This is the traditional belief of every Indian, every Hindu

रेवातीरे तपस्तप्येत् पिण्डं दद्यात् गयाशिरे।

दानं दद्यात् कुरुक्षेत्रे मरणं जाह्नवीतटे॥

स्कान्द पुराणे

revātīre tapastapyeta piṇḍaṁ dadyāt gayāśire|

dānaṁ dadyāt kurukṣetre maraṇaṁ jāhnavītaṭe||

skaanda puraanam

This is the traditional belief of every Indian, every Hindu

The ideal place for doing penance, performing austerities and find peace in life, is the banks of River Narmada the Reva

The most appropriate piece of land where ceremonial cakes made of grains (Pindam) should be offered to the departed souls is Gaya ( In the presence of Vishnupada and Akshyavata)

The terrain most suited for offering gifts to leaned persons, elders and the needy is Kurukshetra

and

The most sacred place for a person to die is the banks of Jahnavi the Ganga

रेवा तीरे in the banks of River Reva or Narmada तपः तप्येत् one should do penance and perform austerities गयाशिरे in the hilly terrains of Gaya पिण्डं दद्यात् one should offer ceremonial rice cakes to the departed elders कुरुक्षेत्रे in the terrain of Kurukshetra दानं दद्यात् gifts should be offered मरणं death जाह्नवी तटे in the banks of Jahnavee, the Ganga भूयात् should happen

രേവാതീരേ തപസ്തപ്യേത പിണ്ഡം ദദ്യാത് ഗയാശിരേ।

ദാനം ദദ്യാത് കുരുക്ഷേത്രേ മരണം ജാഹ്നവീതടേ॥
സ്കാന്ദപുരാണം

പാവനങ്ങളും മനുഷ്യ ജന്മത്തിനു ധന്യത നല്‍കുന്നവയും ആയ  പുണ്യസ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാരതീയ സങ്കല്‍പം

രേവയെന്ന നര്‍മ്മദയുടെ തീരത്ത് തപസ്സിരിക്കുക .

ഗയയില്‍ ഗയയിലെ വിഷ്ണുപാദത്തിന്റെയും അക്ഷയ വടത്തിന്‍റെയും മുന്നില്‍ മറഞ്ഞു പോയ പിതൃക്കള്‍ക്ക് പിണ്ഡം അര്‍പ്പിക്കുക

ധര്‍മ്മത്തിന്‍റെ വിളനിലമായ കുരുക്ഷേത്രം സന്ദര്‍ശിച്ചു ആ ഭൂമിയില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ദാനധര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്യുക

അവസാനം

ജാഹ്നവിയായ ഗംഗയുടെ തീരങ്ങളില്‍ ജീവിച്ചു പ്രാണന്‍ വെടിയുക

person eating food belonging to another would face the consequences of that sins too

दुष्कृतं हि मनुष्याणामन्नमाश्रित्य तिष्ठति।

यो हि यस्यान्नमश्नाति स तस्याश्नाति किल्बिषम्॥

स्कान्दपुराणे

duṣkṛtaṁ hi manuṣyāṇāmannamāśritya tiṣṭhati|

yo hi yasyānnamaśnāti sa tasyāśnāti kilbiṣam||

skaandapuraane

The consequences of sins, the sufferings arising out of wrong deeds, all depend on the food one consumes. A person eating the food belonging to another would be liable to face the consequences of that sins perpetrated by that person too.

The issue can be understood in two planes. First, the quality and contents of the food one takes affect his mental and physical activities and that way food is a factor that regulates the behaviour of a person and thus the consequences arising out of such behaviour too. We always talk about sattvika, rajasa and tamasa food.

Second, if the food we take comes from someone else, we are indebted to that person to that extent. If such food belongs to an evil fellow, then the person who receives food from such person too becomes a partner in the consequences of the activities of the donor of food and also would share the sins attached to that person.

मनुष्याणां-- of human beings दुष्कृतं --the consequences of evil deeds, sins अन्नं --food आश्रित्य-- depending तिष्ठति -- stands, remains यः --who यस्य—whose अन्नं-- food अश्नाति -- eats सः-- he तस्य—his किल्बिषं -- sins, evil consequence of wrong deeds अपि-- too अश्नाति --partakes, becomes sharer in

ദുഷ്കൃതം ഹി മനുഷ്യാണാമന്നമാശ്രിത്യ തിഷ്ടതി।

യോ ഹി യസ്യാന്നമശ്നാതി സ തസ്യാശ്നാതി കില്ബിഷം॥

സ്കാന്ദപുരാണേ

ഒരാളുടെ പാപങ്ങളുടെ ഫലം, തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് മൂലം ഉണ്ടാവുന്ന തിക്ത ഫലങ്ങള്‍ ഇവയെല്ലാം അയാള്‍ കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കും. മാറ്റൊരാളുടെ കൈവശം ഉള്ള അയാള്‍ക്ക് സ്വന്തമായ ആഹാരം വാങ്ങിക്കഴിക്കുമ്പോള്‍ അത്തരം ആഹാരം താന്‍ വ്യക്തിയുടെ പാപങ്ങളും ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ആഹാരം വാങ്ങിക്കഴിച്ച വ്യക്തി ബാധ്യസ്ഥനാണ്.

ഇത് രണ്ടു തലങ്ങളില്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം.

ഒന്നാമതായി, ഒരാള്‍ കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തിന്‍റെ അളവും നിലവാരവും അയാളുടെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ ഏറെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്. അത് വഴി അയാള്‍ ചെയ്യുന്ന നന്മയ്ക്കും തിന്മയ്ക്കും അത് വഴി ഉണ്ടാവുന്ന പാപത്തിനും പുണ്യത്തിനും എല്ലാം ആഹാരം ഒരു കാരണം ആവുന്നുണ്ട്‌. നാം ഇപ്പോഴും സാത്വികം, രാജസം, താമസം എന്ന വകഭേദങ്ങള്‍ ഉള്ള ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്യാറുണ്ടല്ലോ.

രണ്ടാമതായി , വേറൊരു വ്യക്തിക്ക് സ്വന്തമായ ആഹാരം നാം കഴിക്കുമ്പോള്‍ നാം അയാള്‍ക്ക് ഒത്തിരി കടപ്പെട്ടവര്‍ ആവുന്നു . നമുക്ക് അന്നം തരുന്ന വ്യക്തി ഒരു പാപിയും ദുഷ്ടനും ആണെങ്കില്‍ അത്തരം ആളുടെ പാപങ്ങളിലും ദുഷ്കര്‍മ്മങ്ങളിലും നാം അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ പങ്കാളികള്‍ ആവുന്നു എന്ന കാര്യമാണ് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്

evil tendencies that are to be avoided by a good human being

काम क्रोधश्च लोभश्च मोहो मद्यमदादयः।

मायामात्सर्यपैशुन्यमविवेकोऽविचारता॥

अन्धकारो यद्दृच्छा च चापल्यम् लोलता नृप।

अत्यायासोऽप्यनायासः प्रमादो मोहसाहसम्।

आलस्यं दीर्घसूत्रत्वं परदारोपसेवनम्॥

अत्याहारो निराहारः शोकश्चौर्यं न्ऱ्रिपोत्तम।

एतान् दोषान् गृहे नित्यं वर्जयन् यदि वर्तते।

स नरो मण्डनं भूमेर् देशस्य नगरस्य च॥

स्कन्दपुराणे प्रभासखाण्डे॥

kāma krodhaśca lobhaśca moho madyamadādayaḥ|

māyāmātsaryapaiśunyamaviveko'vicāratā||

andhakāro yaddṛcchā ca cāpalyam lolatā nṛpa|

atyāyāso'pyanāyāsaḥ pramādo mohasāhasam|

ālasyaṁ dīrghasūtratvaṁ paradāropasevanam||

atyāhāro nirāhāraḥ śokaścauryaṁ nripottama|

etān doṣān gṛhe nityaṁ varjayan yadi vartate|

sa naro maṇḍanaṁ bhūmer deśasya nagarasya ca||

skandapurāṇe prabhāsakhāṇḍe||

Skanda puranam lists the evil tendencies that are to be avoided by a good human being

Lust, rage, cupidity, excessive desire, desire to consume hooch, arrogance, deception, unhealthy competition, stinginess, lack of discretion, thoughtlessness, mentally black lowliness, lack of self-control (waywardness), frivolity, addiction, excessive exertion, lack of exertion, lack of proper care and diligence in work, desire ,attempt or initiative to harm others, laziness, procrastination, desire for the females of others, eating less than necessary or eating too much, sense of excessive grief, tendency to steal-- Oh king, a good citizen should keep away all these tendencies and propensities from his household. If a person succeeds in this, then he becomes an ornament to the society.

കാമ ക്രോധശ്ച ലോഭശ്ച മോഹോ മദ്യമദാദയഃ।

മായാമാത്സര്യപൈശുന്യമവിവേകോഽവിചാരതാ॥

അന്ധകാരോ യദ്ദൃച്ഛാ ച ചാപല്യം ലോലതാ നൃപ।

അത്യായാസോഽപ്യനായാസഃ പ്രമാദോ മോഹസാഹസം।

ആലസ്യം ദീര്‍ഘസൂത്രത്വം പരദാരോപസേവനം॥

അത്യാഹാരോ നിരാഹാരഃ ശോകശ്ചൌര്യം നൃപോത്തമ।

ഏതാന്‍ ദോഷാന്‍ ഗൃഹേ നിത്യം വര്‍ജയന്‍ യദി വര്‍തതേ।

സ നരോ മണ്ഡനം ഭൂമേര്‍ ദേശസ്യ നഗരസ്യ ച॥

സ്കന്ദപുരാണേ പ്രഭാസഖാണ്ഡേ॥

ഒരു നല്ല മനുഷ്യന്‍ ഒഴിവാക്കേണ്ട ചീത്തകളെക്കുറിച്ച് സ്കാന്ദപുരാണത്തില്‍

“മഹാരാജാവേ, ഒരു നല്ല പൌരനും സമൂഹത്തിലെ നന്മ നിറഞ്ഞ അംഗവും, സമൂഹത്തില്‍ ഒരു അലങ്കാരം എന്ന പോലെ ജീവിക്കണം എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നു അയാള്‍ താഴെ പറയുന്ന ദുശ്ശീലങ്ങളും ദുസ്വഭാവങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക തന്നെ വേണം, വീട്ടിലും നാട്ടിലും

അതിരുകടക്കുന്ന വിഷയാസക്തി,

നിയന്ത്രണംവിട്ടകോപം,

അന്തമില്ലാത്ത ആശകള്‍,

മദ്യമോ ലഹരിവസ്തുക്കളോ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള പ്രവണത, അഹങ്കാരം,

ജാഡ,

അനാരോഗ്യകരമായ മാത്സ്യര്യബുദ്ധി,

പിശുക്ക്,

വിവേകശൂന്യത,

മനസ്സില്‍ ഇരുട്ട് മാത്രം നിറയ്ക്കുന്ന, തരം താഴ്ത്തുന്ന ബുദ്ധിശൂന്യത,

ആത്മനിയന്ത്രണം ഇല്ലായ്മ,

അന്തഃസ്സാര ശൂന്യത,

ചില കാര്യങ്ങളില്‍ അത്യാസക്തി,

കഴിവിലും അളവിലും അധികം അദ്ധ്വാനം,

വേണ്ടത്ര ജോലി ചെയ്യാനുള്ള വിമുഖത,

ചെയ്യുന്ന ജോലിയോടും

ചുമതലകളോടും പ്രതിബദ്ധതയും അര്‍പ്പണബോധവും ഇല്ലായ്മ, ആക്രാന്തം,

മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കാനും അവര്‍ക്ക് കോട്ടം വരുത്താനും ഉള്ള ത്വര,

മടി,

കാര്യങ്ങള്‍ നീട്ടിക്കൊണ്ടു പോവാനുള്ള പ്രവണത,

സ്വന്തം ഭാര്യയോടല്ലാതെയുള്ള അനുരാഗം

അളവ് കൂടിയോ അളവു കുറഞ്ഞോ ഉള്ള ഭക്ഷണം

അളവിലധികം ദുഃഖിക്കാനും പുലമ്പാനും ഉള്ള മനസ്ഥിതി,

മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വത്തുക്കള്‍ കട്ടെടുക്കാന്‍ ഉള്ള വാസന “

web of delusion and ignorance stems out of constant association with idiots and ruffians.

मोहजालस्य यो योनिर् मूढैरिह समागमः।

अहन्यहनि धर्मस्य योनिः साधुसमागमः॥

तस्मात्प्राज्ञैश्च वृद्धैश्च शुभभावैस्तपस्विभिः।

सद्भिश्च सह सम्सर्गः कार्यः शमपरायणैः॥

न नीचैर्नाप्यविद्वद्भिर्नानात्मज्ञैर्विशेषतः

येषां त्रीण्यवदातानि योनिर् विद्या च कर्म च॥

स्कान्दपुराणे माहेश्वरखण्डे॥

mohajālasya yo yonir mūḍhairiha samāgamaḥ|

ahanyahani dharmasya yoniḥ sādhusamāgamaḥ||

tasmātprājñaiśca vṛddhaiśca śubhabhāvaistapasvibhiḥ|

sadbhiḥśca saha samsargaḥ kāryaḥ śamaparāyaṇaiḥ||

na nīcairnāpyavidvadbhirnānātmajñairviśeṣataḥ

yeṣāṁ trīṇyavadātāni yonir vidyā ca karma ca||

skāndapurāṇe māheśvarakhaṇḍe||

In this world the origin and root cause for people getting enmeshed in the web of delusion and ignorance is their constant association with idiots and ruffians. Association with and getting influenced by noble and pious people every day is the sureshot source and guiding factor for virtues and life based on such virtues.

Therefore one should take care to have the company and guidance of noble souls who are rich in knowledge and experience, who are aged through years and in maturity, who have positive and optimistic outlook, who have adopted calmness as the eternal style of life, and who are rich in penance and are very disciplined.

One should also take care to avoid association with people whose three attibutes namely credentials, education and activities and avocations are not worth mentioning, who are lowly in taste, who lack knowledge and common sense and especially those who are deluded with arrogance and other similar destructive qualities and do not really understand what they are.

From Skanda Puranam

इह here in this world मूढैः with idiots समागमः meeting, contact मोहजालस्य the web of delusion योनिः the source, orgin भवति becomes धर्मस्य योनिःorigin of virtue अहनि अहनि every day साधु समागमः union with virtuous noble persons भवति happen तस्मात् therefore प्राज्ञैः knowledgable वृद्धैः elderly शुभभावैः having positive and optimistic outlook शम परायणैः who have adopted calmness as the eternal lifestyle तपस्विभिः rich in discipline and penance सद्भिः good people च too संसर्गं meeting, association, confabulation कुर्यात् should be done येषां whose योनिः credentials विद्या education कर्म activities इति त्रीणि these three अवदातानि are obscure, not worthy of speaking out तादृशानां नीचैः such lowly peole अविद्वद्भिः who lack education विशेषतः अनात्मज्ञैः and especially those who do not know who they are संसर्गः association न कर्तव्यः should not be attempted.

മോഹജാലസ്യ യോ യോനിര്‍ മൂഢൈരിഹ സമാഗമഃ।

അഹന്യഹനി ധര്‍മസ്യ യോനിഃ സാധുസമാഗമഃ॥

തസ്മാത്പ്രാജ്ഞൈശ്ച വൃദ്ധൈശ്ച ശുഭഭാവൈസ്തപസ്വിഭിഃ।

സദ്ഭിശ്ച സഹ സംസര്‍ഗഃ കാര്യഃ ശമപരായണൈഃ॥

ന നീചൈര്‍നാപ്യവിദ്വദ്ഭിര്‍നാനാത്മജ്ഞൈര്‍വിശേഷതഃ,

യേഷാം ത്രീണ്യവദാതാനി യോനിര് വിദ്യാ ച കര്മ ച॥

സ്കാന്ദപുരാണേ മാഹേശ്വരഖണ്ഡേ॥

ഈ ഭൂമിയില്‍ വിവരക്കേടിന്‍റെയും വ്യാമോഹങ്ങളുടെയും പരന്നു കിടക്കുന്ന വലയില്‍ ആളുകള്‍ പെട്ടുപോകുന്നത് ദുഷ്ടന്മാരും വിഡ്ഢികളും ആയ ആളുകളുമായുള്ള നിരന്തരമായ്‌ സഹവാസവും സംസര്‍ഗവും മൂലം ആണ്. നന്മയും തരവും ഉള്ള മഹത്തുക്കളുടെ സത്സംഗം എന്നും തുടര്‍ന്നുകൊന്ടെയിരുന്നാല്‍, അവരുടെ ചര്യകളും ഉപദേശങ്ങളും നമ്മില്‍ തുടര്‍ച്ചയായി സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയാണെങ്കില്‍ നന്മയും നീതിയും നിറഞ്ഞ ധര്‍മ്മത്തില്‍ അധിഷ്ടിതമായ ജീവിത ചര്യ നിലനിര്‍ത്തുവാന്‍ അത് നമ്മെ എന്നും തീര്‍ച്ചയായും സഹായിക്കും.

അത് കൊണ്ട് ജ്ഞാനം കൊണ്ടും ജീവിത പരിചയം കൊണ്ടും സമ്പന്നരായ, അറിവിലും വയസ്സിലും പക്വത കൈവരിച്ച, ശുഭാപ്തിവിശ്വാസവും നന്മ നിറഞ്ഞ ജീവിത വീക്ഷണങ്ങളും വച്ച് പുലര്‍ത്തുന്ന, അച്ചടക്കവും തപശ്ചര്യയും ജീവിത മാര്‍ഗ്ഗം ആക്കിയ ശാന്തത ഇപ്പോഴും മുഖമുദ്ര ആക്കിയ മഹത്തുക്കള്‍ക്ക് ഒപ്പം എന്നും സഹവസിക്കണം. അവരുടെ മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശനം സ്വീകരിക്കണം.

അതുമാത്രമല്ല, ഒരാളുടെ തരം, അറിവ്, പ്രവൃത്തി എന്നീ മൂന്നു കാര്യങ്ങള്‍ ദുരൂഹങ്ങളോ, പറയാന്‍ കൊല്ലാത്തവയോ ആണെങ്കിലോ, അത്തരം കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലെങ്കിലോ അവരുമായി അടുക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധി. പിന്നെ തരം താണ ജീവിതവീക്ഷണങ്ങള്‍ വച്ചു പുലര്‍ത്തുന്നവരോ, അറിയും വിവരവും ഒട്ടും ഇല്ലാത്തവരോ പിന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് അഹങ്കാരവും തണ്ടും ഒരു അലങ്കാരമായി കൊണ്ട് നടക്കുന്ന സ്വയം ആരാണെന്നത് ഒട്ടും മനസ്സിലാക്കാത്തവരോ , മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാത്തവരോ ആയ ആളുകളുമായി ഒരിക്കലും കൂട്ട് കൂടരുത്.

സ്കാന്ദപുരാണത്തില്‍ നിന്ന്

Vaikashi Visakam.

 

Today is Vaikashi Visakam.

The birthday of the eternal one Skanda who manifested in for shapes Kumara, Vishakha, Sakha and Naigameya

Skanda is indeed an enigma. Lord Shiva holds his patent. He was inengaged in the process of implanting His progeny in the womb of Uma. But gods interrupted in haste because the process was too prolonged and the gods wanted the child to be born very soon to subdue demons like tatraka. The semen just leaked out and fell on earth in the process and the mother Uma was very angry and cursed that no woman in Heaven would ever conceive.

However, the potency of Shiva in tha form of Semen lived on in and this is the Skanda Stage.

The Gods anyway wanted the hild to be born. Therefore, Agni was asked to carry the potency, but he decalared defeat after a few millenniums. After agni carried the semen of Shiva He became Hiranyaretas (of golden semen) and the presence of Shivas potency turned everything around into Goid. A genuine Midas touch.

He deposited athe embryo in Ganga and Gangs carried it in Her womb for thousands of years. Still the full form of the child did not emerge. Therefore, she pushed the pregnancy into an estuary of Dharbha or Sharavana grasses within Herself and waited for thousands of years. Finally, the most owerful, most attractive, most beautiful child revealed Himself in the estuary Sharavana and the six Karthika mothers who all resided there wanted to fondle him and nurse him. He turned His face to all the six of them and split Himself into six and landed in all their laps

The cry of the six naughty boys attracted the attention of Brahmadeva and there were many climants for the parentage of the Child. Even Brahma and Vishnu could not decided and the issue was placed for the final orders of Shiva. Shiva decided that the child should go to the one on whom he sets his eye on.

However the Merciful Lord Skanda split himself ito four, Kumara, Vishakha, Sakha and Naigameya and went of Shiva, Parvati, Ganga and Agni

Yes our Lord is the son of Siva and Uma, carried in the womb of agni and Ganga and breast-fed by Krittika mothers.

He is Mheshaha, Umasuta, Angigrabha, Gaangeya, Sharavana

Shanmugha, Karthikeya, Skanda Kumara and so on

The onlu eptithet that can descrie hime is Achnthya Shakti अचिन्त्यशक्ति the supreme one whose power ono one can ever thim of

Krittika Stars

The Vedic mantra invoking Krittikaa is as follows

अग्निर्न्नः पातु कृत्तिकाः। नक्षत्रंदेवमिन्द्रियं। इदमासाँविचक्षणं। हविरासञ्जुहोतन। यस्य भान्ति रश्मयोयस्य केतवः। यस्येमा विश्वा भुवनानि सर्वा। सकृत्तिकाभिरभिसँव्वसानः। अग्निर्न्नो देवसूविते दधातु। अग्नये स्वाहाः। कृत्तिकाभ्यः स्वाहाः। अंबा...यै स्वाहाः। दुलायै स्वाहाः। नितन्त्यै स्वाहाः। भ्रयन्त्यै स्वाहाः। मेघयन्त्यै स्वाहाः। वर्षयन्त्यै स्वाहाः। चुपुणिकायै स्वाहाः।

May the Agni manifesting as presiding deitye of star Krittika protect us.. This group of Stars is the supreme among the Gods. These are the most powerful stars. Let us offer them havis. The rays of the stars and the flames of the fire shine forth. The whole universe belong to them. The Agni who is for ever residing in this hexad of stars may give us the blessedness and grace of all God..

where those who do not deserve respect are given respect

अपूज्या यत्र पूज्यन्ते पूजनीया न पूज्यते।

त्रीणि तत्र प्रवर्तन्ते दुर्भिक्षं मरणं भयं॥

स्कान्दपुराणे॥

apūjyā yatra pūjyante pūjanīyā na pūjyate|

trīṇi tatra pravartante durbhikṣaṁ maraṇaṁ bhayaṁ||

skāndapurāṇe||

In places and situations where those who do not deserve respect are given respect and are even worshipped,

and where

those who really deserve lots and lots of respect

but are ignored or even sidelined and insulted

Three things happen there.

Famine.scarcity for food

Death

and

Great fear

This is a quote from Skaanda Puraanam

Of course, it is for the constituents of the society to decide as to whom they should respect and follow.. but then their life and welfare would depend on their choice..

If the wrong one is chosen, wrong things can happen.

धिग्जीवितं शास्त्रकलोज्झितस्य

धिग्जीवितं शास्त्रकलोज्झितस्य धिग्जीवितं चोद्यमवर्जित्स्य।

धिग्जीवितं व्यर्थमनोरथस्य धिग्जीवितं ज्ञातिपराजितस्य॥

स्कान्द पुराणे

dhigjīvitaṁ śāstrakalojjhitasya dhigjīvitaṁ codyamavarjitsya|

dhigjīvitaṁ vyarthamanorathasya dhigjīvitaṁ jñātiparājitasya ||

Life without art and science is futile indeed.. Life without initiative is futile

Life when hopes are crushed becomes futile. Life is meaningless when relatives defeat us

seeing divinity everywhere in the universe

नमो महद्भ्यः नमो अर्भकेभ्यो नमो युवभ्यो न आशिनेभ्यः॥

ऋग्वेदे १-२७-१३

नमो ज्येष्ठाय च कनिष्ठायच नमः पूर्वजाय च नमो मध्यमाय च॥

यजुर्वेदे १६-३२

आब्रह्म्स्तंबपर्यन्तं परमात्मस्वरूपकं

स्थावरं जंगमं चैव प्रणमामि जगन्मयम्॥

स्कान्दपुराणे गुरुगीतायाम्

namo mahadbhyaḥ namo arbhakebhyo namo yuvabhyo na āśinebhyaḥ||

ṛgvede 1-27-13

namo jyeṣṭhāya ca kaniṣṭhāyaca namaḥ pūrvajāya ca namo madhyamāya ca||

yajurvede 16-32

ābrahmstaṁbaparyantaṁ paramātmasvarūpakaṁ

sthāvaraṁ jaṁgamaṁ caiva praṇamāmi jaganmayam||

skāndapurāṇe gurugītāyām

The Indian tradition respected everything .. and never trivialized anything on the basis of its comparative youth or comparative inferiority in age or resources..

The primordial Veda Rigvedam offers pranams to all in these words

Pranams to great people and to the tiny child or infant at the same time

Pranams to the young ones and the ones who are ripe in age and experience..

The Yajurvedam offers pranams like this

Pranams to Elder, Pranams to the one who is younger, pranams to the one who took birth prior to us, pranams to the middle one or of equal age in comparison,

The Skaanda Puranam.. and the Guru Gita which is a part of it says.

I offer my Pranams to that all embracing world which is the embodiment of the Supreme being which manifesting as this jagat, with all all the movable objects here and the immovable objects too, the universe spreading all around as brahmastamba..

Reverence to everything and thankfulness for their presence was the hallmark of Indian culture..

No individual can live or survive without the harmonious existence of things which are either animate or inanimate, which are young or old, which are soft or tough, which are bright or dark..

And no one thought of asking others to prostrate before them.. They just offered their folded palms to others..

Let us remember that..