three things are decided and bound tight by the ropes of time.

त्रयः कालकृताः पाशाः शक्यन्ते नानुवर्तितुम्।

विवाहो जन्ममरणं यदा यत्र तु येन च॥

पद्मपुराणे भूमिखण्डे

trayaḥ kālakṛtāḥ pāśāḥ śakyante nānuvartitum|

vivāho janmamaraṇaṁ yadā yatra tu yena ca||

padmapurāṇe bhūmikhaṇḍe

Three things in human life are evolved or deviced by time and fate.. three things are decided and bound tight by the ropes of time. The dictates to time and fate in these matters can never be circumvented

They are marriage, birth and death. Time and serendipity decides when, where and in whose company and with whom these happen.

त्रयःthree कालकृताः evolved by fate, time, पाशाः ties, bondages, अनुवर्तितुं to overcome, to control न शक्यन्ते not possible विवाहो marriage जन्म birth मरणं birth यदा when यत्र where येन with whom तु च too

ത്രയഃ കാലകൃതാഃ പാശാഃ ശക്യന്തേ നാനുവര്തിതും।

വിവാഹോ ജന്മമരണം യദാ യത്ര തു യേന ച॥

പദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖണ്ഡേ

ജീവിതത്തിലെ മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ ഒതുങ്ങാതെ കാലവും വിധിയും നിശ്ചയിക്കുന്നവയാണ്. ഇക്കാര്യങ്ങളെ കാലം സ്വന്തം കയറുകള്‍ കൊണ്ട് കെട്ടി ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ കെട്ടുകള്‍ മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും സാധ്യമല്ല.

ജനനം, മരണം വിവാഹം എന്നിവയാണ് ഈ മൂന്നു കാര്യങ്ങള്‍.

എന്ന്, എപ്രകാരം, എവിടെ വച്ചു ആരുടെ കൂടെ, ആരുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ ഇവ സംഭവിക്കും എന്ന് കാലമാല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കും തീരുമാനിക്കാന്‍ ആവില്ല.

Taking sides without logic, being partisan in attitude would attract sins

शत्रोरपि गुणाः वाच्या दोषा वाच्या गुरोरपि।

पक्षपाताद् भवेत् पापं दोषा दोषा गुणा गुणा॥

व्यास सुभाषिते ३६

śatrorapi guṇāḥ vācyā doṣā vācyā gurorapi|

pakṣapātād bhavet pāpaṁ doṣā doṣā guṇā guṇā||

vyāsa subhāṣite 36

The great qualities and virtues of even enemies and adversaries are to be understood as deserving praise and should be considered with the respect due to them

The defects and inadequacies of even respected person like preceptors should be recognized and they should be subjected to criticism they would deserve.

Taking sides without logic, being partisan in attitude would attract sins

Virtue is virtue everywhere

Defect too is defect wherever it is found.

Whether there is sin or not, being realistic and clear in perceptions would make life really comfortable.

शत्रोः enemies अपि even of गुणाः great qualities, virtues, merits वाच्या are praiseworthy, should be spoken of with approval भवन्ति become गुरोः of preceptor अपि even of दोषाः defects, shortcomings वाच्या are to be pointed out critically भवन्ति become

पक्षपातात् by taking sides without logic and fairness, without proper evaluation पापं sin भवेत् would accrue गुणाः virtues and merits सर्वत्र गुणाः are everywhere of virtue दोषा demerits, defect सर्वत्र in all cases दोषा च भवन्ति.are demerits too

ശത്രോരപി ഗുണാഃ വാച്യാ ദോഷാ വാച്യാ ഗുരോരപി।

പക്ഷപാതാദ് ഭവേത് പാപം ദോഷാ ദോഷാ ഗുണാ ഗുണാ॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ ൩൬

നമ്മോടു മത്സരിക്കുന്ന എതിരാളികളുടെതായാലും , എന്തിനു ബദ്ധശത്രുക്കളുടെതായാലും, പോലും ഗുണങ്ങളും അവര്‍ ചെയ്യുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങളും അവ അര്‍ഹിക്കുന്ന പ്രാധാന്യത്തോടെ കാണുവാനും അവയെക്കുറിച്ച് നല്ലത് പറയുവാനും തയാറാവണം

അതുപോലെ നമുക്ക് ഏറെ വേണ്ടപ്പെട്ട വ്യക്തികളിലും ഏറെ ബഹുമാനിക്കുന്ന ഗുരുക്കളിലും പോലും ന്യൂനതകളും പാകപ്പിഴകളും കണ്ടാല്‍ അവയെ വിമര്‍ശനപരമായി പരിഗണിക്കാനും അത് തുറന്നു പറയാനും മടിക്കരുത്.

യുക്തിയുക്തമായി ചിന്തിക്കാതെ പക്ഷപാതം പിടിക്കുന്നത് പാപങ്ങളും അനര്‍ത്ഥങ്ങളും വിളിച്ചു വരുത്തും

ഗുണങ്ങള്‍ എവിടെക്കണ്ടാലും അവ ഗുണങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്

ദോഷങ്ങളും ആരുടെ ഭാഗത്തായാലും ദോഷങ്ങള്‍ തന്നെ.

impotent rage is foolish

परं क्षिपति दोषेण वर्तमानः स्वयं तथा।

यश्च कुप्यति अनीशः सन् स तु मूढतमो नरः॥३५०

सारसमुच्चये

paraṁ kṣipati doṣeṇa vartamānaḥ svayaṁ tathā|

yaśca kupyti anīśaḥ san sa tu mūḍhatmo naraḥ||350

sārasamuccaye

A person who is mired in defects and is existing with all sorts of imperfection and is going down in life because of his own inefficiency and as a consequence of his own activities, and who is not able to control his own affairs in any way, and still he works himself into exteme anger and throws tantrums, then he can be only pitied as foolish.

दोषेण वर्तमानः existing with defects and foibles स्वयं क्षिपति and is sliding in stature by his own inefficiency and bad activities तथा then अनीशः not in control of himself and his own affairs सन् beings कुप्यति gets extremely angry च too स that नरः man मूढतमः is worst among idiots.

പരം ക്ഷിപതി ദോഷേണ വര്‍തമാനഃ സ്വയം തഥാ।

യശ്ച കുപ്യതി അനീശഃ സന്‍ സ തു മൂഢതമോ നരഃ॥൩൫൦

സാരസമുച്ചയേ

ഒത്തിരി കോട്ടങ്ങളും പരിമിതികളും നിറഞ്ഞ് ജീവിതം തള്ളിനീക്കുകയും അത്തരം ദൂശ്യങ്ങളും സ്വന്തം പിടിപ്പുകേടും കൊണ്ട് ജീവിതത്തില്‍ വഴുതി വീണു കൊണ്ടിരിക്കുകയും, സ്വന്തം നിലയെക്കുറിച്ച് വലിയ ബോധം ഒന്നും ഇല്ലാതിരിക്കുകയും സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളില്‍ ഒരു നിയന്ത്രണവും വച്ചു പുലര്‍ത്താനുള്ള കഴിവ് ഇല്ലാതാവുകയും എല്ലാം ആയ അവസ്ഥയില്‍ പോലും ഒരു മനുഷ്യന്‍ കോപം കൊണ്ട് ഉറഞ്ഞു തുള്ളുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ അയാള്‍ വെറും വിഡ്ഢി ആണ്.. അയാളെ ഓര്‍ത്ത് സഹതപിക്കാം എന്നല്ലാതെ വേറെന്തു ചെയ്യാന്‍ ?

Anything that has outlived its utility has no use for either itself or others..

I had circulated a writeup about the advantages of a soldier honourably lying down his life in a combat and people leaving honourably while running around with their throttles fully on.An elderly friend sent a rejoinder that all soldiers do not die in war and everyone has the right to live comfortably even when he is retired.

I am a retired person, inactive for eight years now.. I would love to assert my right to such a comfortable life

But my logical mind rebels.. Life cannot be that rosy. It is better to die in harness.

My reply

You must understand one thing.

Anything that has outlived its utility has no use for either itself or others..

Like a worn out car, blunt knife or broken sword.. Of course, there is always a state of friction or disagreement between a living being's instinct for survival and its efficiency and utility..

Rights, entitlements ... all these are what others allow you.

You do not possess such things unless others allow you.. Any benefit is simply like that.

Fundamental Rights, and declaration of human rights are all platitudes and can happen only through majority consent.

Of course, you must know the social contract theory..

Somehow, everyone is aware that he would become useless and he cannot die at will too.

He may have to survive his last days, when he is utterly useless he has to survive by asserting his own assumed rights.

Therefore, as a matter of abundant caution he condescends to allow these rights to old and useless people even when he is young and operational..

It is only an adjustment..

As old men you and I can talk and shout about our rights..

However, such rights would be allowed only if the younger and stronger people allow it..

I was just presenting an idea as propounded by Bheeshma, and was analysing it not from my personal angle..

A retired soldier, or any retired living being is of no use to others. Perhaps such people are no use even for themselves..

So making noise asserting the rights might make you feel comfortable. But nothing more than that.

For a soldier, the best time to die is when he is active. For a professional or a worker too it is best for him and others if he dies when he is in harness. .

better not to divulge

आयुर्वित्तं गृहच्छिद्रं मन्त्रौषध समागमः।

दानमानापमानाश्च गोप्यान्येते गुरोरपि॥

सुभाषितशतकत्रये॥

āyurvittaṁ gṛhacchidraṁ mantrauṣadha samāgamaḥ|

dānamānāpamānāśca gopyānyete gurorapi||

subhāṣitaśatakatraye||

It would be better to keep following matters very confidential, confidential to the extent that they should not be revealed even to the most revered and elderly preceptor.

1. One’s age 2. One’s state of finance 3. Quarrels and bickering inside one’s close family

4. Discovery or gaining knowledge about secret spells or drugs 5. News about the gifts on is either giving or receiving, the honours or accolades received or the insults and slighting one has suffered.

ആയുര്‍വിത്തം ഗൃഹച്ഛിദ്രം മന്ത്രൌഷധ സമാഗമഃ।

ദാനമാനാപമാനാശ്ച ഗോപ്യാന്യേതേ ഗുരോരപി॥

സുഭാഷിതശതകത്രയേ॥

താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഏറെ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധിമാന്‍റെ ലക്ഷണം അത്തരം രഹസ്യങ്ങള്‍ വായോവൃദ്ധനായ ഗുരുവിനോട് പോലും പങ്കു വയ്ക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് വിവേകം.

൧. ഒരാളുടെ വയസ്സ് ൨ ഒരാളുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി ൩. സ്വന്തം വീട്ടില്‍ അടുത്ത കുടുംബക്കാരും ആയി സംഭവിക്കുന്ന കലഹങ്ങളും തെറ്റിദ്ധാരണകളും. ൪. ഏതെങ്കിലും മന്ത്രങ്ങളോ ഔഷധങ്ങളോ കണ്ടെത്തുകയോ അവ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള നൈപുണ്യം കൈവരികയോ ആണെങ്കില്‍ അക്കാര്യം ൬. ആര്‍ക്കെങ്കിലും ദാനമോ സഹായമോ ചെയ്യുക, ആരില്‍ നിന്നെങ്കിലും സമ്മാനമോ വേറെ സഹായമോ സ്വീകരിക്കുക, മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്ന് പ്രശംസയും ബഹവുമാനവും കിട്ടുക, അല്ലെങ്കില്‍ ആരെങ്കിലും നമ്മെ അപമാനിക്കുക

it would be okay if we can pray the way we are comfortable with, the way we have been trained.

After all, different methods or modes of worship of God, within the same religion, or following different religions is just like taking food prepared in various forms, or drinking water from different sources..

No one can ever say that only some particular sort of food should be taken.. Or water from some particular source alone should be consumed..

We have to take care that we take healthy food, we drink pure (to the extent possible) water.

And we take care to avoid pollution, adulteration and decay, we should ensure that we have clean environments..

By the same token it would be okay if we can worship and pray the way we are accustomed to, the way we are comfortable with, the way we have been trained.

Healthy food taken in whatever way nourishes and sustains the body.

And sincere prayer and worship in whatever form would surely ensure our wholesome existence.

Usually we do not concern ourselves seriously about what food another person takes.

But to destroy or pollute our own food or the food meant for anyone else is a crime.

Similarly we should not pollute or contaminate our own prayers with prejudices,

And we should not act in any prejudicial way against the modes of worship followed by others.

Without food and water, we will not live long.

Without prayers too...

Life is so simple.

maintaining restraint and sensibility while using words is the most difficult activity

वाक्संयमो हि नृपते सुदुष्करतमो मतः।

अर्थवश्च विचित्रं च न शक्यं बहु भाषितुम्॥

महाभारते ५-३४-७३

vāksaṁyamo hi nṛpate suduṣkaratamo mataḥ|

arthavaśca vicitraṁ ca na śakyaṁ bahu bhāṣitum||

mahābhārate 5-34-73

The great thinker and statesman Vidura tells the king Dhritarashtra

Oh King, maintaining restraint and sensibility while using words is the most difficult activity for anyone. It is indeed very difficult to produce in abundance words and express ideas that carry sense and at the same time they are attractive or captivating.

വാക്സംയമോ ഹി നൃപതേ സുദുഷ്കരതമോ മതഃ।

അര്ഥവശ്ച വിചിത്രം ച ന ശക്യം ബഹു ഭാഷിതും॥

മഹാഭാരതേ ൫-൩൪-൭൩

ധിഷണാശാലികളില്‍ പ്രമുഖനും മഹാനായ രാഷ്ട്ര തന്ത്രജ്ഞനും ആയ വിദുരന്‍ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനോടു പറയുന്നു,

രാജാവേ, വാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ സ്വയം നിയന്ത്രണവും സംയമനവും പാലിക്കുക എന്നത് ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും ഏറെ ആവശ്യം ആയ, പക്ഷെ ഏറെ ദുഷ്കരമായ ഒരു കാര്യമാണ്. എല്ലാവരെയും രസിപ്പിക്കുന്നതും, വൈചിത്ര്യം നിറഞ്ഞതും അതെ സമയം അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണവും എല്ലാവര്‍ക്കും നന്മമാത്രം നല്‍കുന്നതും ആയ വാക്കുകള്‍ പറയുക, അത്തരം വാക്കുകള്‍ എപ്പോഴും ധാരാളമായി ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് ഏറെ പ്രയാസമുള്ള ഒരു പ്രവൃത്തി തന്നെ ആണ്.

For an elderly person, losing an adult child, is a terrible blow

For an elderly person, losing an adult child, is a terrible blow..

My friend posted about some such situations.. My reaction to that post..

" the subject is very relevant.. but too difficult to read, too frightening... especially when we are senior citizens..

Only prayer to God, please do not make the elders suffer..

it is painful even to lose a younger brother, younger sister or a nephew or a grandchild..or even a young friend..

I know my close friends and classmates have started to leave.. and my grief and terror knows no bounds.

I remember what an old Paatti.. an elderly lady in our neighbourhood did.

.She was a widow, beyond eighty years,,

Her eldest son was more than sixty..

One day the son had some cardiac problem and it was more than quarter of a century ago,, treatment for heart was not easily affordable to people who eke out their livelihood somehow or other..

The paatti sensed the danger.. of losing her son..

She cried and cried and was beating hard on her own chest for a full night.. and I do not know whether the beating of chest or the sorrow about the condition of the son's heart was the reason, the lady passed away the next day..

And within a week or so the Son also died of heart disease..

I think there was a lady who knew how to choose between the loss of a son while she was alive and her own life after losing a son

Trying to live on the labour and fortunes of others would result only in disadvantages

अथ चेदात्मभाग्येषु नान्येषां सिद्धिमश्नुते।

तस्मात्कर्मैव कर्तव्यं नास्ति सिद्धिरकर्मणः॥

महाभारते शान्तिपर्वे १०-२६

atha cedātmabhāgyeṣu nānyeṣāṁ siddhimaśnute|

tasmātkarmaiva kartavyaṁ nāsti siddhirakarmaṇaḥ||

mahābhārate śāntiparve 10-26

A person should be sensible to understand that the results of hard labour of others or the fortunes secured by them would never bring any staple benefit to him personally. Trying to live on the labour and fortunes of others would result only in disadvantages and uncertainties. Therefore a person should ever be engaged in action, that too positive and productive action. There can be no success or achievement without well directed action.

From Shanti parva of Mahabharatham

അഥ ചേദാത്മഭാഗ്യേഷു നാന്യേഷാം സിദ്ധിമശ്നുതേ।

തസ്മാത്കര്‍മൈവ കര്‍തവ്യം നാസ്തി സിദ്ധിരകര്‍മണഃ॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ ൧൦-൨൬

മറ്റുള്ളവര്‍,( അവര്‍ ആരായാലും), കൈവരിക്കുന്ന സൌഭാഗ്യങ്ങളെയോ, അവരുടെ കഠിനപ്രയത്നത്തെയോ ആശ്രയിച്ചു സ്വയം എന്നും നേട്ടം കൊയ്യാം എന്ന ധാരണ ഒരാള്‍ക്ക് വന്നു പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ദോഷകരമാണ്. ആ ധാരണ തികച്ചും തെറ്റാണ്.

മറ്റുള്ളവരുടെ അധ്വാനത്തിന്‍റെ ഫലം ചോര്‍ത്തിയും അവരുടെ സൌഭാഗ്യങ്ങളുടെ നിഴലില്‍ ഒതുങ്ങിയും ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഏറെ അസൌകര്യങ്ങളും വിഷമതകളും ഉണ്ടായിത്തീരും എന്ന കാര്യത്തില്‍ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.

ഇക്കാര്യം നല്ലവണ്ണം മനസ്സിലാക്കി ഓരോ വ്യക്തിയും എല്ലായ്പ്പോഴും എന്തെങ്കിലും പ്രവൃത്തി ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കണം. അത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ തനിക്കും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും നേട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന വിധത്തില്‍ ആയിരിക്കും എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തണം. നല്ല വിധത്തില്‍ സ്വയം അധ്വാനിച്ചു ജോലി ചെയ്യാതെ ഒരാള്‍ക്കും വിജയവും നേട്ടങ്ങളും കൈവരിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല.

മഹാഭാരതം ശാന്തി പര്‍വത്തില്‍ നിന്ന്

Only this moment is reality for us..

Only this moment is reality for us..

The past moment is a memory, which we may recall this moment..

The coming moment is only a hope, an expectation..

We may not be able even to control this moment..

This moment may bring us happiness, sorrow, pleasure, pain , and a mixture of all of them too.

But if we can live this moment as honestly as possible ,,

as realistically as possible

if we do not pollute this moment with prejudices developed over the past moments and unfounded anxieties for the future moments,

then alone we would have lived this moment in the right way..

And after all life is a sort of march of each moment, the past giving way to the present and the future following the present happily..

In a very long journey, it is always nice to take care that we do not carry unwanted luggage..

A quote from Horace comes to mind

------------------------------------------------

Tomorrow do thy worst, for I have lived today.

------------------------------------------------

“Happy the man, and happy he alone,

he who can call today his own:

he who, secure within, can say,

Tomorrow do thy worst, for I have lived today.

Be fair or foul, or rain or shine

the joys I have possessed, in spite of fate, are mine.

Not Heaven itself, upon the past has power,

but what has been, has been, and I have had my hour.”

― Horace

No one would work really hard if things are easy to obtain.

अक्के चेन्मधु विन्देत किमर्थं पर्वतं व्रजेत्।

इष्टार्थस्य च संसिद्धौ को विद्वान् यत्नमाचरेत्॥

साङ्ख्य-योग-कोशः

akke cenmadhu vindeta kimarthaṃ parvataṃ vrajet।

iṣṭārthasya ca saṃsiddhau ko vidvān yatnamācaret॥

A sensible person would exert himself only if he knows that he has to work reasonably hard in order to get things done. No one would work really hard if things are easy to obtain. A man is in search of honey. If honey is stored in the backyard of his own house and he could easily get it, will he set out in search of trees in the mountain where honey is stored by the bees.

This statement has many dimensions.

Firstly, if one is sensible, one should apply his energies in the optimal way possible. He should work in such a way that he receives maximum benefit out of the time and energy he spends

अक्के in the easy corner of the house मधु honey विन्देत wis to be obtained, is available चेत् if नरः man किमर्थं for what purpose पर्वतं mountain व्रजेत would go इष्टार्थस्य the desired benefit, desired object, desired purpose संसिद्धौ fulfilment, easy availability च too कः which विद्वान् sensible person यत्नं exertion, work involving exertion आचरेत् perform

അക്കേ ചേന്മധു വിന്ദേത കിമര്‍ത്ഥം പര്‍വ്വതംവ്രജേത്।

ഇഷ്ടാര്‍ത്ഥസ്യ ച സംസിദ്ധൌ കോ വിദ്വാന്‍ യത്നമാചരേത്॥

കുറച്ച് വിവരവും സാമര്‍ത്ഥ്യവും എല്ലാമുള്ള മനുഷ്യന്‍ മെയ്യനങ്ങി എന്തെങ്കിലും പ്രവൃത്തിയില്‍ ഏര്‍പ്പെടണം എങ്കില്‍ അതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും കാര്യമായ ലാഭം ഉണ്ടാവും എന്ന് ബോധ്യപ്പെടണം. എന്തെങ്കിലും സാധനം വളരെ എളുപ്പത്തില്‍ കിട്ടുമെന്ന് ഒരാള്‍ക്ക് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനുവേണ്ടി അധ്വാനിച്ചു പണിയെടുക്കാന്‍ ഒരാളും തയാറാവില്ല. തേന്‍ ശേഖരിക്കാന്‍ ഒരാള്‍ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു എന്ന് വിചാരിക്കുക. അയാളുടെ അടുക്കളത്തോട്ടത്തിന്‍റെ മൂലയില്‍ തന്നെ തേന്‍ കൂടു ഉണ്ടെങ്കില്‍ പിന്നെ അയാള്‍ മെനക്കെട്ട് നാടും കാടും കടന്നു മലയും മരവും കയറി തേനീച്ചകളെയും തേന്‍ കൂടുകളെയും തേനിനെയും തേടിയുള്ള യാത്ര പുറപ്പെടുമോ?

ഈ ചോദ്യത്തിനു പലേ മാനങ്ങളും ഉണ്ട്.

ആദ്യമായി ഒരാള്‍ തനിക്കുള്ള ശക്തിയും ഊര്‍ജ്ജവും ഏറ്റവും നല്ല ഫലം ലഭിക്കുന്ന വിധം മാത്രം ചിലവഴിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. താന്‍ ചിലവിടുന്ന ശക്തിയും സമയവും കൊണ്ട് കിട്ടുന്നതില്‍ വച്ച് കൂടുതല്‍ ലാഭം നേടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

രണ്ടാമത്തെ കാര്യം.. ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു കാര്യം എളുപ്പത്തില്‍ ചെയ്യുവാന്‍ കഴിയും അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു വസ്തു പ്രയാസമില്ലാതെ കിട്ടും എന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അയാളുടെ കണ്ണില്‍ ആ വസ്തുവിന്റെ വില വളരെ കുറഞ്ഞതായി തോന്നും. എത്ര ആശിച്ച വസ്തുവായാലും എളുപ്പത്തില്‍ കിട്ടിയാല്‍ ഒരാള്‍ക്ക് അതിലുള്ള താല്‍പര്യം പെട്ടെന്ന് കുറഞ്ഞു മിക്കവാറും ഇല്ലാതാവും. മുറ്റത്തെ മുല്ലക്ക് മണമില്ല.

മൂന്നാമതായി ഒരാള്‍ക്ക് ജീവിതത്തില്‍ കൂടുതല്‍ സുഖസൌകര്യങ്ങളും സൌഭാഗ്യങ്ങളും വരുമ്പോള്‍ അയാളെ ആലസ്യം കൂടുതലായി ബാധിക്കുന്നു. മനസ്സിരുത്തി പണിയെടുക്കാനുള്ള അയാളുടെ ഉത്സാഹം ഏറെ കുറയുന്നു.

The agony of creation ceases when the last word is written.

I try to analyse issues and write primarily for enhancement of my own knowledge and perhaps my literary skills.

And I am definitely benefited because the thoughts get well-oriented when I put them down as write-ups.

The sharing of the output is just incidental.

If someone reads I am fortunate and flattered.

If no one reads I lose nothing.

The delivery of the child happens and is over when I just key in the last word.

Subsequent happenings are just like bathing the baby dressing it and decorating it.

I have no particular fancy for such things.

The delivery of the child happens and is over when I just key in the last word.

Subsequent happenings are just like bathing the baby dressing it and decorating it.

I have no particular fancy for such things.

The agony of creation ceases when the last word is written.

That is all.

I know I have no consistent set of followers.

People just veer away from me sooner or later.

But then every meeting , even meeting of minds should conclude.

That is the law of life.That is all.

I know I have no consistent set of followers.

People just veer away from me sooner or later.

But then every meeting , even meeting of minds should have a conclusion

That is the law of life.

I just want to have my innocent days back before I leave this world

I have found out one truth, maybe to my own disappointment

When sincerity and humility were the predominating qualities present in me, I toiled a lot, read a lot, and gained some real knowledge..

But then showmanship,exhibitionism and arrogance, the thought that I am far better than others, took control of me and my attitude changed..

I became an inflated balloon (buffoon)

.. And that was the end of my quest for knowledge ..

Now I just thrive on what I gathered during my sweet era of innocence..

However, nowadays I try to assert without any justification that I am better than others..

I know very well that my impression is not correct.. Some sensible spot in my mind says I do not add up to anything worthy..

Nevertheless the ego obliterates that bright spot..

After all, ninety percent of my life has been lived already..

Twenty percent in blissful simplicity and seventy percent in foolish arrogance..

I just want to have my innocent days back before I leave this world.

Only God can help..

It is easy to fight with others, but it is impossible to fight with oneself and win too..

an equilibrium between the silly and the sublime

The fun is in the fighting with the self..

Even if we cannot win fighting with ourselves, the attempted fight ultimately reduces the impact of base tendencies in our own selves..

By fighting with ourselves, we can try to touch the golden mean.. an equilibrium between the silly and the sublime.

the sweetest hour of the day in my life.

Seep is the first thing that takes leave of us as we grow old..

I.cannot sleep after 3 O Clock in the morning ..

There will be light outside only when it is thirty minutes after six..

Waiting eagerly to collect flowers for pooja..

I can do it only when there is at least twilight..

To be in touch with my plants and flowers in the morning makes that time the best in the daily routine..

the sweetest hour of the day in my life....

I call them my plants..

But God and Mother earth have created them.

They two-- God and mother Earth ( do not ask me whether God and Earth are different.. I would answer that Mother Earth is more loveable and bountiful that God Himself)-- decorate the plants with lots of flowers every morning..

And I take pride in collecting many of those flowers and again offering them to God..

Like a child offering a small piece bitten out of the big bar of chocolate presented to her to its mother..

and everyone knows the mother presented the chocolate bar to the child..

We just steal the glory of God and of people far better that us and try to show off as if we are big.

and often our show off is directed to the very same God or our preceptors.

Anyway they will heartily enjoy our silly song and dance because. after all, we are their children..

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are

Perumal (Krishna the supreme one ) will never reject anything we give him..even if it is just our sin.

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are.

Even for a person who seems to have lost everything perumal is there.

That is why every azhvar at some stage or other calls sriman narayana as mother..

often our concentrated sin and karma prevent us from calling out the aadhimoolam ..

we seem to be like fellows swimming in Ganga dying of thirst..

just because we refuse to open our mouths.

We can offer to God anything that is beautiful and which we love

We can offer to God anything that is beautiful and which we love ..

We love the beauty of flowers..

We enjoy the fragrance of the flowers..

So we offer flowers to God..

Regarding some flowers being offered to God in preference to other flowers I feel that is only a minor issue.

It appears to be a subsidiary idea developed by some hardcore yet not so erudite secondary scholars..

Simply, the idea is that we offer to God what we love and like most..

Of course, there are explanations for use or non use of certain floweres for pooja .. in some books .. but I am attracted by the beauty and mercy of the One supreme being rather than bookish schisms..

Govinda.. Govinda.. Namaskarams.

Govinda.. Govinda.. Namaskarams..

अहं दूरतस्ते पदाम्भोजयुग्मप्रणामेच्छयाऽऽगत्य सेवां करोमि ।

सकृत्सेवया नित्यसेवाफलं त्वं प्रयच्छ प्रयच्छ प्रभो वेङ्कटेश

aham doorataH te padaambhojayugma

pranaamaecchaya aagatya sevaam karomi

sakrut sevaya nityasevaphalam twam

prayaccha prayaccha prabho venkatesha..

From far off place, I have come to you with the sole aim of serving the pair of lotus flowers that are your feet.. My Venkatesha, may you be pleased to grant me the bounty and blessedness which is due for serving you on all days , all around day and nitght .. you are so kind and generous..

ഗോവിന്ദ, ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ

അഹം ദൂരതസ്തേ പദാംഭോജയുഗ്മപ്രണാമേച്ഛയാഽഽഗത്യ സേവാം കരോമി ।

സകൃത്സേവയാ നിത്യസേവാഫലം ത്വം പ്രയച്ഛ പ്രയച്ഛ പ്രഭോ വേങ്കടേശ

വളരെ വളരെ ദൂരേ നിന്ന്, അടിയന്‍ നിന്തിരുവടിയുടെ പാദകമലങ്ങള്‍ വന്ദിക്കുവാന്‍ ഉള്ള ഉല്‍ക്കടമായ ആഗ്രഹവുമായി അവിടുത്തെ നടയില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു.. ഭഗവാനേ വേങ്കടേശ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന ഒരു ദര്‍ശനം തന്നെ നിത്യവും ചെയ്യുന്ന പൂജയായി മനസ്സില്‍ക്കരുതി അവിടുന്ന് എന്നെ ധന്യനാക്കണേ

I met Balaji forty seven years ago..

After that, He has given me no audience..

But He is living in my Heart anyway..

killing words

पारुष्यमनृतं चैव पैशुन्यं चापि सर्वशः |

असंबद्धप्रलापश्च वाङ्ग्मयं स्याच्चतुर्विधम् ||

- मनुस्मृति

pāruṣyamanṛtaṃ caiva paiśunyaṃ cāpi sarvaśaḥ |

asaṃbaddhapralāpaśca vāṅgmayaṃ syāccaturvidham ||

- manusmṛti

Use of words and intonations which can cause great damage.. are of four categories according to Manusmriti.

Use of crude, unsophisticated, coarse, unkind words, words that could not bring any good to anyone but can hurt people deeply.

Use of words to convey untruth, convey information that could harm especially words that are deviated from truth.

Use of words that cause unjust damage to someone else, accuse someone of some action or deed which was never committed by him, spread of calumny behind the back through unfair use of words.

Use of words which are simply lacking in any sense, use of words that would convey totally unintended and out of context information that may even mislead peole who listen.

पारुष्यं crudeness, lack of finesse अनृतं lack of truthfulness, पैशुन्यं tendency to find fault, to slander without reason, without justification, harm indirectly and without reason सर्वशः every where असंबद्ध प्रलापः talking without coherence च too चतुर्विधं four types of वाङ्ग्मयं arising out of word दोषः defects, factors causing damage स्यात् would be

പാരുഷ്യമനൃതം ചൈവ പൈശുന്യം ചാപി സര്‍വശഃ ।

അസംബദ്ധപ്രലാപശ്ച വാങ്ഗ്മയം സ്യാച്ചതുര്‍വിധം ॥

- മനുസ്മൃതി

വാക്കുകള്‍ ചില വിധത്തിലും ചില ധ്വനികളിലും ഉച്ചരിക്കുകയോ പ്രയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവ വളരെ ആഴത്തില്‍ മുറിവേല്പിക്കുകയോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേദന ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്യും.

മനുസ്മൃതിയില്‍ ഇത്തരം വാക്കുകളെയും പ്രയോഗങ്ങളേയും കുറിച്ച് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക

അപകടകാരികളായ വാക്കുകള്‍ താഴെ പറയുന്ന വയാണ്.

കര്‍ക്കശവും, പ്രാകൃതവും ക്രൂരവും ഒട്ടും ദയ ഇല്ലാത്തതുമായ വാക്കുകള്‍,

ആര്‍ക്കും ഒരു ഗുണവും ഉണ്ടാക്കാത്ത അതെ സമയം കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് തീവ്രമായ വേദന മാത്രം സമ്മാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

നുണയായ വാക്കുകള്‍,

സത്യത്തില്‍ നിന്നും യാഥാര്‍ഥ്യത്തില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഉപദ്രവം മാത്രം വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

അന്യായമായ വിധം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കഷ്ടവും ഹാനിയും വരുത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ ഒരിക്കലും ചെയ്യാത്ത ചീത്ത കാര്യങ്ങള്‍ അയാള്‍ ചെയ്തുവെന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തി അപവാദം പരത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

തെറ്റായ, അന്യായമായ പ്രയോഗവും ധ്വനിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ , പ്രയോഗിക്കുന്തോറും മറ്റുള്ളവരെ സ്വഭാവഹത്യ ചെയ്യുന്നതില്‍ മാത്രം ഉപയോഗപ്പെടുന്ന വാക്കുകള്‍

ഒരു അര്‍ത്ഥവും സാംഗവും തീരെ ഇല്ലാത്ത വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ പറയുവാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച തികച്ചും വിപരീതമായ

അര്‍ത്ഥം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കുന്ന വാക്കുകള്‍, സമയത്തിനും സന്ദര്‍ഭത്തിനും ഒട്ടും യോജിക്കാത്ത വാക്കുകള്‍, മറ്റുള്ളവരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള വാക്കുകള്‍

revere the preceptor, never ever harbour enmity with guru

लौकिकं वैदिकं वापि तथाध्यात्मिकमेव च ।

यस्माच्चाधीयते नरस्तं पूर्वमभिवादयेत॥२३६॥ [मनु २.११७, प.पु. ३.५१.२७]

गुरुणा वैरनिर्बन्धो न कर्तव्यः कदाचन ।

अनुमान्यः प्रसाद्यश्च गुरुः क्रुद्धो विजानता ॥२३७॥ [१३.१०७.४६]

laukikaṃ vaidikaṃ vāpi tathādhyātmikameva ca ।

yasmāccādhīyate narastaṃ pūrvamabhivādayeta॥236॥ [manu 2।117, pa।pu। 3।51।27]

guruṇā vairanirbandho na kartavyaḥ kadācana ।

anumānyaḥ prasādyaśca guruḥ kruddho vijānatā ॥237॥ [13।107।46]

A person should pay his utmosts respects, first and foremost to his preceptor who has imparted him knowledge, training and education either in worldly affairs, in scriptures like Vedas or in matters realting to soul and spirituality.

A person should never entertain any sort of enmity with his teacher or preceptor. Even if the guru is displeased or angry with us for some reason beyond our control, the reason for such displeasure should be discreetly found out and the goodwill and pleasant attitude of the guru towards at should be restored. One should always take very positive gestures that would please the guru.

From Mahabharatham, sarasasamucchayam

ലൌകികം വൈദികം വാപി തഥാധ്യാത്മികമേവ ച ।

യസ്മാച്ചാധീയതേ നരസ്തം പൂര്‍വമഭിവാദയേത॥൨൩൬॥ [മനു ൨।൧൧൭, പ।പു। ൩।൫൧।൨൭]

ഗുരുണാ വൈരനിര്‍ബന്ധോ ന കര്‍തവ്യഃ കദാചന ।

അനുമാന്യഃ പ്രസാദ്യശ്ച ഗുരുഃ ക്രുദ്ധോ വിജാനതാ ॥൨൩൭॥ [൧൩।൧൦൭।൪൬]

ഒരാള്‍ തനിക്ക് ലൌകിക കാര്യങ്ങളിലോ, വേദങ്ങളിലും ശാസ്ട്രങ്ങളിലുമോ, ആദ്ധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങളിലോ അറിവും, വിദ്യയും പരിശീലനവും നല്‍കിയ ഗുരുക്കളെയും ആചാര്യന്മാരെയും ഇപ്പോഴും അതിതീവ്രമായി ബഹുമാനിക്കണം. എവിടെയും അത്തരം വ്യക്തികള്‍ക്കായിരിക്കണം ആദ്യമായുള്ള ആദരങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കേണ്ടത്

ഒരാള്‍ ഒരുകാലത്തും തന്‍റെ ഗുരുവിനോടോ ആചാര്യനോടോ ഒരു വിധത്തിലുള്ള ശത്രുതയും വച്ചു പുലര്‍ത്തരുത്. ഒരാളുടെ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറം ഉണ്ടാവുന്ന കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒരുപക്ഷെ ഗുരുവിനു ഏതെങ്കിലും നീരസമോ ദേഷ്യമോ പരിഭവമോ ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ അതെല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടും നയചാതുര്യത്തോടും കൂടി മനസ്സിലാക്കി അത്തരം മനഃസ്താപങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തും ഇല്ലാതാക്കുകയും ഗുരുവിന്‍റെ പ്രീതിയും സൌഹൃദവും തിരിച്ചു നേടുകയും ചെയ്യാന്‍ ഏതറ്റം വരെ പരിശ്രമിക്കാനും മടിക്കരുത്. ഗുരുവിന്‍റെ അനുഗ്രഹം നേടാന്‍ എപ്പോഴും ആത്മാര്‍ത്ഥതയോടെയും ഏറെ ഉത്സാഹത്തോടെയും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം

മഹാഭാരതം, സാരസമുച്ചയം എന്നിവയില്‍ നിന്ന്.

Such smiles are poisonous weapons..

Friendships, relations, even show of love .. all are cherished by an individual basically because these add to his individual peace of mind and happiness.

If these become triggers of mental strife and irritation, even after all the positive and negative aspects are evaluated and balanced, then it is better for him to clinically remove such friendships and relations and abstain from such stressful activities.

They grow like cancer to the mind..

Yes, many friendhsips, relations etc couched in jealousy and crass selfishness would exhibit a facade of geniality.. the hallmark yellow full toothed smile..

Such smiles are poisonous weapons..

Every one is free to have his own way of life... Unless he has been subjected to laws enforceble by statutes..

So many things could not be written without any basis whatsoever

There is a strong and vociferous argument that worship of God in the shape of idols and offering food and other things to such deities in the shape of idols and statues is not in accordance with the higher philosophy of HInduism which conceives God as Brahmam, a shapeless, formless entity.

My reply to it

Our understanding of things and perceptions are too little,sketchy and limited. We can think and understand only within tiny limits. We can understand only within the limits our mind and brain can permit us.

There are a lot of ideas conveyed by agamas puranas and vedas and these are all found in recorded and documented stage . We cannot say so many things were understood merely as guesswork or as figment of imagination.

It is simply impossible to imagine or lie so much.

So many things could not be written without any basis whatsoever

And we know most of the questions raised and interpretations given by people like the smart new gurus are no fresh inventions but apparently smart counter-arguments without much basis.

Such counters are not strong enough or really good enought to replace ancient ideas unless the newer ideas are proved beyond doubt. That has not happened.

Some alternate ideas were presented even by masters like Shankara but such sages never said idols should not be worshipped or naivedyams should not be offered to idols. Great seers never tried to demolish old beliefs when they presented alternate theories.

Philosophy and faith can accommodate many variant perceptions. Maybe all the ideas are valid in their own ways.

Only idiots and bigots would claim that what they say alone is right and correct.

no via media or dilly dallying when it comes to Faith

There can be no via media or dilly dallying when it comes to Faith..

We have to trust in Divine actions and its complete propriety and fairness and simply we should not try to analyse.

Birth and death either pre ordained by God, or are just caused by the Karmas, for which God is only a witness.

When that Master is organising the affairs of innumerable beings in a canvas of infinite time, our judgment of an action of His as right or wrong or fair or unfair especially when we are sitting within the limited confines of vision with all possible biases cannot be fair.

If you think god is unfair, then our judgment of Him is million times more unfair.

If we see any ancient lore or scripture or history, we can find that good and bad things have happened to people and our limited mind is not able to say whether it was right or wrong, just or unjus..

The scenario repeats and repeats up to this date.

Secondly, even God gives us little degrees of freedom.

We can use iron to make a knife to cut vegetable or to make plough head to till and cultivate land,

and also to make swords, guns and bombs..

The same nitrogen nurtures plants and forms part of dynamite which inundates people and persons and god has given us freedom to synthesise that.

and strangely TNT also can be used to keep blood without clotting..

The cruel human being just sows and reaps destruction within the small extent of free will given.. Why bring God to this issue. Why blame Him?

Death of Abhimanyu in Maha Bharatham is a glaring example when God refused to move a finger against destiny.. The boys was his disciple, his nephew, his own son in law,, and so many things to Krishna..Then He had to face the death of that youngster at so young an age..