perseverance and devotion called for pursuit of knowledge,

विद्वानेव विजानाति विद्वज्जन परिश्रमम्।

न हि वन्ध्या विजानाति गुर्वीम् प्रसववेदनाम्।

vidvāneva vijānāti vidvajjana pariśramam|

na hi vandhyā vijānāti gurvīm prasavavedanām|

विद्वज्जन परिश्रमम् the extent of perseverance, the extent of work involve in their attempts by the learned persons

विद्वानेव विजानाति only a person with knowledge, a person in pursuit of knowledge understands

वन्ध्या a barren woman

गुर्वीम् प्रसववेदनाम् intense labour pains

न हि विजानाति do not understand indeed.

The extent of perseverance and devotion called for pursuit of knowledge, can be understood only by a person who has put his mind and body in pursuit of such enlightenment..

Only a woman who has given birth to a baby can know about the pains suffered during child birth.. This cannot be understood by a barren woman

decision taken out of anger, pride or greed ensures place in hell

मानाद्वा यदि वा लोभात्क्रोधाद्वा यदि वा भयात्।

यो न्यायमन्यथा ब्रूते स याति नरकं नरः॥ इन्दिश्चे स्प्रुचे २१८१ पञ्चतन्त्रे

mānādvā yadi vā lobhātkrodhādvā yadi vā bhayāt|

yo nyāyamanyathā brūte sa yāti narakaṁ naraḥ|| indiśce spruce 2181 pañcatantre

If a man decides an issue falsely or dishonesty and unjustly

either out of anger, pride or greed, then he has reserved his sure slot in hell.

Of course not only deciding, but giving evidence or testimony that would lead to unfair decisions too would attract the same consequences.

when we love a person intensely good or bad qualities really do not matter

किं गुणैस्तस्य कर्तव्यं चेतसे योऽभिरोचते।

किं गुणैस्तस्य कर्तव्यं चेतसे नो च रोचते॥

सुभाषितसुधारत्नभाण्डागारे॥

kiṁ guṇaistasya kartavyaṁ cetase yo'bhirocate|

kiṁ guṇaistasya kartavyaṁ cetase no ca rocate||

subhāṣitasudhāratnabhāṇḍāgāre||

Do the good qualities and virtues really matter in the case of a person who is very close to us emotionally

Also, Do the good qualities and virtues really matter in the case of a person who is mentally and emotionally detestable ?

If one loves a person intensely , that love and affection will be there even if the person being loved does not possess any great qualities.

And if one hates a person very much, that hatred is not going to be converted to love just because the person whom he hates is having great qualities.

यः who चेतसे to the mind, emotionally अभिरोचते is very pleasing and desirable तस्य his गुणैः किं कर्तव्यं what is the use for his virtue and good qualitiesयः whoe चेतसे to the mind न रोचते is mentally detested तस्य his गुणैःgood qualities and virtues किं कर्तव्यं अपि च what is the use too

കിം ഗുണൈസ്തസ്യ കര്‍തവ്യം ചേതസേ യോഽഭിരോചതേ।

കിം ഗുണൈസ്തസ്യ കര്‍തവ്യം ചേതസേ നോ ച രോചതേ॥

സുഭാഷിതസുധാരത്നഭാണ്ഡാഗാരേ॥

ഒരാള്‍ മറ്റൊരാളെ കണ്ണടച്ചു സ്നേഹിക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങിനെ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്ന ആളുകളുടെ ഗുണങ്ങള്‍ അവ നല്ലവയായാലും ചീത്തകള്‍ ആയാലും ആ കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം ഒന്നും പ്രത്യകിച്ച് നേടാനില്ല

ഒരാള്‍ മറ്റൊരാളെ ഏറെ വെറുക്കുമ്പോളും അങ്ങിനെ വെറുക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയുടെ ഗുണങ്ങള്‍ കൊണ്ടും പ്രത്യേകിച്ചു ഒരു പ്രയോജനവും ഇല്ല.

ഒരുപാടു സ്നേഹിക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് എന്തൊക്കെ ദോഷങ്ങളും കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും ഉണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും നമ്മുടെ കണ്ണില്‍ പെടുകയില്ല .പിന്നെ അയാളെ സ്നേഹിക്കുന്നത് അയാള്‍ നല്ല ഗുണങ്ങളുടെ വിളനിലമാണ് എന്നൊന്നും കരുതിയിട്ടും അല്ല. അതേസമയം ഒരാളോടു നമുക്ക് അങ്ങേയറ്റം വെറുപ്പും അസൂയയും എല്ലാമാണ് ഉള്ളതെങ്കില്‍ അയാള്‍ക്ക് എന്തെല്ലാം നല്ല ഗുണങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും നാം കണ്ടു വന്നു നടിക്കുകയില്ല . എത്ര നല്ലതായാലും നാം അതൊന്നും അംഗീകരിക്കുകയും ഇല്ല.

have camaraderie with individuals who are not greedy, avaricious or covetous

अलुब्धैः सह सौहार्दं पण्डितैः सह सङ्कथा।

उत्तमैः सह सङ्गश्च विधेया सुखमिच्छता॥

सुभाषितसुधारत्नभाण्डागारे॥

alubdhaiḥ saha sauhārdaṁ paṇḍitaiḥ saha saṅkathā|

uttamaiḥ saha saṅgaśca vidheyā sukhamicchatā||

subhāṣitasudhāratnabhāṇḍāgāre||

People who want peace, comfort and welfare in life should

have sincere co-operation and hearty camaraderie with individuals who are not greedy, avaricious or covetous. They should approach learned and wise and scholarly people for verbal advice, training, debates and clarifications on various issues. People desiring welfare should seek out the everlasting company of noble and lofty people and share their activities.

सुखं comfort, peaceful life, welfare इच्छता desiring नरेण by the man अलुब्धैः people who are not avaricious, people who are not covetous,greedy सह along with सौहार्दं hearty, co operative activities पण्डितैः with learned people सह along संकथा healthy interaction, verbal exchange, debate उत्तमैः with lofty, great people सह along सङ्गः cohabitation, collective action for common purpose च too विधेयाः should be sought for and indulged in

അലുബ്ധൈഃ സഹ സൌഹാര്‍ടം പണ്ഡിതൈഃ സഹ സംകഥാ।

ഉത്തമൈഃ സഹ സങ്ഗശ്ച വിധേയാ സുഖമിച്ഛതാ॥

സുഭാഷിതസുധാരത്നഭാണ്ഡാഗാരേ॥

ജീവിതത്തില്‍ സുഖവും സമാധാനവും നന്മയും നിലനില്‍ക്കണം എന്ന് ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആളുകള്‍ സൌഹാര്‍ദ്ദം വച്ചുപുലര്‍ത്തുന്നത് ആര്‍ത്തിയും ആക്രാന്തവും ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത ആളുകളോട് മാത്രമായിരിക്കണം. നന്മയും സുഖവും വേണമെന്ന് കരുതുന്നവര്‍ അറിവും പഠിപ്പും ഉള്ള വ്യക്തികളുമായി സംഭാഷണങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയും അവരില്‍ നിന്ന് അറിവ് സമ്പാദിക്കുകയും അവരുടെ ഉപദേശങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു അതുപോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും വേണം. ജീവിതത്തില്‍ നന്മയും ഉന്നതിയും മുന്നില്‍ കണ്ടു ജീവിക്കുന്നവര്‍ സ്വന്തം ചര്യകളില്‍ ഉന്നത മൂല്യങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തുന്ന മഹത്തുക്കലുമായി യോജിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കണം. അവര്‍ക്കൊപ്പം അവരുടെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ മുന്നേറാന്‍ ശ്രമിക്കണം.

greatness of subhashitams

खिन्नं चापि सुभाषितेन रमते स्वीयं मनः सर्वदा

श्रुत्वान्यस्य सुभाषितं खलु मनः श्रोतुं पुनर्वाञ्छति।

अज्ञान्ज्ञानवतोऽप्यनेन हि वशीकर्तुं समर्थो भवेत्

कर्तव्यो हि सुभाषितस्य मनुजैरावश्यकः सङ्ग्रहः॥

सुभाषितरत्नमाला ३५

khinnaṁ cāpi subhāṣitena ramate svīyaṁ manaḥ sarvadā

śrutvānyasya subhāṣitaṁ khalu manaḥ śrotuṁ punarvāñchati|

ajñānjñānavatopyanena hi vaśīkartuṁ samartho bhavet

kartavyo hi subhāṣitasya manujairāvaśyakaḥ saṅgrahaḥ||

subhāṣitaratnamālā 35

A man’s mind, even though dejected or depressed, invariably gets attracted by subhashitas or soothing words of wisdom and slowly sheds the dejection and starts to enjoy the nice words

When a man hears the soothing words of wisdom of another person the listeners mind yearns to hear more and more of such words

It is through soothing words of wisdom alone that a man can attract both ignorant and learned person to himself

Therefore every man should invariably and without fail try to accumulate his knowledge in such subhashitams.

स्वीयं own मनः mind खिन्नं sad, dejected अपि च even though सर्वदा always सुभाषितेन through,as a result of wise and soothing words of wisdom रमते becomes attracted, enjoys

अन्यस्य of another person सुभाषितं wise soothing words of wisdom श्रुत्वा hearing मनः mind पुनः श्रोतुं to hear again वाञ्छति yearns खलु surely

अज्ञान् those who have no knowledge ज्ञानवतः people who are learned अपि alos अनेन with this हि alone वशीकर्तुं attracting, bringing to ones side समर्थो capable भवेत् become

अतःtherefore मनुजैः by the people सुभाषितस्य of wise and soothing words of wisdom संग्रहः collection, learning substantially in instalment, कर्तव्यः the nececcity to do आवश्यकः हि is indeed essential

ഖിന്നം ചാപി സുഭാഷിതേന രമതേ സ്വീയം മനഃ സര്‍വ്വദാ

ശ്രുത്വാന്യസ്യ സുഭാഷിതം ഖലു മനഃ ശ്രോതും പുനര്‍വ്വാഞ്ഛതി।

അജ്ഞാന്ജ്ഞാനവതോഽപ്യനേന ഹി വശീകര്‍തും സമര്ഥോ ഭവേത്

കര്‍തവ്യോ ഹി സുഭാഷിതസ്യ മനുജൈരാവശ്യകഃ സങ്ഗ്രഹഃ॥

സുഭാഷിതരത്നമാലാ ൩൫

ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ മനസ്സ് എത്രയൊക്കെ ദുഃഖിതവും കലുഷവും ആയി തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും മധുരങ്ങളും ഉപകാരപ്രദങ്ങളും ആയ സുഭാഷിതങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സ് തെളിയും. മനസിന്‌ ഉന്മേഷം ഉണ്ടാവും

ആരെങ്കിലും ഗഹനങ്ങളും ജീവിതത്തില്‍ മാര്‍ഗദര്‍ശനം നല്‍കുന്നവയും ആയ സുഭാഷിതങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍, ഉദ്ധരിക്കുമ്പോള്‍ അത്തരം വാക്കുകള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും കേള്‍ക്കാന്‍ മനുഷ്യന് തീവ്രമായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടാവുന്നു.

ആശ്വാസവും മനസ്സിന് തെളിച്ചവും നല്‍കുന്ന ഇത്തരം സുഭാഷിതങ്ങളിലൂടെ ഒരാള്‍ക്ക് പണ്ഡിതനേയും പാമരനേയും ഒരുപോലെ ആകര്‍ഷിച്ചു വശത്താക്കാന്‍ കഴിയും

അതുകൊണ്ട് ജനങ്ങള്‍ മഹദ്വചനങ്ങളും സുഭാഷിതങ്ങളും സംഗ്രഹിച്ചു വയ്ക്കുക എന്നത് ജീവിത ചര്യ ആക്കി മാറ്റേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

avoid making speeches or having conversation that contain harsh, coarse, unpleasant or cruel words

इदमस्खलितं धारय वारय परुषाक्षरा वाचः।

सकलजनानां जगति रिपुः परुषवाक् पुरुषः॥

महासुभाषितसङ्ग्रहे ५९४७ हरिहर सुभाषिते सूक्तिमुक्तावली

idamaskhalitaṁ dhāraya vāraya paruṣākṣarā vācaḥ|

sakalajanānāṁ jagati ripuḥ paruṣavāk puruṣaḥ||

mahāsubhāṣitasaṅgrahe 5947 hariharasubhaasthite sukthimuktaavali

The preceptor reminds his disciple in clear terms

Listen to and understand without any scope for wavering or equivocation that you must avoid making speeches or having conversation that contain harsh, coarse, unpleasant or cruel words. Take note that a person who uses harsh and unpleasant words becomes the enemy of all the occupants of this world.

इदं this, this advice, this statement अस्खलितं clearly, without any wavering, without any equivocation धारय you undertand, you comprehend परुषाक्षराः containing harsh, coarse, unpleasant curel words वाचः speech वारय avoid using, desist from परुषवाक् the one who uses, the one who employs harsh and unpleasant words पुरुषः man जगति in this world सकलजनानां of all the people रिपुः enemy भवति becomes

ഇദമസ്ഖലിതം ധാരയ വാരയ പരുഷാക്ഷരാ വാചഃ।

സകലജനാനാം ജഗതി രിപുഃ പരുഷവാക് പുരുഷഃ॥

മഹാസുഭാഷിതസങ്ഗ്രഹേ ൫൯൪൭ സൂക്തിമുക്താവലി ഹരിഹരസുഭാഷിതം

ഗുരു ശിഷ്യന് വളരെ വ്യക്തമായ ഒരു നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കു കയാണ്

ശ്രദ്ധിക്കൂ അര്‍ത്ഥശങ്കയ്ക്കോ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങള്‍ക്കോ ഒരു സാധ്യതയും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാര്യം. അക്കാര്യം വ്യക്തമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യണം. കര്‍ക്ക ശങ്ങളും ക്രൂരങ്ങളും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വെറുപ്പും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുന്നതും ആയ വാക്കുകള്‍ അടങ്ങിയ സംഭാഷണമോ ചര്‍ച്ചയോ ഉപന്യാസമോ എല്ലാം നിര്‍ബന്ധായും ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്.

കര്‍ക്കശങ്ങളും ക്രൂരങ്ങളും അസ്വസ്ഥതനല്‍കുന്നവായും ആയ വാക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കുന്നവന്‍ ഈ ലോകത്തിന്‍റെ മുഴുവന്‍ ശത്രുവായി മാറുന്നു.

pardon the errorsof individuals endowed with intellect which is of a lesser quality

क्षन्तव्यो मन्दबुद्धीनामपराधो मनीषिणा।

नहि सवत्र पाण्डित्यं सुलभं पुरुषे क्वचित्॥

kṣantavyo mandabuddhīnāmaparādho manīṣiṇā|

nahi savatra pāṇḍityaṁ sulabhaṁ puruṣe kvacit||

subhashitaratnabhandagaram

A person with sharp intellect and great knowledge should be prepared to condone or even pardon the errors committed by individuals endowed with intellect which is of a lesser quality, and knowledge that might be inadequate.

It has to be appreciated that great erudition and intellect are not found in plenty among people and that intellectual giants are rare in the world.

मनीषिणा by the person having sharpt intellect, great grasping power मन्दबुद्धीनां of lesser intellect, of dull intellect अपराधः error, mistake क्षन्तव्यः should be viewed with patience, should be condoned, should be pardonedपुरुषे in a human being सुलभं available in plenty, available in effusion पाण्डित्यं erudition, scholarship सर्वत्र everywhere न हि not at all दृश्यते seen found

ക്ഷന്തവ്യോ മന്ദബുദ്ധീനാമപരാധോ മനീഷിണാ।

നഹി സവത്ര പാണ്ഡിത്യം സുലഭം പുരുഷേ ക്വചിത്॥

അതി തീക്ഷ്ണമായ ധിഷണാഷക്തിയും ഏറെ അറിവും വിദ്യാഭ്യാസവും എല്ലാം കൊണ്ട് അനുഗൃഹീതരായ മഹത്തുക്കള്‍ അത്രയൊന്നും അറിവും പഠിപ്പും ഇല്ലാത്ത ആളുകള്‍ക്ക് പറ്റുന്ന അബദ്ധങ്ങളെ സഹിഷ്ണുതയോടുകൂടി വീക്ഷിക്കുകയും അവയെ കാര്യമായെടുക്കാതെ തിരുത്തിക്കൊണ്ട് പോവുകയും വേണം.

ഈ ലോകത്തില്‍ ഏറെ ബുദ്ധിശക്തിയും അറിവും നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആളുകകളെ എല്ലായിടത്തും ധാരാളമായി കണ്ടു എന്ന് വരില്ല.

for a person who is truthful the most disagreeable and hostile situations would become favourable

तस्याग्निर्जलमर्णवः स्थलमरिर्मित्रं सुराः किङ्कराः

कान्तारं नगरं गिरिर्गृहमहिर्माल्यं मृगारिमृगः।

पातालं बिलमस्त्रमुत्पलदलं व्यालः शृगालो विषं

पीयूषं विषमं समं च वचनं सत्याञ्चितं वक्ति यः॥

tasyāgnirjalamarṇavaḥ sthalamarimitraṁ surāḥ kiṅkarāḥ

kāntāraṁ nagaraṁ girirgṛhamahirmālyaṁ mṛgārimṛgaḥ|

pātālaṁ bilamastramutpaladalaṁ vyālaḥ śṛgālo viṣaṁ

pīyūṣaṁ viṣamaṁ samaṁ ca vacanaṁ satyāñcitaṁ vakti yaḥ||

Prakarana Sukha Sindhu (Jaina Literature )

For a person whose words are always truthful, for a person who speaks only true words

Fire and water are the same. The forest and the village land are same. The enemy and the friend are the same. The gods and the menial servants make no difference . The deep jungle and the busy city would be the same. The mountain and the cozy household would mean the same The snake or a flower garland would make no difference. The enemy of the small animals the lion and the deer, both would be same to him. The netherworld below the earth, paataalam, and a hole on the earth both mean the same to him. A sharp arrow or the soft petal of a blue lotus would make little difference. A ferocious hunting leopard and a timid jackal are similar for him.

Poison and nectar or ambrosia both mean the same to him.

This sloka is found in many compilations. It is prominently found in Jain literature too.

The idea is that for a person who is truthful by nature, even the most disagreeable and hostile situations would just become favourable.

Also, the man who is used to tell the truth and truth alone, would speak only truth when he is in the company of the most friendly person as also when he is confronted by the greatest adversities. The most benign and the extremely hostile factors are paired together in this sloka to underline the fact that the person who is wedded to truth would be honest under all circumstances.

Are such ideas relevant in the present world full of artificiality, where truth and fairplay are not major priorities? It is a major question.

यः who सत्याञ्चितं adorned decorated with truth वचनं words वक्ति speaks तस्य for him अग्निः fire जलं च and water अर्णवः sea स्थलं च and land अरिः enemy मित्रं च and friend सुराः gods किङ्कराः च and menial servants कान्तारं fores नगरं च town too गिरिः mountain गृहं च and house अहिः snake माल्यं च and garland made of flower मृगारिः enemy of animals, lion मृगः deer च andपातालं the large world under the earth बिलं च a hole or burrow too अस्त्रं a sharp arrow उत्पलदलं च and the petal of a blue lotus व्यालः hunting leopard, huge wild animal शृगालः jackal च too विषंpoison पीयूषं nectar, ambrosia च too विषमं difficult, embarrassing समं भवतः are equal

തസ്യാഗ്നിര്‍ജലമര്‍ണ്ണവഃ സ്ഥലമരിര്‍മിത്രം സുരാഃ കിങ്കരാഃ

കാന്താരം നഗരം ഗിരിര്‍ഗൃഹമഹിര്മാല്യം മൃഗാരിമൃഗഃ।

പാതാളം ബിലമസ്ത്രമുത്പലദലം വ്യാലഃ ശൃഗാലോ വിഷം

പീയൂഷം വിഷമം സമം ച വചനം സത്യാഞ്ചിതം വക്തി യഃ॥

സത്യം മാത്രം പറയുന്നത് ജീവിതചര്യയാക്കിയ മഹദ്വ്യക്തിക്ക്,

അഗ്നിയും ജലവും ഒരുപോലെ തന്നെയാണ്. കാടും തോട്ടവും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമില്ല. ശത്രുവും മിത്രവും തുല്യര്‍. ദേവന്മാരായാലും അടിയാന്മാരായാലും അയാള്‍ക്ക് ഒരുപോലെ തോന്നും. ശൂന്യമായ വനവും ജനനിബിഡമായ നഗരപ്രാന്തവും തമ്മില്‍ അയാള്‍ക്ക് ഒരു ഭേദവും തോന്നില്ല. മലയുടെ കൊടുമുടിയും സുഖം തരുന്ന സ്വന്തം വീടും എല്ലാം അയാള്‍ക്ക്‌ ഒരുപോലെ യാവും സര്‍പ്പവും പൂമാലയും അവര്‍ക്ക് ഒരുപോലെ തന്നെ, എല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും കൊന്നൊടുക്കുന്ന സിംഹവും കാട്ടിലെ പാവവും ശാന്തത നിറഞ്ഞവനുമായ മാനും അയാള്‍ക്ക് ഒരുപോലെയാണ്. പാതാളലോകവും ഭുഉമിയിലെ ഒരു മാളവും തമ്മില്‍ അയാള്‍ക്ക് വ്യത്യാസമില്ല. കൂരമ്പും ആമ്പല്‍പ്പൂവും ഒന്ന് തന്നെയാണ് അയാള്‍ക്ക്. ക്രൂരനായ ശക്തിയേറിയ പുള്ളിപ്പുലിയും ഭീരുവായ കുറുനരിയും ഒക്കെ അവര്‍ക്ക് തുല്യരാണ്. കൊടും വിഷവും അമൃതവും അയാളുടെ മുന്നില്‍ ഒന്ന് തന്നെയാണ്.

ഈ ശ്ലോകം ഒത്തിരി സംഗ്രഹങ്ങളില്‍ കാണുന്നും. പ്രധാനമായും ജൈന സാഹിത്യകൃതികളില്‍ പലയിടത്തും ഇത് ഉദ്ധരിച്ചു കാണുന്നു.

സത്യം ജീവിതവ്രതം ആക്കിയ വ്യക്തിക്ക് ജീവിതത്തില്‍ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങള്‍ പോലും അനുകൂലങ്ങള്‍ ആയി മാറും, വെല്ലുവിളികള്‍ അനുഗ്രഹങ്ങലായിത്തീരും എന്നൊക്കെയുള്ള ഉന്നതങ്ങളായ ആശയങ്ങളാണ് എവിടെ സന്ദേശ മായി നല്‍കുന്നത്.

അത് മാത്രമല്ല. സത്യം ജീവിതവ്രതമാക്കിയ വ്യക്തിക്ക് ഏതു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ആയാലും ശത്രുക്കളുടെയോ മിത്രങ്ങളുടെയോ ഇടയിലായാലും ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ സത്യമല്ലാതെ ഒന്നും പറയാന്‍ കഴിവില്ലാത്ത മഹാന് ഏറ്റവും പ്രതികൂലമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ പോലും സ്വയം നന്മാകലായി മാറി അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഇവിടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.

ഈ ആശയം അടിവരയിട്ടു പറയുവാനാണ് ഏറെ അനുകൂലങ്ങളും പ്രതികൂലങ്ങളും ആയ കാര്യങ്ങള്‍ ജോഡി ചേര്‍ത്ത് കാണിച്ചിരിക്കുന്നത് ഈ ശ്ലോകത്തില്‍.

ഇന്നത്തെ കൃത്രിമത്വം നിറഞ്ഞ ലോകത്തില്‍ ഇതിനൊക്കെ ഉണ്ടോ ?

ആര്‍ക്കറിയാം

following the path of righteousness, just overcome the ocean of woes as if in a sport

कस्यचित् किमपि नो हरणीयं मर्मवाक्यमपि नोच्चरणीयम्।

श्रीपतेः पदयुगं स्मरणीयं लीलया भवजलं तरणीयम्॥

kasyacit kimapi no haraṇīyaṃ marmavākyamapi noccaraṇīyam।

śrīpateḥ padayugaṃ smaraṇīyaṃ līlayā bhavajalaṃ taraṇīyam॥

Mahasubhashita Sangraham 9237 Samayochita padyamalika

One should not steal anything, one should not take away by force something which rightly belongs to others

One should not utter words that shatter other’s minds

One should meditate upon the sacred pair of lotus- like feet of Sripathi,Vishnu, the Lord of Sri the Laksmai

And thus, following the path of righteousness, one should just overcome the ocean of worldly woes with great ease as if in a sport..

कस्य चित् of anyone किं अपि what ever न हरणीयं should not be stolen, taken away अपि च also मर्म वाक्यं sharrp words , words having the effect of shattering the vital parts न उच्चरनीयं should not be uttered श्रीपतेः the Lord and Master of Sree, the Laskhamin पदयुगं the pair of feet स्मरणीयं should be meditated upon लीलया as if in a pleasant game भवजलं the ocean of worldly woes तरणीयं should be crossed

കസ്യചിത് കിമപി നോ ഹരണീയം മര്‍മ്മവാക്യമപി നോച്ചരണീയം|

ശ്രീപതേഃ പദയുഗം സ്മരണീയം ലീലയാ ഭവജലം തരണീയം||

മഹാസുഭാഷിത സംഗ്രഹം ൯൨൩൭ സമയോചിത പദ്യമാലിക

മറ്റുള്ളവരുടെ സാധനങ്ങള്‍ കക്കുകയോ കവര്‍ച്ച ചെയ്യുകയോ അരുത്.. തന്‍റെതല്ലാത്തോന്നും ആശിക്കരുത്.

മറ്റൊരാളുടെ മര്‍മ്മത്തില്‍ തറയ്ക്കുന്ന ക്രൂരമായ വാക്കുകള്‍ ഒരിക്കലും പ്രയോഗിക്കരുത്

ഐശ്വര്യദേവതയായ ശ്രീദേവിയുടെ നാഥനായ ഹരിയുടെ താമരപ്പൂകളെ വെല്ലുന്ന കഴളിണകള്‍ ഇപ്പോഴും സ്മരിച്ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം.

ഇപ്രകാരം നന്മയുടെയും ധര്‍മ്മത്തിന്‍റെയും വഴിയില്‍ യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ട് ജീവിതം എന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ കടല്‍ വെറും കളിയെന്ന പോലെ എളുപ്പത്തില്‍ കടന്ന്  മറുകര എത്തണം.

Supreme being pervades every object in this world and is therefore called Vishnu.

काष्ठपाषाणधातूनां कृत्वा भावेन सेवनम्।

श्रद्धया च तथा सिद्धिस्तस्य विष्णुप्रसादतः॥

महासुभषितसङ्ग्रहे ९९५८ चाणक्य नीति

kāṣṭhapāṣāṇadhātūnāṁ kṛtvā bhāvena sevanam|

śraddhayā ca tathā siddhistasya viṣṇuprasādataḥ||

mahāsubhaṣitasaṅgrahe 9958 cāṇakya nīti

When even logs of wood, pieces of stones or lumps of minerals are worshipped, served with intense devotion and sense of purpose and with great attention and faith then the object of worship and service is realized and revealed and the sincere worship attains fulfilment through the blessings of the Supreme being who pervades every object in this world and is therefore called Vishnu.

It is not the shape size or beauty of the material being worshipped but the intense faith and sense of purpose exhibited by the worshipper that ensures the divine presence in the idol or symbol being worshipped. The obect of worship, the Supreme one is present everywhere, and therefore he is present in logs, stones and lumps of clay or minerals too.

काष्ठ- logs of wood पाषाण- stones or rock धातूनां minerals भावेन with intense sense of purpose, sincerity श्रद्धया with great care च too सेवनं कृत्वा serving, being intensely involved तथा that way, then तस्य of that object सिद्धि realization, consummation विष्णु प्रसादतः by the blessing of the all pervading Supreme being, Lord Vishnu भवति happens

കാഷ്ഠപാഷാണധാതൂനാം കൃത്വാ ഭാവേന സേവനം।

ശ്രദ്ധയാ ച തഥാ സിദ്ധിസ്തസ്യ വിഷ്ണുപ്രസാദതഃ॥

മഹാസുഭഷിതസങ്ഗ്രഹേ ൯൯൫൮ ചാണക്യ നീതി

ഒരാള്‍ ആരാധിക്കുന്നത് ഒരു തടിക്കഷണത്തെയോ ഒരു പാറയുടെ തുണ്ടിനെയോ ഒരു മണ്‍കട്ടയേയോ ആയിക്കൊള്ളട്ടെ, എന്നാല്‍ അയാള്‍ക്ക് ആരാധിക്കുന്ന വസ്തുവിനോടു അതി തീവ്രമായ പ്രതിബദ്ധതയും ആ വസ്തു താന്‍ രൂപകല്‍പന ചെയ്ത വസ്തുവില്‍ സാന്നിധ്യം കൊള്ളുന്നു എന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസവും ഉണ്ടെങ്കില്‍ അയാള്‍ക്ക് ആ ആരാധനം കൊണ്ട് സര്‍വശക്തന്‍റെ സാക്ഷാത്കാരം നേടിയെടുക്കാന്‍ സാധിക്കും. ഇത് സര്‍വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടായിരിക്കും

ഒരാള്‍ ആരാധിക്കുന്ന വസ്തുവിന്‍റെ രൂപവും ഭംഗിയും പരിമാണവും ഒന്നുമല്ല ആ വസ്തുവില്‍ ദൈവസാന്നിധ്യം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആരാധിക്കുന്നവന്‍റെ ഭാവവും വിശ്വാസത്തിലുള്ള തീക്ഷ്ണതയും പിന്നെ അയാളുടെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയും എല്ലാം ചേര്‍ന്നാണ് ആരാധിക്കപെടുന്ന വസ്തുവില്‍, ആ വസ്തു ബിംബമായാലും, പ്രതിമയായാലും, ചിഹ്നമായാലും അതില്‍ ദൈവസാന്നിധ്യം കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഒരാള്‍ ആരാധിക്കുന്ന ആത്യന്തികമായ വസ്തു സര്‍വശക്തനായ ദൈവം ആണ്. ആ ദൈവം പ്രപഞ്ചത്തില്‍ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം തടിയിലും കല്ലിലും കളിമണ്ണിലും എല്ലാം സന്നിഹിതനാണ്. എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നത് കൊണ്ടാണല്ലോ അവിടുത്തെ നാം വിഷ്ണു എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

who is a scholar really?

who is a scholar really?

in the sea small fish are eaten by bigger fish..

the bigger fish are gobbled up by sharks

and finally the sharks are eaten by man..

and man is eaten ultimately by that god with fourteen names,,

the son of the Sun..

and the twin brother of Yamuna..

the powerful Yama..

and finally Yama was kicked and finished by Lord Kaala Kaala the Mrityunjaya.. Shiva the Shankara..

He is considered to be the Guru of all Gurus, the Dakshinaamoorthy..

When His thoughts enter the mind, the tears of pain metamorphose to tears of ecstacy and love

I have a kick on Krishna for ever because He kicks me almost every day in the very physical context..

There is not a single thing in life that he has not shortcircuited or smashed with his whims and what not.. which I cannot decipher..

Still I have kicks on Him and survive too..

And love Him too.. .Love Him madly.

When His thoughts enter the mind, the tears of pain metamorphose to tears of ecstacy and love.. Can understand easily why Bharathi said that when he touched fire, he felt the happiness touching the Nandalaalaa..

தீக்குள் விரலை வைத்தால் நந்தலாலா உன்னை தீண்டும் இன்பம் தோன்ருதெடா நந்தலாலா

when His thoughts enter the mind, it is as if we enter a super Airconditioned cozy room just after being in as place with scorching temperature of 45 degree celsius.. as in Vellore.

In fact we are just rubber balls in His hands.. as long as there is air withing us, we have to bounce back..

Once the ball is pierced, it just lies dead on the ground..

I think parents should have the sense not to drive their boys and girls unreasonably, and they should be able to inculcate in their wards the idea of golden balance which only God can decide.

Life is not democratic or fair, even if we would love it to be like that when such democracy is to our advantage..

And we tend to rebel against egalitarianism when our interests gets prejudiced..

We humans are like that..

And even people who think in a mature fashion, and articulate ideas nicely, would flinch and flounder when realities face them..

When misfortune confronts us let us bang out heads on the wall but we have to ensure that the head is not smashed..

There lies the real maturity.

if there were no poets the eminence of the kings could remain unsung

महीपतेः सन्ति न यस्य पार्श्वे कवीश्वरास्तस्य कुतो यशांसि।

भूपाः कियन्तो न बभूवुरुर्व्यां नामानि जानाति न कोऽपि तेषाम्॥

इन्दिश्चे स्प्रुचे २१५७ शार्ङ्गधर पद्धत्याम् विल्हण

mahīpateḥ santi na yasya pārśve kavīṣvarāstasya kuto yaśāṁsi|

bhūpāḥ kiyanto na babhūvururvyāṁ nāmāni jānāti na ko'pi teṣām||

indiśce spruce 2157 śārṅgadhara paddhatyām vilhaṇa

If no poets of eminence and creativity adorned the courts of a king, the name and fame of that king could never have been eternally recorded for the postereity. There are innumerable rulers who never patronized poets and no one even knows their name.

Seethaa Raama Stotram സീതാ രാമ സ്തോത്രം

Seethaa Raama Stotram 

സീതാ രാമ സ്തോത്രം

This is a stotram believed to have sung by Anjaneyaswamy himself

श्री सीताराम स्तोत्रम्।

अयोध्यापुरनेतारं मिथिलापुरनायिकाम्

राघवानां शिरोरत्नं वैदेहानामलङ्क्रियाम्॥१

रघूणां कुलदीपं च निमीनां कुलदीपिकाम्

सूर्यवंशसमुद्भूतं सोमवंशसमुद्भवाम्॥२

पुत्रं दशरथस्यापि पुत्रीं जनकभूपतेः।

वसिष्ठानुमताचारं शतानन्दमतानुगाम्॥३

कौसल्यागर्भस्ंभूतं वेदिगर्भोदितां स्वयम्।

पुण्डरीकविशालाक्षं स्फुरदिन्दीवरेक्षणाम्॥४

चन्द्रकान्ताननांभोजं चन्द्रबिंबोपमाननाम्।

मत्तमातङ्गगमनं मत्तहंसवधूगतिम्॥५

चन्दनार्द्रभुजामध्यं कुङ्कुमार्द्रकुचस्थलीम्।

चापालङ्कृतहस्ताब्जं पद्मालङ्कृतपाणिकाम्॥६

शरणागतगोप्तारं प्रणिपातप्रसाधिकाम्।

काळमेघनिभाकारं कार्त्तस्वरसमप्रभाम्॥७

दिव्यसिंहासनासीनं दिव्यस्रग्वस्त्रभूषणाम्।

अनुक्षणं कटाक्षाभ्यां अन्योन्येक्षणकाङ्क्षिणौ॥८

अन्योन्यसदृशाकारौ त्रैलोक्यगृहदंपदी।

इमौ युवां प्रणमाम्यहं भजाम्यद्य कृतार्थतां॥९

इतीदं रामचन्द्रस्य वैदेह्याश्च विशेषतः।

कृता हनूमता पुण्या स्तुतिः सद्यो विमुक्तिदा॥१०

अनया स्तौति यः स्तुत्या रामं सीतां च भक्तितः।

तस्य तौ तनुतां प्रीतौ सम्पदः सकला अपि॥११

Seetha Rama Stotram… Free Translation

Victory to and humble Pranams to

The supreme leader of Ayodhya

The proud Lordess of Mithila

The crown gem of the Raghu Clan

The attractive ornament of the Vaideha clan 1

Victory to and humble Pranams to

The brilliantly shining lamp of Raghu clan

The glowing wick of the Nimi race

The lord who is born as the pride of the Solar dyanasty

The Lordess who is born to add greatness to Lunar dynasty 2

Victory to and humble Pranams to

That glorious son of Emperor Dasharatha

That beautiful Damsel daughter of king Janaka

The prince who is brought up in the tradition of Sage Vasishta

The princess brought up to follow the tradition of Sage Shatanand 3

Victory to and humble Pranams to

The one who is born in the womb of Devi Kausalya

The dame who manifested Herself in the field prepared for Yajna

The one who is having a pair of eyes resembling the petals of a blue lotus

The lady who is shining for with eyes resembling a pair of attractive lotus petals 4

Victory to and humble Pranams to

The one whose attractive face glows like the Chandrakantha stone

The Lady whose countenance resembles the full bright moon

The prince who walks along royally like an elephant in rut

The Lady who moves with dainty steps resembling an inebriated swan 5

Victory to and humble Pranams to

The prince whose arms are smeared liberally with sandal paste

The lady whose breast is smeared with Kumkuma paste

The prince whose lotus-like hand wields a bow ( the Kothanda)

The lady who holds a beautiful lotus in her hand 6

Victory to and humble Pranams to

The ultimate Royal who is ever duty bound to protect those who take refuge under his lotus feet

The lady who is very liberal in her bounties to those who bow to her

The prince who glows with the hue of dark blue rain cloud

The Lady who has the cover of pure red blemish less gold 7

Victory to and humble Pranams to

The Lord who is seated in the Royal throne crafted in Heaven

The lady who is adorned in silken clothes made in the abodes of God

The pair who are sending sideways glances at each other every split second

The pair who are ever eager to ensure that they are seeing each other without interruption 8

Victory to and humble Pranams to

The couple having form and stature eminently matching with one another

The couple who are the ideal objects of adoration in the household which is the universe consisting of the three worlds, bhuu, bhuvaH and suvaH

I am offering Pranams to the two of you and my life has, at this moment, attained its purpose of being alive.. so says Anjaneyaswamy Himself 9

This is the hymn created by Lord Hanuman praising Ramachandra and Mother Seetha the Vaidehi Herself.. It is the harbinger of great Punyam.. It would give us relief from worldly woes immediately 10

If a person praises Lord Rama and Mother Sita with this stotram, recites it with utter devotion, the Divine Royal Couple Seetha Rama would bless him with all wealth and ultimate welfare. 11

śrī sītārāma stotram।

ayodhyāpuranetāraṃ mithilāpuranāyikām

rāghavānāṃ śiroratnaṃ vaidehānāmalaṅkriyām॥1

raghūṇāṃ kuladīpaṃ ca nimīnāṃ kuladīpikām

sūryavaṃśasmudbhūtāṃ somavaṃśasamudbhavām॥2

putraṃ daśarathasyāpi putrīṃ janakabhūpateḥ।

vasiṣṭhānumatācāraṃ śatānandamatānugām॥3

kausalyāgarbhasṃbhūtaṃ vedigarbhoditāṃ svayam।

puṇḍarīkaviśālākṣaṃ sphuradindīvarekṣaṇām॥4

candrakāntānanāṃbhojaṃ candrabiṃbopamānanām।

mattamātaṅgagamanaṃ mattahaṃsavadhūgatim॥5

candanārdrabhujāmadhyaṃ kuṅkumārdrakucasthalīm।

cāpālaṅkṛtahastābjaṃ padmālaṅkṛtapāṇikām॥6

śaraṇāgatagoptāraṃ praṇipātaprasādhikām।

kāḻameghanibhākāraṃ kārttasvarasamaprabhām॥7

divyasiṃhāsanāsīnaṃ

divyasragvastrabhūṣaṇām।

anukṣaṇaṃ kaṭākṣābhyāṃ

anyonyekṣaṇakāṅkṣiṇau॥8

anyonyasadṛśākārau trailokyagṛhadaṃpadī।

imau yuvāṃ praṇamāmyahaṃ bhajāmyadya kṛtārthatāṃ॥9

itīdaṃ rāmacandrasya vaidehyāśca viśeṣataḥ।

kṛtā hanūmatā puṇyā stutiḥ sadyo vimuktidā॥10

anayā stauti yaḥ stutyā rāmaṃ sītāṃ ca bhaktitaḥ।

tasya tau tanutāṃ prītau sampadaḥ sakalā api॥11

ശ്രീ സീതാരാമ സ്തോത്രം।

അയോധ്യാപുരനേതാരം മിഥിലാപുരനായികാം

രാഘവാനാം ശിരോരത്നം വൈദേഹാനാമലങ്ക്രിയാം॥൧

രഘൂണാം കുലദീപം ച

നിമീനാം കുലദീപികാം

സൂര്യവംശസ്മുദ്ഭൂതാം സോമവംശസമുദ്ഭവാം॥൨

പുത്രം ദശരഥസ്യാപി

പുത്രീം ജനകഭൂപതേഃ।

വസിഷ്ഠാനുമതാചാരം

ശതാനന്ദമതാനുഗാം॥൩

കൌസല്യാഗര്‍ഭസ്ംഭൂതം

വേദിഗര്‍ഭോദിതാം സ്വയം।

പുണ്ഡരീകവിശാലാക്ഷം സ്ഫുരദിന്ദീവരേക്ഷണാം॥൪

ചന്ദ്രകാന്താനനാംഭോജം ചന്ദ്രബിംബോപമാനനാം।

മത്തമാതങ്ഗഗമനം

മത്തഹംസവധൂഗതിം॥൫

ചന്ദനാര്‍ദ്രഭുജാമധ്യം

കുങ്കുമാര്‍ദ്രകുചസ്ഥലീം।

ചാപാലങ്കൃതഹസ്താബ്ജം

പദ്മാലങ്കൃതപാണികാം॥൬ശരണാഗതഗോപ്താരം

പ്രണിപാതപ്രസാധികാം।

കാളമേഘനിഭാകാരം കാര്‍ത്തസ്വരസമപ്രഭാം॥൭

ദിവ്യസിംഹാസനാസീനം

ദിവ്യസ്രഗ്വസ്ത്രഭൂഷണാം।

അനുക്ഷണം കടാക്ഷാഭ്യാം അന്യോന്യേക്ഷണകാങ്ക്ഷിണൌ॥൮

അന്യോന്യസദൃശാകാരൌ ത്രൈലോക്യഗൃഹദംപദീ।

ഇമൌ യുവാം പ്രണമാമ്യഹം

ഭജാമ്യദ്യ കൃതാര്‍ഥതാം॥൯

ഇതീദം രാമചന്ദ്രസ്യ വൈദേഹ്യാശ്ച വിശേഷതഃ।

കൃതാ ഹനൂമതാ പുണ്യാ സ്തുതിഃ സദ്യോ വിമുക്തിദാ॥൧൦

അനയാ സ്തൌതി യഃ സ്തുത്യാ രാമം സീതാം ച ഭക്തിതഃ।

തസ്യ തൌ തനുതാം പ്രീതൌ സമ്പദഃ സകലാ അപി॥൧൧

physical exercises would produce the following benefits

लाघवं कर्मसामर्थ्यं स्थैर्यं दुःखसहिष्णुता।

दोषक्षयोऽग्निवृद्धिश्च व्यायामादुपजायते॥

चरकसंहिता

lāghavaṁ karmasāmarthyaṁ sthairyaṁ duḥkhasahiṣṇutā|

doṣakṣayo'gnivṛddhiśca vyāyāmādupajāyate||

carakasaṁhitā

This is from Charaka Samhita… a path breaking text on Indian Medicine

A person who is doing daily workouts and physical exercises would be endowed with the following benefits

1. Feeling of lightness, lack of obesity

2. Efficiency in work

3. Determination, purposefulness in activity

4. Capacity to face challenges and sorrowful circumstances with equanimity

5 Depletion in the effects of the three basic adverse elements in the body systesm Kapha Pitta Vaata… phlegm, bile and flatulence .

6. Very efficient working of the Jatara Agni or the digestive system

लाधवं feeling of lightness, absence of obssity कर्म सामर्थ्यं efficiency in performance of physical work स्थैर्यं stability, determination दुःख सहिष्णुता capacity to withstand sadness दोष क्षयः depletion in the three basic adverse elements phlegm, bile and flatulence ( kapha, pitta, vaata) अग्निव्र्द्धिः enhancement of, easier facilitation of digestive process च too व्यायामाद् from physical exercise, work outs उपजायते are generated, are happening

ലാഘവം കര്‍മസാമര്ഥ്യം സ്ഥൈര്യം ദുഃഖസഹിഷ്ണുതാ|

ദോഷക്ഷയോഽഗ്നിവൃദ്ധിശ്ച വ്യായാമാദുപജായതേ||

ചരകസംഹിതാ

ഭാരതീയ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ നാഴികക്കല്ലായ ചരക സംഹിത പറയുന്നു.

ശരീരം അനക്കി വ്യായാമം ചെയ്യുന്നവന് അതില്‍ നിന്ന് ധാരാളമായി ലഭിക്കുന്ന പ്രയോജനങ്ങളും നേട്ടങ്ങളും

൧. ഭാരക്കുറവ്, പൊണ്ണത്തടി ഇല്ലാതാവല്‍

൨. ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികളില്‍ കാര്യക്ഷമത

൩. നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യം, ദിശാബോധം

൪. വെല്ലുവിളികളും ദുഃഖങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളും ശാന്തതയോടും സമചിത്തതയോടും കൂടി നേരിടാനുള്ള കഴിവ്

൫. ശരീരത്തിലെ മൂന്നു ദോഷങ്ങള്‍.. കഫം പിത്തം വാതം എന്നിവയുടെ സന്തുലിതമായ നിയന്ത്രണം

൬. ദഹന പ്രക്രിയ, അതായത് ജഠരാഗ്നിയുടെ കാര്യക്ഷമമായ പ്രവര്‍ത്തനം.

sincere prayers are more effective than loud social media announcements

Your Social media posts and voice clips may make you a star or at least you may believe or delude yourself to be a star. Nothing more than that.

However if we talk to our Maker one to one and if we can present in sincere prayer our cases of woe and trepidation to Him He will help us more. Personal, sincere prayers are more effective than loud social media announcements.

We can pray for our own good and the good of all.

And genuine matter-of -fact sympathy and heartfelt assistance and solidarity through words thoughts and action are more beneficial ane feective than social- media created tunes, hyperboles songs and dances and reels and bytes.

Just spare a split second to ponder.!

Helping a fellow human being to live and survive is more sensible than penning a requiem or a flowery RIP message

breathing exercise

प्राणायामेन युक्तेन सर्वरोगक्षयो भवेत्।

अयुक्ताभ्यासयोगेन सर्वरोगस्य संभवः॥

हठयोग प्रदीपिका॥

prāṇāyāmena yuktena sarvarogakṣayo bhavet|

ayuktābhyāsayogena sarvarogasya saṁbhavaḥ||

haṭhayoga pradīpikā||

This is a quote from the great treatise on Yoga, Hatayoga Pradipika of Swatmarama

If a person follows the rules and exercises of breathing… Pranayama in the right and well directed manner and performs the exercises all his diseases and maladies would get depleted

On the other hand if a person follows a regimen of exercises which are wrong, improper and not according to the well established rules, such faulty practices becomes the breeding ground for all diseases

The Indian wisdom always understood the life sustaining and curative properties of breathing.. and obviously the intake of Pranavayu or Oxygen in the proper manner. That is a reminde today in the days of air pollution, oxygen scarcity, and epidemics

युक्तेन well directed, well practices, well execruted प्राणायामेन breathing exercises सर्व रोग क्षयो reduction, deplection, removal of all diseases भवेत् would happen

अयुक्त improper, misplaced, misused, done in the worong way अभ्यास योगेन performance or practice of regimen of exercise सर्वरोगस्य संभवः source and cause of all illness

പ്രാണായാമേന യുക്തേന സര്‍വരോഗക്ഷയോ ഭവേത്|

അയുക്താഭ്യാസയോഗേന സര്‍വരോഗസ്യ സംഭവഃ||

ഹഠയോഗ പ്രദീപികാ||

ഒരു വ്യക്തി ശരിയായ നിയമക്രമങ്ങളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും അനുസരിച്ച് പ്രാണായാമം, അതായത് ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ചുള്ള യോഗ വ്യായാമങ്ങള്‍ പിന്തുടരുകയാണെങ്കില്‍ അയാളുടെ രോഗങ്ങളും അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങളും എല്ലാം നശിച്ചു തീരെ ഇല്ലാതാവും. അയാളുടെ ആരോഗ്യം എന്നും നല്ല നിലവാരത്തില്‍ തുടരും

അതെ സമയം തെറ്റായ അഭ്യാസക്രമങ്ങളും നിയമങ്ങളും പിന്തുടര്‍ന്നു ശ്വാസവ്യായാമങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയാണെങ്കിലോ , ശ്വാസ നിയന്ത്രണം വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധിക്കുന്നതില്‍ നിഷ്കര്‍ഷ പുലര്‍ത്താതിരിക്കുകയാണെങ്കിലോ, അത് തീര്‍ച്ചയായും രോഗങ്ങള്‍ക്കും അനാരോഗ്യത്ത്തിനും കാരണം ആവും.

ഭാരതീയ ചിന്തയ്ക്ക് ശ്വാസോച്ഛ്വാസനിയന്ത്രണത്തിന്‍റെ ആരോഗ്യപരമായ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് എക്കാലത്തും ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ശ്വസനവും പ്രാണവായുവും ശ്വസനത്തിന്‍റെ ശാസ്ത്രമായ പ്രാണായാമവും ശതാബ്ദങ്ങളായി ഭാരതം പിന്തുടര്‍ന്നിരുന്നു . അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണത്തിന്‍റെയും പകര്‍ച്ച വ്യാധികളുടെയും പ്രാണവായു ദൌര്‍ലഭ്യത്തിന്‍റെയും കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇതൊരു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍ മാത്രം

treat your food with great respect

पूजयेदशनं नित्यं अद्याच्चैनमकुत्सितम्।

दृष्ट्वा हृष्येत् प्रसीदेत् च प्रतिनन्देच्च सर्वदा॥

पूजितम् ह्यशनं नित्यं बलमूर्जं च यच्छति।

अपूजितं तु तद्भुक्तं उभ्यं नाशयेदिदम्॥

मनुस्मृत्यां

pūjayedaśanaṁ nityaṁ adyāccainamakutsitam|

dṛṣṭvā hṛṣyet prasīdet ca pratinandecca sarvadā||

pūjitam hyaśanaṁ nityaṁ balamūrjaṁ ca yacchati|

apūjitaṁ tu tadbhuktaṁ ubhyaṁ nāśayedidam||

manusmṛtyāṁ

A man should treat the food he eats with great reverence.. he should even worshp it. He should eat food which is uncontaminated and is obtained through rightful means. The food should be such that a man should become happy immediately on seeing it, he should continue to be pleased afterwards and on eating it and he should be pleased to share it and also to talk about it very happily later on.

The food collected with care and with due reverence would provide great strength and sufficient energy for the person who ate the food. If the same food Is gobbled up without due respect and reverence due to it then that food would drain away the strength and energy of the person who eats it.

from Manusmritie

नरः man अशनं food नित्यं daily पूजयेत् should worship, should treat with great reverence अकुत्सितं uncontaminated, obtained in the rightful way एनं this अद्यात् should it अशनं food दृष्ट्वा seeing सर्वदा always and in all respect हृष्येत् should feel happy immediately प्रसीदेत् should continue to be pleased with it प्रतिनन्देत् च and should be very happy in sharing and recommending the food for others too.

पूजितं duly worshipped, duly cared for अशनं food बलं strength ऊर्जं energy च too यच्छति gives यदि if तद् that अपूजितं एव भुक्तं is eaten without proper care and resepct तर्हि then बलं ऊर्जं strength and energy उभयं both नाशयेत् would destroy.

പൂജയേദശനം നിത്യം അദ്യാച്ചൈനമകുത്സിതം।

ദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്യേത് പ്രസീദേത് ച പ്രതിനന്ദേച്ച സര്‍വദാ॥

പൂജിതം ഹ്യശനം നിത്യം ബലമൂര്‍ജം ച യച്ഛതി।

അപൂജിതം തു തദ്ഭുക്തം ഉഭയം നാശയേദിദം॥

മനുസ്മൃതി

ഒരു മനുഷ്യന്‍ താന്‍ കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തെ വളരെ ബഹുമാനത്തോടെ നോക്കിക്കാണണം. അതെ ആഹാരത്തെ പൂജിക്കുക തന്നെ വേണം. കലര്‍പ്പും മാലിന്യവും ഇല്ലാത്ത നല്ല വഴിയില്‍ നേടിയ ആഹാരമാണ് മനുഷ്യന്‍ എപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കേണ്ടത്. ആഹാരം കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ മനുഷ്യന് ഏറെ സന്തോഷം തോന്നണം. കഴിക്കുമ്പോള്‍ അതിനുശേഷവും ആ ആനന്ദം തുടരണം. പിന്നെ ആ കഴിച്ച ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുമ്പോഴും അത് പങ്കിടുമ്പോഴും എല്ലാം ഒരാള്‍ക്ക് സന്തോഷം മാത്രമേ ഉണ്ടാവാന്‍ പാടുകയുള്ളൂ. അത്തരം ഭക്ഷണമാണ് ഒരു മനുഷ്യന്‍ എന്നും ഭുജിക്കേണ്ടത്.

ഏറെ ശ്രദ്ധയോടും ബഹുമാനത്തോടും ( ഭക്ഷണം സംപൂജ്യവും വിലയേറിയതും ആണ് എന്ന അറിവോടെ ) ശേഖരിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്ന ആഹാരം കഴിക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് അത്യധികം ബലവും ഏറെ ഊര്‍ജ്ജവും നല്‍കും. ഒരു കരുതലും ബഹുമാനവും ആഹരത്തോടു കാണിക്കാതെ അത് അശ്രദ്ധമായി വെട്ടിവിഴുങ്ങുന്ന വ്യക്തിയുടെ ബലവും ഊര്‍ജ്ജവും നശിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രമേ അത്തരം ആഹാരം ഉതകുകയുള്ളൂ

( മനുസ്മൃതി യില്‍ നിന്ന് )

As long as we are somewhat useful and not inconvenient too we will be tolerated

Every one comes all alone..he is all alone once the connection with mother is surgically cut off.

Somehow we tie ourselves with imaginary and non existent ties and feel that such bonds are real.

As long as we are somewhat useful and not inconvenient too we will be tolerated.

Better to move off rather than stick on and then being thrown out.

Anyway oldies try your level best to keep whatever you have earned .

Money is a very major issue.

No one really wants an old man or lady who by nature is clumsy dirty ugly and inarticulate too.

If God calls us back in reasonably good condition we are really blessed.

Just pray for such deliverance

In our community and even in India otherwise we have little hope as senior citizens

standing testimonies for poetry and justice riding shoulder to shoulder in absolute amity

When we build up a dissertation we reach the best and terribly passionate pitch of our assumed creativity when we try to showcase our conclusions.

This applies to great speeches too.

A good orator or a good writer builds up the emotions of the audience or the readers..carries them along with him and receives encore calls or rave reviews for this.

But in a bureaucratic note or a judicial order such passion is frowned upon.

Passion and aggressiveness are viewed as uterine brothers to prejudice and misplaced enthusiasm.

That is the way of black gown an the Whigs.

But we can see poetry in some great judgments. Mr Justice V R Krishna Iyers orders are standing testimonies for poetry and justice riding shoulder to shoulder in absolute amity

Empty pots make lot of noise

Just posing as great Vedic scholars by some just because they can recite from memory a few stanzas or sookthams from some Veda.. memorizing and repeating parrot like is just cheating others.

Even reeling out the words and letters in certain forms is not everything.

The Vedas have a historic cultural and linguistic background.

Every statement every invocation is deep in meaning.

The language of Vedas is not the same as the lucid Sanskrit presented to us by great works from the adikavyam Ramayanam of Valmiki onwards.

Many great persons have spent their whole lifetimes interpreting the contents of whatever is available as Vedas.

We can remember Sayanaacharya and Bhattabhaskara as pioneers in interpreting many parts of Vedas.

And many Indian and western scholars followed.

No one can say for sure that these interpretations are all correct and complete.

But then their lifetime toils are far more laudable than the pompous show of people today who repeat things parrot like pose for videos publish audio versions and make bombastic but funny claims about their greatness.

Such class of people are mushrooming in social media.

I do not say memorizing or chanting is bad or wrong..

But the exercise should be sincere and not just show off

I am very sorry for some others who do not know even to make such parrot like chant but who never fail to hover around such half-baked fellows announcing their greatness.

Empty pots make lot of noise

policies forumulated by the learned men and scholars would never fail, or fade into obscurity and oblivion.

बहुधा बहुभिः सार्थं चिन्तिताः सुनिरूपिताः।

कथंचिन्न विलीयन्ते विद्वद्भिश्चिन्तिताः नयाः॥

इन्दिश्चे स्प्रुचे ४४२१ १९५५ पञ्चतन्त्रे

bahudhā bahubhiḥ sārthaṁ cintitāḥ sunirūpitāḥ|

kathaṁcinna vilīyante vidvadbhiścintitāḥ nayāḥ||

indiśce spruce 4421 1955 pañcatantre

The plans and policies forumulated by the elite group of learned men and scholars would never fail, or fade into obscurity and oblivion.

Because, such policies would have been put in place after detailed discussion and exchange of ideas among many people of substance

And Such plans and projects would have been finalized after thorough evaluation of all the consequences

Even a king who is physically blind would be correctly guided by ministers

मन्त्रिभिर्मन्त्रकुशलैरन्धः संतार्यते नृपः।

चक्षुष्मांश्च मदान्धः सन्नात्मानं

हन्त्यशेषतः॥ इन्दिश्चे स्प्रुचे २११७ कामान्धकीय नीतिसारे

mantribhirmantrakuśalairandhaḥ saṁtāryate nṛpaḥ|

cakṣuṣmāṁśca madāndhaḥ sannātmānaṁ hantyaśeṣataḥ||

indiśce spruce 2117 kāmāndhakīya nītisāre

Even a king who is physically blind would be correctly guided by ministers who are adept in statescraft and would rule well. However if a king is blind with arrogance and is acting in a wayward fashion he would be finished of lock stock and barrel.

Ministers as staunch enemies of the state in disguise

मन्त्रिरूपाः हि रिपवः संभाव्यन्ते विचक्षणैः।

ये सन्तं नयमुत्सृज्य सेवते प्रतिलोमतः॥ इन्दिश्चे स्प्रुचे २११८ पञ्चतन्त्रे

mantrirūpāḥ hi ripavaḥ saṁbhāvyante vicakṣaṇaiḥ|

ye santaṁ nayamtsṛjya sevate pratilomataḥ||

indiśce spruce 2118 pañcatantre

The discerning public would consider the deputies and assistants serving the state or the king and pursuing wrong and faulty policies abandoning the right path and at the same time calling themselves as Ministers as staunch enemies of the state in disguise.

remember Gods are watching and the soul within us too

मन्यते पापकं कृत्वा न कश्चिद्वेत्ति मामिति।

विदन्ति चैनं देवाश्च यश्चैवान्तर पूरुषः॥

इन्दिश्चे स्प्रुचे २१२४ महाभारते शाकुन्तलोपाख्याने

manyate pāpakaṁ kṛtvā na kaścidvetti māmiti|

vidanti cainaṁ devāśca yaścaivāntara pūruṣaḥ||

indiśce spruce 2124 mahābhārate śākuntalopākhyāne

Usually we tend to commit secret sins when no one watches and slip away feeling confident that no one knows about it. But remember Gods are watching and the soul within us is also aware of it.

Grant me anticipatory bail

The fingers are stiff and fragile, the mind is partially clouded.. However, like a not so rolling stone I had collected a loss of moss.. a lot of material that could be of use to some rare person. It is not easy to pick such person.. so the muck has to be thrown into open air in the form of posts. Maybe it would reach the target too.

Of course, this distribution process can last only till the fingers move, the mind works somewhat and the eyes, ears and the software and hardware all co operate. Things can go hawire any moment. So I am in a real hurry. And a man who is hurry would commit many errors. Sorry.. Grant me anticipatory bail.

Still there could be something worthy, seen as tiny sprinkles on the surface of this accumulated dirt.

Thank you.

nothing can be more painful that meeting death

मर्तव्यमिति यद्दुःखं पुरुषस्योपजायते।

शक्यस्तेनानुमानेन परोऽपि परिरक्षितुम्॥

इन्दिश्चे स्प्रुचे २१२९ हितोपदेशे विक्रमाङ्कदेवचरिते

martavyamiti yadduḥkhaṁ puruṣasyopajāyate|

śakyastenānumānena paro'pi parirakṣitum||

indiśce spruce 2129 hitopadeśe vikramāṅkadevacarite

Maybe you have reached a stage where you have no choice but to face death. Just imagine the pain and trauma that will haunt you. If you can internalize that pain, then you would never wish death for even your staunch enemies. You would only attempt sincerely to avoid the killing of even an avowed enemy

Yes, this is the idea that instigates activists against capital punishment

The thief is always ahead of the police..

The thief is always ahead of the police..

Basically, the citizens give rights to the State as and when they cannot handle or resolve any issue individually because of clash of interests.. be it at macro level like mercy killing, freedom of expression, etc,,or even at the micro level like selling of peanuts ..

There is no right vested with the State to declare any blanket ban on any action or commodity or activity.. at least in a democratic and law abiding political setup..

If one brand is banned, the issue may remain dormant for few days, and the same thing will appear in a different name.. again kill or pollute, again would get banned and the cycle goes on..

Like Rakshasaas raising their heads one after the other and God also coming out in many successive incarnations to combat those evil fellows..

But then an enlightened set of citizens can make things better.

you would become such beggars if you refuse to share and help others wth what you have

बोधयति न याचन्ते भिक्षाहारा गृहे गृहे। 

याचकस्य प्रदातव्यम् अदत्तफलमीदृशम्॥ 

इन्दिश्चेह् स्प्रुचे ४४८९ १९८९ शार्ङ्गधर पद्धति

bodhayati na yācante bhikṣāhārā gṛhe gṛhe| 

yācakasya pradātavyam adattaphalamīdṛśam|| 

indiśceh spruce 4489 1989 śārṅgadhara paddhati

The wayside beggars who stand at the gate of every house asking for food are not exactly begging. Their visit is a reminder and campaign. The message they convey is that you would become such beggars if you refuse to share and help others wth what you have.

kṛṣṇāya vāsudevāya haraye paramātmane| praṇatakleśanāśāya govindāya namo namaḥ||

संसारसागरे मग्नं दीनं मां करुणानिधे

कर्मग्राहगृहीताङ्गं मामुद्धर भवार्णवात्||

भवे भवे यथा भक्तिः पादयोस्तव जायते।

तथा कुरुष्व देवश नाथस्त्वं नो यतः प्रभो॥

नामसङ्कीर्तनं यस्य सर्वपाप प्रणाशनम्

प्रणामो दुःख शमनं तं नमामि हरिं परम्॥

कृष्णाय वासुदेवाय हरये परमात्मने।

प्रणतक्लेशनाशाय गोविन्दाय नमो नमः॥

देव देव जगन्नाथ पुण्यश्रवणकीर्तन।

यदूत्तमोत्तम श्लोक नारायण नमोऽस्तु ते॥

श्रीमद् भागवते

saṁsārasāgare magnaṁ dīnaṁ māṁ karuṇānidhe

karmagrāhagṛhītāṅgaṁ māmuddhara bhavārṇavāt||

bhave bahave yathā bhaktiḥ pādayostava jāyate|

tathā kuruṣva devaeśa nāthastvaṁ no yataḥ prabho||

nāmasañkiirtanaṁ yasya sarvapāpa praṇāśanam

praṇāmo duḥkha śamanaṁ taṁ namāmi hariṁ param||

kṛṣṇāya vāsudevāya haraye paramātmane|

praṇatakleśanāśāya govindāya namo namaḥ||

deva deva jagannātha puṇyaśravaṇakīrtana|

yadūttamottama śloka nārāyaṇa namo'stu te||

śrīmad bhāgavate

Oh my Master Krishna, you are the reservoir and treasurehous of compassion. I am drowning in the quagmire of worldly worries and sins and the crocodile in the shape of Karma or the force of past deeds has sunk its sharp teeth on my feet and is dragging me down at great speed. May you be pleased to lift me and save me from this ocean of worldy woes.

Oh my Master Krishna, I am humbly making this request to you surrendering myself at your lotus feet, please do things, please arrange things in such a way that I would have unflinching devotion to you in every slice of time, every birth I take

I am paying my respects to Hari, the Krishna and falling at his feet, When the name of Krishna the Hari is sung and praised, all my sins are removed. When I fall at His feet in utter supplication all my sorrows are removed.

Pranams again and again to Krishna, the son of Vasudeva, the remover of all sins Hari, the supreme sould paramatma, the one who removes all the difficulties of persons who approach Him in humility for protection, who is the protector of the cows Govinds, the master who lifted the Govardhana mountain

Oh Lord Jagannatha, the master of the Universe, The recital of your glorious stories and listening to such recitals would relief and grace to all. You are the best among the great heroes of the Yadu clan. You are the one who is praised with greatest respect by all lore and literature. Pranams to you again and again, my Master Krishna, the Narayana.

സംസാരസാഗരേ മഗ്നം ദീനം മാം കരുണാനിധേ

കര്‍മ്മഗ്രാഹഗൃഹീതാങ്ഗം മാമുദ്ധര ഭവാര്‍ണവാത്||

ഭവേ ഭവേ യഥാ ഭക്തിഃ പാദയോസ്തവ ജായതേ।

തഥാ കുരുഷ്വ ദേവശ നാഥസ്ത്വം നോ യതഃ പ്രഭോ॥

നാമസങ്കീര്‍ത്തനം യസ്യ സര്‍വപാപ പ്രണാശനം

പ്രണാമോ ദുഃഖ ശമനം തം നമാമി ഹരിം പരം॥

കൃഷ്ണായ വാസുദേവായ ഹരയേ പരമാത്മനേ।

പ്രണതക്ലേശനാശായ ഗോവിന്ദായ നമോ നമഃ॥

ദേവ ദേവ ജഗന്നാഥ പുണ്യശ്രവണകീര്‍ത്തന।

യദൂത്തമോത്തമ ശ്ലോക നാരായണ നമോഽസ്തു തേ॥

ശ്രീമദ് ഭാഗവതേ

കൃഷ്ണാ അവിടുന്ന് കാരുണ്യത്തിന്‍റെ നിധികുംഭമാണ്, കരുണയുടെ വറ്റാത്ത ഉറവിടമാണ്. സംസാരം എന്ന കടലില്‍ കഷ്ടപ്പാടുകളും വേവലാതികളും ഒരുക്കുന്ന ചുഴിയില്‍ ഞാന്‍ മുങ്ങിത്താഴുകയാണ്. കര്‍മ്മം എന്ന വന്‍ മുതല എന്‍റെ കാലുകളില്‍ മൂര്‍ച്ചയേറിയ പല്ലുകള്‍ അമര്‍ത്തി എന്നെ ശക്തിയോടെ താഴേയ്ക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്നെ ഈ ഗര്‍ത്തത്തില്‍ നിന്നും വലിച്ചുകയറ്റി രക്ഷിക്കുവാന്‍ അവിടുത്തെ തിരുവുള്ളം ഉണ്ടാവണേ

കൃഷ്ണാ അവിടുത്തെ തൃപ്പാദങ്ങളില്‍ ശരണം പ്രാപ്രിച്ചു അവിടുത്തോട്‌ കേണപേക്ഷിക്കുകയാണ്. എവിടെയെല്ലാം എത്ര പ്രാവശ്യമെല്ലാം ഞാന്‍ ജന്മം എടുക്കുകയാണെങ്കിലും അപ്പോഴെല്ലാം ആ ജന്മങ്ങളില്‍ എല്ലാം അവിടുത്തെ തൃപ്പാദങ്ങളില്‍ എന്നും ഭക്തി ഉണ്ടായിരിക്കാന്‍ അവിടുന്ന് അനുഗ്രഹിക്കേണമേ

ഞാന്‍ ഹരിയായ കൃഷ്ണനെ പ്രണമിക്കുന്നു. ആ ദിവ്യനാമം ഉച്ചരിക്കുമ്പോള്‍, ആ നാമം പാടി പുകഴ്തുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ പാപം എല്ലാം നശിക്കുന്നു. ആ കാലിണകളില്‍ പ്രണമിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങള്‍ എല്ലാം തീരുന്നു.

കൃഷ്ണന് വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രണാമം.. വസുദേവന്‍റെ ഒമാനമാകനായ കൃഷന് പ്രണാമം. പാപമെല്ലാം നീക്കുന്ന ഹരിക്ക് പ്രണാമം. പരമാത്മാവിന് പ്രണാമം. ജീവിതത്തില്‍ നല്ല മാര്‍ഗ്ഗം കണ്ടെത്താന്‍ വേണ്ടി തങ്ങളുടെ ക്ലേശങ്ങളെല്ലാം പേറിക്കൊണ്ടു അവിടുത്തെ കാലിണയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവര്‍ക്ക് എല്ലാ അല്ലലുകളും അകറ്റി അനുഗ്രഹം ചൊരിയുന്ന ഭഗവാന് പ്രണാമം. ഗോക്കളുടെ നാഥനായ, ഗോവര്‍ദ്ധനം ഉയര്‍ത്തി ഗോകുലം രക്ഷിച്ച ഗോവിന്ദന് പ്രണാമം.

കൃഷ്ണ, ജഗന്നാഥ, പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ ഉടയോനെ, അവിടുത്തെ മഹത്തായ ചരിതങ്ങള്‍ പാടുന്നവര്‍ക്കും അവ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും നന്മയും സമൃദ്ധിയും സമാധാനവും കൈവരുന്നു. മഹത്തുക്കള്‍ നിറഞ്ഞ യദുകുലത്തിലെ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ വ്യക്തി യാണ് അവിടുന്ന്. ലോകത്തിലെ എല്ലാ സാഹിത്യവും സ്തോത്രങ്ങളും എല്ലാം ആത്യന്തികമായി അവിടുത്തേയാണ് പുകഴ്ത്തുന്നത്. നാരായണ, കൃഷണ അവിടുത്തേക്ക്‌ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രണാമം

ശ്രീമദ്‌ ഭാഗവതത്തില്‍ നിന്ന്.

I cannot give up my poonool and Krishna and continue to live

I am seeing so many posts about conversion new types of worship and so on.

I just asked myself..

"If you are offered all wealth comforts and promises of heaven far beyond what you do have, will you just cut off your poonool give up your Krishna and convert?.

After all Is it not true that your poonool or Krishna give more difficulties than comforts?"

Yes it looks to be true that poonool and Krishna give me difficulties than comforts.

But I cannot give up my poonool and Krishna and continue to live.

I will prefer to die with the name of Krishna in my my lips and my poonool will burn to ashes only with me.

My religion and faith are so simple.

My religion is just a part of me.

I cannot change it

We can talk of things tending toward zero but we are helpless when something becomes zero

Molecular biology.. genetic engineering.. the progress in these fields may be path breaking.. but everything pauses on the point when the life and the chemical content of the biological mass are keeping good company to one another.

Once the threshold is crossed and we are faced with the fact that what is called life. and signs thereof have left the biological mass now called carcass or dead body, we stand dumb folded..

Our basic belief.. of Hinduism and Vedas was that there is a controlling force in rtm ऋतम् and सत्यं

we see the Harihara swaroopam

in rtgm satyam param brahma purusham krishnapingalam oordhwaretham viroopaaksham vishvaroopaya vai Namah.

ऋतं सत्यं परंब्रह्म पुरुषं कृष्णपिङ्गलं ऊर्ध्वरेतम् विरूपाक्षं विश्वरूपाय वै नमः .

( we chant this prayer at least thrice a day.. the lord Hari and Hara are one and they are the embodiment of rthm and satyam.. (translation of the other parts of the slokam are not relevant here)..

The basic principle is that the function of the whole universe is controlled by Him applying His will which is the exalted truth..

rthm is truth,( the structure or rule of truth.). but many things more than mere truth as we who have learned science in modern terms and the logic thereon can interpret or perceive..

The theory of Karma has also its genesis here.. right things beget right and wrong ones the opposite.

So the living being is also expected to obey the Divine truth and follow it.. but we are given a little freedom and we tend to move away from the exalted order a little and we get tarnished by Karma..

Of course, the precept of the primal Truthfulness and objectiveness of the Maker has to be accepted without proof.. either because there is no proof or because our minds have not yet grown enough to grapple with that proof..

And most of the Vedic principles have emanated from this baisc tenet..

True, the lesser humans have added a lot of muck to the basic foundation.. but then that happens even in science.

. Are we anywhere near absolute truth in Science? What about the strange behaviours of matter energy mix as conceived by Max Planck and Einstein.. at the uncertainty principle level.?.

most of the research findings are ultimately estimations..

the value of something very small as a tiny variable which is relatable to it tends to become zero.. even in differentiation in maths.. We can talk of things tending toward zero but we are helpless when something becomes zero..