍ പെറ്റിരുക്കും മൂര്ത്തിി ഹരി ഹരി

മത്സ്യാവതാരം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മനുവയ് പ്രളയത്തില്‍ കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മധു കൈടഭ അസുരര്കളയ് വതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മായന്‍ മയക്കം ഒഴിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഹയഗ്രീവ മൂര്തിയായ് നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പര്ക ള്ക്ക് ഉപദേശം ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കൂര്മ്മാ വതാരം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗിരി താങ്കി അമൃതം കടയ്ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വരാഹാവതാരം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വിളയാട്ടായ് അസുരനൈ വതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

നരസിംഹമായ് തൂണില്‍ ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

നടുങ്ക ഹിരണ്യനൈ പിളന്തീര്‍ ഗര് ഹരി

വാമനനായ് വന്ത് ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മാബലിയയ് വഞ്ചിച്ചു പോട്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

പര്ശുരാമാനായ് പിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പകൈത്ത അരശര്കളയ് വതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ദശരഥനുക്കു മൈന്തനായ് വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

തമ്പിയര്കള്‍ കൂട പിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ധര്മ്മം് താഴൈത്ത് ഓങ്ക ശ്രീ രാമാ ഹരി ഹരി

സത്യത്തയ് നിറവേറ്റി നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

കൊടിയവളാന താടകയൈ മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കൌശികരിന്‍ യാഗത്തയ് കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മാരീചനയ് കടലില്‍ തള്ളി ഹരി ഹരി

മഹാ മുനിവരിന്‍ യാഗം മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അഹല്യയിന്‍ ശാപം തുടയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അവള്‍ ജന്മാ ഈടേറ്റി പോട്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

ജനകരിടമിരുന്ത വില്ലയ് ഒടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സീതയൈ മാലയിട്ടു വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പരശുരാമന്‍ വില്ലയ് മുറിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ബലത്തുടനെ അവര്‍ തപസയ് അടൈന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പിതൃവാക്യം നിറവേറ്റ രാമാ ഹരി ഹരി

പതിനാലു വര്ഷം് വനം പോനീര്‍ ഹരി ഹരി

ദണ്ഡക വനം ചെന്റ്രു രാമാ ഹരി ഹരി

ശൂര്പ്പനണഖയൈ ഭംഗം ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സന്ന്യാസി രാവണന്‍ വന്ത് ഹരി ഹരി

ജാനകിയയ് ചിറയ് എടുത്തു പോനാന്‍ ഹരി ഹരി

ജടായുവുക്ക് മോക്ഷം കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ശബരിക്ക്‌ മുക്തി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സുഗ്രീവന്‍ തോഴമയയ് കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

തുടുക്കാന വാലിയയ് മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പാന മാരുതിയും തേടി ഹരി ഹരി

സീതയ്ക്കു കണയാഴി താന്‍ കൊടുത്തു വന്താര്‍ ഹരി ഹരി

ചൂഡാമണി കണ്ടു രാമാ ഹരി ഹരി

സേതുവയ് കട്ടി ചെന്രീര്‍ ഹരി ഹരി

ദശമുഖനയ്‌ കുളത്ത്തുടന്‍ കൊന്നീര്‍ ഹരി ഹരി

സീതയൈ ചിറയ് മീറ്റ് കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പുടന്‍ കൌസല്യയും മകിഴ ഹരി ഹരി

അയോധ്യക്ക് അരശനായ് ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ബലരാമ കൃഷ്ണനായ്‌ പിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാര്ത്ഥൃനുക്ക് സാരഥിയേ അമര്ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പോല്ലാത അസുരര്കനളയ് കുറയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഭൂദേവി ഭാരം കുറയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാര്ത്ഥഭനുക്ക് തത്വം ഉണര്ത്തിനീര്‍ ഹരി ഹരി

ഭാരത പോരയ് മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മകിഴ്ച്ചിയുടന്‍ അക്രൂരര്‍ സ്തുതിക്കവേ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

മധുരാ നഗരം അടയ്ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വണങ്ങാത്ത വണ്ണാനയ്‌ വതയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വസ്ത്രങ്ങളയ് വഴന്ഗി നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

മലര്‍ മാലൈ അളിത്ത നമ്പിക്കു ഹരി ഹരി

വൈകുണ്ഠ പദവിയൈ കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പരിമള ചന്ദനങ്ങള്‍ പൂശി ഹരി ഹരി

പരിവുടന്‍ കൂനയും നിമിര്ത്തി ഹരി ഹരി

ത്രിവക്രയയ് മനം മകിഴ ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചെണിയന്‍ നല്ലാടയ് അണി തന്താന്‍ ഹരി ഹരി

അണ്ണരുടന്‍ വാങ്കി അണിന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പുടനെ പദവി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കുവലയപീഠത്തയ് കണ്ടീര്‍ ഹരി ഹെയര്‍

കൊന്നു മദ വീരം കുലയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചാണൂരന്‍ മുഷ്ടിയയ് തള്ളി ഹരി ഹരി

തമയനുടന്‍ കൂടി ജയിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കംസന്‍ മഞ്ജത്തില്‍ കുതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കിരീടം ചിതറി വിഴ കൊന്നീര്‍ ഹരി ഹരി

എട്ടു പേര്‍ തമ്പിയര്കള്‍ കിട്ട വര ഹരി ഹരി

രാമരിന്‍ ആയുധത്താല്‍ മടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അണ്ണരുടന്‍ കൂടി കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അന്നൈ തന്തൈ അടി വണങ്ങി നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

തന്തൈ തായ് ചിറയ് നീക്കീ ഹരി ഹരി

ജയമുടന്‍ അവര്കളുടന്‍ ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വസുദേവനും ദേവകിയും മകിഴ്ന്തേ ഹരി ഹരി

മൈന്തര്കളയ് തഴുകി അണയ്ത്തു ഹരി ഹരി

തായാര്‍ തഴുവിയേ മുത്തമിട്ടു ഹരി ഹരി

തന്നുടയ ശോകം തണിന്താള്‍ ഹരി ഹരി

യശോദയുടന്‍ നന്ദനയും പോറ്റി ഹരി ഹരി

സ്വന്തമുടന്‍ ഗോകുലതിന്‍ ചേര്ന്തേ ഹരി ഹരി

യശോദയ് വാന്ജയിനാല്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

ഇരുവരുക്കും മൈന്തനായ് ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സ്വന്തമുള്ള മൈന്തരുക്കാക് തന്തായ് ഹരി ഹരി

ചിറപ്പുടനെ ഹോമങ്ങള്‍ ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മഹര്ഷിുകള്‍ അന്തണര്കള്‍ മകിഴ ഹരി ഹരി

വരിശയുടന്‍ ധനം വഴങ്ങി വന്താര്‍ ഹരി ഹരി

ഉഗ്രസേന രാജാവയ് അഴൈത്തെ ഹരി ഹരി

ഉരിമയുടന്‍ രാജ്യത്തെ അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സാന്ദീപ മുനിവരുടന്‍ ചെന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

സകല വിദ്യയും കട്ട്രു കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

പാഞ്ചജനയ് കൊന്ന് കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

പാഞ്ചജന്യ ശംഖയ് അടയ് ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കാലന്‍ യമ ധര്മ്മനിടം ചെന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗുരു സുതനയ് മീട്ടു കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഉദ്ധവരയ് ഉപചരിത്ത് അനുപ്പി ഹരി ഹരി

കുറ്റമറ്റ ഗോപിയര്ക്കു ചോന്നീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപിയര്കള്‍ ഉദ്ധവരയ് കണ്ടു ഹരി ഹരി

കൃഷണനയ് കൊണ്ടാടി ഇരുന്താര്‍ ഹരി ഹരി

ശിശുപാലന്‍ ഗര്വ്വംു അടക്കി ഹരി ഹരി

രുഗ്മിണിയയ് അടൈന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അഷ്ട ലക്ഷ്മിയുടന്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അഴകായ് ദ്വാരകയില്‍ വസിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി