The flow of ocean of Gurus

It is teachers day...

The birthday of the philosopher president of India...an erudite scholar and teacher the Revered Dr. S. Radhakrishnan..

The flow of ocean of Gurus start with

Lord Shiva the Dakshinamoorthy

and the

adorable aacharya of Gita Sri Krishna

and

the greatest guru who ever held human form Srimad Sankaracharya

and

continues for ever and ever

and

it includes all of you my dear friends..

My humble pranams to you all

𝐫𝐞𝐯𝐞𝐫𝐞𝐧𝐜𝐞 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐮𝐫𝐮

𝐎𝐮𝐫 𝐈𝐧𝐝𝐢𝐚𝐧 𝐜𝐮𝐥𝐭𝐮𝐫𝐞 𝐩𝐥𝐚𝐜𝐞𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐮𝐫𝐮 𝐚𝐭 𝐭𝐡𝐞 𝐦𝐨𝐬𝐭 𝐥𝐨𝐟𝐭𝐲 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐥 𝐰𝐡𝐢𝐜𝐡 𝐢𝐬 𝐩𝐨𝐬𝐬𝐢𝐛𝐥𝐞.

𝐖𝐡𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐫𝐞𝐦𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝐨𝐫 𝐜𝐡𝐚𝐧𝐭 𝐚 𝐦𝐚𝐧𝐭𝐫𝐚 𝐨𝐫 𝐚 𝐠𝐫𝐞𝐚𝐭 𝐬𝐭𝐚𝐭𝐞𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐭𝐡𝐞 𝐟𝐢𝐫𝐬𝐭 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐰𝐞 𝐝𝐨 𝐢𝐬 𝐭𝐨 𝐩𝐚𝐲 𝐫𝐞𝐬𝐩𝐞𝐜𝐭 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐫𝐞𝐚𝐭 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧 𝐰𝐡𝐨 𝐢𝐧𝐭𝐫𝐨𝐝𝐮𝐜𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐦𝐚𝐧𝐭𝐫𝐚..

𝐖𝐞 𝐜𝐚𝐥𝐥 𝐡𝐢𝐦 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐢𝐬𝐡𝐢 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐮𝐥𝐭𝐢𝐦𝐚𝐭𝐞 𝐫𝐞𝐬𝐩𝐞𝐜𝐭 𝐢𝐬 𝐟𝐢𝐫𝐬𝐭 𝐩𝐚𝐢𝐝 𝐭𝐨 𝐡𝐢𝐦 𝐛𝐲 𝐭𝐨𝐮𝐜𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐭𝐨𝐩𝐦𝐨𝐬𝐭 𝐩𝐨𝐫𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐨𝐟 𝐨𝐮𝐫 𝐡𝐞𝐚𝐝 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐭𝐡𝐞 𝐟𝐢𝐧𝐠𝐞𝐫𝐬 𝐢𝐧𝐝𝐢𝐜𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐢𝐬𝐡𝐢 𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐮𝐫𝐮 𝐢𝐬 𝐬𝐞𝐚𝐭𝐞𝐝 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐰𝐡𝐢𝐥𝐞 𝐰𝐞 𝐚𝐫𝐞 𝐜𝐡𝐚𝐧𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐨𝐫 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐞𝐦𝐩𝐥𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐨𝐧 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐡𝐞 𝐭𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭 𝐮𝐬.

𝐈 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐬𝐨𝐫𝐭 𝐨𝐟 𝐫𝐞𝐯𝐞𝐫𝐞𝐧𝐜𝐞 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐮𝐫𝐮 𝐜𝐚𝐧 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐛𝐞 𝐬𝐞𝐞𝐧 𝐚𝐧𝐲𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐚𝐧 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐁𝐡𝐚𝐫𝐚𝐭𝐚𝐯𝐚𝐫𝐬𝐡𝐚

REALM

 

REALM--- means domain, field of activity, jurisdiction, kingdom

this word finds a place in the famous poem by Keats..

On looking first into Chapmans Homer

Much have I travell'd in the realms of gold,

And many goodly states and kingdoms seen;

Round many western islands have I been

Which bards in fealty to Apollo hold.

Oft of one wide expanse had I been told

That deep-brow'd Homer ruled as his demesne;

Yet did I never breathe its pure serene

Till I heard Chapman speak out loud and bold:

Then felt I like some watcher of the skies

When a new planet swims into his ken;

Or like stout Cortez when with eagle eyes

He star'd at the Pacific—and all his men

Look'd at each other with a wild surmise—

Silent, upon a peak in Darien.

The modern girl would say.. the kitchen is the realm or is in the realm of her Mom.. 

or her boyfriend.

If I think seriously, I can speak or write very little

This page, and keying on it, was a boon to me for the last twetyfive  years or so..

It worked as an arena where I blundered,

where I fought,

and where I wrote too..

My writing skills, especially typing skills improved beyond expectation..

And writing which should have at least three production centres, viz .. the mind of the writer,

the finger keyboard combine

and the console where the end product appears,

was mostly limited in my case to the keyboard and the console

and there was hardly any application of mind..

But somehow,

after long years,

I do seem to succumb to the temptation for the activity

called use of brain and mind too..

But I am sure, my output in terms of finger movements and therefore clutter of the console would find a lot of reduction qualitatively and in bulk too..

If I think seriously, I can speak or write very little..

The drum that the the mind get filled up and declines to make noises..

crow is crow and cuckoo is cuckoo

 

काकः कृष्णः पिकः कृष्णः को भेदः पिककाकयोः।

वसन्तसमये प्राप्ते काकः काकः पिकः पिकः।।

kākaḥ kṛṣṇaḥ pikaḥ kṛṣṇaḥ ko bhedaḥ pikakākayoḥ।

vasantasamaye prāpte kākaḥ kākaḥ pikaḥ pikaḥ।।

Question After all a Crow is black in and the cuckoo too is black. What on eart is the difference between them?

Answer We will know the difference when the spring season arrives.

The crow flies around picing and eating dirt and garbage and produces hoarse crawing noises that woud break the eardrums. However the cuckoo soars in the sky singing with sweet and heavenly voice that would be necar to the ears. The crow is crow and the cuckoo is cuckoo.

കാകഃ കൃഷ്ണഃ പികഃ കൃഷ്ണഃ കോ ഭേദഃ പികകാകയോഃ।

വസന്തസമയേ പ്രാപ്തേ കാകഃ കാകഃ പികഃ പികഃ।।

ചോദ്യം.. കാക്കയ്ക്കും കറുപ്പുനിറമാണ് കുയിലിനും നിറം കറുപ്പ് തന്നെ.. രണ്ടും തമ്മില്‍ എന്ത് വ്യത്യാസമാണ് ഉള്ളത്?

ഉത്തരം.. വസന്തം വന്നെത്തിയാല്‍ നമുക്ക് ആ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാം. കാക്ക ചപ്പും ചവറും ചികഞ്ഞുതിന്നുകൊണ്ട് വികൃതമായ ക്രോ ക്രോ എന്ന ശബ്ദത്തില്‍ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് എല്ലായിടത്തും പറന്നു നടന്നു നമ്മുടെ ചെവി പൊളിക്കും. 

കുയില്‍ ആകാശത്തില്‍ പറന്നുയര്‍ന്നു നമ്മുടെ ചെവികള്‍ക്ക് അമൃതം പകരുന്ന സംഗീതം പകര്‍ന്നുകൊണ്ട് നമ്മെ സന്തോഷിപ്പിക്കും. 

കാക്ക എപ്പോഴും കാക്കയായിരിക്കും. കുയില്‍ എന്നും കുയില്‍ തന്നെ.

we cannot afford to assert that any school of thought is absolutely right

As a devout Hindu and a practicing brahmin, 

I am one with you..

However, in the realm of thought, we can only take lessons from those whom we respect or ever revere.. we cannot afford to assert that any school of thought is absolutely right...

When we attempt to do that we tend to become dogmatic..

Ultimately, if I am honest, I should apply such philosophy to my life, experience the effects in my own life and then . can choose to embrace or reject it...

However, there are two situations..

I cannot say sugar is sweet without tasting it..even if Krishna said so (for arguments sake) in Gita..

But I will not say that I should taste poison and die to confirm that poison will kill..

In a practical sense, if any religion says that human beings should love one another and show tolerance we need not ask for proof to follow such dicta..

Nevertheless in matters which can cause harm and strife to others or which have little or no value other than dry rhetoric or dogma, one can never be so sure..

With due respects to all Gurus on the eve of Teachers day, I would say that the concept of showing respect to the Guru evolved only because of its social utility.. But dependence on guru should not mean that the disciple should jump out with a dagger and stab an innocent person just because the Guru said it.. It is better to have assertions originating from within ourselves, even at the risk of such assertions being not very perfect..

I take quotes from Gita or Bible or Marx, but the basic concept I try to present has to be on the basis of my own experience, however big or trivial a human being I am..

Paramahamsa Lived his life but I have to live my life and not him..

I really doubt there is any absolute recipe for being happy..

I really doubt there is any absolute recipe for being happy.. 

Happiness comes from a very complicated bundle of stimulii or circumstances,, 

and this happiness is always keeping an unstable equilibrium.. 

The smallest tilt can throw it Topsy turvy...

In this matter I am not going after any shastram or scripture.. faith plays a major role,, but faith is a state of mind.. if you feel reading a book or hearing a Sastrigal will work for you, it is okay for you, but it need not work for anyone else or all others.. 

I have attempted to draw examples from raw life and in a matter concerning the mind, I am not able to subscribe to any text or philosophy relatable to any religion or ism ..

The state of mind, state of happiness is not based on any such Ism .. neither Hinduism, or Christianism or Socialism or communism..

When we discuss Hindu scriptures we can evaluate the merits sitting inside that school of thought, but a human being is not just a Hindu or a Christian..

Who can really define Soul or contemplation on it going beyond Religion.? .

in absolute and non-relativistic terms.?.

What is to be enjoyed or endured through mind can hardly be put into the straitjacket of religious philosophy..

𝒂𝒏𝒚 𝒘𝒐𝒓𝒅, 𝒊𝒏 𝒂𝒏𝒚 𝒍𝒂𝒏𝒈𝒖𝒂𝒈𝒆,𝒊𝒔 𝒕𝒉𝒆 𝒎𝒂𝒏𝒊𝒇𝒆𝒔𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒐𝒇 𝑮𝒐𝒅

𝑭𝒐𝒓 𝒎𝒆 𝒂𝒏𝒚 𝒘𝒐𝒓𝒅, 𝒊𝒏 𝒂𝒏𝒚 𝒍𝒂𝒏𝒈𝒖𝒂𝒈𝒆, 𝒆𝒙𝒑𝒓𝒆𝒔𝒔𝒆𝒅 𝒕𝒉𝒓𝒐𝒖𝒈𝒉 𝒂𝒏𝒚 𝒎𝒆𝒅𝒊𝒖𝒎, 𝒂𝒏𝒚 𝒘𝒐𝒓𝒌 𝒐𝒇 𝒂𝒓𝒕 𝒊𝒔 𝒕𝒉𝒆 𝒎𝒂𝒏𝒊𝒇𝒆𝒔𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒐𝒇 𝑮𝒐𝒅.. 𝑰 𝒂𝒑𝒑𝒓𝒐𝒂𝒄𝒉 𝒎𝒚 𝒓𝒆𝒂𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒂𝒏𝒅 𝒘𝒓𝒊𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒘𝒊𝒕𝒉 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒓𝒆𝒗𝒆𝒓𝒆𝒏𝒄𝒆.. 

𝑻𝒓𝒖𝒆, 𝒕𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒎𝒂𝒚 𝒃𝒆 𝒅𝒆𝒇𝒆𝒄𝒕𝒔 𝒊𝒏 𝒎𝒚 𝒐𝒖𝒕𝒑𝒖𝒕𝒔.. 𝒃𝒖𝒕 𝒕𝒉𝒆𝒚 𝒂𝒓𝒆 𝒅𝒖𝒆 𝒕𝒐 𝒎𝒚 𝒊𝒏𝒂𝒅𝒆𝒒𝒖𝒂𝒄𝒊𝒆𝒔 𝒊𝒏 𝒑𝒆𝒓𝒄𝒆𝒑𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒏𝒐𝒕 𝒃𝒆𝒄𝒂𝒖𝒔𝒆 𝒐𝒇 𝒕𝒉𝒆 𝒍𝒂𝒏𝒈𝒖𝒂𝒈𝒆 𝒐𝒓 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒔 𝒂𝒏𝒅 𝒕𝒉𝒆 𝒅𝒊𝒄𝒕𝒂 𝒐𝒇 𝒕𝒉𝒆 𝒎𝒂𝒔𝒕𝒆𝒓𝒔 𝒘𝒉𝒐 𝒕𝒉𝒓𝒆𝒘 𝒍𝒊𝒈𝒉𝒕 𝒊𝒏 𝒎𝒚 𝒑𝒂𝒕𝒉..

 𝑴𝒚 𝒇𝒊𝒏𝒈𝒆𝒓𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒊𝒏𝒆𝒑𝒕 𝒂𝒏𝒅 𝑰 𝒎𝒂𝒚 𝒄𝒐𝒎𝒎𝒊𝒕 𝒔𝒑𝒆𝒍𝒍𝒊𝒏𝒈 𝒆𝒓𝒓𝒐𝒓𝒔.. 

𝑴𝒚 𝒎𝒊𝒏𝒅 𝒊𝒔 𝒐𝒇𝒕𝒆𝒏 𝒄𝒍𝒐𝒖𝒅𝒆𝒅, 𝒔𝒐 𝑰 𝒎𝒂𝒚 𝒃𝒍𝒂𝒃𝒃𝒆𝒓.. 

𝑩𝒖𝒕 𝒔𝒖𝒄𝒉 𝒇𝒂𝒖𝒍𝒕𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒎𝒊𝒏𝒆 𝒂𝒏𝒅 𝒏𝒐𝒕 𝒐𝒇 𝒕𝒉𝒆 𝒍𝒂𝒏𝒈𝒖𝒂𝒈𝒆 𝒐𝒓 𝒕𝒉𝒆 𝑮𝒖𝒓𝒖𝒔.

𝐇𝐀𝐑𝐀𝐍𝐆𝐔𝐄 ---𝐚 𝐥𝐞𝐧𝐠𝐭𝐡𝐲 𝐚𝐧𝐝 𝐚𝐭𝐭𝐚𝐜𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐜𝐡...

𝐇𝐀𝐑𝐀𝐍𝐆𝐔𝐄 ---𝐚 𝐥𝐞𝐧𝐠𝐭𝐡𝐲 𝐚𝐧𝐝 𝐚𝐭𝐭𝐚𝐜𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐜𝐡...

𝐈 𝐝𝐨 𝐧𝐨𝐭 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐰𝐡𝐞𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐥𝐞𝐧𝐠𝐭𝐡 𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐚𝐭𝐭𝐚𝐜𝐤 𝐢𝐬 𝐦𝐨𝐫𝐞 𝐢𝐦𝐩𝐨𝐫𝐭𝐚𝐧𝐭...

𝐟𝐨𝐫 𝐞𝐱𝐚𝐦𝐩𝐥𝐞 𝐚 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐜𝐡 𝐛𝐲 𝐚 𝐦𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐥𝐚𝐰 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐥𝐚𝐰 𝐢𝐬 𝐦𝐨𝐫𝐞 𝐩𝐫𝐨𝐧𝐨𝐮𝐧𝐜𝐞𝐝 𝐢𝐧 𝐚𝐭𝐭𝐚𝐜𝐤 𝐭𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡 𝐦𝐚𝐲 𝐧𝐨𝐭 𝐛𝐞 𝐩𝐨𝐨𝐫 𝐢𝐧 𝐥𝐞𝐧𝐠𝐭𝐡..

𝐦𝐨𝐬𝐭 𝐩𝐨𝐥𝐢𝐭𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐜𝐡𝐞𝐬 𝐜𝐨𝐦𝐞 𝐮𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐜𝐚𝐭𝐞𝐠𝐨𝐫𝐲..

𝐛𝐮𝐭 𝐬𝐨𝐦𝐞 𝐬𝐨𝐫𝐭 𝐨𝐟 𝐢𝐧𝐟𝐞𝐫𝐢𝐨𝐫𝐢𝐭𝐲 𝐭𝐨 𝐚 𝐧𝐢𝐜𝐞 𝐩𝐫𝐞𝐬𝐞𝐧𝐭𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐢𝐬 𝐚𝐭𝐭𝐚𝐜𝐡𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐡𝐚𝐫𝐚𝐧𝐠𝐮𝐞..

𝐟𝐨𝐫 𝐞𝐱𝐚𝐦𝐩𝐥𝐞 𝐢𝐟 𝐨𝐮𝐫 𝐩𝐫𝐢𝐦𝐞 𝐦𝐢𝐧𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐝𝐞𝐥𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬 𝐚 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐜𝐡 𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐜𝐫𝐢𝐭𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐬𝐭𝐚𝐭𝐞𝐦𝐞𝐧𝐭𝐬 𝐚𝐛𝐨𝐮𝐭 𝐚 𝐛𝐞𝐥𝐥𝐢𝐠𝐞𝐫𝐞𝐧𝐭 𝐧𝐞𝐢𝐠𝐡𝐛𝐨𝐮𝐫 𝐚𝐫𝐞 𝐢𝐧𝐜𝐥𝐮𝐝𝐞𝐝, 𝐰𝐞 𝐝𝐨 𝐧𝐨𝐭 𝐜𝐚𝐥𝐥 𝐢𝐭 𝐚 𝐡𝐚𝐫𝐚𝐧𝐠𝐮𝐞..

𝐛𝐮𝐭 𝐦𝐚𝐧𝐲 𝐜𝐫𝐲𝐩𝐭𝐢𝐜 𝐛𝐮𝐭 𝐬𝐞𝐧𝐬𝐞𝐥𝐞𝐬𝐬𝐥𝐲 𝐜𝐫𝐢𝐭𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐩𝐨𝐬𝐭𝐬 𝐰𝐞 𝐟𝐢𝐧𝐝 𝐢𝐧 𝐅𝐚𝐜𝐞𝐛𝐨𝐨𝐤, 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐞𝐲 𝐚𝐫𝐞 𝐜𝐨𝐧𝐯𝐞𝐫𝐭𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐯𝐞𝐫𝐛𝐚𝐥 𝐝𝐞𝐥𝐢𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐪𝐮𝐚𝐥𝐢𝐟𝐲 𝐞𝐦𝐢𝐧𝐞𝐧𝐭𝐥𝐲 𝐚𝐬 𝐡𝐚𝐫𝐚𝐧𝐠𝐮𝐞𝐬....

𝐭𝐨𝐧𝐠𝐮𝐞-𝐥𝐚𝐬𝐡 𝐢𝐧 𝐚 𝐛𝐢𝐠 𝐠𝐫𝐨𝐮𝐩 𝐦𝐚𝐲 𝐛𝐞 𝐚 𝐜𝐥𝐨𝐬𝐞 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐭𝐢𝐯𝐞 𝐭𝐨 𝐡𝐚𝐫𝐚𝐧𝐠𝐮𝐞

misplaced kindness can be ultimately toxic

 

अमित्रो न विमोक्तव्यः कृपणं बह्वपि ब्रुवन्।

कृपा न तस्मिन् कर्तव्या हन्यादेवापकारिणम्॥

इन्दिस्चे स्प्रुचे ३५५९ महाभारते

amitro na vimoktavyaḥ kṛpaṇaṁ bahvapi bruvan|

kṛpā na tasmin kartavyā hanyādevāpakāriṇam||

indisce spruce 3559 mahābhārate

If an unfriendly person or enemy has been captured, he should not be allowed to go free again even if he tries to cringe and beg for mercy in many ways. It is not right to show misplaced mercy. The fellow who has wronged us should be punished in the ultimate manner.

There is always conflict of opinions as to whether an enemy should be finished off or he should be given some leniency. An enemy is not likely to become really friendly at any time. And misplaced kindness can be ultimately toxic.

From Mahabharatham

അമിത്രോ ന വിമോക്തവ്യഃ കൃപണം ബഹ്വപി ബ്രുവന്‍।

കൃപാ ന തസ്മിന്‍ കര്തവ്യാ ഹന്യാദേവാപകാരിണം॥ 

ഇന്ദിസ്ചേ സ്പ്രുചേ ൩൫൫൯ മഹാഭാരതേ

നമ്മോട് ഒരു വിധത്തിലും സൗഹൃദം കാണിക്കാത്ത, നമ്മോട് ശത്രുത മാത്രം പുലര്‍ത്തുന്ന ഒരാള്‍ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലും വരുതിയിലും വന്നു പെട്ടാല്‍ പിന്നെ അയാള്‍ എത്രയൊക്കെ അപേക്ഷിച്ചാലും, എന്തൊക്കെ ദുഃഖകഥകള്‍ ഉരുവിട്ടാലും അയാളോട് ദയ കാണിക്കുകയോ അയാളെ മോചിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് വിവേകമുള്ള പ്രവര്‍ത്തി അല്ല. അനവസരത്തില്‍ കാണിക്കുന്ന ദയാവായ്പ്പും കാരുണ്യവും എല്ലാം നമുക്ക് തിരിച്ചടി മാത്രമേ നല്‍കുകയുള്ളൂ. നമ്മോട് തെറ്റ് ചെയ്തവനും നമ്മെ ഉപദ്രവിച്ചവനും നമുക്ക് കഴിയാവുന്ന വിധം പരമാവധി ശിക്ഷ നല്‍കി തിരിച്ചടിക്കുക തന്നെ വേണം.

ഇക്കാര്യത്തില്‍ കടകവിരുദ്ധങ്ങളായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ നമുക്കിടയില്‍ ഉണ്ടാവും. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്. നമ്മോടു ശത്രുത വച്ചു പുലര്ത്തിയിരുന്നവന്‍ പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം നമ്മുടെ ഉറ്റ ചങ്ങാതി ആവുക എന്നത് തികച്ചും അസാധ്യമാണ്. തെറ്റായ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ കാണിക്കുന്ന ദയയും കരുണയും നമുക്ക് തന്നെ വിഷമായും വിഷമമായും തിരിച്ച് കിട്ടാനുള്ള സാധ്യത വളരെ ഏറെയാണ്‌.

മഹാഭാരതത്തില്‍ നിന്ന്

𝐋𝐞𝐚𝐫𝐧𝐢n𝐠 𝐨𝐟 𝐒𝐚𝐧𝐬𝐤𝐫𝐢𝐭 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐛𝐞 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐬𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐩𝐮𝐫𝐩𝐨𝐬𝐞𝐟𝐮𝐥..

𝐋𝐞𝐚𝐫𝐧𝐢n𝐠 𝐨𝐟 𝐒𝐚𝐧𝐬𝐤𝐫𝐢𝐭 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐛𝐞 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐬𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐩𝐮𝐫𝐩𝐨𝐬𝐞𝐟𝐮𝐥..

𝐓𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐲𝐥𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐨𝐫𝐝𝐞𝐫 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐮𝐚𝐠𝐞.. 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐭𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐚𝐧𝐝 𝐜𝐫𝐢𝐬𝐩 𝐬𝐭𝐫𝐮𝐜𝐭𝐮𝐫𝐞 𝐜𝐚𝐧 𝐛𝐞 𝐨𝐟 𝐠𝐫𝐞𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐥𝐩 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐞𝐦𝐩𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐟𝐨𝐫 𝐚𝐧𝐲 𝐬𝐨𝐫𝐭 𝐨𝐟 𝐩𝐫𝐨𝐠𝐫𝐚𝐦𝐦𝐢𝐧𝐠.. 𝐚𝐧𝐝 𝐟𝐨𝐫 𝐩𝐫𝐞𝐩𝐚𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐟𝐥𝐨𝐰𝐜𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐚𝐜𝐜𝐮𝐫𝐚𝐜𝐲.. 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐮𝐚𝐠𝐞 𝐢𝐬 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧𝐞𝐝 𝐚𝐬 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐚𝐧𝐲 𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐮𝐚𝐠𝐞.. 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐬𝐞𝐜𝐮𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐪𝐮𝐚𝐥𝐢𝐟𝐲𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐫𝐤𝐬 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐭𝐡𝐞 𝐡𝐞𝐥𝐩 𝐨𝐟 𝐠𝐫𝐚𝐜𝐞 𝐦𝐚𝐫𝐤𝐬 𝐭𝐨𝐨, 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 𝐡𝐞𝐥𝐩..

𝐒𝐚𝐧𝐬𝐤𝐫𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐚𝐧 𝐞𝐱𝐜𝐞𝐥𝐥𝐞𝐧𝐭 𝐭𝐨𝐨𝐥 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐡𝐚𝐧𝐝𝐬 𝐨𝐟 𝐚 𝐡𝐢𝐠𝐡𝐥𝐲 𝐥𝐨𝐠𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐦𝐢𝐧𝐝.. 𝐄𝐯𝐞𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐲 𝐨𝐟 𝐕𝐞𝐝𝐚𝐬... 𝐒𝐡𝐢𝐤𝐬𝐡𝐚, 𝐂𝐡𝐚𝐧𝐝𝐚𝐬, 𝐍𝐢𝐫𝐮𝐤𝐭𝐚𝐦, 𝐉𝐲𝐨𝐭𝐡𝐢𝐬𝐡𝐚𝐦..𝐚𝐫𝐞 𝐚𝐥𝐥 𝐛𝐚𝐬𝐞𝐝 𝐨𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐬𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐢𝐠𝐡𝐥𝐲 𝐝𝐞𝐦𝐚𝐧𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐩𝐫𝐨𝐜𝐞𝐬𝐬 𝐨𝐟 𝐥𝐨𝐠𝐢𝐜.. 𝐭𝐨 𝐚 𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐬𝐞 𝐞𝐱𝐭𝐞𝐧𝐭..

𝐇𝐮𝐦𝐚𝐧 𝐦𝐢𝐧𝐝 𝐡𝐚𝐝 𝐬𝐨𝐚𝐫𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐢𝐭𝐬 𝐚𝐧𝐚𝐥𝐲𝐭𝐢𝐜𝐚𝐥 𝐛𝐞𝐬𝐭 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐟𝐢𝐯𝐞 𝐦𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧𝐧𝐢𝐮𝐦𝐬 𝐚𝐠𝐨..

𝐁𝐮𝐭 𝐚𝐟𝐭𝐞𝐫 𝐚 𝐜𝐞𝐫𝐭𝐚𝐢𝐧 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐥 𝐨𝐟 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐬𝐢𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐧𝐨𝐫𝐦𝐚𝐥 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐞𝐧𝐭 𝐨𝐟 𝐚𝐧𝐲 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐮𝐚𝐠𝐞 𝐞𝐧𝐜𝐫𝐨𝐚𝐜𝐡𝐞𝐬 𝐢𝐧𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐦 𝐨𝐟 𝐯𝐞𝐫𝐛𝐢𝐚𝐠𝐞, 𝐢𝐦𝐚𝐠𝐢𝐧𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧, 𝐬𝐞𝐧𝐭𝐢𝐦𝐞𝐧𝐭𝐬 𝐞𝐭𝐜 𝐰𝐡𝐢𝐜𝐡 𝐚𝐫𝐞 𝐧𝐨𝐭 𝐞𝐱𝐚𝐜𝐭𝐥𝐲 𝐚𝐦𝐞𝐧𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐭𝐨 𝐥𝐨𝐠𝐢𝐜.

𝐓𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐮𝐚𝐠𝐞 𝐜𝐚𝐧 𝐠𝐢𝐯𝐞 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐚𝐞𝐬𝐭𝐡𝐞𝐭𝐢𝐜 𝐬𝐚𝐭𝐢𝐬𝐟𝐚𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧..

𝐈𝐟 𝐒𝐚𝐧𝐬𝐤𝐫𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐮𝐬𝐞𝐝 𝐩𝐮𝐫𝐩𝐨𝐬𝐞𝐟𝐮𝐥𝐥𝐲, 𝐰𝐞 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐭𝐨 𝐬𝐡𝐞𝐝 𝐨𝐫 𝐬𝐜𝐚𝐥𝐩𝐞𝐥 𝐭𝐡𝐫𝐨𝐮𝐠𝐡 𝐭𝐡𝐞 𝐨𝐮𝐭𝐞𝐫 𝐨𝐫 𝐩𝐞𝐫𝐢𝐩𝐡𝐞𝐫𝐚𝐥 𝐬𝐡𝐞𝐥𝐥 𝐨𝐟 𝐠𝐞𝐧𝐞𝐫𝐚𝐥𝐢𝐳𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐚𝐧𝐝 𝐝𝐞𝐥𝐯𝐞 𝐝𝐞𝐞𝐩 𝐢𝐧𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐫𝐮𝐜𝐭𝐮𝐫𝐞..

𝐍𝐨 𝐩𝐫𝐨𝐟𝐢𝐭 𝐜𝐚𝐧 𝐚𝐫𝐢𝐬𝐞 𝐛𝐲 𝐬𝐚𝐲𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐰𝐞 𝐡𝐚𝐝 𝐚 𝐜𝐫𝐞𝐝𝐢𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐩𝐚𝐬𝐭, 𝐰𝐞 𝐰𝐞𝐫𝐞 𝐠𝐨𝐨𝐝 𝐚𝐭 𝐚𝐬𝐭𝐫𝐨𝐥𝐨𝐠𝐲, 𝐚𝐬𝐭𝐫𝐨𝐧𝐨𝐦𝐲, 𝐩𝐨𝐞𝐭𝐢𝐜𝐬 𝐞𝐭𝐜..

𝐖𝐞 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐲 𝐚𝐥𝐥 𝐭𝐡𝐞𝐬𝐞 𝐚𝐩𝐩𝐫𝐨𝐚𝐜𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐮𝐛𝐣𝐞𝐜𝐭 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐧𝐚𝐧𝐨 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐬𝐢𝐨𝐧 𝐰𝐞 𝐚𝐩𝐩𝐥𝐲 𝐢𝐧 𝐬𝐜𝐢𝐞𝐧𝐜𝐞.

if your productive era is past the followers will coolly take leave

 

उत्सृज्य विनिवर्तन्ते ज्ञातयः सुहृदः सुताः।

अपुष्पानफलवृक्षान्यथा तात पतत्रिणः॥ 

इन्दिशे स्प्रुचे ३७८१ महाभारते

utsṛjya vinivartante jñātayaḥ suhṛdaḥ sutāḥ|

apuṣpānaphalavṛkṣānyathā tāta patatriṇaḥ||

indiśe spruce 3781 mahābhārate

My beloved son, always remember this. When you are no more useful or productive, your kinsmen, friends and even children just keep distance from you or move away from you. This is simply like the birds giving up trees which do not flower and bear fruits any more. That is quite natural.

ഉത്സൃജ്യ വിനിവര്‍ത്തന്തേ ജ്ഞാതയഃ സുഹൃദഃ സുതാഃ।

അപുഷ്പാനഫലവൃക്ഷാന്യഥാ താത പതത്രിണഃ

 ഇന്ദിശേ സ്പ്രുചേ ൩൭൮൧ മഹാഭാരതേ

മകനെ ,ഇക്കാര്യം ഒരിക്കലും മറക്കരുത്. 

 നീ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉപയോഗം ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിവില്ലാത്തവന്‍ ആയിത്തീര്‍ന്നാലോ, 

 നിന്നെക്കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഒരു ലാഭവും ഇല്ലാതാവുകയോ 

ആണെങ്കില്‍ നിന്‍റെ ബന്ധുക്കളും ചങ്ങാതിമാരും, എന്തിനേറെ മക്കള്‍ പോലും നിന്നില്‍ നിന്ന് അകലം പാലിക്കും, 

നിന്നെ പതുക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോവും. ഒരു വൃക്ഷത്തില്‍ ഇനി പൂവുകളും കായകളും ഫലങ്ങളും ഒന്നും ഉണ്ടാവുകയില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ ആ മരത്തില്‍ ചേക്കേറിയ പറവകള്‍ ചിറകും വിടര്‍ത്തി പറന്ന് അകലുന്നത് പോലാണ് ഇതും. 

തികച്ചും സ്വാഭാവികം!

to act with purpose is better than loud suggestions

 

उत्थानवीरः पुरुषो वाग्वीरानधितिष्ठति।

उत्थानवीरान्वाग्वीराः रमयन्त उपासते॥

इन्दिस्चे स्प्रुचे ३७७० महाभारते

utthānavīraḥ puruṣo vāgvīrānadhitiṣṭhati|

utthānavīrānvāgvīrāḥ ramayanta upāsate||

indisce spruce 3770 mahābhārate

A bold man who would spring into action when an emergency arises is indeed far better than the one who would try to show his efficiency through a lot of talk, most of which could be empty and futile. In fact the persons who can show off their efficiency only through talk would have to curry the favour of the men of actin and rally behind them when real challenges arise.

ഉത്ഥാനവീരഃ പുരുഷോ വാഗ്വീരാനധിതിഷ്ഠതി।

ഉത്ഥാനവീരാന്‍വാഗ്വീരാഃ രമയന്ത ഉപാസതേ॥ 

ഇന്ദിസ്ചേ സ്പ്രുചേ ൩൭൭൦ മഹാഭാരതേ

തരവും തന്‍റെടവും കഴിവും ഉള്ള വ്യക്തി വെല്ലുവിളികള്‍ മുന്നില്‍ കാണുമ്പോള്‍ അവ നേരിടാന്‍ പെട്ടെന്ന് തയാറാവുകയും അതിനായി കാര്യക്ഷമതയോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

 അത്തരം വ്യക്തികള്‍, പ്രശ്നങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ അവ ഉറക്കെ, ഏറെ വാചകമടിച്ചു വിശകലനം ചെയ്ത് വലിയ പ്രയോജനം ഒന്നുമില്ലാത്ത വാക്കുകള്‍ ചിലവഴിച്ച് കൊണ്ട് മാത്രം വീര്യം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നവരെക്കാള്‍ ഏതു ഘട്ടത്തിലും ഏറെ ബഹുമാന്യരാണ്.

 വെല്ലുവിളികളും അപകടങ്ങളും നേരിടേണ്ടി വരുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഇത്തരം വാചകക്കസര്‍ത്തുകാര്‍ ധീരതയോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വ്യക്തികളെ ആശ്രയിച്ചു അവരെ പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ട്‌ അവരുടെ പിന്നില്‍ കൂടുകയാണ് പതിവ്.

faith in God can take us a long way in keeping ourselves composed emotionally

If we go by the definitions of the traditional advaitam etc., then lifestyle management is not a part of Vedanta, whatever anyone says.. 

However,  if by the term  Vedanta   we mean to indicate   the real and idealistic life principle, any explanation  can be fitted into the definition.. 

We face similar problems of many inclusive definitions,   "socialism"  being an example.. 

Of course an attempt to keep emotions under tight reins is a good idea for internal and external peace, whether such attempt forms part of Vedanta or not. 

Anyway it is easier said than done. 

The surge of emotions is dependent not only on mental states but is definitely related to biological factors like health, endocrine flows and many such things not strictly under the control of man. 

Definitely faith in God can take us a long way in keeping ourselves composed emotionally.

we learn by mistakes

If we can understand our own mistakes and if we possess the capacity to correct ourselves that is indeed great..

Even the most arrogant people become aware of their mistakes sooner or later..

Nevertheless they try to cover up and defend their mistakes through more and more mistakes..

There are others who are struggling in life to gain some foothold in life and they commit mistakes too..

Some get really depressed and demotivated when they realize their own mistakes..

We need not feel overly guilty.

We should be able to recognize our mistakes and should attempt to correct ourselves.

However we have to avoid the the game of blaming either ourseves or others for such mistakes.

The blaming game does not serve any useful purpose.

Nature itself has created us in such a way that we orient our attention more on others than on ourselves...

Our eyes see the whole word but cannot see itself..

Our ears never hear the small noises made by our own limbs or organs. Our nose rarely would catch our body odour.

On the other hand it is easy for us to spot the mistakes of others ..

Anyway, nature has given us the power to hold our tongues, and control our responses reasonably well.

We must apply sufficient self-control that would ensure own good health and the peace of others too.

if a fellow has money.....

 

यस्यार्था स च विक्रान्तो यस्यार्थाः स च बुद्धिमान्।

यस्यार्थाः स महाबाहुर्यस्यार्था स गुणाधिकः॥

इन्द् स्प्रुचे ५४११ रामायणे

yasyārthā sa ca vikrānto yasyārthāḥ sa ca buddhimān|

yasyārthāḥ sa mahābāhuryasyārthā sa guṇādhikaḥ||

ind spruce 5411 rāmāyaṇe

The person flush with money would be praised as valorous,

he would be famous as a genius,

he will gain accolades as dexterous in arms and

all would find him as overflowing in intelligence.

യസ്യാര്‍ഥാ സ ച വിക്രാന്തോ യസ്യാര്‍ഥാഃ സ ച ബുദ്ധിമാന്‍|

യസ്യാര്‍ഥാഃ സ മഹാബാഹുര്യസ്യാര്‍ഥാ സ ഗുണാധികഃ||

ഇന്ദ് സ്പ്രുചെ ൫൪൧൧ രാമായണേ

കയ്യില്‍ നിറയെ പണം ഉള്ളവനെ എല്ലാവരും പരാക്രമിയെന്നു പുകഴ്ത്തും

എല്ലാവര്‍ക്കും അയാള്‍ ധിഷണാശാലി ആണ്

പണമുള്ളവനെ വില്ലാളിവീരനെന്നു എല്ലാവരും വാഴ്ത്തും

എല്ലാവരുടെ കണ്ണുകളിലും അയാള്‍ ഗുണങ്ങളുടെ വിളനിലമായിരിക്കും

staple habits of unstable and characterless person

 

अकस्मादेव कुप्यन्ति प्रसीदन्त्यनिमित्ततः।

शीलमेतदसाधूनां अभ्रं परिप्लवं यथा॥

इन्द् स्प्रुचे ८ ३३६२ महाभारते

akasmādeva kupyanti prasīdantyanimittataḥ|

śīlametadasādhūnāṁ abhraṁ pariplavaṁ yathā||

ind spruce 8 3362 mahābhārate

Suddenly and without any reason they get enraged.

 They become deliriously happy at unexpected moments without any particular reasons. 

 These are the staple habits of unstable and characterless person. 

 Their activities can be compared to the dry floating clouds hovering around in the firmamment during summer. 

 These clouds roar suddenly, and they dissipate too without notice. 

 However invariably they fail to discharge their duty of giving rains.

അകസ്മാദേവ കുപ്യന്തി പ്രസീദന്ത്യനിമിത്തതഃ।

ശീലമേതദസാധൂനാം അഭ്രം പരിപ്ലവം യഥാ॥

ഇന്‍ഡ് സ്പ്രുചേ ൮ ൩൩൬൨ മഹാഭാരതേ

സാധാരണ ഗതിയില്‍ ആര്‍ക്കും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ തന്നെ പെട്ടെന്ന് ചില മനുഷ്യര്‍ ഏറെ ക്ഷോഭിക്കുന്നു . അതുപോലെ ആര്‍ക്കും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വിധം അവര്‍ കാരണം ഒന്നും ഇല്ലാതെ ആഹ്ളാദം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. വെളിവും വെള്ളിയാഴ്ചയും ഇല്ലാത്ത ചില മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവം ഇതാണ്. അവരെ വേനല്‍ക്കാലത്ത് ആകാശത്ത് പാറി നടക്കുന്ന മഴക്കാരിനോടു ഉപമിക്കാം. അത്തരം മേഘങ്ങള്‍ അപ്രതീക്ഷിതമായും ഒരു പ്രയോജനം ഇല്ലാതെയും ഉറക്കെ ശബ്ദിക്കും, ചിലപ്പോള്‍ മറ്റു ചില നേരങ്ങളില്‍ അവയെ പെട്ടെന്ന് കാണാതാവുകയും ചെയ്യും. എന്തായാലും മേഘങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ട കാര്യം, അതായത് മഴ പൊഴിയുക എന്നത് അവ ചെയ്യുന്ന പതിവേ ഇല്ല.

These three attainments visit only a person of real valour and character

 

अनम्राक्रमणं शौर्यं धनं निजभुजार्जितम्।

भार्या रूपानुरूपा च पुरुषस्येह युज्यते॥

इन्दिषे स्प्रूच् २४९ कथासरित्सागरे

anamrākramaṇaṁ śauryaṁ dhanaṁ nijabhujārjitam|

bhāryā rūpānurūpā ca puruṣasyeha yujyate||

 indiṣe sprūc 249 kathāsaritsāgare

Valour and strength of mind that will not wilt or bend even against attacks of severe nature

Money and affluence earned by honest activities and through the strength of ones own pair of hands

A life partner who would be a suitable match in all possible ways

These three attainments visit only a person of real valour and character.

അനമ്രാക്രമണം ശൌര്യം ധനം നിജഭുജാര്‍ജിതം।

ഭാര്യാ രൂപാനുരൂപാ ച പുരുഷസ്യേഹ യുജ്യതേ॥ ഇന്‍ഡിഷേ സ്പ്രൂച് ൨൪൯ കഥാസരിത്സാഗരേ

ഏതു വലിയ വെല്ലുവിളിയും ആക്രമണവും നേരിട്ടാലും പതറാതെ തലകുനിക്കാതെ അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള ശാരീരികവും മാനസികവും ആയ ഊര്‍ജ്ജസ്വലതയും ബലവും

കുറ്റമറ്റ വിധം സ്വന്തം പരിശ്രമം കൊണ്ട് നേടിയെടുക്കുന്ന പണവും സ്വത്തുക്കളും

സ്വന്തം രൂപത്തിനും താരത്തിനും അനുരൂപമായ ജീവിത പങ്കാളി

ഈ മൂന്നു കാര്യവും തരവും തന്‍റെടവും ഉള്ള മനുഷ്യര്‍ക്കെ കൈവരികയുള്ളൂ

live happily ensuring these two

 

द्वे कर्मणि नरः कुर्यन्नस्मिन् लोके विरोचते।

अब्रुवन् परुषं किञ्चिन्नसतो नार्थयंस्तथा॥

विदुरनीत्याम्

dve karmaṇi naraḥ kuryannasmin loke virocate|

abruvan paruṣaṁ kiñcinnasto nārthayaṁstathā||

viduranītyām

A person can live happily and in full glory in this world by ensuring two things

1. He never utters any harsh words

2. He never begs or craves for any favours from vile-minded people

Fom Viduraneeti in Mahabharatham.

ദ്വേ കര്‍മണി നരഃ കുര്യന്നസ്മിന്‍ ലോകേ വിരോചതേ।

അബ്രുവന്‍ പരുഷം കിഞ്ചിന്നസതോ നാര്‍ഥയംസ്തഥാ॥

വിദുരനീത്യാം

ഒരു വ്യക്തി തന്‍റെ ജീവിതചര്യയില്‍ താഴെ പറയുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍ ഉറപ്പുവരുത്തുകയാണെങ്കില്‍ അയാള്‍ക്ക് ഏറെ സന്തോഷത്തോടും ജനസമ്മതിയോടും കൂടി മുന്നോട്ടു പോകുവാന്‍ ഒരു പ്രയാസവും ഉണ്ടാവുകയില്ല.

ഒന്നാമതായി ക്രൂരവും പരുഷവും ആയ വയ്ക്കുക അയാള്‍ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുക

രണ്ടാമതായി തരം താണവരും ദുഷ്ടന്മാരും ആയ ആളുകളോട് ഒരു വിധത്തിലുള്ള സഹായവും ആവശ്യപ്പെടുകയോ അത്തരം വ്യക്തികളില്‍ നിന്ന് ഒന്നും സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുക.

മഹാഭാരതത്തിലെ വിദുരനീതിയില്‍ നിന്ന്

We need not argue out what is obvious

God has given us a little intelligence to see the present,

lesser intelligence to analyse the past

and

practically no intelligence to predict the future..

Within this framework, we have to realize the futility in trying to say that we are having a free will over the happenings of the world.

I do not follow any ..isms and the happenings manifesting

hour by hour,

minute by minute,

second by second,

always baffle me..

Maybe this is the basic truth manifested in sceintific theories of all ages,,

and the final uncertainty..

at micro level where you cannot see what is mass or energy, wave or quantum.

I stop here. We need not argue out what is obvious

Lots and lots of people gather in the field and no single individual can really do anything independently

Killing and murder... these are  social issues..

Killing can be the result of the will of the collective power.. the laws made by a group justifies it or alternately dumps  it as a sinister act.. calling it murder.. 

This exactly is what  Krishna implies in Gita.. 

I do not justify killing or murder as you call it but ultimately a death occurs on the intervention of too many accidental happenings. 

However  the collective social group has deemed it fit  it to term it  as attributed to the person who used the weapon and the fatal blow.. 

If one ponders over the entire gamut of circumstances that led to the final act, it can easily be seen that many earlier links ultimately led to the act of murder but no one had with e free will  and complete  control at every link that finally led to the final act of killing in physical terms. 

We humans have partial blindess, partial deafness etc of the mind and spirit.. 

Kindly consider any particular occurrence .. it has a past and present and a future.. all of that happened or happens or will happen completely out of free thoughts and actions perpetrated by a huge multitude  .. 

We can shout our throats out, we can argue, and quote lawbooks or scriptures or the sayings of "wise men" to support the issue either way, but free wiill for the human had never the upper hand.. 

Tell me any situation, and this argument can be applied on all fours in almost all circumstances..

Lots and lots of people gather in the field  and no single individual can really do anything independently 

Pretending Innocence...Especially in social media?

Pretending Innocence...Especially in social media?

Even the peripheral show of innocence is merely stage-managed..

Ignorance as a word or a habit of mind should have better connotations....

Most of the people are ignorant of the fact that their apparent show of innocence is not exactly convincing to other persons, friends, foes or others..

I have not seen many people doing good anyway.. even when they give an issue a lot of active and thoughtful analysis..

Doing something good out of innocence is a rarity and it is so rare that it is absent for all practical purposes..

Nevertheless many just assume that many of their actions good or bad would be given the benefit of doubt of being innocent..

That is wishful thinking..

Maybe it is okay if one is just natural or near natural in his real persona..

Make up is for the stage..

I am just stating a fact..

Sure I am not calling anyone names.

I never present any idea either seeking any approval or disapproval.

There are no agreements or disagreement in such issues.

You may be right and objective in your way of thinking. 

Your idea and purport for activities in social media and society in general are summed up in your comments. 

No one is right or wrong.. 

No view need be the best or the worst. 

Views and opinions by a person are just expressions of thought and they reflect the result of the data processed in the mind and intellect, perhaps tempered by attitudes and experiences.

My ideas have crystallized through my own experience and expectations spanning my whole lifetime or perhaps even a lengthier span of time of many janmmams.

For me what I write, think or act is just an action of reporting in language what movements are happening inside me.

To impress others, to validate through discussion or feeling happy or not happy after seeking corroboration from other people is not an agenda for me at any time.

Language and presentation are just incidental and I never present any idea either seeking any approval or disapproval.

I for one believe that each thought and opinion is a unique product with no comparisons. 

Therefore  agreement or disagreement is of little effect or significance..

Of course we just just accommodate or keep diplomatic silence over variations in perceptions. That is just a peace keeping activity.

even ostensible piousness of the wicked one would cause death

 

दुर्जनस्य विशिष्टत्वं परोपद्रव कारणम्।

उपोषितस्य व्याघ्रस्य पारणं पशुमारणम्॥

durjanasya viśiṣṭatvaṁ paropadrava kāraṇam|

upoṣitasya vyāghrasya pāraṇaṁ paśumāraṇam||

Even the claim to greatness and generosity of evil people ultimately ends up as causing damage and misery for others. When a tiger goes on a fast with much fanfare the final result is that when it concludes the fast, a lot of poor animals are killed for the feast that happens at the conclusion of the fast.

ദുര്‍ജനസ്യ വിശിഷ്ടത്വം പരോപദ്രവ കാരണം।

ഉപോഷിതസ്യ വ്യാഘ്രസ്യ പാരണം പശുമാരണം॥

ദുഷ്ടന്മാര്‍ തങ്ങള്‍ മഹാന്മാരും ഉദാരമാതികളും ആണെന്ന് അവകാശവാദം പുറപ്പെടുവിച്ച് അത് തെളിയിക്കാനായി മഹാത്തായവ ആണെന്ന് പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുവാന്‍ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു എന്നിരിക്കട്ടെ, അത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ പോലും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ദോഷവും നഷ്ടവും വരുത്തിവയ്ക്കുന്നവ ആയി മാത്രമേ അവസാനിക്കുകയുള്ളൂ. ഒരു കടുവ ഏറെ കൊട്ടിഘോഷിച്ച് ഉപവാസം അനുഷ്ടിച്ചാല്‍ അത്തരം ഉപവാസത്തിന് പാരണ നടത്തുന്നത് ചുറ്റുമുള്ള പാവങ്ങളായ മൃഗങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കി അവയുടെ മാംസം കൊണ്ട് സദ്യ നടത്തിക്കൊണ്ടു മാത്രമായിരിക്കും.

𝐑𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐭𝐨 𝐢𝐝𝐢𝐨𝐜𝐲.. 𝐨𝐫 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐚𝐧 𝐢𝐝𝐢𝐨𝐭.. 𝐢𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐮𝐩𝐫𝐞𝐦𝐞 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭.. 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐚𝐛𝐨𝐯𝐞 𝐚𝐧𝐲 𝐟𝐮𝐧𝐝𝐚𝐦𝐞𝐧𝐭𝐚𝐥 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭.

𝐑𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐭𝐨 𝐢𝐝𝐢𝐨𝐜𝐲.. 𝐨𝐫 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐚𝐧 𝐢𝐝𝐢𝐨𝐭.. 𝐢𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐮𝐩𝐫𝐞𝐦𝐞 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭.. 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐚𝐛𝐨𝐯𝐞 𝐚𝐧𝐲 𝐟𝐮𝐧𝐝𝐚𝐦𝐞𝐧𝐭𝐚𝐥 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭.. 𝐦𝐨𝐫𝐞 𝐭𝐡𝐚𝐭𝐧 𝐩𝐫𝐢𝐯𝐚𝐜𝐲, 𝐜𝐞𝐥𝐢𝐛𝐚𝐜𝐲 𝐨𝐫 𝐥𝐮𝐧𝐚𝐜𝐲..𝐍𝐨 𝐫𝐮𝐥𝐞𝐬 𝐨𝐫 𝐬𝐭𝐚𝐭𝐮𝐭𝐞𝐬 𝐜𝐚𝐧 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐛𝐞 𝐞𝐧𝐚𝐜𝐭𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐩𝐫𝐞𝐯𝐞𝐧𝐭 𝐚𝐧𝐲𝐨𝐧𝐞 𝐞𝐱𝐞𝐫𝐜𝐢𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭..