pushes the misdeeds under the rug

 

उपकर्ताऽधिकारस्थः स्वापराधं न मन्यते ।।

उपकारं ध्वजीकृत्य सर्वमेवावलुम्पति ।। 341/094

upakartā'dhikārasthaḥ svāparādhaṃ na manyate ।।

upakāraṃ dhvajīkṛtya sarvamevāvalumpati ।। 341/094

Hitopadesham

A person who has reached the position of power never remembers or tries to recall the misdeeds and unrighteous activities he had indulged in during his climb to power, but always used the veil or the benevolent shadow in the shape of good actions and progressive activities undertaken by him and pushes the misdeeds under the rug.

अधिकारस्थः the one who has attained the position of control, authority उपकर्ता who has already helped others स्वापराधं ones own earlier misdeeds, unrighteous actions न मन्यते do not consider seriously पूर्वं earlier कृतं done उपकारं help, service ध्वजीकृत्य portraying as flagship achievement सर्वं everything अवलुम्पति coverएव only

ഉപകര്‍താഽധികാരസ്ഥഃ സ്വാപരാധം ന മന്യതേ ।।

ഉപകാരം ധ്വജീകൃത്യ സര്‍വമേവാവലുമ്പതി ।। 341/094

ഹിതോപദേശം

നല്ലതും അത്രയൊന്നും നല്ലതല്ലാത്തതും ആയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ അധികാരസ്ഥാനത്ത് എത്തിപ്പറ്റിയ ആള്‍ പദവിയില്‍ എത്തിയ ശേഷം താന്‍ അതുവരെ ചെയ്ത ഉപകാരങ്ങള്‍ അടിവരയിട്ടു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ജനപിന്തുണ നേടുന്നു. അതേസമയം സ്വന്തം വീഴ്ച്ചകളും അതുവരെ സംഭവിച്ച പോരായ്മകളും എല്ലാം അധികാരമാകുന്ന കൊടിയുടെ നിഴല്‍ കൊണ്ട് മറച്ചുവയ്ക്കാനായിരിക്കും അയാളുടെ നിരന്തര പരിശ്രമം

manthras and their effect

The efficacy of the mantra is a different issue from the consideration of the meaning of the mantra..

It cannot be said that Puranas and epics are just stories, because history starts from the period of myths and often the activities of an era is reconstructed from such myths..

 Claiming that some practices are authentic when one likes them and dismissing certain things as fiction just because it is not according to ones own notions is not conducive to objectivity... 

For one person Periyavaal may be great and for another some other personality may be great.. 

A story or superstition does not become valid just because Periyaval or anyone just said it..

The Naradas statement is in conformity with Kalisantharana Upanishad, but that Upanishad, although some Vaishava sect would take it as gospel truth, is not accepted among the principal upanishads..

 If I know Sanskrit and am crafty enough I can also coin a mantram and call it authentic.. 

Moolamantrams of certain man gods even have appeared.

And in one place it was stated that the Hare Rama mantram was not of much phonetic importance like kleem etc.. 

But what is the basis to claim that only strange words will have phonetic impact..?

Kleem or Hreem as well as Hare Rama etc both may be having tantric value or both may be of little use.. But to claim that one type is better than the other at one place does not appear to be right..

One can make an argument.. but a consistent view should be taken.. At least I believe so..

lot of idiots but wise men are too few

 

भवन्ति बहवो मूर्ख़ाः क्वचिदेको विशुद्धधीः |

त्रासितोऽपि सदा मूर्ख़ैरचलो यस्य बुद्धिमान् ||

- वेदान्ताचार्य

bhavanti bahavo mūrख़āḥ kvacideko viśuddhadhīḥ |

trāsito'pi sadā mūrख़airacalo yasya buddhimān ||

- vedāntācārya

In this world, we would come across many stoneheaded and idiotic people. Rarely indeed, sometimes, somewhere, it is possible that a person possessing intellect of purity and high standards. 

 If a person remains unaffected and unshaken by the onslaughts of the idiotic banterings of idiots and ruffians all around him and keeps mind unbiased and unprejudiced, then he is to be considered as a great intellectual.

 

लोकेin this world बहवः many मूर्खाः idiots, stoneheaded fellows भवन्ति are there . क्वचित् somewhere, at some time एकः one विशुद्ध धीः of exalted, purified intellect अपि too वर्तते is present . यस्य whose mind धीः intellect, thought process मूर्खैः by idiots, by ruffians त्रासितः being threatened, being shaken अपि too अचलः immovable, steadfast सः he एव alson बुद्धिमान् possessing of real intellect इति thus माननीयः to be considered.

ഭവന്തി ബഹവോ മൂര്‍ഖാഃ ക്വചിദേകോ വിശുദ്ധധീഃ |

ത്രാസിതോഽപി സദാ മൂര്‍ഖൈരചലോ യസ്യ ബുദ്ധിമാന്‍ ||

- വേദാന്താചാര്യ

ഈ ലോകത്തില്‍ ധാരാളം വിഡ്ഢികളും എടുത്തുചാട്ടക്കാരും ഉണ്ട്. വല്ലയിടത്തും വല്ലപ്പോഴും ഇരുത്തം വന്നതും ഉയര്‍ന്ന നിലവാരം പുലര്‍ത്തുന്നതും ആയ ധിഷണ കൈമുതലാക്കിയ ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയെ കണ്ടുമുട്ടി എന്നും വരാം. എത്ര വിഡ്ഢികളുടെ പ്രേരണയും ആക്രമണം തന്നെയും നിരന്തരം നേരിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും സ്വന്തം ബുദ്ധിയും ചിന്താസരണികളും ഇളക്കം തട്ടാതെ നേരായ വഴിയില്‍ നയിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള വ്യക്തി മാത്രമാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ബുദ്ധിമാന്‍ എന്ന വിശേഷണത്തിനു അര്‍ഹന്‍

Three sureshot paths to danger and ignominy.

 

परनिंदासु पाण्डित्यं स्वेषु कार्येष्वनुद्यमः |

प्रद्वेषश्च गुणज्ञेषु पंथानो ह्यापदां त्रयः ||

सुभाषितसुधानिधि

paraniṃdāsu pāṇḍityaṃ sveṣu kāryeṣvanudyamaḥ |

pradveṣaśca guṇajñeṣu paṃthāno hyāpadāṃ trayaḥ ||

subhāṣitasudhānidhi

Three sureshot paths to danger and ignominy. Being an expert in finding fault with others and losing no opportunity to hurl insult on others. Lack of initiative, laziness in pursuing ones own assigned tasks . Obsessive hatred and lack of tolerance towards people who are indeed of noble character and those who really play a positive role in the upkeep of the social order.

Strangely, every marketing guru, every politician, and every person who aspire to be of some status in society try to further their careers on the basis of the above three factors. Putting down others might give us some initial advantage, but the game is fraught with great dangers.

 

परनिन्दासु in the matter of hurling insults on others पाण्डित्यं expertise स्वेषु ones own कर्मेषु duties, assigned works अनुद्यमः lack of initiative, lack of action गुणज्ञेषु with people who possess sterling qualities and impeccable character प्रद्वेषः excessive animosity च tooआपदां of great danger त्रयः three पन्थानो routes, paths भवन्ति are

പരനിന്ദാസു പാണ്ഡിത്യം സ്വേഷു കാര്യേഷ്വനുദ്യമഃ |

പ്രദ്വേഷശ്ച ഗുണജ്ഞേഷു പന്ഥാനോ ഹ്യാപദാം ത്രയഃ ||

സുഭാഷിതസുധാനിധി

വലിയ ആപത്തുകളെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുന്ന മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍. മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു അവയെ പര്‍വ്വതീകരിച്ച് കാണിക്കുന്നതിലുള്ള വൈദഗ്ദ്യം . താന്‍ ചെയ്തു തീര്‍ക്കേണ്ട തനിക്കു കിട്ടിയിട്ടുള്ള ചുമതലകള്‍ നിര്‍വഹിക്കുന്നതില്‍ ആലസ്യം. സമൂഹത്തില്‍ നിലയും വിലയും ഉള്ളവരോട്, എല്ലാവര്‍ക്കും നന്മ മാത്രം വരേണമെന്നു ആഗ്രഹിക്കുന്നവരോട് തീക്ഷണമായ വെറുപ്പ്

ഒരു ദുഃഖസത്യം ഇവിടെ കുറിക്കട്ടെ ഇന്നത്തെ ഓരോ രാഷ്ട്രീയക്കാരനും, വ്യവസായ പ്രമുഖനും, സമൂഹത്തില്‍ ആരെങ്കിലും ആയിത്തീരണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും എല്ലാം ഈ മൂന്നു കാര്യങ്ങളും ജീവിതത്തില്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാന്‍ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുകയാണ്. മറ്റുള്ളവരെ ഇകഴ്ത്തിക്കാണിച്ചാല്‍ അത് കൊണ്ട് ചെറിയ പ്രയോജനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാം. പക്ഷെ ആ പ്രവണത സ്ഥായിയായ ദോഷം മാത്രമേ ചെയ്യുകയുള്ളൂ

all should possess a common quality--Spotless character

 

निशानां च दिवानां च यथा ज्योतिः विभूषणम्।

सतीनां च यतीनां च तथा शीलमखण्डितम्॥

niśānāṁ ca divānāṁ ca yathā jyotiḥ vibhūṣaṇam|

satīnāṁ ca yatīnāṁ ca tathā śīlamakhaṇḍitam||

Just like light, be it from sun, moon, fire or any other sources adds value and decoration for days and nights too, a spotless character and behavious of the highest propriety are the decorations for both ladies of class and for sages and saints.

The sources of light are varied during daytime and night. The personalities of chaste ladies and the sages, their activities and conduct in daily life, all these are varied. They have nothing in common with each other. Sages aim at moksham whereas chaste ladies pray for the material welfare and well being of all people around. Still both should possess a common quality. Spotless character.

यथा just like निशानां for nights दिवानां for days च also ज्योतिः light (sun, moon, lamp, fire) विभूषणं ornament, embellishment भवति become तथा in the same manner सतीनां for ladies of high standard यतीनां for saints and sages च to अखण्डितं unbroken, unbreakable, steadfast शीलं character conduct sense of propriety विभूषणं ornament, decoratin मन्यते is considered

നിശാനാം ച ദിവാനാം ച യഥാ ജ്യോതിഃ വിഭൂഷണം।

സതീനാം ച യതീനാം ച തഥാ ശീലമഖണ്ഡിതം॥

രാത്രിയായാലും പകലായാലും വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന വെളിച്ചം ഒരു അലങ്കാരം തന്നെയാണ്. പകല്‍ അത് സൂര്യനില്‍ നിന്നായിരിക്കും ലഭിക്കുന്നത്. രാത്രി വെളിച്ചം കിട്ടുന്നത് ചന്ദ്രനില്‍നിന്നോ ദീപത്തില്‍ നിന്നോ ആവാം. പക്ഷെ വെളിച്ചം ഇല്ലെങ്കില്‍ നമ്മുടെ നിലനില്‍പ്പ്‌ തകരാറിലാവും. അതുപോലെ സര്‍വ്വസംഗ പരിത്യാഗികളായ യതിവര്യന്മാര്‍ ആയാലും പതിവ്രതകളായ സ്ത്രീ രത്നങ്ങള്‍ ആയാലും അവര്‍ക്കെല്ലാം എപ്പോഴും ഒരുപോലെ

വേണ്ട ഒരു അലങ്കാരം, ഒരു അത്യാവശ്യം ആണ് കറപുരളാത്ത സ്വഭാവശുദ്ധി.

പ്രകാശത്തിന്‍റെ ഉറവിടങ്ങള്‍ രാത്രിയിലും പകലിലും തികച്ചും വേറിട്ടവയാണ്. അതുപോലെതന്നെ യാതിവര്യന്മാരുടെയും പതിവ്രതകളുടെയും കര്‍മ്മമാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഒരു സാമ്യതയും ഇല്ല. സന്ന്യാസിമാര്‍ മോക്ഷം തേടി പോകുമ്പോള്‍ കുലസ്ത്രീകള്‍ കുടുംബത്തിന്രെയും സമൂഹത്തിന്‍റെയും നിലനില്‍പ്പിനായി അശ്രാന്ത പരിശ്രമം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അതെ, സ്വഭാവശുദ്ധിയും പ്രതിബദ്ധതയും എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരുപോലെ അലങ്കാരമായിരിക്കും

discover peace even when engaged in hectic activity

 

प्रासादिकत्वमारोग्यं प्रामोद्यं चिरजीवितम् |

चक्रवर्तिसुखं स्फीतं शान्तः प्राप्नोति संसरन् ||

- बोधिचर्यावतार

prāsādikatvamārogyaṃ prāmodyaṃ cirajīvitam |

cakravartisukhaṃ sphītaṃ śāntaḥ prāpnoti saṃsaran ||

- bodhicaryāvatāra

When a person is extremely calm and is able to discover peace within himself even if he is in the midst of hectic worldly activities of life, he would attain balanced satisfaction, great health, happiness in plenty, long life, and the comforts befitting an emperor.

From Bodhicharyavataaram

शान्तः one who is calm, one who is in peace within himself संसरन् living amids the hectic worldly activities अपि too प्रासादिकत्वं even and balances state of equanimity, आरोग्यं health स्फीतं प्रामोद्यं happiness in plenty चिरजीवितं long life चक्रवर्तिसुखं the comforts befitting an emperor च too प्राप्नोति attain

പ്രാസാദികത്വമാരോഗ്യം പ്രാമോദ്യം ചിരജീവിതം |

ചക്രവര്‍ത്തിസുഖം സ്ഫീതം ശാന്തഃ പ്രാപ്നോതി സംസരന്‍ ||

- ബോധിചര്യാവതാര

ഒരു വ്യക്തി ഏറെ ശാന്തനായിരിക്കുകയും എപ്പോഴും തന്‍റെ ഉള്ളിന്‍റെ ഉള്ളില്‍ സമാധാനവും സന്തുലിതാവസ്ഥയും കണ്ടെത്തുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും അതില്‍ ഏറെക്കുറെ വിജയം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്‌താല്‍ ഈ കര്മ്മ‍ഭൂമിയിലെ തിരക്കുപിടിച്ച പ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ക്കും തത്രപ്പാടുകള്ക്കി‍ടയിലെ നിലനില്പില്‍ ആയാല്‍ പോലും അയാള്‍ക്ക്‌ ആന്തരികമായ സ്ഥിരതയും സന്തൃപ്തിയും നല്ല ആരോഗ്യവും നീണ്ട ആയുഷ്ക്കാലവും പിന്നെ അല്ലലുകളില്ലാത്ത മാനസികാവസ്ഥയും കൈവരുന്നതായിരിക്കും

ബോധിചര്യാവതാരത്തില്‍ നിന്ന്

the just ruler secures benefit for subjects and himself too

 

न्यायप्रवृत्तो नृपतिरात्मानमपि च प्रजाः।

त्रिवर्गेणोपसंधत्ते निहन्ति ध्रुवमन्यथा॥

सुभाषितsubरत्नमाला १७९ कामान्धकीय नीतिसारम्

nyāyapravṛtto nṛpatirātmānamapi ca prajāḥ|

trivargeṇopasaṁdhatte nihanti dhruvamanyathā||

subhāṣtaratnamālā 179 kāmāndhakīya nītisāram

The king, the ruler, the leader of the people who conducts himself in the path of righteousness and works strictly in the path of justice fairplay and whose aim is the welfare for all his people, would secure for himself and his sujects too all the three worlds benefits.. Dharma, Artha and Kama.. the Trivarga.. Righteousness, Wealth and affluence, and fulfilment of all positive desires. If the king acts otherwise, he would destroy himself and his subject and the kingdom too.

This is from Kamandahakeeya Nitisaram

यः which नृपतिः ruler of the people, king न्याय प्रवृत्तः works, functions in the path of justice, welfare and fairplay सः he आत्मानं himself प्रजाः subjects अपि च too त्रिवर्गेण with three benefits .. dharma, artha and kama.. righteousness prosperity and fulfilment उप संधत्ते helps in attainment, secures for them अन्यथा otherwise ध्रुवं certainly निहन्ति destroy

ന്യായപ്രവൃത്തോ നൃപതിരാത്മാനമപി ച പ്രജാഃ।

ത്രിവര്‍ഗേണോപസംധത്തേ നിഹന്തി ധ്രുവമന്യഥാ॥

സുഭാഷിതരത്നമാലാ ൧൭൯ കാമാന്ധകീയ നീതിസാരം

ന്യായത്തിന്‍റെയും നീതിയുടെയും പാതയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന രാജാവ്, നേതാവ് ഭരണാധികാരി തനിക്കു തന്നെയും തന്റെ പ്രജകള്‍ക്കും ധര്‍മ്മ, അര്‍ഥം കാമം... എന്ന ത്രിവര്‍ഗ്ഗം അതായത് നീതിയും ന്യായവും നിറഞ്ഞ ഭരണം, സാമ്പത്തികമായ ഉന്നതി, നല്ല പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും എല്ലാവര്‍ക്കും സന്തോഷം നല്‍കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നേടിയെടുക്കുവാനുള്ള അന്തരീക്ഷം, അവയുടെ നേട്ടം എന്നിവ കൈവരിക്കുന്നു.

അതല്ലാതെ ദുര്‍ഭരണം നടത്തുന്നവന്‍ സ്വയം നശിക്കുന്നു. സ്വന്തം രാജ്യത്തെയും പ്രജകളെയും നാശത്തിലേക്ക് തള്ളി വിടുന്നു.

കാമാന്ധകീയ നീതിസാരത്തില്‍ നിന്ന്

the human bodies have only temporary existence

 

किं धनेन करिष्यन्ति देहिनो भङ्गुराश्रयाः।

यदर्थं धनमिच्छन्ति तच्छरीरमशाश्वतम्॥

महासुभाषितसङ्ग्रहे १०२०५ पञ्चतन्त्रे

kiṁ dhanena kariṣyanti dehino bhaṅgurāśrayāḥ|

yadarthaṁ dhanamicchanti taccharīramaśāśvatam||

mahāsubhāṣitasaṅgrahe 10205 pañcatantre

The human beings surviving on this earth merely supported by their bodies which are subject to wear and tear and would entirely perish sooner or later, and they are running after money just to maintain such bodies. It is indeed surprising. It is evident that the bodies, for the upkeep and maintenance of which people are hoarding money, would perish sooner or later, the human bodies have only temporary existence.

 

भङ्गुराश्रयाः entirely depending on highly and easily perishable, ephemeral देहिनः human who possess these earthly body धनेन with money किं what indeed करिष्यन्ति can do ते they यदर्थं for what purpose धनं money इच्छन्ति desire, covet तद् that शरीरं earthly boy अशाश्वतं perishable, non permanent एव वर्तते alone is

കിം ധനേന കരിഷ്യന്തി ദേഹിനോ ഭങ്ഗുരാശ്രയാഃ।

യദര്‍ഥം ധനമിച്ഛന്തി തച്ഛരീരമശാശ്വതം॥

മഹാസുഭാഷിതസങ്ഗ്രഹേ ൧൦൨൦൫ പഞ്ചതന്ത്രേ

എന്തായാലും ഒരു ദിവസം നശിച്ച് പോവുമെന്ന് നിശ്ചയമുള്ള ഈ ശരീരം മാത്രം സഹായമായി കൈവശമുള്ള മനുഷ്യര്‍ ആ ശരീരം നിലനിര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി മാത്രം വല്ല വിധവും പണം നേടാനും നേടിയത് സ്വരൂപിച്ചു വയ്കാനും തത്രപ്പെട്ടു നടക്കുന്നത് വളരെ അത്ഭുതകരം തന്നെ. ഈ ശരീരം അധികം വൈകാതെ മരിച്ചു വീഴും. അതോടെ പണത്തിന്റെ ആവശ്യവും തീരും

ladle is ignorant about taste of food it serves

पठन्ति वेदशास्त्राणि बोधयन्ति परस्परम् |

न जानन्ति परं तत्त्वं दर्वी पाकरसं यथा ||

- गरुडपुराण

paṭhanti vedaśāstrāṇi bodhayanti parasparam |

na jānanti paraṃ tattvaṃ darvī pākarasaṃ yathā ||

- garuḍapurāṇa

Numerous people study with interest the scriptures and sciences. Many of them engage themselves in imparting to one another such knowledge gathered. However most often no one ever knows the ultimate truth ingrained in the sciences and scriptures, their inner core and substance. It is just like the fact that the ladle or the serving spoon that handles the delicious food while preparing such food and serving it never really understands or enjoys the taste of such food.

They study the Vedas. Exchange notes and teach each other. Still they do not know the ultimate truth that is being discussed in the Vedas. Just like the serving spoon that never knows the taste of the dish.

- Garuda Purana

 

मर्त्याः men वेदशास्त्राणि scriptures and sciences पठन्ति study with care परस्परं one another बोधयन्ति teach, impart ideas too तथा अपि even then दर्वी the ladle or serving spoon पाकरसं the tasted of the dish being served इव like परम् the ultimate तत्त्वं truth, enlightenment न जानन्ति does not know does not realize

പഠന്തി വേദശാസ്ത്രാണി ബോധയന്തി പരസ്പരം |

ന ജാനന്തി പരം തത്ത്വം ദര്‍വീ പാകരസം യഥാ ||

- ഗരുഡപുരാണം

ജനങ്ങള്‍ വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും മിനക്കെട്ടു പഠിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു പരസ്പരം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുവാനും എല്ലാം ശ്രമിക്കുന്നു. പക്ഷ മിക്കവാറും ആരും തങ്ങള്‍ അഭ്യസിക്കുന്നതിന്‍റെയോ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിന്‍ന്റെയോ ആത്യന്തികമായ പോരുള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. അതിന്നായി ആരും ശ്രമിക്കുന്നുമില്ല. ആഹാരം പാകം ചെയ്യുവാനും അതെ ആഹാരം വിളംബിക്കൊടുവാനും എല്ലാം ഉപയോഗപ്പെടുന്ന തവിക്ക് ആഹാരത്തിന്റെ മൂല്യത്തെക്കുറിച്ചും സ്വാദിനെക്കുറിച്ചും വലിയ ബോധം ഇല്ലാത്തത് പോലെ.

the signs of utterly incorrigible idiots

 

निर्धनश्चापि कामार्थी दरिद्रः कलहप्रियः |

मंदशास्त्रो विवादार्थी त्रिविधं मूर्खलक्षणम् ||

सुभाषित सुधानिधि

nirdhanaścāpi kāmārthī daridraḥ kalahapriyaḥ |

maṃdaśāstro vivādārthī trividhaṃ mūrkhalakṣaṇam ||

subhāṣita sudhānidhi

These three activities are the signs of utterly incorrigible idiots.

!. The desire of a man without any liquid cash or resources who expects to enjoy all the comforts of life

2. The tendency of a person who is lacking all resources and therefore is very weak, but is always eager to pick up quarrels with others even on petty issues

3 The attempt of a fellow lacking basing knowledge in sciences and scriptures to engage in scholarly debates.

निर्धनः utterly indigent, penniless कामार्थी desirous of comforts in life च too कलहप्रियः indulging in quarrels दरिद्रः weakened by poverty च too मन्दशास्त्रः lacking knowledge in sciences and scriptures विवादार्थी desirous of indulging in debates च अपि all these त्रिविधं three types मुर्खलक्षणं. Of utterly incorrigible idiots

നിര്‍ധ നശ്ചാപി കാമാര്‍ത്ഥീ ദരിദ്രഃ കലഹപ്രിയഃ |

മന്ദശാസ്ത്രോ വിവാദാര്‍ത്ഥീ ത്രിവിധം മൂര്‍ഖലക്ഷണം ||

സുഭാഷിത സുധാനിധി

വിഡ്ഢികളില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും വിഡ്ഢികള്‍ ആയവരുടെ എടുത്തുപറയാന്‍ പാകത്തില്‍ കാണുന്ന മൂന്ന് ലക്ഷണങ്ങങ്ങള്‍.

൧. കൈയില്‍ ചില്ലിക്കാശു എടുക്കാന്‍ വകയില്ല, അടുത്ത ഊണിനു തെണ്ടി നടക്കണം എങ്കിലും എല്ലാ സുഖസൌകര്യങ്ങളും അനുഭവിക്കണം എന്ന തത്രപ്പാട്

൨ ഒരു കഴിവും ഇല്ല, സാമ്പത്തികമായോ ശാരീരികമായോ ഒന്നും നേടിയെടുക്കാനുള്ള കെല്പ് ഒട്ടുമില്ല.. പക്ഷെ മറ്റുള്ളവരുമായി വഴക്ക് കൂടി അതിലെല്ലാം അവരെ തോല്‍പ്പിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രത.

൩. ശാസ്ത്രങ്ങളിലും കലകളിലും ഒന്നും ഒട്ടും അറിവോ വായനയോ ഇല്ലേയില്ല. പക്ഷെ വലിയ സഭകളിലും സമിതികളിലും ഞെളിഞ്ഞിരിന്നു ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്താന്‍ ഉള്ള തീവ്രശ്രമം

the one who help us even though far off is our kin

 

परोऽपि हितवान् बन्धुः बन्धुरप्यहितः परः।

अहितं सहजो व्याधिः हितमारण्यमौषधम्॥

हितोपदेशं

paro'pi hitavān bandhūḥ bandhurapyahitaḥ paraḥ|

ahitaṁ sahajo vyādhiḥ hitamāraṇyamauṣadham||

hitopadesham

A person who would do us good is to be considered as a close relative even if he is physically separated from us through great distance or other considerations. At the same time a relative by physical closeness, should be kept at great distance or treated as not so close if he does not think and act in a way that would be beneficial to us.

A disease, which has remained with us all through our lifetime, though very close to us is actually not favourable to us in any way. However, a herbal medicine, growing in a distant forest, though physically far off is to be treated as a very favourable object.

परः distant, distints, separate, not close in any way अपि too हितवान् of positive benefit, of use चेत् ifसः he बन्धुः is a kinsman, a relative आहितः one who wishes or does us not good बन्धुः relative अपि too परः is distant, not close सहजो born with a person and remaining with him naturally व्याधिः disease, malady अहितं भवति becomes unfavourable, inimical परन्तु however आरण्यं born in forest औषधं herb, herbal mediciin हितं favourable, helpful, soothing एव alone भवति becomes

പരോഽപി ഹിതവാന്‍ ബന്ധുഃ ബന്ധുരപ്യഹിതഃ പരഃ।

അഹിതം സഹജോ വ്യാധിഃ ഹിതമാരണ്യമൌഷധം॥

ഹിതോപദേശം

നമുക്ക് നന്മ ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവനോ നന്മ ചെയ്യുന്നവനോ ആയ വ്യക്തി അയാള്‍ അടുത്ത ബന്ധുവോ ചാര്‍ച്ചക്കാരനോ ഒന്നും അല്ലെങ്കില്‍ പോലും അയാളെ ബന്ധുവായി കണക്കാക്കാം. അതേ സമയം ബന്ധുവോ കൂടപ്പിറപ്പോ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും നമുക്ക് ശല്യവും ദോഷവും മാത്രം ഉണ്ടാക്കുന്ന ആളെ ശത്രുവായി മാത്രമേ കണക്കാക്കാന്‍ പറ്റൂ.

ചില രോഗങ്ങള്‍ നമ്മുടെ കൂടെ ജനിക്കുമ്പോള്‍ തുടങ്ങി നമ്മെ കാര്‍ന്നു തിന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം. കൂടെ എന്നും ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവ ബന്ധുക്കളാണോ? അല്ല

അതേസമയം ദൂരെ കാട്ടില്‍ വളരുന്ന ഔഷധ സസ്യങ്ങള്‍.. നമ്മുടെ രോഗം നശിപ്പിച്ച് ജീവിതം തന്നെ തിരിച്ചു നല്‍കുന്നു. ദൂരെ ആണെന്നത്‌കൊണ്ട് അവ ശത്രുക്കള്‍ അല്ലല്ലോ.

if one really thinks of Him even when he is happy

 

दुःख में सिमिरण सब कराइ सुख में कराइ न कोई जो सुख में सिमिरण कराई तौ दुःख कहे को होए 

doha of Kabir....

when there is sorrow, everyone prays Him and remembers Him, 

but not when one is in comfort zone..

 Remember, if one really thinks of Him even when he is happy, 

there is no place ever for sorrow..

praise--the hesitant damsel

 

अद्यापि दुर्निवारं स्तुतिकन्या वहति कौमारम्।

सद्भ्यो न रोचते सा असन्तः अपि अस्यै न रोचन्ते॥

adyāpi durnivāraṃ stutikanyā vahati kaumāram।

sadbhyo na rocate sā asantaḥ api asyai na rocante॥

The nubile girl “Praise” remains unmarried and unattached even today. Such state is unavoidable for her.. The good and noble do not want Praise.. they just shun her… The not so noble fellows run after praise.. But she does not want them..Good people alone deserve praise, but they do not care about it.. Evil fellows would do anything to manage to get some praise, but no one in their senses would give praise to such persons. So the damsel named praise is remaining unmarried for ever.

അദ്യാപി ദുര്‍ന്നിവാരം സ്തുതികന്യാ വഹതി കൌമാരം

സദ്‌ഭ്യോ ന രോചതേ സാ അസന്തഃ അപി അസ്യൈ ന രോചതേ

പ്രശംസ എന്ന കുമാരി ഇന്നും അവിവാഹിതയായി കഴിയുന്നു. 

അത് അനിവാര്യതയാണ്. 

അവള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നല്ലവര്‍ പ്രശംസയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.. 

അവളുടെ പിന്നില്‍ അവളേയും തേടി നടക്കുന്ന ദുഷ്ടന്മാരെ 

അവള്‍ക്കു വേണ്ട താനും .

Rig vedam or yajurvedam basically do not elaborate on any poojas.

Rig vedam or Yajurvedam basically do not elaborate on any poojas.

 They describe the potency of various gods and goddesses and their impact on our lives, our cows, our agriculture, etc..

And vedas mostly talk about offerings of aajyam and other things to gods through Agni..

Ushas, Medha, Sarasvathi, etc are the prominent female gods seen..

A stray refrence of Durga.. or Lakshmi or Amba may be found,, but when we try to seek the meaning those names does not appear to conform exactly to the goddesses we worship today..

The celebrations appear to be in the Agamic and later Puranic era..

We read Saptashati Chandi or devi Mahatmyam from a religious angle,, but if we analyze the social bacground there we can easily trace Devi worship and its practices..
The protagonists there are a Kshtriya and Vaishya.. Suratha and Samathi.. 
The celebrations are more of pageant oriented.. and participated by non brahmin castes... and that is a detour from the Vedic days where Gods were prerogative of Brahmins..

Rigvedam to Samavedam.. definitely are not telling stories.. may be some biographical references mighy be found incidentally..
Puranas and Vedas cannot be compared..

We cannot be sure above Atharva vedam in that respect..

Navaratra celebrations

Nava Ratra has for its background the killing of Mahishaasura,, the story finding place in slightly different forms in Devi Bhagavatham, Markandeya Puranam, 

The devi cult in that form and most of the puranas cannot be older than 1500 years.. but in Harappa Yoni worship.. the presence of Mother Goddes and Phallic worship of a male God are indicated.. 

Must be 3500 BC or later.. But that has nothing to do with Navarathri..

 Durga Puja in the East and Dussera in Mysore, Andhra and Tamilnadu coincided..on the basis of confluence of Bhadrapada and Ashvina.. saka months.. 

The Palakkad Iyers have migrated from Tamilnadu form 1200 to 1300 AD and they are following the Golu etc from their Tamil Origin.. And our Iyer existence in Tamilnadu is recorded much earlier too.. So our system must be at least more than 1500 years.. 

However, we do not know whether this was celebrated in the same manner in the Gupta era etc 500 AD or before.. 

Navaratri celebrations in Kerala are not similar to Tamilnadu.. 

The establishment of the Mysore empire appears to have affected positively the importance of navaratri in Karnataka..

The gods do not imitate a cowherd leading a herd of cattle

 

न देवा दण्डमादाय रक्षन्ति पशुपालवत्।

यम् तु रक्षितुमिच्छन्ति बुद्ध्या संविभजन्ति तम्॥

na devā daṇḍamādāya rakṣanti paśupālavat|

yam tu rakṣitumicchanti buddhyā saṁvibhajanti tam||

Meaning

Sure, the Gods do not look after and protect the men always giving the directions to move clear of dangers

The gods do not imitate a cowherd leading a herd of cattle controlling them with a stick or loud cries every moment ..

If the Gods intend to protect the men, they provide him with proper intelligence and power of discretion.

(And the man can use the intelligence and discretion provided by gods and choose to build up his own life..)

In fact this couplet though it would look so simple just conveying something which is so natural and ordinary, it is really a realistic definition of the relationship between the man and his Maker..

In fact God provides a lot of free moving space to the men

and gives them the choice to do things in the manner best suited to the circumstances..

The theory of free will as we call it.

So if the man errs within those limits,

he has himself to be blamed,

he is accountable, and he will have to face the consequences..

A lot of questions on how fate works in our lives are answered here..

देवा gods पशुपालवत् like a cowherd दण्डमादाय carrying a rod (मनुष्यं a man )न रक्षन्ति do not protect

(परन्तु but यदि if ते they) (मनुष्यं )रक्षितुं इच्छन्ति want to protect a manतर्हि thenतम् बुध्या संविभजन्ति they straighten him with intelligence and power of discretionन देवा दण्डमादाय रक्षन्ति पशुपालवत्।यम् तु रक्षितुमिच्छन्ति बुद्ध्या संविभजन्ति तम्॥

O son of Kunti, dedicate that to Me

Every work is Krishna's work.. 

So long as we are treading the path of righteousness, we can be sure that He is leading us..

 We need fear only if doubts arise in the mind as to whether we are going in a direction which He may not like..

That is the only way to deal with life.

He is the charioteer not only to Arjuna but to all beings..Gita 9-27

यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।

यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ २७ ॥

"whatever you do, whatever you eat, whatever you offer in oblation, whatever you do by way of penance, O son of Kunti, dedicate that to Me (the Blessed Lord)"

during festivals Lord mingles with all his devotees

There is a belief that during utsavams like the Ratha Yarra and the Brahmotsavams in many great temples celebrated for a particular period the God becomes benevolent and mingle with all his devotees..then we can all touch him.

I trust this is is case with Mahaprabhu Jagannatha during ratha yatra.

In fact after the festival is over many purificatory and rejuvenative rituals are performed to bring the deity back to his normal state and ward off any defects ir evils that could have affected the Lord.

Usually the deity in many temples is offered sahasra kalasha abhishekam..bath with thousand pitchers if holy waters sanctified with appropriate mantras.. In some cases abhishekam with 1000 conches filled with water and sanctified with holy chants and sookthas are offered.

tantra

What we talk about tantri and tantra in kerala is only just procedures and methodologies of poojas and rituals in temples.

However, Tantra in a wider or broader  sense as a mode of worship and philosophy is a huge subject. 

A lot of practices and literature are availble in this area .

 And that Tantra which is part of Hinduism has many parallels with the practices in Buddhism especially the Vajrayana sect

𝐋𝐞𝐭 𝐮𝐬 𝐬𝐭𝐨𝐩 𝐬𝐡𝐨𝐫𝐭 𝐨𝐟 𝐭𝐫𝐞𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐆𝐨𝐝 𝐚𝐬 𝐚𝐧 𝐞𝐧𝐞𝐦𝐲..𝐈𝐟 𝐩𝐨𝐬𝐬𝐢𝐛𝐥𝐞

 

𝐇𝐮𝐦𝐚𝐧 𝐦𝐢𝐧𝐝𝐬.

𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧 𝐩𝐫𝐞𝐟𝐞𝐫𝐞𝐧𝐜𝐞𝐬.

𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧 𝐚𝐭𝐭𝐢𝐭𝐮𝐝𝐞𝐬,

 𝐯𝐚𝐫𝐲 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐬 

𝐚𝐧𝐝 

𝐯𝐚𝐫𝐲 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐚𝐦𝐞 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐭𝐢𝐦𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐜𝐢𝐫𝐜𝐮𝐦𝐬𝐭𝐚𝐧𝐜𝐞𝐬.

𝐀𝐧𝐝 𝐦𝐚𝐧𝐲 𝐩𝐞𝐨𝐩𝐥𝐞 𝐜𝐚𝐧 𝐜𝐨𝐧𝐜𝐞𝐢𝐯𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐨𝐫𝐬𝐡𝐢𝐩 𝐝𝐢𝐯𝐢𝐧𝐢𝐭𝐲 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐚𝐜𝐜𝐨𝐫𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 𝐬𝐮𝐜𝐡 𝐯𝐚𝐫𝐲𝐢𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐜𝐞𝐩𝐭𝐢𝐨𝐧𝐬.

𝐒𝐨 𝐰𝐞 𝐜𝐚𝐧𝐧𝐨𝐭 𝐢𝐧𝐬𝐭𝐫𝐮𝐜𝐭 𝐨𝐫 𝐞𝐱𝐩𝐞𝐜𝐭 𝐚𝐬 𝐭𝐨 𝐡𝐨𝐰 𝐨𝐫 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐩𝐞𝐨𝐩𝐥𝐞 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐚 𝐝𝐢𝐯𝐢𝐧𝐞 𝐟𝐨𝐫𝐦 𝐢𝐬 𝐨𝐫 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐛𝐞 𝐢𝐭𝐬 𝐚𝐭𝐭𝐫𝐢𝐛𝐮𝐭𝐞𝐬.

𝐈𝐟 𝐈 𝐜𝐚𝐧 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤 𝐨𝐟 𝐆𝐨𝐝 𝐚𝐬 𝐦𝐲 𝐛𝐫𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐢𝐬 𝐨𝐤𝐚𝐲.

𝐈𝐟 𝐲𝐨𝐮 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤 𝐆𝐨𝐝 𝐢𝐬 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐦𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐭𝐨𝐨 𝐢𝐬 𝐩𝐞𝐫𝐟𝐞𝐜𝐭𝐥𝐲 𝐟𝐢𝐧𝐞.

𝐋𝐞𝐭 𝐮𝐬 𝐬𝐭𝐨𝐩 𝐬𝐡𝐨𝐫𝐭 𝐨𝐟 𝐭𝐫𝐞𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐆𝐨𝐝 𝐚𝐬 𝐚𝐧 𝐞𝐧𝐞𝐦𝐲..𝐈𝐟 𝐩𝐨𝐬𝐬𝐢𝐛𝐥𝐞

never take the lives of these people

 

वृद्धबालौ न हन्तव्यौ न च स्त्री नैव पृष्ठतः।

तृणपूर्णमुखश्चैव तवास्मीति च यो वदेत्॥

महाभारते शान्तिपर्वे॥

vṛddhabālau na hantavyau na ca strī naiva pṛṣṭhataḥ।

tṛṇapūrṇamukhaścaiva tavāsmīti ca yo vadet॥

mahābhārate śāntiparve॥

Mahabharatam prescribes some rules that makes exception to the ultimate act of depriving someone of his life.

An elderly person or a little boy should never be killed

A woman too should never be punished with death

In battle, encounter or combat, one should not kill another, going behind the back

If a person fills his mouth with grass and reveals utter surrender, if a person has fallen on ground and his mouth is covered by grass, then he should not be killed.

And if a person surrenders and declared that “I am belonging to you” then he should not be killed.

वृद्ध old persons बालौ young boys न हन्तव्यौ should not be executed, killed स्त्री woman च too न हन्तव्या should not be deprived of life पृष्ठतः from the back गत्वा going नरःman नैव हन्तव्यः should never be killed तृण पूर्ण मुखः who has filled his mouth with grass in utter subjugation, who has fallen on bare ground and his mouth is covered by grass, न हन्तव्य: should not be killed यः who तवास्मि I am yours, I am belonging to you, I am surrendering to you इति thus वदेत् says स च he too न हन्तव्यः should not be killed

വൃദ്ധബാലൌ ന ഹന്തവ്യൌ ന ച സ്ത്രീ നൈവ പൃഷ്ഠതഃ।

തൃണപൂര്‍ണമുഖശ്ചൈവ തവാസ്മീതി ച യോ വദേത്॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ॥

ഏതു കാരണം കൊണ്ടായാലും, മറ്റൊരാളുടെ ജീവന്‍ എടുക്കേണ്ട സന്ദര്‍ഭം നിയമപരമായും ധാര്‍മ്മികമായും ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ പോലും, താഴെ പറയുന്ന തരത്തിലുള്ള വ്യക്തികളുടെ വധം ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണെന്ന് മഹാഭാരതം അനുശാസിക്കുന്നു.

ഒരു വൃദ്ധനോ ബാലനോ ഒരിക്കലും വധിക്കപ്പെടരുത്

ഒരു സ്ത്രീയും വധാര്‍ഹയല്ല

യുദ്ധത്തിലോ, ഏറ്റുമുട്ടലിലോ ഒരിക്കലും ഒരാളേയും പിന്നില്‍ നിന്ന് കുത്തി കൊല്ലരുത്.

പരാജിതനായി ഭൂമിയില്‍ വീണു വായില്‍ പുല്ലും നിറച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരാളെ ഒരിക്കലും വധിക്കരുത്

പിന്നെ അഭയം തേടി, ഞാന്‍ താങ്കളുടേതാണ് എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരാളെ ഒരിക്കലും കൊലപ്പെടുത്തരുത്.

holes are there always for rats or rabbits to live

I have found that after serving under Government for about 37 years. and I know my bosses were kind to be to a fault..

The idealism, just dries up as we see things happen... Even for the heinous criminal offences, punishments are avoided if it can be helped..Punishment is a corrective measure..not a destructive one..

Preponderance probability in service law is the biggest white lie I have seen in my experience..

Some use the holes in the system enrich themselves, some others do it to help..

But holes are there always for rats or rabbits to live..

It is for us to decide whether there should be rats or rabbits.

The paperwork and the humiliation of vigilance actions by themselves sap almost everything form the employees..

If such actions do not create any impact, then the victim is a seasoned thug.. He is incorrigible..

And the best punishment for such people would be through whiplashes.. and there is no rule which can empower anyone to do that..

The greatness of vibhoothi is simply beyond words

The greatness of vibhoothi is simply beyond words

I remember my late father pasting vibhoothi all over me even as a tiny child. Never knew its significance then.

Often people used to poke fun at me in school .

Every bath ..wearing vibhoothi is part of it.

Then vibhoothi became a part of me

or I became a part of it.. I am not sure which way.

But vibhoothi is an identity..

vibhoothi is safety.

.and one cannot do much wrong wearing vibhoothi ..

It is a protective shield against bad mind..

bad thoughts.

This Pattai means mountains of good

they woo eternal misery

 

रागी मुक्तः पचमानोऽऽत्महेतोर् मूर्खो वक्ता नृपहीनं च राष्ट्रं ।

एते सर्वे शोच्यतां यान्ति राजन् यश्चायुक्तः स्नेहहीनः प्रजासु ॥

[१२.२७९.२५] महाभारते पराशरगीतायां च

rāgī muktaḥ pacamāno''tmahetor mūrkho vaktā nṛpahīnaṃ ca rāṣṭraṃ ।

ete sarve śocyatāṃ yānti rājan yaścāyuktaḥ snehahīnaḥ prajāsu ॥

[12।279।25] mahābhārate parāśaragītāyāṃ ca

A sannyasi who shows attachment to worldly affairs, a person who cooks food for himself without sharing, an idiot who tries to speak in an assembly, a country that does not have the right ruler, and an agent of the government who has no care and concern for the people.. all these land up only in deep misery.

(In parashara gita, this slokam is quoted as being stated by sage Parashara to King Janaka)

രാഗീ മുക്തഃ പചമാനോഽഽത്മഹേതോര്‍ മൂര്‍ഖോ വക്താ നൃപഹീനം ച രാഷ്ട്രം ।

ഏതേ സര്‍വേ ശോച്യതാം യാന്തി രാജന്‍ യശ്ചായുക്തഃ സ്നേഹഹീനഃ പ്രജാസു ॥

[൧൨।൨൭൯।൨൫] മഹാഭാരതേ പരാശരഗീതായാം ച

അല്ലയോ രാജാവേ, എല്ലാം പരിത്യജിച്ചു സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ച ആള്‍ ലൌകികമായ സുഖസൌകര്യങ്ങളിലും മറ്റു ആഡംബരങ്ങളിലും ഏറെ താല്പര്യവും ആസക്തിയും കാണിക്കുകയാണെങ്കിലും, ഒരാള്‍ താന്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതും തനിക്ക് സംഭരിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതും ആയ ആഹരമെല്ലാം സ്വയം തിന്നു തീര്‍ക്കണമെന്നും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഒന്നും കൊടുക്കരുത് എന്നും ഉള്ള മനോഭാവം വച്ച് പുലര്‍ത്തുകയാണെങ്കിലും , ഒരു വിവരവും വകതിരിവും ഇല്ലാത്ത വിഡ്ഢി പ്രധാനപ്പെട്ട സഭയിലോ സമിതിയിലോ പ്രസംഗിക്കാന്‍ തുനിയുകയാണെങ്കിളും അത്തരം ആളുകളും,

കഴിവും ശക്തിയും ഇല്ലാത്ത ഒരാളാണ് രാജാവായി നാട് ഭരിക്കുന്നത് എങ്കിലോ ആ രാജാവിന്‍റെ സഹായികളും ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരും ജനങ്ങളോട് ഒട്ടും സ്നേഹമില്ലാതെ ക്രൂരമായാണ് പെരുമാറുന്നത് എങ്കിലോ ആ നാടും ,

ശോച്യാവസ്ഥയും അധഃപതനവും നേരിടും എന്നത് തീര്‍ച്ചയാണ്.

(പരാശര ഗീതയില്‍ ഇത് പരാശര മഹര്‍ഷി ജനകമാഹാരാജാവിനോടു പറയുന്നതായാണ് കാണുന്നത്.)

A look at the mirror will be good enough

 

Someone was talking eloquently about difficult people in his life. He came up with with some derisive digs at such people.

May I remind him that he need not search too far to spot such difficult fellows

A look at the mirror before him with some honesty and an open mind will be good enough.

He would meet the image of the most difficult person right in front of him.

One should not complain about a small speck of dirt sticking to the toe of someone else especially when he himself is standing neck-deep in a pool of dirt

the Good Lord never ceases to produce food..

God has not created all the food on his earth just to be eaten by me or you alone...

There are loads of food and and loads of people..

In fact all can eat to their tummies fill and still there will be a lot left..

And the Good Lord never ceases to produce food.. 

He manages to recycle even the muck into good food material..

But then we fight..

we try to ensure that our neighbours starve,

even if that would force us too to face a famine..