yearn to get defeated at the hands own disciple

There is a saying in Sanskrit.

There is a saying in Sanskrit.

सर्वत्र जयं अन्विच्छेत् शिष्यादिच्छेत् पराजयम्

A person should seek victory in all things he does but he, as a classy teacher, should yearn to get defeated at the hands of his own disciple.. He should groom and raise his wards to such great heights and provide them with such great wealth of erudition so that the student surpasses the teacher in knowledge.

That is the true spirit of a worthy teacher.

We have to celebrate such teachers.

We have seen many such masters.

We have often tried to imitate them too, albeit without success, because we can never reach anywhere near them in quality and class

Pranams to such teachers of 916 purity.

Gurubhyo namah.

A variant to thi saying is

There is a saying in Sanskrit.

सर्वत्र जयं अन्विच्छेत् पुत्रादि च्छेत् पराजयम्

A person should seek victory in all things he does should yearn to get defeated at the hands of his own son..

 

would attain very soon all that one has desired for if...

अनिर्वेदेन दीर्घेण निश्चयेन ध्रुवेण च।

देवदेवप्रसादाश्च क्षिप्रं फलमवाप्स्यसे॥

महाभारते १२-१५३-११७

anirvedena dīrgheṇa niścayena dhruveṇa ca|

devadevaprasādāśca kṣipraṁ phalamavāpsyase||

mahābhārate 12-153-117

A person is blessed that he would attain very soon all that he has desired for if

He works on the project without interruption and with sense of purpose without falling prey to depression

He works with steely determination without wavering and without losing track of his target

He has the sweet and benevolent blessing of the Supreme being.

 दीर्घेण uninterrupted, continuous अनिर्वेदेन self reliance, lack of depression ध्रुवेण unwavering निश्चयेन determination देव देव lord of lords, the divine being प्रसादात् by the grace of च to त्वं you क्षिप्रं very soon, without delay फलं good results अवाप्स्यसे would attain

അനിര്‍വേദേന ദീര്‍ഘേണ നിശ്ചയേന ധ്രുവേണ ച।

ദേവദേവപ്രസാദാശ്ച ക്ഷിപ്രം ഫലമവാപ്സ്യസേ॥

മഹാഭാരതേ ൧൨-൧൫൩-൧൧൭

ഈ സുഭാഷിതത്തിലൂടെ ഒരു വ്യക്തി അയാള്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആശിക്കുന്നത് എല്ലാം സഫലം ആവട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുകയാണ്. ആ സാഫല്യം യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആവാന്‍ വേണ്ട ഒഴിച്ചുകൂടാന്‍ പറ്റാത്ത മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍.

മടിപിടിച്ചോ മാനസികമായ തളര്‍ച്ചയ്ക്കു വശംവദനായോ ചെയ്യുന്ന അറച്ചു നില്‍ക്കാതെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ലക്ഷ്യം നേടാന്‍ വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുക

ലക്ഷ്യം കൃത്യമായി മുന്നില്‍ കണ്ടു ഉറച്ച നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തോടെ മുന്നോട്ടു പോവുക

സര്‍വശക്തനായ ഭഗവാന്‍റെ കരുണയും അനുഗ്രഹാശിസ്സുകളും ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കുക

evil tendencies that are to be avoided by a good human being

काम क्रोधश्च लोभश्च मोहो मद्यमदादयः।

मायामात्सर्यपैशुन्यमविवेकोऽविचारता॥

अन्धकारो यद्दृच्छा च चापल्यम् लोलता नृप।

अत्यायासोऽप्यनायासः प्रमादो मोहसाहसम्।

आलस्यं दीर्घसूत्रत्वं परदारोपसेवनम्॥

अत्याहारो निराहारः शोकश्चौर्यं न्ऱ्रिपोत्तम।

एतान् दोषान् गृहे नित्यं वर्जयन् यदि वर्तते।

स नरो मण्डनं भूमेर् देशस्य नगरस्य च॥

स्कन्दपुराणे प्रभासखाण्डे॥

kāma krodhaśca lobhaśca moho madyamadādayaḥ|

māyāmātsaryapaiśunyamaviveko'vicāratā||

andhakāro yaddṛcchā ca cāpalyam lolatā nṛpa|

atyāyāso'pyanāyāsaḥ pramādo mohasāhasam|

ālasyaṁ dīrghasūtratvaṁ paradāropasevanam||

atyāhāro nirāhāraḥ śokaścauryaṁ nripottama|

etān doṣān gṛhe nityaṁ varjayan yadi vartate|

sa naro maṇḍanaṁ bhūmer deśasya nagarasya ca||

skandapurāṇe prabhāsakhāṇḍe||

Skanda puranam lists the evil tendencies that are to be avoided by a good human being

Lust, rage, cupidity, excessive desire, desire to consume hooch, arrogance, deception, unhealthy competition, stinginess, lack of discretion, thoughtlessness, mentally black lowliness, lack of self-control (waywardness), frivolity, addiction, excessive exertion, lack of exertion, lack of proper care and diligence in work, desire ,attempt or initiative to harm others, laziness, procrastination, desire for the females of others, eating less than necessary or eating too much, sense of excessive grief, tendency to steal-- Oh king, a good citizen should keep away all these tendencies and propensities from his household. If a person succeeds in this, then he becomes an ornament to the society.

കാമ ക്രോധശ്ച ലോഭശ്ച മോഹോ മദ്യമദാദയഃ।

മായാമാത്സര്യപൈശുന്യമവിവേകോഽവിചാരതാ॥

അന്ധകാരോ യദ്ദൃച്ഛാ ച ചാപല്യം ലോലതാ നൃപ।

അത്യായാസോഽപ്യനായാസഃ പ്രമാദോ മോഹസാഹസം।

ആലസ്യം ദീര്‍ഘസൂത്രത്വം പരദാരോപസേവനം॥

അത്യാഹാരോ നിരാഹാരഃ ശോകശ്ചൌര്യം നൃപോത്തമ।

ഏതാന്‍ ദോഷാന്‍ ഗൃഹേ നിത്യം വര്‍ജയന്‍ യദി വര്‍തതേ।

സ നരോ മണ്ഡനം ഭൂമേര്‍ ദേശസ്യ നഗരസ്യ ച॥

സ്കന്ദപുരാണേ പ്രഭാസഖാണ്ഡേ॥

ഒരു നല്ല മനുഷ്യന്‍ ഒഴിവാക്കേണ്ട ചീത്തകളെക്കുറിച്ച് സ്കാന്ദപുരാണത്തില്‍

“മഹാരാജാവേ, ഒരു നല്ല പൌരനും സമൂഹത്തിലെ നന്മ നിറഞ്ഞ അംഗവും, സമൂഹത്തില്‍ ഒരു അലങ്കാരം എന്ന പോലെ ജീവിക്കണം എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നു അയാള്‍ താഴെ പറയുന്ന ദുശ്ശീലങ്ങളും ദുസ്വഭാവങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക തന്നെ വേണം, വീട്ടിലും നാട്ടിലും

അതിരുകടക്കുന്ന വിഷയാസക്തി,

നിയന്ത്രണംവിട്ടകോപം,

അന്തമില്ലാത്ത ആശകള്‍,

മദ്യമോ ലഹരിവസ്തുക്കളോ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള പ്രവണത, അഹങ്കാരം,

ജാഡ,

അനാരോഗ്യകരമായ മാത്സ്യര്യബുദ്ധി,

പിശുക്ക്,

വിവേകശൂന്യത,

മനസ്സില്‍ ഇരുട്ട് മാത്രം നിറയ്ക്കുന്ന, തരം താഴ്ത്തുന്ന ബുദ്ധിശൂന്യത,

ആത്മനിയന്ത്രണം ഇല്ലായ്മ,

അന്തഃസ്സാര ശൂന്യത,

ചില കാര്യങ്ങളില്‍ അത്യാസക്തി,

കഴിവിലും അളവിലും അധികം അദ്ധ്വാനം,

വേണ്ടത്ര ജോലി ചെയ്യാനുള്ള വിമുഖത,

ചെയ്യുന്ന ജോലിയോടും

ചുമതലകളോടും പ്രതിബദ്ധതയും അര്‍പ്പണബോധവും ഇല്ലായ്മ, ആക്രാന്തം,

മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കാനും അവര്‍ക്ക് കോട്ടം വരുത്താനും ഉള്ള ത്വര,

മടി,

കാര്യങ്ങള്‍ നീട്ടിക്കൊണ്ടു പോവാനുള്ള പ്രവണത,

സ്വന്തം ഭാര്യയോടല്ലാതെയുള്ള അനുരാഗം

അളവ് കൂടിയോ അളവു കുറഞ്ഞോ ഉള്ള ഭക്ഷണം

അളവിലധികം ദുഃഖിക്കാനും പുലമ്പാനും ഉള്ള മനസ്ഥിതി,

മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വത്തുക്കള്‍ കട്ടെടുക്കാന്‍ ഉള്ള വാസന “

abundance is not meant exclusively for any one single person

पृथिवी रत्नसंपूर्णा हिरण्यं पशवः स्त्रियः।

नालमेकस्य तत्सर्वं इति मत्वा शमं व्रजेत्॥

महाभारते आदिपर्वे ७५-५१

pṛthivī ratnasaṁpūrṇā hiraṇyaṁ paśavaḥ striyaḥ|

nālamekasya tatsarvaṁ iti matvā śamaṁ vrajet||

mahābhārate ādiparve 75-51

The earth is rich in precious gems. There are huge deposits of Gold and great treasures of gold are found accumulate. The landscape abounds in cattle. There are innumerable attractive damsels. True, but everyone should be conscious that all this abundance is not meant exclusively for any one single person. Everyone should understand this fact and should exercise restraint and should be realistic in his passions

रत्न gemsसंपूर्णा filled with पृथिवी the earth हिरण्यं gold पशवः cattle स्त्रियः women folk तत् they सर्वं all एकस्य of one person न not अलं meant fore इति thus मत्वा considering शमं equanimity व्रजेत् should attain

പൃഥിവീ രത്നസംപൂര്‍ണാ ഹിരണ്യം പശവഃ സ്ത്രിയഃ।

നാലമേകസ്യ തത്സര്‍വം ഇതി മത്വാ ശമം വ്രജേത്॥

മഹാഭാരതേ ആദിപര്‍വേ ൭൫-൫൧

ഭൂമുഖത്ത് പലയിടത്തുമായി എണ്ണമറ്റ രത്നങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ഒരുപാട് സ്വര്‍ണ്ണം അവിടെയുണ്ട് പിന്നെ ധാരാളം സ്വര്‍ണ്ണ ശേഖരങ്ങളും ഉണ്ട്. എണ്ണിയാല്‍ ഒടുങ്ങാത്ത കന്നുകാലികളും ഇവിടെ കാണാം. പിന്നെ സുന്ദരികളായ ഒരുപാട് സ്ത്രീ രത്നങ്ങളും ഉണ്ട് . പക്ഷെ ഒരാളും ഈ കാണുന്ന സമൃദ്ധിയും സമ്പന്നതയും എല്ലാം തനിക്കു മാത്രം ഒറ്റയ്ക്ക് അനുഭവിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഉള്ളവ ആണെന്ന ചിന്ത വച്ച് പുലര്‍ത്തരുത്. പകര്‍ന്നും പങ്കിട്ടും അനുഭവിക്കണം എന്ന ചിന്തയോടെ ഓരോരുത്തനും ആക്രാന്തം വെടിഞ്ഞു ആത്മനിയന്ത്രണം പുലര്‍ത്തണം . ആശകള്‍ക്ക് കടിഞ്ഞാണ്‍ ഇടണം.

not returning favours and bounties received is worse than death

सुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत्वा प्रणयमीप्सितम्।

प्रतिकर्तुमशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम्।

महाभारते उद्योगपर्वे १०७-०७

suhṛdāṁ hi dhanaṁ bhuktvā kṛtvā praṇayamīpsitam|

pratikartumaśaktasya jīvitānmaraṇaṁ varam|

mahābhārate udyogaparve 107-07

After enjoying all the desired hospitalities and favours and affection of friends, and enjoying and sharing their affluence on that basis of such affection, if a person is in a situation where he is not able to return or repay anything to such friends, then death is better for him than his existence

ईप्सितं all that is desired प्रणयं कृत्वा showing and receiving all love and affection सुहृदां of friends धनं money resources भुक्त्वा enjoying, partaking प्रतिकर्तुं giving in return अशक्तस्य not capable of जीवितात् from life, living existence मरणं death वरं हि indeed is better

സുഹൃദാം ഹി ധനം ഭുക്ത്വാ കൃത്വാ പ്രണയമീപ്സിതം।

പ്രതികര്‍തുമശക്തസ്യ ജീവിതാന്മരണം വരം।

മഹാഭാരതേ ഉദ്യോഗപര്‍വേ ൧൦൭-൦൭

സുഹൃത്തുക്കളുടെ സ്നേഹത്തിന്‍റെയും കരുതലിന്‍റെയും തണലില്‍ ജീവിച്ചു അവരുടെ ഔദാര്യം കൈപ്പറ്റി സ്വന്തം കാര്യം എല്ലാം സാധിച്ച് എടുത്ത് അവരുടെ ധനവും സമൃദ്ധിയും ധാരാളമായി പങ്കിട്ട് ജീവിച്ച ശേഷം അത്തരം സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് ഒന്നും തിരിച്ചു ചെയ്യുവാന്‍ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയില്‍ എത്തിപ്പെടുന്നതിനേക്കാള്‍ മരിച്ചു പോവുന്നതാണ് ഭേദം.

never cause delay in these matters

राजाभिषेके शत्रुघ्ने कन्यादाने धनार्जने।

विद्या संग्रहणे रोगे कालक्षेपं न कारयेत्॥

व्यास सुभाषिते॥महाभारते॥

rājābhiṣeke śatrughne kanyādāne dhanārjane|

vidyā saṁgrahaṇe roge kālakṣepaṁ na kārayet||

vysa subhāṣite|ṁahābhārate||

The epic mahabharatham instructs that on certain possibilities, no delay should be entertained. One should grab the opportunity and act decisively. The delay can be harmful

If one has in sight some opportunity to be a ruler or to occupy a position of authority, he should assume charge immediately

If one feels the presence of an enemy he should take steps to fight and finish him off without any delay

If there is a girl in the family ready for marriage, the marriage should be conducted without any delay.

No opportunity to earn money or add to one’s wealth should be missed or delayed.

Whenever there is an opportunity to gain some knowledge, that opportunity should be grabbed and no second thoughts or dilly dallying should be permitted.

And more than all these,

When the symptoms of a disease are just appearing, all possible steps to take treatment and cure the malady should to taken without any delay..

राजाभिषेके taking charge as ruler शत्रुघ्ने annihilating, destroying enemies कन्यादाने giving girls of the family in marriage धनार्जने in earning and accumulating wealth विद्या संग्रहणे in gaining knowledge through education रोगे when afflicted by diseases च too कालक्षेपं hesitating and waiting for better time न कारयेत् should not be done

രാജാഭിഷേകേ ശത്രുഘ്നേ കന്യാദാനേ ധനാര്‍ജനേ।

വിദ്യാ സംഗ്രഹണേ രോഗേ കാലക്ഷേപം ന കാരയേത്॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ॥മഹാഭാരതേ॥

മഹാഭാരതത്തില്‍ കണിശമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും വൈകിക്കുകയോ പിന്നെ ആകാമെന്ന് കരുതി നീട്ടി വയ്ക്കുകയോ ശരിയല്ല എന്ന്

നാട് ഭരിക്കാനോ അധികാരം കൈയാളാനുള്ള ഏതെങ്കിലും പദവിയില്‍ എത്തുവാനോ സന്ദര്‍ഭം കിട്ടിയാല്‍ ആ പദവി ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ഒട്ടും വൈകരുത്

എവിടെയെങ്കിലും ശത്രുക്കള്‍ ഉണ്ടെന്നു സൂചന കിട്ടിയാല്‍ അവരെ കണ്ടുപിടിച്ച് തോല്പിക്കുന്നതില്‍ സമയം വൈകിക്കരുത്

കുടുംബത്തില്‍ കല്യാണപ്രായം എത്തിയ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവരെ കെട്ടിച്ചയയ്ക്കുന്നത്തി കാലതാമസം ഒരിക്കലും വരുത്തരുത്.

പണം സമ്പാദിക്കാനോ സ്വന്തം സ്വത്ത് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാനോ കിട്ടുന്ന ഒരു അവസരവും കാത്തു നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്.

അറിവും വിദ്യാഭ്യാസവും നേടാന്‍ ഏതു വഴി കണ്ടാലും മടിച്ചുനില്‍ക്കാതെ കിട്ടുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ പരമാവധി ഉപയോഗിക്കണം.

ഇതൊന്നും കൂടാതെ

ഏതെങ്കിലും രോഗം പിടിപെടുന്നതിന്‍റെ കൊച്ചു ലക്ഷണങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ പോലും സമയം കളയാതെ രോഗം ചികിത്സിച്ചു ഭേദം ആക്കുന്നതില്‍ ഉപേക്ഷ ഒട്ടും ഉണ്ടാവരുത്.

the physical beauty, the relevance of a person lies in the way he becomes useful

प्रावृण्मेघस्य मालिन्ये दोषः को भूरिवर्षिणः।

शारदाभ्रस्य शुभ्रत्वं वद कुत्रोपयुज्यते॥

सूक्तिरत्नहार व्यास

prāvṛṇmeghasya mālinye doṣaḥ ko bhūrivarṣiṇaḥ|

śāradābhrasya śubhratvaṁ vada kutropayujyate||

sūktiratnahāra vyāsa

The clouds appearing in the rainy season look rather dirty or unclean but pour down water and bless the earth and its occupants with source of life. Therefore no one would notice the dark appearance of the cloud nor would anyone ever find fault with such dirty looks.

However, the clouds appearing in the clear sky of autumn are spotlessly white and bright. However no one would appreciate that cleanliness and bright looks much because, those clouds are of no use to anyone.

This is from Vyasa Subhashitam.. The poet tries to underline the fact more than the physical beauty, the relevance of a person lies in the way he becomes useful to one and all.

भूरि in profusion वर्षिण: pouring water प्रावृष rainy season मेघस्य cloud मालिन्येin the dark dirty and tainted appearance को दोषः what defect or what blame is there to be found शारदाभ्रस्य the autumn cloud शुभ्रत्वं spotless white colour कुत्र where उपभुज्यते is of any use वद tell

പ്രാവൃണ്മേഘസ്യ മാലിന്യേ ദോഷഃ കോ ഭൂരിവര്‍ഷിണഃ।

ശാരദാഭ്രസ്യ ശുഭ്രത്വം വദ കുത്രോപയുജ്യതേ॥

സൂക്തിരത്നഹാരം വ്യാസന്‍

മഴക്കാലത്ത് ആകാശത്തില്‍ ഇരുണ്ടുകൂടുന്ന മേഘങ്ങള്‍ നിറം കൊണ്ടും ഭാവം കൊണ്ടും അഴുക്കു നിരഞ്ഞവയായി തോന്നാം. പക്ഷെ അവ ധാരാളം ജലം പൊഴിച്ചു ഭൂമിയില്‍ ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്നു. ആ മേഘങ്ങളുടെ ഭംഗിക്കുറവ് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. അവ നമുക്ക് നല്‍കുന്ന അനുഗ്രഹം മാത്രമേ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുകയുള്ളൂ.

അതേസമയം വേനല്‍ക്കാലത്ത് തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആകാശത്തില്‍ പാല്‍ പോലെ വെളുത്ത സൌന്ദര്യം നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങള്‍ പാറി നടക്കാറുണ്ട്. ഈ മേഘങ്ങളെക്കൊണ്ട് ആര്‍ക്കും ഒരു പ്രയോജനവും ഇല്ല. ഒരിക്കലും അവ മഴയായി മാറില്ല. ആരും അവയെക്കുറിച്ച് വലുതായൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാരും ഇല്ല.

വ്യാസ സുഭാഷിതത്തില്‍ നിന്ന്. ഒരാളുടെ ശാരീരികമായ ഭംഗിയെക്കാള്‍ അയാളെക്കൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്ന നന്മകള്‍ ആണ് അയാളുടെ പ്രാധാന്യം നിശ്ചയിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യം കവി അടിവരയിട്ടു സൂചിപ്പിക്കുകയാണ്.

may break or even get shattered but will not stoop

म्रियते मानमापन्नो न च याति पराभवम्।

शिलास्तम्भोऽतिभारेण भिद्यते नैव नम्यते॥

व्यास सुभाषिते ८० सूक्तिरत्नहारे॥

mriyate mānamāpanno na ca yāti parābhavam|

śilāstambho'tibhāreṇa bhidyate naiva namyate||

vyāsa subhāṣite 80 sūktiratnahāre||

The man of class would prefer to lose his life than surrendering to insult and defeat when his dignity or self-respect is compromised. When excessive load is placed on a pillar made of solid rock, the pillar may develop cracks or even crumble down but it will never bend

उत्तमः पुरुषः the noble person मानं affront, challenge to self-respect , dignity आपन्नः having attained म्रियते dies पराभवं defeat, surrender न याति च does not attain tooअतिभारेण due to excessive weight शिलास्तंभः the pillar made of stone भिद्यते breaks, cracks,gets shattered न does not नम्यते bend एव indeed

മ്രിയതേ മാനമാപന്നോ ന ച യാതി പരാഭവം।

ശിലാസ്തംഭോഽതിഭാരേണ ഭിദ്യതേ നൈവ നമ്യതേ॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ ൮൦ സൂക്തിരത്നഹാരേ॥

തരമുള്ള മനുഷ്യന്‍ സ്വന്തം അഭിമാനത്തിനും അന്തസ്സിനും സഹിക്കുവാന്‍ പറ്റുന്നതിലേറെ വെല്ലുവിളികള്‍ നേരിടുമ്പോള്‍ സ്വന്തം ജീവിതം നല്‍കിയും തല ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും. ആക്ഷേപത്തിനും അപമാനത്തിനും മുമ്പില്‍ ഭീരുവായി കീഴടങ്ങുകയില്ല.

കല്ലില്‍ കെട്ടി ഉയര്‍ത്തിയ തൂണിനു മുകളില്‍ താങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നതില്‍ എറെ ഭാരം വച്ചാല്‍ തൂണ് വളഞ്ഞു കൊടുക്കുകയില്ല. ഭാരം ചുമന്നു വിണ്ടുകീറും, പൊട്ടിച്ചിതറി എന്നും വരാം

accept assistance only from noble persons

सतां स्वल्पमपि द्रव्यं कूपे जलमिवाश्रयेत्।

प्रभूतमप्यसाधूनां द्रव्यं जलं इवार्णवे॥

व्यास सुभाषिते॥बृहत्कथा॥

satāṁ svalpamapi dravyaṁ kūpe jalamivāśrayet|

prabhūtamapyasādhūnāṁ dravyaṁ jalaṁ ivārṇave||

vyāsa subhāṣitee||bṛhatkathā||

One has to seek earnings and financial assistance from the people who are noble at heart. Even if they are having only limited resources, such resources are clean and untainted just like water in a little well. The wealth possessed by evil minded fellows, even if such wealth is huge, should be shunned. They are like the waters in the ocean full of salt and unsuitable for consumption.

स्वल्पं even though little अपि too सतां of good people द्रव्यं the money, possessions कूपे in the well जलं water इव like आश्रयेत् depend on असाधूनां of evil minded people प्रभूतं even though very huge, even though in profusion अपि too द्रव्यं wealth अर्णवे in the ocean जलं water इव भवति is like .

സതാം സ്വല്പമപി ദ്രവ്യം കൂപേ ജലമിവാശ്രയേത്।

പ്രഭൂതമപ്യസാധൂനാം ദ്രവ്യം ജലം ഇവാര്‍ണവേ॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ॥ബൃഹത്കഥാ॥

ജീവിതോപാധിക്കായും ധനസഹായത്തിനായും നല്ല മനുഷ്യരെ മാത്രമേ ആശ്രയിക്കാവൂ. അവരുടെ പണവും സമ്പാദ്യവും താരതമ്യേന അളവില്‍ കുറഞ്ഞവ ആയാലും കിണറ്റിലെ വെള്ളം പോലെ തെളിഞ്ഞതും ശുദ്ധവും ആയിരിക്കും.

നീചന്മാരുടെ കയ്യിലുള്ള പണം കടലിലെ വെള്ളം പോലെ ആണ്. വേണ്ടതില്‍ അധികം പണം ഉണ്ടാവാം. പക്ഷ സമുദ്രത്തിലെ ജലം ഉപ്പും മറ്റു മാലിന്യങ്ങളും കാരണം നമ്മുടെ നിത്യോപയോഗത്തിനു ഉതകാത്തതു പോലെ ദുഷ്ടന്മാരുടെ സമ്പത്തും ഒരു നന്മയ്ക്കും പ്രയോജനപ്പെടുകയില്ല.

too much of consumption or enjoymenet need not provide satisfaction

न स्वप्नेन जयेन्निद्रां न कामेन स्त्रियं जयेत्।

न चैन्धनैर् जयेद्वह्निं न मद्येन तृषां जयेत्॥

गरुडपुराणे आचारकाण्डे

na svapnena jayennidrāṁ na kāmena striyaṁ jayet|

na caindhanair jayedvahniṁ na madyena tṛṣāṁ jayet||

garudapuraane aachaarakaande

If one thinks that he could get over the bad effects of excessive sleep by dreaming bright dreams, he is wrong. More and more dreaming can make one sleepier and lazier. That is all

If one thinks he could satisfy his desire for romance by constant company with women, he is again not right. Such company would only increase his desire

If one thinks that if huge quantities of fuel or twigs are added to the raging fire then the fire would wait till such fuel is burnt off, then he has made a mistake. The added fuel would only increase the intensity of the fire.

And

If one thinks he can quench his thirst by drinking more and more toddy, then he is indeed a fool. Toddy can make a person inebriated and addicted but could never satisfy his thirst.

From Garuda Puranam

स्वप्नेन by repeated dreaming निद्रां sleep न जयेत् should not, could not overcome, could not get over कामेन by repeatedly indulging in amorous activities स्त्रियं न जयेत् cannot get satisfied in attraction and romance for the fairer sex इन्धनैः through constantly adding fuel वह्निं the fire न जयेत् cannot pacify, cannot satisfy मद्येन by consuming toddy, intoxicating drink तृषां न जयेत् thirst can never be quenched.

ന സ്വപ്നേന ജയേന്നിദ്രാം ന കാമേന സ്ത്രിയം ജയേത്।

ന ചൈന്ധനൈര്‍ ജയേദ്വഹ്നിം ന മദ്യേന തൃഷാം ജയേത്॥

ഗരുഡപുരാണേ ആചാരകാണ്ഡേ

സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങള്‍ എപ്പോഴും കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍ ഒന്നും ചെയാതെ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്‍റെ തിക്തഫലങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാമെന്ന് ഒരാള്‍ കരുതുന്നു എങ്കില്‍ അയാള്‍ തീര്‍ത്തും വിഡ്ഢി ആണ്

പെണ്ണുങ്ങളുമായി വീണ്ടും വീണ്ടും അനുരാഗത്തിലും പ്രേമത്തിലും എല്ലാം ഇടപെട്ടാല്‍ അത്തരം വികാരങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞു വരും എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നതും യുക്തിക്ക് നിരക്കുന്നത് അല്ല.

കത്തിപ്പടരുന്ന തീയില്‍ കൂടുതല്‍ ഇന്ധനവും വിറകും എല്ലാം ചേര്‍ത്ത് വച്ചാല്‍ അതെല്ലാം കത്തുന്നത് വരെ തീ കാത്തിരിക്കും എന്ന് കരുതുന്നത് വ്യാമോഹമാണ്. കൂടുതല്‍ ഇന്ധനം കിട്ടുമ്പോള്‍ തീയ് കൂടുതല്‍ ശക്തി പ്രാപിക്കും

അതുപോലെ ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ മദ്യപാനം നടത്താമെന്ന് കരുതുന്നത് വിചിത്രമാണ്. മദ്യം ഒരാളെ ലഹരിക്ക് അടിമയാക്കും.. അയാളുടെ വിവേകം നശിക്കും. പക്ഷെ മദ്യം കുടിച്ചു ഒരാളുടെ ദാഹം ഒരിക്കലും ശമിക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല.

ഗരുഡ പുരാണത്തില്‍ നിന്ന്

evil fellows would cause damage without any provocation, without any reason.

न क्षुधातृप्तये किञ्चिन्नाधर्मो विद्यते क्वचित्।

तथापि सर्पो दशति दुर्जनानां तथा क्रिया॥

सूक्तिरत्नहारे

na kṣudhātṛptaye kiñcinnādharmo vidyate kvacit|

tathāpi sarpo daśati durjanānāṁ tathā kriyā||

sookthiratnahaare

A venomous snake would bite, inject poison and kill the victim. The victim need not be fit to be taken as food that would satisfy the snakes hunger. The victim need not have done anything improper or unrighteous towards the snake. The snake would bite and indeed kill.

The activities of evil minded persons too are like this. They would attack and cause damage without any provocation, without any reason.

क्षुधा तृप्तये to satiate the hunger किञ्चित् not even a little न अस्ति is available . क्वचित् nowhere अधर्मः any wrong doing, deviation from propriety न विद्यते not there . तथा अपि even then सर्पः the venomous snake दशति bites to kill दुर्जनानां of evil people क्रिया activities तथा this way भवति happen


ന ക്ഷുധാതൃപ്തയേ കിഞ്ചിന്നാധര്‍മോ വിദ്യതേ ക്വചിത്।
തഥാപി സര്‍പോ ദശതി ദുര്‍ജനാനാം തഥാ ക്രിയാ॥
സൂക്തിരത്നഹാരം

വിഷം മുറ്റിനില്‍ക്കുന്ന സര്‍പ്പം മുന്നില്‍ കണ്ടതിനെയെല്ലാം കടിക്കും. എല്ലാവരിലും വിഷം കുത്തി നിറയ്ക്കും. കടിയേറ്റു മരിക്കുന്ന ഇര ആഹാരത്തിനും വിശപ്പ്‌ തീര്‍ക്കാനും ഉത്തകുന്നതാണോ എന്ന് പാമ്പ് കടിക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. കടിയേല്‍ക്കുന്ന ഇര തന്നോടു എന്തെങ്കിലും അധര്‍മ്മം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ, തനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ശല്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്നൊന്നും സര്‍പ്പം ചിന്തിക്കാറില്ല. വിഷം കുത്തിവയ്ക്കണം, ഇരയെ കൊല്ലണം, ഇത് മാത്രമാണ് വിഷസര്‍പ്പത്തിന്‍റെ ലക്ഷ്യവും ജാതി സ്വഭാവവും. ദുഷ്ടന്മാരുടെ പ്രവര്‍ത്തികളും ഇതുപോലെ ഒക്കെയാണ്. അവര്‍ ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ ആക്രമിച്ചു നശിപ്പിക്കും.

man falling to flttery faces nemesis

योऽर्थकामस्य वचनं प्रतिकूलान्न मृष्यते।

शृणोति प्रतिकूलानि द्विषतां वशमेति च॥

सुहृदां हितकामानां यो न तिष्ठति शासने।

प्राज्ञानां कृतविद्यानां स नरः शत्रुनन्दनः॥

महाभारते सूक्तिरत्नहारे॥

yo'rthakāmasya vacanaṁ pratikūlānna mṛṣyate|

śṛṇoti pratikūlāni dviṣatāṁ vaśameti ca||

suhṛdāṁ hitakāmānāṁ yo na tiṣṭhati śāsane|

prājñānāṁ kṛtavidyānāṁ sa naraḥ śatrunandanaḥ||

mahābhārate sūktiratnahāre||

A person who, out of ignorance and obstinacy, would not realize the evil intentions lurking behind people who are out there to earn money for themselves by hook or crook and use sweet and apparently favourable words just to further their own selfish interests and in turn listen to such tempting but dangerous words and act according to such words, ultimately falls victim to his own enemies and would face destruction.

A person who does not remain under the tutelage, advise and guidance of noble souls who are of lofty thoughts, who are highly learned and who always desire only his welfare, makes his enemies extremely happy, because, without such guidance, the enemies could finish him off without much difficulty.

From Mahabharatham

यः which नरः man अर्थकामानां who are after money by hook or crook वचनं words प्रतिकूलात् due to obstinacy, due to rebellious mind न मृष्यते does not realise and understand ,प्रतिकूलानि unfair, crooked words शृणोति listen and act upon च too सः he द्विषतां of ememies वशं एति fall under the evil influence

यः who प्राज्ञानां enlightened, of very lofty thoughts कृतविद्यानां highly learned, erudite हितकामानां who earnestly and sincerely desire the welfare सुहृदां of friends शासने advise, control and supervision न तिष्ठति does not stand, does not remain सः he शत्रुनन्दनः भवति becomes the person who brings happiness to his enemies.

യോഽര്‍ഥകാമസ്യ വചനം പ്രതികൂലാന്ന മൃഷ്യതേ।

ശൃണോതി പ്രതികൂലാനി ദ്വിഷതാം വശമേതി ച॥

സുഹൃദാം ഹിതകാമാനാം യോ ന തിഷ്ഠതി ശാസനേ।

പ്രാജ്ഞാനാം കൃതവിദ്യാനാം സ നരഃ ശത്രുനന്ദനഃ॥

മഹാഭാരതേ സൂക്തിരത്നഹാരേ॥

ഒരാള്‍ അയാളുടെ വിവരക്കേടും മരമണ്ടത്തവും വിവേകശൂന്യതയും കടും പിടിത്തവും മൂലം, പണം ഏതു തരം താണ വിധത്തിലും സമ്പാദിക്കുവാനും സ്വാര്‍ത്ഥ താല്പര്യങ്ങള്‍ മാത്രം നേടുവാനും വേണ്ടി മാത്രം നിലകൊള്ളുന്ന ദുഷ്ടന്മാരുടെ ആപത്കരങ്ങളും കേള്‍ക്കാന്‍ ഹിതകരങ്ങള്‍ എന്ന് തോന്നുന്നവയും ആയ വാക്കുകളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിനാശം തിരിച്ചറിയാതെ അത്തരം വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു അവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സ്വന്തം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്താല്‍ അയാള്‍ വൈകാതെ ശത്രുക്കളുടെ വലയില്‍ അകപ്പെട്ടു വിനാശം നേരിടുക തന്നെ ചെയ്യും

ഒരു മനുഷ്യന്‍ വിവരവും, വിവേകവും ഉന്നതമായ ചിന്തകളും, ഉള്ള, തന്‍റെ കൂടെയുള്ള എല്ലാവരുടെയും നന്മയും ക്ഷേമവും മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുകയും അതിനായി അക്ഷീണപരിശ്രമം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന മഹത്തുക്കളും സജ്ജനങ്ങളും നല്‍കുന്ന ഉപദേശങ്ങളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും സ്വീകരിച്ച് അതിനനുസരിച്ച് ജീവിതം ക്രമീകരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അയാളുടെ ശത്രുക്കള്‍ക്ക് ഏറെ സന്തോഷം ആയിരിക്കും. ശരിയായ മാര്‍ഗദര്‍ശനം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നവരെ തോല്പ്പിക്കുവാനും നശിപ്പിക്കുവാനും ശത്രുക്കള്‍ക്ക് എളുപ്പമാണല്ലോ.

മഹാഭാരതത്തില്‍ നിന്ന്.

senseless ruler and wiced ministers

अविवेकमतिर्नृपतिर्मन्त्री गुणवत्सु वक्रितग्रीवः ।

यत्र खलाश्च प्रबलास्तत्र कथं सज्जनावसरः ॥ १४० ॥

भोज प्रबन्धे

avivekamatirnṛpatirmantrī guṇavatsu vakritagrīvaḥ ।

yatra khalāśca prabalāstatra kathaṃ sajjanāvasaraḥ ॥ 140 ॥

bhoja prabandhe

A kingdom or region headed by a king or by a leader who lacks sense and discretion

Where the ministers and officials of the State turn away their head when they meet people of class and nobilitiy

Where the wicked and the crafty ruffians are highly influential in the matter of the state and the society

Can any person with knowledge, wisdom and sense even get any opportunity to live, make progress and thrive ?

A quote from the Bhoja Prabhandham of Ballaaladeva.

However if one is tempted to look around himself after reading this we cannot find fault with him.

यत्र whare नृपति the king, the ruler of men, administrator अविवेक मतिः is immature, is a person lacking in discretion मन्त्री minister गुणवत्सु on persons of class, quality वक्रित ग्रीवः the head turned away, the head turned in the opposite direction खलाः wicked people प्रबलाः are prominent, are influential च too तत्र there कथं how can सज्जनावसरः opportunity for men of quality, nobility and class

അവിവേകമതിര്‍നൃപതിര്‍മന്ത്രീ ഗുണവത്സു വക്രിതഗ്രീവഃ ।

യത്ര ഖലാശ്ച പ്രബലാസ്തത്ര കഥം സജ്ജനാവസരഃ ॥ ൧൪൦ ॥

ഭോജ പ്രബന്ധേ

ഒട്ടും വിവേകവും വകതിരിവും തോട്ടുതീണ്ടാത്ത രാജാവ്, ഭരണവും അധികാരവും കൈയാളുന്ന അത്തരം നേതാവ്

തരവും നന്മയും ഉള്ള ആരെക്കണ്ടാലും മുഖം മറുവശത്തേക്ക് തിരിക്കുന്ന മന്ത്രി, അത്തരം അധികാരികള്‍

വക്രതയും കന്നായ്മയും നിറഞ്ഞ ഉപജാപകരുടെ അഴിഞ്ഞാട്ടം

ഇതെല്ലാം എപ്പോഴും കണ്ടുവരുന്ന രാജ്യത്തിലോ ഭൂപ്രദേശത്തിലോ

കഴിവും ഔന്നത്യവും കാര്യക്ഷമതയും എല്ലാം ഉള്ള സജ്ജനങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിക്കാനും മുന്നേറാനും ഉള്ള അവസരങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ കിട്ടാനാണ് ?

ബല്ലാലദേവന്‍റെ ഭോജ പ്രബന്ധത്തില്‍ നിന്ന്.

 ഇന്ന്  വായിക്കുമ്പോളും   നമുക്ക് ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു നോക്കാന്‍ തോന്നുന്നു എങ്കില്‍ അതിനു ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടു കാര്യമില്ല.

lack of planning can lay waste even the most efficient operation

अनुपायेन नियुक्ताः सन्तोऽपि न साधयन्ति कार्याणि।

ऋजवोऽपि शराः लक्ष्यं न यान्ति विपरीतसंधानात्॥

रविगुप्त

anupāyena niyuktāḥ santo'pi na sādhayanti kāryāṇi|

ṛjavo'pi śarāḥ lakṣyaṁ na yānti viparītasaṁdhānāt||

ravigupta

Even the most efficient and eminently brilliant person, if he embarks on an action or is employed for some project which is improperly planned and is progressing in the wrong direction would not be able to achieve the target or fulfil the mission successfully. Even if an arrow is strong and sturdy, if it is mounted to be launched in the wrong direction, would never reach its intended target.

अनुपायेन incorrect technique, improper strategy and methodology नियुक्ताः put into action, directed सन्तः best and most efficient persons अपि too कार्याणि things, projects, works न साधयन्ति do not perform successfullyविपरीत in the opposite way, in the wrong way संधानात् trained, directed ऋजवः very straight and lofty अपि even though शरा the arrows लक्ष्यं the target न यान्ति does not reach.

അനുപായേന നിയുക്താഃ സന്തോഽപി ന സാധയന്തി കാര്യാണി|

ഋജവോഽപി ശരാഃ ലക്ഷ്യം ന യാന്തി വിപരീതസന്ധാനാത്||

രവിഗുപ്ത

ഒരു പദ്ധതിയിലോ ഒരു പ്രവൃത്തിയിലോ എത്രയധികം ധിഷണയും കഴിവും കാര്യക്ഷമതയും ഉള്ള വ്യക്തി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടാലും ആ കാര്യം ശരിയായ വിധത്തില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതല്ലെങ്കിലോ ശരിയായ ദിശയില്‍ പ്രവര്‍ത്തനം നടക്കുന്നില്ല എങ്കിലോ, ഉദ്ദേശിച്ച മാര്‍ഗ്ഗത്തിനു വിപരീതമായാണ് കാര്യങ്ങള്‍ നടക്കുന്നതെങ്കിലോ അതൊന്നും ഒരിക്കലും വിജയകരമായി ലക്ഷ്യം നേടുകയില്ല.

എത്ര ശക്തിയും പ്രഹരശേഷിയും ഉള്ള അസ്ത്രം ആണെങ്കിലും ഉദ്ദേശിച്ച ദിശയില്‍ അല്ലാതെ എതിര്‍വശത്തേക്ക് എത്ര ശക്തിയോടെ തൊടുത്തു വിട്ടാലും അത് ഒരിക്കലും കൊള്ളേണ്ട ഇടത്തില്‍ കൊള്ളുകയില്ല.

innocent and noble people work hard throughout their life and others take advantage

यदमी दशना दशति रसना तत्स्वादमनुभवति ।

प्रकृतिरियं विमलानां क्लिश्यन्ति यदन्यकार्येषु॥

सुभाषितरत्नभाण्डागारे॥

yadamī daśanā daśati rasanā tatsvādamanubhavati |

prakṛtiriyaṁ vimalānāṁ kliśyanti yadanyakāryeṣu||

subhāṣitaratnabhāṇḍāgāre||

Another very nice reminder.. Worth pondering..

========

meaning

------------

These teeth bite chew and toil hard with food, but it is the tongue that enjoys the taste.

Indeed, the innocent and noble people work hard throughout their life.. that is their inherent nature..

And that hard work is for the benefit of others..

==========

It is so plain..

The labourer works hard, not exactly for himself..

He is not even rewarded partially..

But the fruits of such labour go to nourish others, many of them very lazy and pleasure loving..

(from this idea was born socialism and communism)

However, if the persons who do real work slacken their verve, the suffering too comes for others..

Yes, the real purpose of life seems to live for all, live without much expectation, and be happy that such life adds some worth to others..

Maybe some reward might come in the long run..

But the greatest reward is the happiness one can see in others.

There is another saying about the relation between the tongue and the teeth.. This relates to the tendency of the tongue to wag itself with dirty words.. And when it comes to punishment the beating is taken by the teeth..

अमी these दशना teeth दशति bite and chew with a lot of labour तद् that स्वादं taste of the foodstuff रसना the tongu अनुभवति enjoys इयं this is the विमलानां of innocent and noble people प्रकृतिः nature ते they अन्यकार्येषु for the benefit of others क्लिश्यन्ति face a lot of labour, face a lot of toil

യദമീ ദശനാ ദശതി രസനാ തത്സ്വാദമനുഭവതി ।

പ്രകൃതിരിയം വിമലാനാം ക്ലിശ്യന്തി യദന്യകാര്യേഷു॥

സുഭാഷിതരത്നഭാണ്ഡാഗാരേ॥

അര്‍ത്ഥം

ഏറെ പാടുപെട്ട് പല്ലുകള്‍ വായില്‍ എത്തുന്ന ആഹാരത്തെ മുറിച്ചു ചവയ്ച്ചു പാകപ്പെടുത്തുന്നു. നാവു അങ്ങിനെ പാകപ്പെടുത്തിയ ആഹാരസാധനത്തിന്‍റെ രുചി രസിച്ചു അനുഭവിക്കുന്നു. ( പല്ലിനു രുചി അറിയില്ല). സത്യസന്ധരും കളങ്കം തോട്ടുതീണ്ടാത്തവരും ആയ ആളുകളും അങ്ങിനെയാണ്. അവര്‍ ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ പ്രയത്നിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. അവരുടെ സ്വഭാവം അതാണ്‌. ആ പ്രയത്നം മുഴുവന്‍ അനുഭവിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി ആയിരിക്കും.

കാര്യം വളരെ വ്യക്തമാണ്.

തൊഴിലാളി കഷ്ടപ്പെട്ടു, അധ്വാനിച്ചു ജോലി ചെയ്യുന്നു. മിക്കവാറും അയാള്‍ക്ക് വേണ്ടി അല്ല.

ഭാഗികമായ നേട്ടങ്ങള്‍ പോലും അത്തരം പ്രവൃത്തികളില്‍ നിന്ന് അയാള്‍ക്ക് ഉണ്ടാവുന്നില്ല.

പക്ഷെ ആ പ്രയത്നങ്ങളുടെ ഫലം മറ്റുള്ളവരെ വളര്‍ത്തുവാനും പോഷിപ്പിക്കുവാനും എല്ലാം ഉതകുന്നു. പലപ്പോഴും ആ “മറ്റുള്ളവര്‍

അലസരും സുഖലോലുപരും ആയിരിക്കും

ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ആണ് ആധുനിക കാലഘട്ടത്തില്‍ കമ്മ്യൂണിസം, സോഷ്യലിസം തുടങ്ങിയ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങള്‍ ഉടലെടുത്തത്.

ഒരു കാര്യം ഓര്‍ക്കുന്നതത് നല്ലതാണ്. അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന തൊഴിലാളി തന്‍റെ പ്രവൃത്തികളില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും പിറകോട്ടു പോവുകയോ, അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനം മന്ദീഭാവിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ക്ഷീണവും

കഷ്ടപ്പാടും ആയിരിക്കും ഫലമായി ലഭിക്കുന്നത്

അതെ, ജീവിതത്തിന്‍റെ ശരിയായ അര്‍ത്ഥം തന്നെ എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി ജീവിക്കുക, ഏറെ സ്വാര്‍ത്ഥ താല്പര്യങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാതെ ജീവിക്കുക, സ്വന്തം ജീവിതം മറ്റുള്ളവരുടെ നിലനില്പിന് അര്‍ത്ഥവും മൂല്യവും പ്രദാനം ചെയ്യും എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുക. അതില്‍ സന്തോഷിക്കുക

അത്തരം നിസ്വാര്‍ത്ഥസേവനത്തിനു ഏറെ കാലം ചെന്ന ശേഷം ഒരുപക്ഷെ അര്‍ഹമായ അംഗീകാരവും പ്രതിഫലവും പോലും ലഭിച്ചു എന്ന് വരാം.

പക്ഷെ സഹജീവികളുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് കൊണ്ടുവരുവാന്‍ പറ്റുന്ന സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും ആണ് അയാള്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന വിലമതിക്കാനാവാത്ത പ്രതിഫലം.

നാവിനെയും പല്ലിനെയും കുറിച്ച് വേറൊരു ചൊല്ലുണ്ട്. നിയന്ത്രണം ഇല്ലാതെ വല്ല ചീത്തയും പറയുവാനുള്ള നാവിന്‍റെ സ്വഭാവം കൊണ്ട് ശിക്ഷ കിട്ടുന്നത് പല്ലിന് ആയിരിക്കും. നാവ് വിളിച്ചു പറയുന്ന തോന്ന്യാസത്തിന്‍റെ പേരില്‍ അടി കൊണ്ട് കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് പല്ലുകള്‍ ആയിരിക്കും.

statues of Garuda, Nandikesvara etc atop Ghanta or bell

Someone raised the query

@Ananthanarayanan Vaidyanathan Sir

कृपया यह बताइए कि पूजा की घंटी पर गरूड़ क्यू बने होते हैं ? इसको गरूड़ घंटी क्यू कहते हैं ?

Please tell me this.. why is Garuda placed atop the bell or Ghantee used for Pooja. Why is it called Garuda Ghandee.

My answer..

It is not a fact that in every Khanda, the insignia of Garuda is placed or statue of Gaurda is placed. This will apply to only Vaishnavite temples, Vaishnavite devotees.. Garuda is the main liuetenant of Lord Vishnu.. and His presence signifies the ceremonial presence of Lord Vishnu with all his insignia. Actually, some agamas even state that the deity whose pooja is being done, is invoked even in the bell or Ghanta. In most temples, where weighty Lords Like Vishnu, Lakshmi or Krishna and Devis are there, in the mobile parts of the deities like the bell, flagstaff, and even sometimes in the statues taken for rounds or washing the in holy river, only the insignia of Garuda, Chakra or Sudharsana etc are used . They represent the Lord Himself through proxy or delegation. Even though Garuda is seen in the Ghanta, actually you have to give the respect of Lord Himself to the Ghanta.

In fact when food stuff is offered to God as Naivedyam, a part of it is to be offered to the Ghanta too.. or at least the Nirmalyam or the remnants of the Naivedyam are to be presented.

In some Rama temples and even in some Vishnu Temples the Ghanta carried the statue of Lord Anjayneya too.

In Shiva and related temples and the Ghanta carried the insignia of Nandikeshvara or Bull as the case may be. In fact in Shiva pooja the remnants are offered to Banasura, Ravana, Chandeesha, Nandi and Bhringiradi. In Vishnu temples, the side or subordinate deities would be Vishvaksena, Sudharashan, Conch, Garuda etc.. With Devi it is Lion, with Ganesha it is rat or Mooshaka and with Skanda it is the peacock.. For Lakshmi the carrier is actually owl, but that insignia is rarely seen

The Garuda insignia follows the Vaikhanasa and Pancharatra Agamas.. and the Bull Insiginia relates to Shiva agama.

One important point to be noted is that the Ghanta is actually equated to the deity you worship, and its presence is fully there in the Ghanta too. Therefore you can chime the Ghanta only at the prescribed occasions like declaring the Sanctum open, sometimes during the ceremonial bath, during offering incense, during naivedyam or offering food etc. Some people think that the more you use the Ghanta the mole punyam you get. It is not so.. You cannot afford to shake and disturb the Lord at your whims and fancies..

आगमार्थं तो देवानां गमनार्थं तु रक्षसां देवानां पूजनार्थाय घण्डा नादं करोम्यहं.. We start the pooja by ringing the bell declaring that this bell is chimed as a welcome to the Deities, as a warning for the immediate flight of the demons and for the effective worship of the Lord.

A peculiar mix of human beings

yes.. we, the iyers of Palakkadu prefer coffee to tea.

But most other Kealities are having tea as their cups of tea.

I belong to a peculiar class.. first initiated from birth to Sanskrit and Vedic ways talking Tamil at home and in our agraharams and being initiated to Malayalam alphabets and Malayalam as our staple tongue.

And many of us talk in Tamil but most do not know how to read or write in Tamil.

And obviously we handle English too very well.

We really do not know whether we have Aryan background, whether we are Tamilians or whether we are Malayalis.

But we have roots in Kerala for eight to nine centuries.

A peculiar mix of human beings

I started my alphabets in Malayalam, and learned Tamil simultaneously and started formal studies in Sanskrit before I was ten.

We in Kerala know Hindi too

Note Iyers of Palakkad is a sort of generic name.. There are Tamil speaking Iyers spread all over Kerala from Trivandrum to Kasargod.. all these, though their number in total would not exceed a handful of lakhs, come under the category of Iyers of Palakkad.. Not merely people who came under the geographical region Palakkad.

The real penance and spiritual upliftment as understood by men of great intelligence

अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यं दमो घृणा।

एतत् तपो विदुर्धीराः न शरीरस्य शोषणम्॥

महाभारते॥

ahiṁsā satyavacanamānṛśaṁsyaṁ damo ghṛṇā|

etat tapo vidhurdhīrāḥ na śarīrasya śoṣaṇam||

mahābhārate||

The real penance and spiritual upliftment as understood by men of great intelligence is not merely physical activities causing emaciation for the physical body. The real penace consists of regulating one’s life without causing pain and misery for others, speaking the truth, steering clear or cruelty of mind and body, practicing self-restraint, being compassionate and warm-hearted towards all fellow human beings.

अहिंसा non violence, desisting from causing pain or difficulties सत्यवचनं speaking the truth आनृशंस्यं absence of cruelty, absence of hard-heartednss दमः restraint, self control, घृणा compassion, warm feeling towards others एतत् this धीराः men with great intellect तपः penance इति thus विदु understood. शरीरस्य of the physical body शोषणं making thin and emaciated न not

അഹിംസാ സത്യവചനമാനൃശംസ്യം ദമോ ഘൃണാ।

ഏതത് തപോ വിദുര്‍ധീരാഃ ന ശരീരസ്യ ശോഷണം॥

മഹാഭാരതേ॥

വിവരവും വിവേകവും ഉള്ള മനുഷ്യര്‍ തപസ്സ് എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നത് ശരീരത്തെ സ്വയം പീഡിപ്പിക്കുകയും ശോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശാരീരിക ക്രിയകളെ അല്ലേയല്ല. യഥാര്‍ത്ഥ തപസ്സ് നിലകൊള്ളുന്നത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേദനയും വിഷമവും ഉണ്ടാവാത്ത വിധം ജീവിതം ക്രമീകരിക്കുക, എപ്പോഴും സത്യം നിറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ മാത്രം പറയുക, ക്രൂരത മനസ്സില്‍ നിന്നും വാകുകളില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കുക, തികഞ്ഞ ആത്മനിയന്ത്രണം പുലര്‍ത്തുക, സഹജീവികളോട് എല്ലാം സൌഹൃദവും സൌമനസ്യവും പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ജീവിക്കുക ജീവിക്കുക എന്നീ കാര്യങ്ങളില്‍ ഒക്കെയാണ്.

setbacks are temporary for worthy people

सलिलनिधेरपसृतयः पूष्णोऽस्तमितिः क्षयः शशाङ्कस्य।

विनिपातश्च गुणवतां न जातु वृद्धिं व्यभिचरन्ति॥२३

रविगुप्त

salilanidherapasṛtayaḥ pūṣṇo'stamitiḥ kṣayaḥ śaśāṅkasya|

vinipātaśca guṇavatāṁ na jātu vṛddhiṁ vyabhicaranti||23

ravigupta

The water front with lots and lots of water might somewhat dry up in the summer season. The sea might recede inwards during tides. However, the water would get filled up as the rainy season comes and the water that withdrew during tide would return when the phase of the moon changed.

The Sun which sets in the west every evening rises up again with old strength the next morning.

The moon which suffers continuous waning during the new moon fortnight grows back into full strength during the next fortnight.

Similary, the setbacks and failures suffered by men of class are merely temporary. Such failure never stand in the way of such great souls bouncing back to glory in full strength.

A quote from Ravigupta

सलिल निधेः of the great water reservoir, of the great ocean अपसृतयः drying up, change in fullness पूष्णः of the Sun अस्तमिति setting शशाङ्कस्य of the moon who is having a rabbit as a birthmark on his face क्षयः the waning गुणवतां of people of great valour, character and class विनिपातः setback in state of affairs.. failure च too वृद्धिं progress न जातु not once व्यभिचरति deviate from

സലിലനിധേരപസൃതയഃ പൂഷ്ണോഽസ്തമിതിഃ ക്ഷയഃ ശശാങ്കസ്യ।

വിനിപാതശ്ച ഗുണവതാം ന ജാതു വൃദ്ധിം വ്യഭിചരന്തി॥൨൩

രവിഗുപ്ത

മഴക്കാലത്ത് നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന ജലാശയത്തിലെ വെള്ളം വേനല്‍ വരുമ്പോള്‍ കുറെയൊക്കെ വറ്റിപ്പോയി എന്ന് വരാം. വേലിയിറക്കം സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ സമുദ്രം ഉള്ളിലേക്ക് കുറെയൊക്കെ വലിഞ്ഞു പോയി എന്നും വരാം. പക്ഷെ വീണ്ടും മഴ വന്നു ജലാശയം നിറയുന്നു. ചന്ദ്രന്‍റെ ദിശ മാറുമ്പോള്‍ വേലിയേറ്റം അവസാനിച്ചു സമുദ്രം വീണ്ടും പഴയ പോലെ തീരം നിറഞ്ഞു തിരിച്ചു വരും.

ദിവസേന വൈകുന്നേരം ആയാല്‍ സൂര്യന്‍ പടിഞ്ഞാറ് അസ്തമിക്കും. പക്ഷെ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ പിന്നെയും എല്ലാ പ്രൌഡിയോടും കൂടി സൂര്യന്‍ വീണ്ടും ഉദിച്ചു വരും.

കൃഷ്ണപക്ഷത്തില്‍ കുറേശ്ശയായി കലകള്‍ മാഞ്ഞു തീരെ ചെറുതാവുന്ന ചന്ദ്രന്‍, ശുക്ലപക്ഷത്തില്‍ വീണ്ടും വളര്‍ന്നു പൌര്‍ണ്ണമി എത്തുമ്പോള്‍ തന്‍റെ നിറഞ്ഞ ഭംഗിയോടെ മുഴുവനായി നില്‍ക്കും

അതുപോലെ തന്നെയാണ് ബുദ്ധിയും തരവും കഴിവും എല്ലാം കൈമുതലായുള്ള മഹത്തുക്കളുടെ സ്ഥിതിയും. വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെ അവര്‍ക്ക് പരാജയങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കാം അപചയങ്ങള്‍ അവരുടെ ജീവിതത്തിലും സംഭവിച്ചേക്കാം. പക്ഷെ അത്തരം വീഴ്ചകള്‍ തികച്ചും താല്‍ക്കാലികങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും. അവയൊന്നും അവര്‍ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ശക്തിയോടെയും ബഹുമാന്യതയോടും ഉള്ള തിരിച്ചുവരവിന് ഒരിക്കലും വിലങ്ങുതടികള്‍ ആവില്ല.

രവിഗുപ്തന്‍

The glorious rise or sudden fall in fame for warriors and poets happen suddely

सङ्ग्रामे सुभटेन्द्राणां कवीनां कविमण्डले ।

दीप्तिर्वा दीप्तिहानिर्वा मुहूर्तेनैव जायते ॥ १५१ ॥

एकेन राजहंसेन या शोभा सरसोऽभवत् ।

न सा बकसहस्रेण परितस्तीरवासिना ॥ १५२ ॥

बल्लालदेवस्य भोजप्रबन्धे

saṅgrāme subhaṭendrāṇāṃ kavīnāṃ kavimaṇḍale ।

dīptirvā dīptihānirvā muhūrtenaiva jāyate ॥ 151 ॥

ekena rājahaṃsena yā śobhā saraso'bhavat ।

na sā bakasahasreṇa paritastīravāsinā ॥ 152 ॥

ballāladevasya bhojaprabandhe

The glorious rise or sudden fall in fame happens to great warriors in wars and great poets in the exalted assemblies in a matter of minutes. The warriors jump into the battle in all vigour and valour and fight to win or perish within minutes. Similarly, a poet presents his literary creation in the exalted assembly of great men, and if the work is great, he gets immediate approbation and if the work is of low standard, he would be rejected within the shortest time too.

The lustre, beauty and glory provided by a royal swan swimming in all its beauty in a pond is more than that would be provided by a group of thousand storks and cranes populating the bankd of the pond.

From Bhojaprabhandham of Ballaaladeva

सु भटेन्द्राणां classy, valourous and bold warriors संग्रामे battle कवीनां of poets कवि मण्डले in the exalted assembly, circle of great poets च too दीप्तिः glory, shining fame दीप्ति हानिः fall into disrepute वा either मुहूतेन within limited time, in matter of second एव जायते indeed happens

सरसः of the pond, of the waterfront या which शोभा lustre, glory एकेन just one राजहंसेन royal swan अभवत् happened सा that शोभा glory सरसः परितः around the pond तीरवासिना staying in the banks बक stork, crane सहस्रेण thousand न अभवत् does not happen

സങ്ഗ്രാമേ സുഭടേന്ദ്രാണാം കവീനാം കവിമണ്ഡലേ ।

ദീപ്തിര്‍വാ ദീപ്തിഹാനിര്‍വാ മുഹൂര്‍തേനൈവ ജായതേ ॥ ൧൫൧ ॥

ഏകേന രാജഹംസേന യാ ശോഭാ സരസോഽഭവത് ।

ന സാ ബകസഹസ്രേണ പരിതസ്തീരവാസിനാ ॥ ൧൫൨ ॥

ബല്ലാലദേവസ്യ ഭോജപ്രബന്ധേ

ശുദ്ധ വീരന്മാര്‍ക്കും കവികള്‍ക്കും പ്രശസ്തിയിലേയ്ക്കുള്ള ഉയര്‍ച്ചയും പെട്ടെന്നുള്ള പതനവും നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം സംഭവിക്കും. ഏറെ ശക്തിയോടും വീര്യത്തോടും ഒരു പോരാളി യുദ്ധത്തില്‍ തന്‍റെ എതിരാളിയെ നേരിടാന്‍ മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്നു. എതിരാളിയെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും വധിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഉടനെ വിജയവും പുകഴും നേരിടുന്നു. പോരില്‍ ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ പെട്ടെന്ന് നാമാവശേഷന്‍ ആവുന്നു. അതുപോലെ ഒരു കവി ഉന്നതരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെ സദസ്സില്‍ തന്‍റെ കൃതി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ സദസ്യര്‍ പെട്ടെന്ന് ആ കവിതയെ സ്വീകരിച്ചാല്‍ അയാള്‍ അനശ്വരമായ കീര്‍ത്തിയിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കുതിച്ചു കയറുന്നു. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് അംഗീകാരം കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ അതേ കവി എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി തമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒരു ജലാശയത്തില്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന ഒരു രാജഹംസം ആ തടാകത്തിനു നല്‍കുന്ന ഭംഗിയും തിളക്കവും അതെ തടാകത്തിന്റെ കരയില്‍ തിങ്ങിപ്പാര്‍ക്കുന്ന ആയിരം കൊക്കുകളും കൊറ്റികളും ഒന്നിച്ചു ശ്രമിച്ചാലും ഒരിക്കലും നല്‍കുവാന്‍ ആവില്ല.

ബല്ലാല ദേവന്‍റെ ഭോജപ്രബന്ധത്തില്‍ നിന്ന്.

friendship with noble souls.

आरम्भ गुर्वी क्षयिणी क्रमेण लघ्वी पुरा वृद्धिमतिश्च पश्चात् ।

दिनस्य पूर्वार्ध परार्धभिन्ना छायेव मैत्री खल-सज्जनानाम् ।।

( नीतिशतकम्-भर्तिहरि )

ārambha gurvī kṣayiṇī krameṇa laghvī purā vṛddhimatiśca paścāt ।

dinasya pūrvārdha parārdhabhinnā chāyeva maitrī khala-sajjanānām ।। ( nītiśatakam-bhartihari )

The friendship with an evil showy fellow would appear to be very cordial and worth celebrating at the start. However, within a few days, the friendship will dwindle, become cold, and may even turn hostile. However, the friendship with a noble souls would grow in cordiality very slowly. However, such friendship would get strengthened with the passage of time. This growth and dwindling can be compared to the increase and decrease in the length of shadow as the sun rises and falls. In the morning the shadow would be large and as midday arrives, the length of the shadow would get reduced. (This is similar to the friendship with evil people) After the mid-day, the shadow which is very small would increase in length hugely at the time the sun sets ( This is like the friendship with noble souls.)

ആരംഭ ഗുര്‍വീ ക്ഷയിണീ ക്രമേണ ലഘ്വീ പുരാ വൃദ്ധിമതിശ്ച പശ്ചാത് ।

ദിനസ്യ പൂര്‍വാര്‍ധ പരാര്‍ധഭിന്നാ ഛായേവ മൈത്രീ ഖല-സജ്ജനാനാം ॥

( നീതിശതകം-ഭര്‍തൃഹരി )

വലിയ സ്വഭാവശുദ്ധിയും തരവും ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ആളോട് ചങ്ങാത്തം തുടങ്ങുമ്പോള്‍ അയാള്‍ നമ്മോടു ഒടുക്കത്തെ അടുപ്പവും ഇഴുകിച്ചേരലും എല്ലാം അഭിനയിക്കും .. ആ സൗഹൃദം ഒരു ആഘോഷം തന്നെ ആണെന്ന് നമുക്ക് തോന്നിയെന്നും വരാം. പക്ഷെ കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോള്‍ ആ ചങ്ങാത്തം ശുഷ്കിച്ച്, തണുപ്പന്‍ മട്ടിലായി അവസാനം തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ ഇഷ്ടക്കേടും സ്വരച്ചേര്‍ച്ച ഇല്ലായ്മയും ഒക്കെയായി മാറും.

പക്ഷെ അന്തസ്സും സ്വഭാവശുദ്ധിയും ഉള്ള വ്യക്തിയുമായി സൗഹൃദം ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ അത്തരം പരിചയത്തിന്‍റെ ആഴവും ഊഷ്മളതയും വളരെ പതുക്കെയും നല്ലവണ്ണം പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷവും മാത്രമായിരിക്കും വളര്‍ന്നു ദൃഡമാവുക.

സൌഹൃദങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ചയും താഴ്ചയും സൂര്യന്‍ പകലില്‍ ഉദിച്ചു അസ്തമിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഭൂമിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ആളുടെ നിഴലിനു വരുന്ന വലിപ്പ വ്യത്യാസത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്‌താല്‍ നമുക്ക് മനസ്സിലാവും.

പ്രഭാതത്തില്‍ ഭൂമിയില്‍ വീഴുന്ന നിഴല്‍ ഒത്തിരി നീണ്ടാതായിരിക്കും. പക്ഷെ ഉച്ച ആവുമ്പോള്‍ ആ നിഴല്‍ ചുരുങ്ങി തീരെ ചെരുതാവും. ദുഷ്ടന്മാരുമായുള്ള ചങ്ങാത്തവും ഇത് പോലൊക്കെ തന്നെയാണ്. ആദ്യം വളരെ വലുതായിരിക്കും, പിന്നെ തീരെ ഇല്ലാതാവും.

നട്ടുച്ചയ്ക്ക് സൂര്യന്‍റെ ചുവട്ടില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ആളുടെ നിഴല്‍ തീരെ ചെറുതായിരിക്കും. പക്ഷെ സൂര്യന്‍ പടിഞ്ഞാറോട്ട് നീങ്ങുമ്പോള്‍ അതെ നിഴലിന് നീളം കൂടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോള്‍ ആ നിഴല്‍ വളരെ വളരെ നീണ്ടത് ആയിരിക്കും. നല്ല മനുഷ്യരുമായുള്ള സൌഹൃദവും ഇത് പോലെ തന്നെ.. തുടക്കത്തില്‍ വളരെ ചെറുതായി തോന്നും. പക്ഷെ സമയം ചെല്ലുമ്പോള്‍ ആ സൌഹൃദത്തിന്‍റെ അളവും വ്യാപ്തിയും ഏറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും, വളര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.

wait to see enemies fight with each other

परस्परविरोधेन क्षीयमाणेषु शत्रुषु।

तद्विनाशो भवेत् यावत् तावत् तिष्ठेत बुद्धिमान्॥

मानसोल्लासे सूक्ति रत्न हारे

parasparavirodhena kṣīyamāṇeṣu śatruṣu|

tadvināśo bhavet yāvat tāvat tiṣṭheta buddhimān||

mānasollāse sookthi ratna hare.

If an intelligent person has many enemies and he discovers that his enemies are harbouring enmity between them and are engaged in acrimonious fight with intention to destroy one another, the he should patiently watch the steady progress of fighting between both of his enemies and wait to see that such fight has weakened them severely and then plan his strategy to finish off the already weakened enemies.

परस्पर between each other विरोधेन deep enmity शत्रुषु among the enemies क्षीयमाणेषु who are weakening, causing damage to each other यावत् till that time तद्विनाश the destruction, the weakening of both भवेत् happens तावत् till that time बुद्धिमान् तिष्ठेत the intelligent, the strategically clever person, should patiently wait.

പരസ്പരവിരോധേന ക്ഷീയമാണേഷു ശത്രുഷു।

തദ്വിനാശോ ഭവേത് യാവത് താവത് തിഷ്ഠേത ബുദ്ധിമാന്‍॥

മാനസോല്ലാസേ സൂക്തിരത്നഹാരേ

ബുദ്ധിയും സാമര്‍ത്ഥ്യവും നയചാതുര്യവു ഉള്ള ഒരു വ്യക്തി തനിക്ക് കുറെ ഏറെ ശത്രുക്കള്‍ ഉണ്ടെന്നും അത്തരം ശത്രുക്കള്‍ പരസ്പരം കലഹിച്ചും തമ്മില്‍ തല്ലിയും ഒരാളെ മറ്റൊരാള്‍ നശിപ്പിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണെന്നും മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ അത്തരം ശത്രുക്കള്‍ തമ്മില്‍ പൊരിഞ്ഞ തല്ലുകൂടി പരസ്പരം എത്രയധികം വിനാശം വരുത്തുന്നു എന്നത് ക്ഷമയോടെ ശ്രദ്ധിച്ചു മാറി നില്‍ക്കണം.

ശത്രുക്കള്‍ അങ്ങിനെ പരസ്പരം കലഹിച്ചു രണ്ടു കൂട്ടര്‍ക്കും ഏറെ ക്ഷീണം വന്നു കഴിഞ്ഞു എന്ന് കണ്ടറിഞ്ഞ ശേഷം എല്ലാ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് അവരെ ആക്രമിച്ചു കീഴ്പ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് ശരിയായ തന്ത്രം

Don't know whether to laugh or cry..

If one reads a reasonably well written and well received book or article on history or any other subject of sincere and authentic research, one can see and feel the amount of meticulous reading and evaluation that has gone into before each word, each syllable, each sentence is crafted.. And the author would have attempted in all earnestness to quote many authorities, with source, bibliography, page numbers, and all similar references.. Reading such a work would make one feel that he is sitting in the sanctum of authenticity, enjoying the fragrance of quintessential knowledge.. There will never be statements like "it is accepted universally", "it is the view of the Scholars" etc.. There is no universality or universal acceptability for anything.. There is no man or thing called a scholar.. The scholar should have a name, a reasonable identity, and if his views are recorded in some work, the existence, the authenticity, the relevance and the track record of acceptance for such author and work, should first be tested and quoted and then alone one can think whether the claim of such "Scholarship" is acceptable. .

In social media one can post any "gas" and if he can work up a nice vocabulary and flowing and fluent string of words , he can pass up anything as authentic.. And people, who are avowedly professionals like lawyers or scientists or IT experts or even spiritualists, going by their claim in the profiles, indulge in such game.

Don't know whether to laugh or cry..

anger snatches away accumulated virtues and merits

यत्क्रोधनो यजते यद्ददाति यद्वा तपस्तप्यति यज्जुहोति।

वैवस्वतस्तद्धरतेऽस्य सर्वं श्रमो भवति हि क्रोधनस्य॥

हंसगेतायां ॥

yatkrodhano yajate yaddadāti yadvā tapastapyati yajjuhoti|

vaivasvatastaddharate'sya sarvaṁ śramo bhavati hi krodhanasya||

haṁsageetāyaam||

The benefits of all the good work meticulously performed by a person, all the virtues he has built ups through many pious acts and solemn rituals, the goodwill he has built up through helping fellow human beings through gifts and other assistance, the benefits accruing to him through long periods of intense penance, the glorious outcome of repeated oblations to fire-- If the one who performs all these acts of intense austerities falls prey to intense rage.. all the benefits built up or accumulated would be snatched away by Vaivasvatha, the son of Sun, the God of death

The angry man would be left with exhaustion and disappointment alone.

If a person is slave to anger, all other benefits that accrues to him would be brought to nought. What rage would give us is death alone.

क्रोधनः a person who is angry, a person who is in the habit of running into rages यत् करोति what he does, यत् दधाति what he offers his fellow beings by way of gifts or other assistance यत् यजते what he performs as yajnas and rituals यत् तपः तप्यति what he performs with great intensity as penance यत् जुहोति what he offers as oblations to fire वा too तत् सर्वं all that entirely वैवस्वतः the God of death, the son of the Sun , Yama हरति robs away क्रोधनस्य for the angry person श्रमं हि भवति only the exhaustion and difficulties remain

യത്ക്രോധനോ യജതേ യദ്ദദാതി യദ്വാ തപസ്തപ്യതി യജ്ജുഹോതി।

വൈവസ്വതസ്തദ്ധരതേഽസ്യ സര്വഅം ശ്രമോ ഭവതി ഹി ക്രോധനസ്യ॥

ഹംസഗീതായാം॥

ക്രോധം കൊണ്ട് തന്നെ മറന്നു ജീവിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍, ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെ നല്ല ഫലങ്ങളും, സഹജീവികള്‍ക്ക് അയാള്‍ ദാനമായും മറ്റു വിധത്തിലും ചെയ്യുന്ന സഹായങ്ങള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാവുന്ന നന്മ, അയാള്‍ ചെയ്യുന്ന യജ്ഞങ്ങളും പുണ്യകര്‍മ്മങ്ങളും മൂലം ഉണ്ടാകാവുന്ന മെച്ചങ്ങളും, ഏറെ പരിശ്രമിച്ചു ചെയ്യുന്ന തപസ്സിന്‍റെ ഗുണഫലങ്ങളും അഗ്നിയില്‍ ഏറെ ശ്രദ്ധയോടെ നിരന്തരം ചെയ്യുന്ന ഹോമങ്ങളുടെയും ആഹൂതികളുടെയും നേട്ടങ്ങളും എല്ലാം സൂര്യന്‍റെ മകനും മരണത്തിന്‍റെ ദേവനും ആയ വൈവസ്വതന്‍ എന്ന പേരുള്ള യമന്‍ കവര്‍ന്നെടുക്കുന്നു. വളരെയധികം പരിശ്രമിച്ച ദേഷ്യക്കാരന് ബാകി നില്‍ക്കുന്നത് തന്‍റെ പരിശ്രമങ്ങള്‍ കൊണ്ടുണ്ടായ ക്ഷീണം മാത്രം.

ജീവിതത്തില്‍ വളരെ ശ്രദ്ധയോടും ഏറെ പരിശ്രമിച്ചും പടുത്തുയര്‍ത്തിയ എല്ലാ നന്മകളും സൌകര്യങ്ങളും ക്രോധം മൂലം ഇല്ലാതാവും എന്നും ക്രോധം നമുക്ക് നല്‍കുന്നത് മരണം മാത്രം ആയിരിക്കും എന്നും ഓര്‍ക്കാം.

expertise in destruction

परमर्मघट्टनादिषु खलस्य यत् कौशलं न तत् कृत्ये।

यत् सामर्थ्यं उपहतौ विषस्य तन्नोपकाराय॥ ८

paramarmaghaṭṭanādiṣu khalasya yat kausalaṁ na tat kṛtye|

yat sāmarthyaṁ upahatau viṣasya tannopakārāya|| 8

An evil minded ruffian is extremely efficient when it comes to activities that strike hard at the vitals of others and caused sever damage and destruction. But this level of efficiency is never shown when he is engaged in activities which are beneficial to one and all. The poison exhibits all its potency in destroying and killing the victims. However, nothing useful can be contributed by poison when it comes to helping anyone.

Ravi gupta

खलस्य of the evil person पर मर्म घट्टनादिषु breaking and causing damage and destruction hitting the vitals of other यत् which कौशलं efficiency तत् that कृत्ये न not in doing what should be done, in doing good work, doing service भवति happen . उपहतौ killing, damaging, destroying विषस्य for the poison यत् which सामर्थ्य efficiency वर्तते is present तत् that उपकाराय for helpling न भवति does not come usefuly

പരമര്‍മഘട്ടനാദിഷു ഖലസ്യ യത് കൌശലം ന തത് കൃത്യേ।

യത് സാമര്‍ഥ്യം ഉപഹതൌ വിഷസ്യ തന്നോപകാരായ॥ ൮

വകതിരിവില്ലാത്ത ദുഷ്ടന്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ മര്‍മ്മങ്ങളില്‍ പ്രഹരിച്ചു തീരാത്ത വേദനയും വിനാശവും ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കുന്നതില്‍ അസാധാരണമായ കൌശലം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. പക്ഷെ ആര്‍ക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും നന്മ ഉണ്ടാവുന്ന പ്രവൃത്തി ചെയ്യേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ ഈ കഴിവ് ഒരിക്കലും പുറത്തെടുക്കുകയില്ല.ആളുകളെ കൊല്ലാനും നശിപ്പിക്കാനും വേണ്ടി വിഷം അതിന്‍റെ എല്ലാ ശക്തിയും കാണിക്കും. പക്ഷെ അതെ വിഷം കൊണ്ട് ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും നന്മ ഉണ്ടാവുക എന്നത് അസാധ്യമല്ലേ.

രവിഗുപ്തന്‍.

never have too much faith on evil fellow merely because he is too much humble and is bowing before you

सन्तो मा गातिविश्रम्भं नमतीति खले जने ।

तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बुतस्करः ॥३३१॥

सारसमुच्चये

santo mā gātiviśrambhaṃ namatīti khale jane ।

tulāvanamaḥ ko nāma yo na kūpāmbutaskaraḥ ॥331॥

sārasamuccaye

Oh my dear honest and good men, never repose too much faith on an evil minded fellow merely because he is too much humble and is bowing before you too often.

The bucket attached to a wheel that draws water from the well actually goes very deep into the water, actually to the bottom of the water collection. However, the intention of the bucket is to draw away or steal as much water it can from the well. The bucket bowing down into the water is not at all for the benefit of the well or its water. Likewise the obeisance offered by lowly and cunning fellows are just to exploit you and use you in the wrong way.

सन्तः learned and good men नमति they bow dow इति thus खले on wicked जने people अति विश्रम्भं excessive trust, excessive belief मा गा do not repose

तुलावनमः the deep lowering of water-drawing bucket कूपाम्बु the water in the well तस्करः thief को नाम ? is it not

സന്തോ മാ ഗാതിവിശ്രംഭം നമതീതി ഖലേ ജനേ ।

തുലാവനമഃ കോ നാമ യോ ന കൂപാംബുതസ്കരഃ ॥൩൩൧॥

സാരസമുച്ചയേ

സത്യസന്ധരും നല്ലവരും ആയ മാളോരെ, ദുഷ്ടന്മാരും തന്‍കാര്യം നേടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരും ആയ ചില വിരുതന്മാര്‍ നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ താണുവണങ്ങി കൂനിക്കൂടി നില്‍ക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു അവരെ വേണ്ടതിലേറെ വിശ്വസിച്ചു പോകരുതേ. കിണറ്റില്‍ വെള്ളം കോരാന്‍ കപ്പിയില്‍ കെട്ടി ഇറക്കുന്ന ബക്കറ്റ് വലിയ വണക്കത്തോടെ വെള്ളത്തിന്‍റെ അടിയില്‍ ചെന്ന് നില്‍ക്കും പക്ഷെ അതിന്‍റെ ഉദ്ദേശം കിട്ടാവുന്നത്രയും വെള്ളം നിറച്ച് കിണറിലെ വെള്ളം അത്രയും കവര്‍ന്നെടുക്കുക എന്നതാണ്.

കുനിഞ്ഞു വണങ്ങി താഴെ ചെല്ലുന്ന ബക്കറ്റ് കിണറിനോ അതിലെ വെള്ളത്തിനോ ഒരു നന്മയും ചെയ്യുകയില്ല. കഴിയാവുന്നത്ര വെള്ളം അടിച്ചു മാറ്റും. അത്രമാത്രം. അതു പോലെ തന്നെ നീചന്മാര്‍ പാവങ്ങളും സാധുക്കളും ആയ മനുഷ്യരുടെ മുന്നില്‍ വിധേയത നടിക്കുകയും അവരെ ചൂഷണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.