the sweetest hour of the day in my life.

Seep is the first thing that takes leave of us as we grow old..

I.cannot sleep after 3 O Clock in the morning ..

There will be light outside only when it is thirty minutes after six..

Waiting eagerly to collect flowers for pooja..

I can do it only when there is at least twilight..

To be in touch with my plants and flowers in the morning makes that time the best in the daily routine..

the sweetest hour of the day in my life....

I call them my plants..

But God and Mother earth have created them.

They two-- God and mother Earth ( do not ask me whether God and Earth are different.. I would answer that Mother Earth is more loveable and bountiful that God Himself)-- decorate the plants with lots of flowers every morning..

And I take pride in collecting many of those flowers and again offering them to God..

Like a child offering a small piece bitten out of the big bar of chocolate presented to her to its mother..

and everyone knows the mother presented the chocolate bar to the child..

We just steal the glory of God and of people far better that us and try to show off as if we are big.

and often our show off is directed to the very same God or our preceptors.

Anyway they will heartily enjoy our silly song and dance because. after all, we are their children..

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are

Perumal (Krishna the supreme one ) will never reject anything we give him..even if it is just our sin.

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are.

Even for a person who seems to have lost everything perumal is there.

That is why every azhvar at some stage or other calls sriman narayana as mother..

often our concentrated sin and karma prevent us from calling out the aadhimoolam ..

we seem to be like fellows swimming in Ganga dying of thirst..

just because we refuse to open our mouths.

We can offer to God anything that is beautiful and which we love

We can offer to God anything that is beautiful and which we love ..

We love the beauty of flowers..

We enjoy the fragrance of the flowers..

So we offer flowers to God..

Regarding some flowers being offered to God in preference to other flowers I feel that is only a minor issue.

It appears to be a subsidiary idea developed by some hardcore yet not so erudite secondary scholars..

Simply, the idea is that we offer to God what we love and like most..

Of course, there are explanations for use or non use of certain floweres for pooja .. in some books .. but I am attracted by the beauty and mercy of the One supreme being rather than bookish schisms..

Govinda.. Govinda.. Namaskarams.

Govinda.. Govinda.. Namaskarams..

अहं दूरतस्ते पदाम्भोजयुग्मप्रणामेच्छयाऽऽगत्य सेवां करोमि ।

सकृत्सेवया नित्यसेवाफलं त्वं प्रयच्छ प्रयच्छ प्रभो वेङ्कटेश

aham doorataH te padaambhojayugma

pranaamaecchaya aagatya sevaam karomi

sakrut sevaya nityasevaphalam twam

prayaccha prayaccha prabho venkatesha..

From far off place, I have come to you with the sole aim of serving the pair of lotus flowers that are your feet.. My Venkatesha, may you be pleased to grant me the bounty and blessedness which is due for serving you on all days , all around day and nitght .. you are so kind and generous..

ഗോവിന്ദ, ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ

അഹം ദൂരതസ്തേ പദാംഭോജയുഗ്മപ്രണാമേച്ഛയാഽഽഗത്യ സേവാം കരോമി ।

സകൃത്സേവയാ നിത്യസേവാഫലം ത്വം പ്രയച്ഛ പ്രയച്ഛ പ്രഭോ വേങ്കടേശ

വളരെ വളരെ ദൂരേ നിന്ന്, അടിയന്‍ നിന്തിരുവടിയുടെ പാദകമലങ്ങള്‍ വന്ദിക്കുവാന്‍ ഉള്ള ഉല്‍ക്കടമായ ആഗ്രഹവുമായി അവിടുത്തെ നടയില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു.. ഭഗവാനേ വേങ്കടേശ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന ഒരു ദര്‍ശനം തന്നെ നിത്യവും ചെയ്യുന്ന പൂജയായി മനസ്സില്‍ക്കരുതി അവിടുന്ന് എന്നെ ധന്യനാക്കണേ

I met Balaji forty seven years ago..

After that, He has given me no audience..

But He is living in my Heart anyway..

killing words

पारुष्यमनृतं चैव पैशुन्यं चापि सर्वशः |

असंबद्धप्रलापश्च वाङ्ग्मयं स्याच्चतुर्विधम् ||

- मनुस्मृति

pāruṣyamanṛtaṃ caiva paiśunyaṃ cāpi sarvaśaḥ |

asaṃbaddhapralāpaśca vāṅgmayaṃ syāccaturvidham ||

- manusmṛti

Use of words and intonations which can cause great damage.. are of four categories according to Manusmriti.

Use of crude, unsophisticated, coarse, unkind words, words that could not bring any good to anyone but can hurt people deeply.

Use of words to convey untruth, convey information that could harm especially words that are deviated from truth.

Use of words that cause unjust damage to someone else, accuse someone of some action or deed which was never committed by him, spread of calumny behind the back through unfair use of words.

Use of words which are simply lacking in any sense, use of words that would convey totally unintended and out of context information that may even mislead peole who listen.

पारुष्यं crudeness, lack of finesse अनृतं lack of truthfulness, पैशुन्यं tendency to find fault, to slander without reason, without justification, harm indirectly and without reason सर्वशः every where असंबद्ध प्रलापः talking without coherence च too चतुर्विधं four types of वाङ्ग्मयं arising out of word दोषः defects, factors causing damage स्यात् would be

പാരുഷ്യമനൃതം ചൈവ പൈശുന്യം ചാപി സര്‍വശഃ ।

അസംബദ്ധപ്രലാപശ്ച വാങ്ഗ്മയം സ്യാച്ചതുര്‍വിധം ॥

- മനുസ്മൃതി

വാക്കുകള്‍ ചില വിധത്തിലും ചില ധ്വനികളിലും ഉച്ചരിക്കുകയോ പ്രയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവ വളരെ ആഴത്തില്‍ മുറിവേല്പിക്കുകയോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേദന ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്യും.

മനുസ്മൃതിയില്‍ ഇത്തരം വാക്കുകളെയും പ്രയോഗങ്ങളേയും കുറിച്ച് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക

അപകടകാരികളായ വാക്കുകള്‍ താഴെ പറയുന്ന വയാണ്.

കര്‍ക്കശവും, പ്രാകൃതവും ക്രൂരവും ഒട്ടും ദയ ഇല്ലാത്തതുമായ വാക്കുകള്‍,

ആര്‍ക്കും ഒരു ഗുണവും ഉണ്ടാക്കാത്ത അതെ സമയം കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് തീവ്രമായ വേദന മാത്രം സമ്മാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

നുണയായ വാക്കുകള്‍,

സത്യത്തില്‍ നിന്നും യാഥാര്‍ഥ്യത്തില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഉപദ്രവം മാത്രം വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

അന്യായമായ വിധം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കഷ്ടവും ഹാനിയും വരുത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ ഒരിക്കലും ചെയ്യാത്ത ചീത്ത കാര്യങ്ങള്‍ അയാള്‍ ചെയ്തുവെന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തി അപവാദം പരത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

തെറ്റായ, അന്യായമായ പ്രയോഗവും ധ്വനിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ , പ്രയോഗിക്കുന്തോറും മറ്റുള്ളവരെ സ്വഭാവഹത്യ ചെയ്യുന്നതില്‍ മാത്രം ഉപയോഗപ്പെടുന്ന വാക്കുകള്‍

ഒരു അര്‍ത്ഥവും സാംഗവും തീരെ ഇല്ലാത്ത വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ പറയുവാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച തികച്ചും വിപരീതമായ

അര്‍ത്ഥം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കുന്ന വാക്കുകള്‍, സമയത്തിനും സന്ദര്‍ഭത്തിനും ഒട്ടും യോജിക്കാത്ത വാക്കുകള്‍, മറ്റുള്ളവരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള വാക്കുകള്‍

revere the preceptor, never ever harbour enmity with guru

लौकिकं वैदिकं वापि तथाध्यात्मिकमेव च ।

यस्माच्चाधीयते नरस्तं पूर्वमभिवादयेत॥२३६॥ [मनु २.११७, प.पु. ३.५१.२७]

गुरुणा वैरनिर्बन्धो न कर्तव्यः कदाचन ।

अनुमान्यः प्रसाद्यश्च गुरुः क्रुद्धो विजानता ॥२३७॥ [१३.१०७.४६]

laukikaṃ vaidikaṃ vāpi tathādhyātmikameva ca ।

yasmāccādhīyate narastaṃ pūrvamabhivādayeta॥236॥ [manu 2।117, pa।pu। 3।51।27]

guruṇā vairanirbandho na kartavyaḥ kadācana ।

anumānyaḥ prasādyaśca guruḥ kruddho vijānatā ॥237॥ [13।107।46]

A person should pay his utmosts respects, first and foremost to his preceptor who has imparted him knowledge, training and education either in worldly affairs, in scriptures like Vedas or in matters realting to soul and spirituality.

A person should never entertain any sort of enmity with his teacher or preceptor. Even if the guru is displeased or angry with us for some reason beyond our control, the reason for such displeasure should be discreetly found out and the goodwill and pleasant attitude of the guru towards at should be restored. One should always take very positive gestures that would please the guru.

From Mahabharatham, sarasasamucchayam

ലൌകികം വൈദികം വാപി തഥാധ്യാത്മികമേവ ച ।

യസ്മാച്ചാധീയതേ നരസ്തം പൂര്‍വമഭിവാദയേത॥൨൩൬॥ [മനു ൨।൧൧൭, പ।പു। ൩।൫൧।൨൭]

ഗുരുണാ വൈരനിര്‍ബന്ധോ ന കര്‍തവ്യഃ കദാചന ।

അനുമാന്യഃ പ്രസാദ്യശ്ച ഗുരുഃ ക്രുദ്ധോ വിജാനതാ ॥൨൩൭॥ [൧൩।൧൦൭।൪൬]

ഒരാള്‍ തനിക്ക് ലൌകിക കാര്യങ്ങളിലോ, വേദങ്ങളിലും ശാസ്ട്രങ്ങളിലുമോ, ആദ്ധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങളിലോ അറിവും, വിദ്യയും പരിശീലനവും നല്‍കിയ ഗുരുക്കളെയും ആചാര്യന്മാരെയും ഇപ്പോഴും അതിതീവ്രമായി ബഹുമാനിക്കണം. എവിടെയും അത്തരം വ്യക്തികള്‍ക്കായിരിക്കണം ആദ്യമായുള്ള ആദരങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കേണ്ടത്

ഒരാള്‍ ഒരുകാലത്തും തന്‍റെ ഗുരുവിനോടോ ആചാര്യനോടോ ഒരു വിധത്തിലുള്ള ശത്രുതയും വച്ചു പുലര്‍ത്തരുത്. ഒരാളുടെ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറം ഉണ്ടാവുന്ന കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒരുപക്ഷെ ഗുരുവിനു ഏതെങ്കിലും നീരസമോ ദേഷ്യമോ പരിഭവമോ ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ അതെല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടും നയചാതുര്യത്തോടും കൂടി മനസ്സിലാക്കി അത്തരം മനഃസ്താപങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തും ഇല്ലാതാക്കുകയും ഗുരുവിന്‍റെ പ്രീതിയും സൌഹൃദവും തിരിച്ചു നേടുകയും ചെയ്യാന്‍ ഏതറ്റം വരെ പരിശ്രമിക്കാനും മടിക്കരുത്. ഗുരുവിന്‍റെ അനുഗ്രഹം നേടാന്‍ എപ്പോഴും ആത്മാര്‍ത്ഥതയോടെയും ഏറെ ഉത്സാഹത്തോടെയും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം

മഹാഭാരതം, സാരസമുച്ചയം എന്നിവയില്‍ നിന്ന്.

Such smiles are poisonous weapons..

Friendships, relations, even show of love .. all are cherished by an individual basically because these add to his individual peace of mind and happiness.

If these become triggers of mental strife and irritation, even after all the positive and negative aspects are evaluated and balanced, then it is better for him to clinically remove such friendships and relations and abstain from such stressful activities.

They grow like cancer to the mind..

Yes, many friendhsips, relations etc couched in jealousy and crass selfishness would exhibit a facade of geniality.. the hallmark yellow full toothed smile..

Such smiles are poisonous weapons..

Every one is free to have his own way of life... Unless he has been subjected to laws enforceble by statutes..

So many things could not be written without any basis whatsoever

There is a strong and vociferous argument that worship of God in the shape of idols and offering food and other things to such deities in the shape of idols and statues is not in accordance with the higher philosophy of HInduism which conceives God as Brahmam, a shapeless, formless entity.

My reply to it

Our understanding of things and perceptions are too little,sketchy and limited. We can think and understand only within tiny limits. We can understand only within the limits our mind and brain can permit us.

There are a lot of ideas conveyed by agamas puranas and vedas and these are all found in recorded and documented stage . We cannot say so many things were understood merely as guesswork or as figment of imagination.

It is simply impossible to imagine or lie so much.

So many things could not be written without any basis whatsoever

And we know most of the questions raised and interpretations given by people like the smart new gurus are no fresh inventions but apparently smart counter-arguments without much basis.

Such counters are not strong enough or really good enought to replace ancient ideas unless the newer ideas are proved beyond doubt. That has not happened.

Some alternate ideas were presented even by masters like Shankara but such sages never said idols should not be worshipped or naivedyams should not be offered to idols. Great seers never tried to demolish old beliefs when they presented alternate theories.

Philosophy and faith can accommodate many variant perceptions. Maybe all the ideas are valid in their own ways.

Only idiots and bigots would claim that what they say alone is right and correct.

no via media or dilly dallying when it comes to Faith

There can be no via media or dilly dallying when it comes to Faith..

We have to trust in Divine actions and its complete propriety and fairness and simply we should not try to analyse.

Birth and death either pre ordained by God, or are just caused by the Karmas, for which God is only a witness.

When that Master is organising the affairs of innumerable beings in a canvas of infinite time, our judgment of an action of His as right or wrong or fair or unfair especially when we are sitting within the limited confines of vision with all possible biases cannot be fair.

If you think god is unfair, then our judgment of Him is million times more unfair.

If we see any ancient lore or scripture or history, we can find that good and bad things have happened to people and our limited mind is not able to say whether it was right or wrong, just or unjus..

The scenario repeats and repeats up to this date.

Secondly, even God gives us little degrees of freedom.

We can use iron to make a knife to cut vegetable or to make plough head to till and cultivate land,

and also to make swords, guns and bombs..

The same nitrogen nurtures plants and forms part of dynamite which inundates people and persons and god has given us freedom to synthesise that.

and strangely TNT also can be used to keep blood without clotting..

The cruel human being just sows and reaps destruction within the small extent of free will given.. Why bring God to this issue. Why blame Him?

Death of Abhimanyu in Maha Bharatham is a glaring example when God refused to move a finger against destiny.. The boys was his disciple, his nephew, his own son in law,, and so many things to Krishna..Then He had to face the death of that youngster at so young an age..

to be successful in overcoming even impossible challenges in life

ये न मानित्वमिच्छन्ति मानयन्ति च ये परान्।

मान्यमानान्नमस्यन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥

महाभारते १२-११०-१९

ye na mānitvamicchanti mānayanti ca ye parān|

mānyamānānnamasyanti durgāṇyatitaranti te||

mahābhārate 12-110-19

People who do not run after positions and posts which would give them too much of respect and fetch them lot of importance and praise and at the same time who never hesitate to accord the appropriate respect for persons who deserve such praise and openly pay respects to such persons through gestures like Pranams, would be successful in overcoming even impossible challenges in life

ये which नराःpeople मानित्वं position where one is respected too much न इच्छन्ति do not desire, do not crave for परान् others (who are in respectable positions) मानयन्ति treat with respect due to them मान्यमानान् those who deserve respect नमस्यन्ति pay humble obeisance च too ते they दुर्गाणि impossible, difficult situations, challenges अतितरन्ति overcome

യേ ന മാനിത്വമിച്ഛന്തി മാനയന്തി ച യേ പരാന്‍।

മാന്യമാനാന്നമസ്യന്തി ദുര്‍ഗാണ്യതിതരന്തി തേ॥

മഹാഭാരതേ ൧൨-൧൧൦-൧൯

പ്രമാണിത്തവും പ്രശംസയും മറ്റുള്ളവരുടെ ബഹുമാനവും പിടിച്ചുപറ്റാന്‍ മോഹിച്ചു കൊണ്ട് സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ക്കു പിന്നാലെ ഓടിനടക്കാതേയും അതേസമയം ബഹുമാന്യങ്ങളായ, പ്രശംസ അര്‍ഹിക്കുന്ന പദവികളില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്ന മറ്റു വ്യക്തികളെ ആദരിക്കാന്‍ ഒട്ടും മടി കാണിക്കാതെ, ഏറെ ആരാധനയും വന്ദനവും അര്‍ഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് പ്രണാമം അര്‍പ്പിക്കാന്‍ എപ്പോഴും സന്നദ്ധര്‍ ആയിരിക്കുന്ന വ്യക്തികള്‍ ജീവിതത്തില്‍ എത്ര ദുര്‍ഘടമായ വെല്ലുവിളി അഭിമുഖീകരിച്ചാലും അതെല്ലാം തരണം ചെയ്ത് പുറത്തു വരും.

good name and goodwill they generate would never get diminished

काले धुरि च युक्तानां वहतां भारमाहितम्।

सीदतामपि कौन्तेय न कीर्तिरवसीदति॥

महाभारते शान्तिपर्वे ७५-२६

kāle dhuri ca yuktānāṁ vahatāṁ bhāramāhitam|

sīdatāmapi kaunteya na kīrtiravasīdati||

mahābhārate śāntiparve 75-26

Some people, either out of their own choice or by force of circumstances, are assigned to or are engaged in activities which are rightful and proper but are very arduous. In the journey, often they may get tired, they may look tired and worn out. However, the good name and goodwill they generate would never get diminished or sullied. Whether they are victorious or are defeated, they attain eternity.

Bheshmacharya tells this to Yudhishtira.. in Shantiparvam of Mahabharatham.

കാലേ ധുരി ച യുക്താനാം വഹതാം ഭാരമാഹിതം।

സീദതാമപി കൌന്തേയ ന കീര്‍തിരവസീദതി॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്വേ ൭൫-൨൬

ധീരന്മാരായ ചില വ്യക്തികള്‍ തങ്ങള്‍ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തായാലും സന്ദര്‍ഭങ്ങളുടെ സമ്മര്‍ദ്ദം കൊണ്ടായാലും ഏറെ ശ്രമകരവും ഒരുപക്ഷെ നേടിയെടുക്കാന്‍ സാധ്യത ഒട്ടും ഇല്ലാത്തവയും ആയ നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു തീര്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അത്തരം പ്രവൃത്തികളുമായി മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. അത്തരം യാത്രകളില്‍ അവര്‍ക്ക് ക്ഷീണം തോന്നാം. കാര്യമായ പരാജയങ്ങള്‍ വരെ നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കാം. പക്ഷെ അത്തരം മഹാന്മാരുടെ പേരിനും പുകഴിനും ഒരിക്കലും കോട്ടം സംഭവിക്കുകയില്ല. ജയിച്ചാലും ജയിച്ചില്ലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ നന്മ കൊണ്ട് അവര്‍ അനശ്വരത നേടുന്നു.

(മഹാഭാരതം ശാന്തി പര്‍വത്തില്‍ ഭീഷ്മപിതാമഹന്‍ യുധിഷ്ടിരനോട് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു. )

a single wrong deeed might thwart numerous right ones

शतमप्यपराधानां सुकृतेनैकेन नाशयत्यार्यः।

नाशयति कृतशतान्यपि नीचस्त्वेकापराधेन॥ ५६ ॥

śatamapyaparādhānāṃ sukṛtenaikena nāśayatyāryaḥ।

nāśayati kṛtaśatānyapi nīcastvekāparādhena॥ 56 ॥

A noble person, a man of class, would make good or compensates the adverse effects of numerous wrong or misdirected actions through even a single exemplary action.

However a lowly person, even if he has managed to perform numerous positive activities, would thwart or destroy the good effect of all such deeds through a single wrong action.

Sundara Pandya in Neeti Dvishastika

शतं अपि even a hundred, numerous अपराधानां wrong actions, deeds एकेन सुकृतेन by one single noble deed, noble gesture आर्यः the noble, classy person नाशयति nullifies, destroys . नीचः the lowly fellow तु indeed कृत शतान्यपि hundreds of positive actions एकापराधेन by singe misdeeds नाशयति thwarts, destroys.

ശതമപ്യപരാധാനാം സുകൃതേനൈകേന നാശയത്യാര്യഃ।

നാശയതി കൃതശതാന്യപി നീചസ്ത്വേകാപരാധേന॥ ൫൬ ॥

തരമുള്ള ആള്‍, നല്ല മനസ്സുള്ള വ്യക്തി അയാള്‍ക്ക് നൂറുകണക്കിന് തെറ്റുകളും അപരാധങ്ങളും ചെയ്യേണ്ട സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പെട്ടുപോയാലും അത്തരം തെറ്റുകള്‍ കൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്ന പാകപ്പിഴകളും വിഷമങ്ങളും തന്‍റെ സ്തുത്യര്‍ഹമായ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രവര്‍ത്തി കൊണ്ട് തന്നെ ഇല്ലാതാക്കും.

അതെ സമയം ഒരു നീചനും ദുഷ്ടനുമായ വ്യക്തി നൂറു നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതിന്‍റെ ഗുണമെല്ലാം തന്‍റെ വിവരക്കേടു നിറഞ്ഞ ഒരു ദുഷ്പ്രവൃത്തി കൊണ്ട് തന്നെ തകര്‍ത്ത് ഇല്ലാതാക്കും

നീതി ദ്വിഷഷ്ടികയില്‍ സുന്ദര പാണ്ഡ്യന്‍

hari hari stotram

The highly respected scholar Puducode Rama Iyer Ramachander mama published the Hari Hari stotram with English script for lyrics with a very simple and elegant translation. Later on since the prayer is in Tamil (used by Iyers of Palakkad the version of the Stotram in tamil script was added.

By way of my respect to the eminent scholar PRR mama I am just giving the transliteration of the stotram in Malayalam script.

The srotram is a simple narration of the life of that sweet krishna..a brief narration of ramas life also comes within. Those who know Malayalam can easily read and understand.

For full version please visit PRR mamas blog Raja Thathas bogs which is very famous.

ஹரி ஹரி ஸ்தோத்திரம்ഹരി ഹരി സ്തോത്രം

ഓട കടലില്‍ ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഉലകത്തുക്ക് ഒരുവനായ്‌ നിന്രീര്‍ ഹരി ഹരി

പച്ചയ് നിറ ആലിലൈ മേല്‍ പടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഇച്ചിത രൂപം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാല്ക്കടലില്‍ പള്ളി കൊണ്ടിരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പങ്കജ ലക്ഷ്മിയിന്‍ നാഥാ ഹരി ഹരി

ഭൂദേവി ഭാരം പൊറുക്കാമലെ ഹരി ഹരി

ബ്രഹ്മാവുടനെ വന്ത് ചൊന്നാള്‍ ഹരി ഹരി

ദേവര്കാളും ഋഷികളും കൂടി ഹരി ഹരി

ക്ഷീരാബ്ധിക്കരയ് തന്നില്‍ വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ജഗന്നാഥ ഉന്നൈ സ്തുതിത്താള്‍

ചരണാംബുജന്കളില്‍ പണിന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ദേവര്ക്ജ അഭയം അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ശേഷനയും അണ്ണാവായ് കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ ബലരാമനായ് ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കൃപയുടന്‍ രക്ഷിക്ക വേണ്ടി ഹരി ഹരി

ദേവകിയിന്‍ ഗര്ഭിത്തില്‍ വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചന്ദ്രോദയം പോല്‍ വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ദേവാദി ദേവരെന്രു കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

ദേവകിയും മകിഴ്ന്തു സ്തുതിത്താള്‍ ഹരി ഹരി

വസുദേവര്‍ കൈവിലങ്കെല്ലാം മറയ ഹരി ഹരി

മൈന്തരൈ തോളില്‍ എടുത്തേ ഹരി ഹരി

വഴി വിട യമുനയും വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഗോകുലം തന്നില്‍ വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപി യശോദയ് ഗൃഹം വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മന്കൈ യശോടയുടന്‍ വിട്ടാര്‍ ഹരി ഹരി

മാ പാവി കംസന്‍ ഇതി കെട്ടാന്‍ ഹരി ഹരി

വാള്‍ ഉരുവിക്കൊണ്ട് വന്താന്‍ ഹരി ഹരി

ദേവകിയും അണയ്ത്തിരുന്ത ശിശുവയ് ഹരി ഹരി

തിടുക്കിട നടുക്കവേ പിടുങ്കി ഹരി ഹരി

കടും കൊപത്തുടന്‍ കംസന്‍ ഹരി ഹരി

പാറയ് തന്നില്‍ വിഴാമല്‍ മായൈ ഹരി ഹരി

പായ്ന്തെഴുന്തു അന്തരത്ത്തില്‍ പോനാള്‍ ഹരി ഹരി

ഉന്നയ് കൊല്ല വന്ത മായന്‍ ഹരി ഹരി

ഒളിന്തു വിളയാടുകിറാന്‍ എന്രാള്‍ ഹരി ഹരി

എന്നയ് കൊല്ല ഉനക്ക് എളിതോ ഹരി ഹരി

ഈശ്വരിയാള്‍ മായൈ ചൊല്ലി ഇകഴ്ന്താള്‍ ഹരി ഹരി

അന്തരത്തില്‍ മറൈന്താലള്‍ ഹരി ഹരി

മതി മയങ്കി കംസന്‍ മനയ് ചെന്രാന്‍ ഹരി ഹരി

ഗോകുലം തന്നിലേ യശോദയ് ഹരി ഹരി

കുഴന്തയൈ കണ്‍ വിഴിത്തു പാര്ത്താ ള്‍ ഹരി ഹരി

പച്ചയ് മുകില്‍ മേനിയനയ് കണ്ടേ ഹരി ഹരി

പരവശമായ് എടുത്തു അണയ്ത്തു കൊണ്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

നന്ദഗോപര്‍ മകിഴ്ന്തു കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

നന്മയുടന്‍ നീരാടി വന്താര്‍ ഹരി ഹരി

പുത്തിരനയ് എടുത്തു അണയ്ത്തുക്കൊണ്ടേ ഹരി ഹരി

പോന്നുരൈത്തു നാവില്‍ ഊട്ടി ഹരി ഹരി

തിരുമന്ജനമാട്ടി ചിറപ്പായ്ഹരി ഹരി

തിരു മുലൈ പാലമുത് തന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപാലരും ഗോപിയരും കൂടി ഹരി ഹരി

കുഴന്തയൈ കണ്ടു മനം മകിഴ്ന്താര്‍ ഹരി ഹരി

കീര്ത്തിയുള്ള നാമത്തയ് ഇട്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

ഗര്ഗ്ഗാചാര്യര്‍ വന്ത് പോനാര്‍ ഹരി ഹരി

അന്നൈ എനും യശോദയ് മകിഴ ഹരി ഹരി

അന്പുടനെ ഗോകുലത്തില്‍ വളര്ന്തീ ര്‍ ഹരി ഹരി

പൊല്ലാത കംസന്‍ അനുപ്പ ഹരി ഹരി

പൂതനയും ഗോകുലത്തില്‍ വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

പൂതനൈ പേയ് മുലൈയൈ ഉണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

പാലുടന്‍ അവള്‍ ഉയിരയും തിന്നീര്‍ ഹരി ഹരി.

ചെണ്ട്റവളുക്ക് മോക്ഷം കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

തിരുമ്പാ പദവി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ശകടാസുരനയ് വദൈത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചിതറി വിഴാവേ മടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചുഴല്കാറ്റ് അസുരനും തോന്ട്രി ഹരി ഹരി

ശിശുവയ് എടുത്തു ചെന്ട്രാ ന്‍ ഹരി ഹരി

ശിശുവേ കനമാകവേ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

തൃണാവര്ത്താന്‍ വിഴുന്ത് മടിന്താന്‍ ഹരി ഹരി

അന്നയുടന്‍ ഇരുക്കയിലെ ഹരി ഹരി

അമ്പിളിയയ് താ എന്രു അഴുതീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്നൈ മയങ്കി ഇറുക്ക കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അമ്പിളിയയ് കിട്ട അഴൈത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മനിത കുഴന്തൈ പോല്‍ കൃഷ്ണ ഹരി ഹരി

മണ്‍ തിന്നും ഭാവനയായ് നിന്ട്രീ ര്‍ ഹരി ഹരി

മൈന്തന്‍ എന്റ ഭാവനയാല്‍ യശോദയ് ഹരി ഹരി

മലര്‍ കൈയൈ ഓങ്കി വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഭയന്തവന്‍ പോല്‍ വായൈ തിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാര്‍ ഉലക ജാലമെല്ലാം പാര്ത്താരള്‍ ഹരി ഹരി

പരവശമായ് തികൈത്ത് അന്നൈ പാര്ക്ക ഹരി ഹരി

ബാലന്‍ എന്ട്ര പാശത്തയ് അടൈന്താള്‍ ഹരി ഹരി

തിരുടന്‍ ഇന്ത കൃഷ്ണന്‍ എന്രു ഹരി ഹരി

ശിക്ഷിക്ക വേണും എന്രു നിനൈത്താള്‍ ഹരി ഹരി

ഉരലുടനെ ഉന്നൈ അണയ്ത്തു കട്ട ഹരി ഹരി

ഇരുവിരല്ക്കി ടയ് കുറയ കണ്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

തള്ളാടി അന്നൈയയ് പോല്‍ നടന്തേ ഹരി ഹരി

ആനി കയിട്രൈ കൊണര്ന്തു പിണയ്ത്താല്‍ ഹരി ഹരി

ദാമോദരാ ഉന്നൈ കട്ടി കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

തന്‍ വേലയ്ക്ക് പോനാള്‍ ഹരി ഹരി

ഉരലുടനെ തവഴ്ന്തു ഉരുണ്ടു കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

ഉയര്ന്ത മരുത മരത്തയ് ഉടയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

നള കൂബരര്കള്‍ എഴുന്തു ഉന്നൈ സ്തുതിക്ക ഹരി ഹരി

നന്മൈയുടന്‍ നല്ഗ്ഗ്തി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മരുതമരം മുറിന്തുവിഴ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

മാതാവും താന്‍ ഭയന്തു വന്താള്‍ ഹരി ഹരി

അര്ജുുന വൃക്ഷങ്കളയ് പാര്ത്താ ള്‍ ഹരി ഹരി

അതനടിയില്‍ നീ വിളയാട കണ്ടാള്‍ ഹരി ഹരി

തന്തൈ നന്ദര്‍ വന്ത് പാര്ത്തേഅ ഹരി ഹരി

തഴുവി ഉമ്മയ് അണയത്ത് ചെന്ട്രാര്‍ ഹരി ഹരി

ബാലനുക്ക് ദൃഷ്ടി ചുറ്റി പോട്ടാര്‍ ഹരി ഹരി

ബാല ലീലയ് തനയ് കണ്ടു ഭയം തെളിന്താര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പുടയ തന്തൈ തായ് മകിഴ ഹരി ഹരി

അങ്ങാടി പഴം വാങ്ക വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അങ്കയിന്‍ ജംബൂ പഴം കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

അവള്‍ മകിഴ ഭാഗ്യം അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ആറാം വയത് മുതല്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അഴകായ് പശു മെയ്ക്ക പോനീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപിയര്‍ വീടെല്ലാം ചെന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

വെണ്ണയ് പാല്‍ തയിര്‍ ഉണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

മുത്തണിന്ത ഗോപിയര്കള്‍ കൂടീ ഹരി ഹരി

മുറയിട്ടു കുറയ് ചൊന്നാര്‍ ഹരി ഹരി

ദുഷ്ടനിവന്‍ എന്രു ചോല്ല ഹരി ഹരി

പക്ഷമുടന്‍ ശിക്ഷിക്ക പട്ടാര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപാല ബാലരുടന്‍ കൂടി ഹരി ഹരി

കുഴല്‍ ഊതി വിളയാടി കളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

യമുനാ നദിക്കരയില്‍ ആടി ഹരി ഹരി

ഇമ്പമുടന്‍ ദധി അന്നം ഉണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

ധേനുകാസുരനയ്‌ വധിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

തോഴരുടന്‍ പാനം പഴം ഭുജിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ദുഷ്ടര്കളയ് സംഹരിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഇഷ്ടര്കകളയ് കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കാളിന്ഗനിന്‍ മുടിയില്‍ വിളയാടി ഹരി ഹരി

കരുണയുടന്‍ അവന്‍ ഉയിരൈ കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോവര്ദ്ധ ന ഗിരിയൈ താങ്കി ഹരി ഹരി

കരുനയുടന്‍ മഴൈ തടുത്തു കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപികകള്‍ ചെലൈകള്‍ കൊണ്ടെ ഹരി ഹരി

കുളിര്ന്ത പുന്നയ് മരത്തില്‍ ഒളിന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വേണു ഗാനം ചെയ്തു ഹരി ഹരി

വിളയാടി ജല ക്രീഡയ് ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കുഴല്‍ ഊതി ഗോപിയരൈ മയക്കി ഹരി ഹരി

ഗോപാലാ രാസക്രീഡയ് ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോവിന്ദന്‍ ഗുണങ്കളയ് പാടീ ഹരി ഹരി

ഗോപികാ ഗീതങ്കളായ് ചൊന്നാര്‍ ഹരി ഹരി

കുതിരയ് മുഖ അസുരനൈ കൊണ്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

வியோமாசுரனை வதைத்தீர் ஹரி ஹரி

വ്യോമാസുരനൈ വതയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മലയ് ഗുഹയില്‍ ബാലാരി മീട്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

മകിഴ്ച്ചിയുടന്‍ വിളയാടി വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അരിഷ്ടന്‍ എന്റ അസുരനൈ അഴിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അവനുടയ ഗര്വ്വത്തയ് ഒഴിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അക്രൂരര്‍ വന്ത് അഴിക്ക കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അണ്ണരുടന്‍ തേരേറി ചെനട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

അക്രൂരര്‍ സ്തുതിത്തിടവേ ഹരി ഹരി

അണി രഥത്തില്‍ അണ്ണരുടന്‍ ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കാളിന്ദി നദിക്കരയില്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

കാക്ഷിയുള്ള വിശ്വരൂപം അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ആദിയും അനാദിയും ആനീര്‍ ഹരി ഹരി

അഖില സൃഷ്ടി സ്ഥിതി യാവും ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പ്രകൃതി എനും പെട്ടകത്തില്‍ ഇരുന്തു ഹരി ഹരി

ബ്രഹ്മാവും ഉന്നൈ സ്തുതിത്താര്‍ ഹരി ഹരി

മായൈക്കും എട്ടാത വിഷ്ണു ഹരി ഹരി

മുഗ്ഗുണങ്കള്‍ പെറ്റിരുക്കും മൂര്ത്തിി ഹരി ഹരി

മത്സ്യാവതാരം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മനുവയ് പ്രളയത്തില്‍ കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മധു കൈടഭ അസുരര്കളയ് വതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മായന്‍ മയക്കം ഒഴിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഹയഗ്രീവ മൂര്തിയായ് നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പര്ക ള്ക്ക് ഉപദേശം ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കൂര്മ്മാ വതാരം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗിരി താങ്കി അമൃതം കടയ്ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വരാഹാവതാരം എടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വിളയാട്ടായ് അസുരനൈ വതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

നരസിംഹമായ് തൂണില്‍ ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

നടുങ്ക ഹിരണ്യനൈ പിളന്തീര്‍ ഗര് ഹരി

വാമനനായ് വന്ത് ഉദിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മാബലിയയ് വഞ്ചിച്ചു പോട്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

പര്ശുരാമാനായ് പിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പകൈത്ത അരശര്കളയ് വതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ദശരഥനുക്കു മൈന്തനായ് വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

തമ്പിയര്കള്‍ കൂട പിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ധര്മ്മം് താഴൈത്ത് ഓങ്ക ശ്രീ രാമാ ഹരി ഹരി

സത്യത്തയ് നിറവേറ്റി നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

കൊടിയവളാന താടകയൈ മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കൌശികരിന്‍ യാഗത്തയ് കാത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മാരീചനയ് കടലില്‍ തള്ളി ഹരി ഹരി

മഹാ മുനിവരിന്‍ യാഗം മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അഹല്യയിന്‍ ശാപം തുടയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അവള്‍ ജന്മാ ഈടേറ്റി പോട്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

ജനകരിടമിരുന്ത വില്ലയ് ഒടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സീതയൈ മാലയിട്ടു വന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പരശുരാമന്‍ വില്ലയ് മുറിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ബലത്തുടനെ അവര്‍ തപസയ് അടൈന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പിതൃവാക്യം നിറവേറ്റ രാമാ ഹരി ഹരി

പതിനാലു വര്ഷം് വനം പോനീര്‍ ഹരി ഹരി

ദണ്ഡക വനം ചെന്റ്രു രാമാ ഹരി ഹരി

ശൂര്പ്പനണഖയൈ ഭംഗം ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സന്ന്യാസി രാവണന്‍ വന്ത് ഹരി ഹരി

ജാനകിയയ് ചിറയ് എടുത്തു പോനാന്‍ ഹരി ഹരി

ജടായുവുക്ക് മോക്ഷം കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ശബരിക്ക്‌ മുക്തി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സുഗ്രീവന്‍ തോഴമയയ് കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

തുടുക്കാന വാലിയയ് മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പാന മാരുതിയും തേടി ഹരി ഹരി

സീതയ്ക്കു കണയാഴി താന്‍ കൊടുത്തു വന്താര്‍ ഹരി ഹരി

ചൂഡാമണി കണ്ടു രാമാ ഹരി ഹരി

സേതുവയ് കട്ടി ചെന്രീര്‍ ഹരി ഹരി

ദശമുഖനയ്‌ കുളത്ത്തുടന്‍ കൊന്നീര്‍ ഹരി ഹരി

സീതയൈ ചിറയ് മീറ്റ് കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പുടന്‍ കൌസല്യയും മകിഴ ഹരി ഹരി

അയോധ്യക്ക് അരശനായ് ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ബലരാമ കൃഷ്ണനായ്‌ പിറന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാര്ത്ഥൃനുക്ക് സാരഥിയേ അമര്ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പോല്ലാത അസുരര്കനളയ് കുറയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഭൂദേവി ഭാരം കുറയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പാര്ത്ഥഭനുക്ക് തത്വം ഉണര്ത്തിനീര്‍ ഹരി ഹരി

ഭാരത പോരയ് മുടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മകിഴ്ച്ചിയുടന്‍ അക്രൂരര്‍ സ്തുതിക്കവേ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

മധുരാ നഗരം അടയ്ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വണങ്ങാത്ത വണ്ണാനയ്‌ വതയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വസ്ത്രങ്ങളയ് വഴന്ഗി നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

മലര്‍ മാലൈ അളിത്ത നമ്പിക്കു ഹരി ഹരി

വൈകുണ്ഠ പദവിയൈ കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

പരിമള ചന്ദനങ്ങള്‍ പൂശി ഹരി ഹരി

പരിവുടന്‍ കൂനയും നിമിര്ത്തി ഹരി ഹരി

ത്രിവക്രയയ് മനം മകിഴ ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചെണിയന്‍ നല്ലാടയ് അണി തന്താന്‍ ഹരി ഹരി

അണ്ണരുടന്‍ വാങ്കി അണിന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അന്പുടനെ പദവി അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കുവലയപീഠത്തയ് കണ്ടീര്‍ ഹരി ഹെയര്‍

കൊന്നു മദ വീരം കുലയ്ത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ചാണൂരന്‍ മുഷ്ടിയയ് തള്ളി ഹരി ഹരി

തമയനുടന്‍ കൂടി ജയിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കംസന്‍ മഞ്ജത്തില്‍ കുതിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കിരീടം ചിതറി വിഴ കൊന്നീര്‍ ഹരി ഹരി

എട്ടു പേര്‍ തമ്പിയര്കള്‍ കിട്ട വര ഹരി ഹരി

രാമരിന്‍ ആയുധത്താല്‍ മടിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അണ്ണരുടന്‍ കൂടി കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അന്നൈ തന്തൈ അടി വണങ്ങി നിന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

തന്തൈ തായ് ചിറയ് നീക്കീ ഹരി ഹരി

ജയമുടന്‍ അവര്കളുടന്‍ ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

വസുദേവനും ദേവകിയും മകിഴ്ന്തേ ഹരി ഹരി

മൈന്തര്കളയ് തഴുകി അണയ്ത്തു ഹരി ഹരി

തായാര്‍ തഴുവിയേ മുത്തമിട്ടു ഹരി ഹരി

തന്നുടയ ശോകം തണിന്താള്‍ ഹരി ഹരി

യശോദയുടന്‍ നന്ദനയും പോറ്റി ഹരി ഹരി

സ്വന്തമുടന്‍ ഗോകുലതിന്‍ ചേര്ന്തേ ഹരി ഹരി

യശോദയ് വാന്ജയിനാല്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

ഇരുവരുക്കും മൈന്തനായ് ഇരുന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സ്വന്തമുള്ള മൈന്തരുക്കാക് തന്തായ് ഹരി ഹരി

ചിറപ്പുടനെ ഹോമങ്ങള്‍ ചെയ്തീര്‍ ഹരി ഹരി

മഹര്ഷിുകള്‍ അന്തണര്കള്‍ മകിഴ ഹരി ഹരി

വരിശയുടന്‍ ധനം വഴങ്ങി വന്താര്‍ ഹരി ഹരി

ഉഗ്രസേന രാജാവയ് അഴൈത്തെ ഹരി ഹരി

ഉരിമയുടന്‍ രാജ്യത്തെ അളിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

സാന്ദീപ മുനിവരുടന്‍ ചെന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

സകല വിദ്യയും കട്ട്രു കൊണ്ടീര്‍ ഹരി ഹരി

പാഞ്ചജനയ് കൊന്ന് കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

പാഞ്ചജന്യ ശംഖയ് അടയ് ന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

കാലന്‍ യമ ധര്മ്മനിടം ചെന്ട്രീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗുരു സുതനയ് മീട്ടു കൊടുത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

ഉദ്ധവരയ് ഉപചരിത്ത് അനുപ്പി ഹരി ഹരി

കുറ്റമറ്റ ഗോപിയര്ക്കു ചോന്നീര്‍ ഹരി ഹരി

ഗോപിയര്കള്‍ ഉദ്ധവരയ് കണ്ടു ഹരി ഹരി

കൃഷണനയ് കൊണ്ടാടി ഇരുന്താര്‍ ഹരി ഹരി

ശിശുപാലന്‍ ഗര്വ്വംു അടക്കി ഹരി ഹരി

രുഗ്മിണിയയ് അടൈന്തീര്‍ ഹരി ഹരി

അഷ്ട ലക്ഷ്മിയുടന്‍ കൃഷ്ണാ ഹരി ഹരി

അഴകായ് ദ്വാരകയില്‍ വസിത്തീര്‍ ഹരി ഹരി

the straightforward one and the devious, crooked one

उभे प्रज्ञे वेदितव्यो ऋज्वी वक्रा च भारत।

जानन्वक्रां न सेवेत प्रतिबाधेत चागताम्॥

महाभारते शान्तिपर्वे १००-५

ubhe prajñe veditavyo ṛjvī vakrā ca bhārata|

jānanvakrāṁ na seveta pratibādheta cāgatām||

mahābhārate śāntiparve 100-5

Bheeshamacharya is telling Yudhishtira.

Oh, Prince of Bharatha Dynasty, You must always acknowledge the fact that two types of perception and action do exist. One type is the straightforward one and the other is the devious, crooked one. Even though you have become aware of the crooked path, you should never follow that. And if you are either tempted by your mind or by others to turn towards such crooked ways, you should block that tendency at all costs.

From Mahabharatham Shanti Parvam

ഉഭേ പ്രജ്ഞേ വേദിതവ്യോ ഋജ്വീ വക്രാ ച ഭാരത।

ജാനന്‍വക്രാം ന സേവേത പ്രതിബാധേത ചാഗതാം॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ൧൦൦-൫

ഭീഷ്മാചാര്യന്‍ യുധിഷ്ടിരനോട് പറയുന്നു.

ഭരതവംശത്തിലെ നന്മ നിറഞ്ഞ രാജാവേ,

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലും സമൂഹത്തിലും രണ്ടു വിധത്തില്‍ ഉള്ള ചിന്തകളും പ്രവൃത്തികളും നമ്മെ തങ്ങളുടെ വഴിയില്‍ കൊണ്ടുനടത്താന്‍ തയാറായി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് എന്ന വസ്തുത നാം എപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കേണം. ആദ്യത്തേത് വളവും തിരിവും വഞ്ചനയും കാപട്യവും ഒന്നും ഇല്ലാത്തെ നേരായ മാര്‍ഗ്ഗം.

രണ്ടാമത്തേത് എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ വളഞ്ഞ വഴി.

വളഞ്ഞ വഴി എന്തെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക തന്നെ വേണം.

പക്ഷെ അത്തരം വഴിയില്‍ മുന്നേറാന്‍ സ്വന്തം മനസ്സോ മറ്റുള്ള ആളുകളോ പ്രേരിപ്പിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത്തരം പ്രലോഭനങ്ങളിള്‍ പെട്ടുപോകുന്നത് എന്ത് വില കൊടുത്തും ഒഴിവാക്കണം

Thoughts, when not burdened by any "isms" give one freedom in realistic terms...

Philosophy always gives us a very nice feeling when we read and even a sort of mental elevation for a short while ..

But we have to live this life of stark realities,,,

with our body, limbs, mind etc...

Discourses and readings in philosophy and thought of the supreme one or brahman etc can be nice as intellectual exercises..

But we have to have house, electricity, food and drinks from morning coffee and breakfast followed by meals, dinner, supper,,....

And we need clothes to wear,

Bed to sleep,

We have to live in reasonable peace with parents,

siblings and spouse and children, friends and relatives,

We cannot avoid social contacts to love and we cannot exist without finding some fulfilment..

Even the high-sounding posts, articles and declarations we create in social media, the claims of intellectual superiority we try to brag about , all these usually originate from us and are effusively dished out with the sole aim of grabbing acceptance of and appreciation from all people around us...

This simple, raw, physical, mundane existence is a reality we have to reckon with during every moment of our existence. ..

And whatever we may claim, we are not very sure about the attributes the divine being, about the punyam, papam , fate, theory of Karma and so on.. Perhaps, we are talking aloud simply because we are really are very unsure, we are uncertain about the premises we find ourselves in.

I do not think there is anything wrong in thinking of God, and having intellectual debates about swamis, gurus, deities and so on, but we have to ensure that our feet are attached firmly to terra firma..

The real, real in the sense what we see or feel through our sense organs and our ordinary human mind, can never be lost sight of, should never be lost sight of..

Education, earning, profession, ageing, or even are all realities.. And they have all ordinary meanings which any human being, religious or irreligious, theist or atheist can all see, feel and enjoy, and suffer too.

I for one, keep my feet on the ground, as firm as possible and then alone go for higher thinking and so on.

And I continue to think simply because I cannot help thinking,

Arguing, convincing or trying to persuade others to accept or reject my views is not at all of any importance to me.

Nor is it in my agenda.

Thoughts, when not burdened by any "isms" give one freedom in realistic terms...

do not cause difficulty by looks, gestures or words

न चक्षुषा न मनसा न वाचा दूषयेत्परम्।

न प्रत्यक्षं परोक्षं वा दूषणं व्याहरेत् क्वचित्॥

महाभारते शान्तिपर्वे

na cakṣuṣā na manasā na vācā dūṣayetparam|

na pratyakṣaṁ parokṣaṁ vā dūṣaṇaṁ vyāharet kvacit||

mahābhārate śāntiparve

One should not cause difficulty or detriment to others by casting critical glances or through unfavourable gestures of the eyes

One should not harbour thoughts which are prejudicial and detrimental to others

One should not speak words that are harsh and would cause harm to others

One should never engage either directly or indirectly in actions which are detrimental to others, nor should speak words that would harm others.

चक्षुषा न through eyes मनसा न by mind वाचा न through words परम् others दूषयेत् talk ill of, act towards the detriment of प्रत्यक्षं direct परोक्षं indirect वा either दूषणं words or action detrimental to other क्वचित् व्याहरेत् ever engage

ന ചക്ഷുഷാ ന മനസാ ന വാചാ ദൂഷയേത്പരം।

ന പ്രത്യക്ഷം പരോക്ഷം വാ ദൂഷണം വ്യാഹരേത് ക്വചിത്॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ

ചീത്തയായ, തെറ്റായ . കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെയും നോട്ടങ്ങളിലൂടെയും ആര്‍ക്കും ഒരു വിഷമവും കോട്ടവും ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.

മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വിഷമങ്ങളും വിനാശവും വരുത്തുന്ന ചിന്തകള്‍ മനസ്സില്‍ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവരുത്.

മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വിഷമവും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ ഒരിക്കലും പ്രയോഗിക്കരുത്.

നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ദോഷവും വിഷമവും വിനാശവും എല്ലാം ഉണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന ഒന്നും പറയരുത് . അത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യരുത്. അതൊന്നും ഉദ്ദേശിക്കുക തന്നെ അരുത്

മഹാഭാരതം ശാന്തി പര്‍വ്വത്തില്‍ നിന്ന്.

Time considers no one as a relative. It listens to no reasoning and arguments

मासर्तुसंज्ञापरिवर्तनेन सूर्याग्निना रात्रिदिवेन्धनेन।

स्वकर्मनिष्ठाफल साक्षिकेण भूतानि कालः पचति प्रसह्य॥

महाभारते शान्तिपर्वे ३०७-७०

न कालस्यास्ति बन्धुत्वं न हेतुर्न पराक्रमः।

न मित्रज्ञाति संबन्धः कारणं नात्मनो वशः॥

वाल्मीकिरामायणे किष्किन्धाकाण्डे २५-७

māsartusaṁjñāparivartanena sūryāgninā rātridivendhanena|

svakarmaniṣṭhāphala sākṣikeṇa bhūtāni kālaḥ pacati prasahya||

mahābhārate śāntiparve 307-70

na kālasyāsti bandhutvaṁ na heturna parākramaḥ|

na mitrajñāti saṁbandhaḥ kāraṇaṁ nātmano vaśaḥ||

vālmīkirāmāyaṇe kiṣkindhākāṇḍe 25-7

The time without much ostentation but steadily applying its authority, just cooks, and burns out all living beings using the Sun as Fire, just going through the changes in months, seasons, days and nights and using them as the fuels and retaining as firm witnesses the result of actions and penance of the beings under its control.

Time considers no one as a relative. It listens to no reasoning and arguments. It does not care about the strength and valour of anyone. It has no special consideration for any friends, relatives or associate. The logic and reasoning for its actions are beyond the control of the beings governed by it.

മാസര്‍തുസംജ്ഞാപരിവര്‍തനേന സൂര്യാഗ്നിനാ രാത്രിദിവേന്ധനേന।

സ്വകര്‍മനിഷ്ഠാഫല സാക്ഷികേണ ഭൂതാനി കാലഃ പചതി പ്രസഹ്യ॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ ൩൦൭-൭൦

ന കാലസ്യാസ്തി ബന്ധുത്വം ന ഹേതുര്‍ന പരാക്രമഃ।

ന മിത്രജ്ഞാതി സംബന്ധഃ കാരണം നാത്മനോ വശഃ॥

വാല്മീകിരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ൨൫-൭

ആഡംബരമോ വലിയ ആര്‍ഭാ ടമോ ഒന്നും പുറത്തു കാണിക്കാതെ, അതേ സമയം നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തോടും തികഞ്ഞ കാര്യക്ഷമതയോടും കൂടി കാലം എല്ലാ ജീവികളെയും പാകം ചെയ്യുന്നു, പാകപ്പെടുത്തി എടുക്കുന്നു.

ഈ പ്രക്രിയ മാസങ്ങളും ഋതുക്കളും രാത്രികളും പകലുകളും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.

സൂര്യന്‍ ഈ പചനപ്രക്രിയ്ക്കുള്ള അഗ്നിയാണ്. മാറിവരുന്ന മാസങ്ങളും ഋതുക്കളും രാവുകളും പകലുകളും ഈ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനു ഇന്ധനങ്ങള്‍ ആവുന്നു.. ഓരോ ജീവിയുടെയും കര്‍മ്മങ്ങളും തപസും നിഷ്ടയും എല്ലാം കാലത്തിന്‍റെ ഇടതടവില്ലാത്ത ഈ മുന്നേറ്റത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.

കാലം ആരെയും ബന്ധുവായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. ഒരു വാദത്തിനും വിവരണത്തിനും കാലം ചെവി കൊടുക്കുകയില്ല. ഒരു ജീവിയുടെയും ബലവും ശക്തിയും കാലത്തിനു ഒരു പ്രശ്നമല്ല. ആരെങ്കിലും ചങ്ങാതി ആണെന്നോ, ബന്ധു ആണെന്നോ ചാര്‍ച്ചക്കാരന്‍ ആണെന്നോ ഉള്ള പരിഗണന കാലത്തിന്‍റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷികാനില്ല. കാലത്തിന്‍റെ ചെയ്തികളുടെ നിയന്ത്രണവും യുക്തിയും കാലത്തിന്‍റെ വരുതിയില്‍ മുന്നോട്ടു പോകുന്ന ജീവികളുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവുകയില്ല.

May there be welfare and prosperity for all the people of this world

मैत्रीं भजत अखिलहृज्जेत्रीम्

आत्मवदेव परानपि पश्यत

युद्धं त्यजत स्पर्धां त्यजत

त्यजत परेषु अक्रममाक्रमणम्

जननी पृथिवी कामदुघास्ते

जनको देवः सकलदयालुः

दाम्यत दत्त दयध्वं जनताः

श्रेयो भूयात् सकलजनानाम्।

(This is the message and prayer from India to the whole world in the United Nations Conference.. Composed by the Parmacharya of Kanchi, Chandrasekharendra Saraswthi, and sung by the one and only Smt M S Subbalakshmi at the United Nations..)

maitrīṃ bhajata akhilahṛjjetrīm

ātmavadeva parānapi paśyata

yuddhaṃ tyajata spardhāṃ tyajata

tyajata pareṣu akramamākramaṇam

jananī pṛthivī kāmadughāste

janako devaḥ sakaladayāluḥ

dāmyata datta dayadhvaṃ janatāḥ

śreyo bhūyāt sakalajanānām।

May you foster friendship among all,

the friendship that would win over the hearts of everyone on the face of the earth

May you look upon everyone else as if he is just your own self

Abandon war for ever, abandon strife for ever

Give up thoughts of creating disorder in the world, and also never think of unleashing violence or war against others.

This beautiful earth, who is your mother, would provide you with all that you yearn for or covet

The supreme God, your father is extremely merciful with all of us

Oh people of the world, always exercise restraint, be generous in helping others, and be kind to all people around

May there be welfare and prosperity for all the people of this world

മൈത്രീം ഭജത അഖിലഹൃജ്ജേത്രീം

ആത്മവദേവ പരാനപി പശ്യ

യുദ്ധം ത്യജത സ്പർദ്ധാം ത്യജത

ത്യജത പരേഷു അക്രമമാക്രമണം

ജനനീ പൃഥിവീ കാമദുഘാസ്തേ

ജനകോ ദേവഃ സകലദയാലുഃ

ദാമ്യത ദത്ത ദയധ്വം ജനതാഃ

ശ്രേയോ ഭൂയാത് സകലജനാനാം।

(വിശ്വശാന്തിക്കായി ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയില്‍ ഭാരതത്തിന്റെ സന്ദേശവും പ്രാത്ഥനയും. സംപൂജ്യനായ 'കാഞ്ചി പരമാചാര്യര്‍ ചന്ദ്രശേഖര സരസ്വതി രചിച്ചു, ഇന്ത്യയുടെ എക്കാലത്തേയും ആരാധ്യയായ സംഗീതപ്രതിഭ ശ്രീമതി എം എസ് സുബ്ബലക്ഷ്മി, സഭയുടെ സമ്മേളത്തില്‍ ആലാപനം ചെയ്ത ഗാനം.)

നിങ്ങള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കുമിടയില്‍ സൗഹൃദം വളര്‍ത്തൂ

ആ സൗഹൃദം ലോകത്തിലെ എല്ലാവരുടേയും ഹൃദയങ്ങളെ കവരട്ടെ.

ലോകത്തുള്ള എല്ലാവരെയും നിങ്ങളേപ്പോലെ ത്തന്നെ കാണൂ...

ഒരിക്കലും യുദ്ധം വേണ്ടേ വേണ്ട എന്ന് തീരുമാനെടുക്കൂ....

ലോകത്തില്‍ സംഘര്‍ഷങ്ങളും അസ്ഥിരതയും വരുത്താവുന്ന ചിന്തകള്‍ ഒഴിവാക്കൂ.

അക്രമങ്ങളിലേക്കും യുദ്ധങ്ങളിലേക്കും നയിക്കുന്ന ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കൂ

നമ്മുടെ അമ്മയാണ് ഈ സുന്ദരിയായ ഭൂമി, ആ അമ്മ നാം ആശിക്കുന്നതും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതും ആയ എല്ലാമെല്ലാം നമുക്ക് തരുന്നുണ്ട്.

സര്‍വ്വേശ്വരനായ ദൈവം നമ്മുടെ പിതാവാണ്..അദ്ദേഹത്തിനു നമ്മോടു അളവിലധികം കരുണയുണ്ട്.

ഈ ലോകത്തിലെ മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളോടും അഭ്യര്‍ഥിക്കുകയാണ് എപ്പോഴും സംയമനം പാലിക്കുക.

മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നതില്‍ വളരെയധികം ഉദാരത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുക.

എല്ലാവരോടും ദയയോടെ ജീവിക്കുക.

ഈ ഭൂമിയില്‍ മുഴുവന്‍ സമൃദ്ധിയും, എല്ലാവര്‍ക്കും സൌഖ്യവും ഉണ്ടാവട്ടെ.