Humble pranams to Lord Shiva who has taken the form of Lord Vishnu and Lord Vishnu who has taken the form of Lord Shiva

 

शिवाय विष्णुरूपाय शिवरूपाय विष्णवे।

शिवस्य हृदयं विष्णुर्विष्णोश्च हृदयं शिवः॥

यथा शिवमयो विष्णुरेवं विष्णुमयः शिवः |

यथाsन्तरम् न पश्यामि तथा में स्वस्तिरायुषि|

śivāya viṣṇurūpāya śivarūpāya viṣṇave|

śivasya hṛdayaṁ viṣṇurviṣṇośca hṛdayaṁ śivaḥ||

yathā śivamayo viṣṇurevaṃ viṣṇumayaḥ śivaḥ |

yathāsntaram na paśyāmi tathā meṃ svastirāyuṣi|

Humble pranams to Lord Shiva who has taken the form of Lord Vishnu

Humble pranaams to Lord Vishnu who has taken the form of Lord Shiva

The heart or inner core of Lord Shiva is Lord Vishnu and the heart of of Lord Vishnu is Lord Shiva

As we see that Lord Shiva is Shining forth assuming the qualities of Lord Vishnu and Lord Vishnu is shining forth assuming the qualities of Lord Shiva, and as I see no difference between Lord Shiva the Shankara and Lord Vishnu the Narayana, I am blessed to live long with everlasting welfare.

(This is the final prayer with which many smarthas conclude their trikaala Sandhya vandanam..)

ശിവായ വിഷ്ണുരൂപായ ശിവരൂപായ വിഷ്ണവേ।

ശിവസ്യ ഹൃദയം വിഷ്ണുര്വിഷ്ണോശ്ച ഹൃദയം ശിവഃ॥

യഥാ ശിവമയോ വിഷ്ണുരേവം വിഷ്ണുമയഃ ശിവഃ |

യഥാsന്തരമ് ന പശ്യാമി തഥാ മേ സ്വസ്തിരായുഷി|

വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം കൈക്കൊണ്ട ഭഗവാന്‍ ശിവന് നമസ്കാരം

ശിവന്റെ രൂപം കൈക്കൊണ്ട ഭഗവാന്‍ നാരായണന് നമസ്കാരം

ശിവന്റെ ഹൃദയം, ശിവന്‍റെ ആന്തരികമായ കേന്ദ്രബിന്ദു വിഷ്ണു ആണ്

വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയം അതുപോലെ ശിവനും ആണ്.

ബാഹ്യമായി ശിവരൂപം പൂണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന വസ്തു വിഷ്ണുവാണ്

ബാഹ്യമായി വിഷ്ണുരൂപം പൂണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന പ്രതിഭാസം ശിവനാണ്.

ഇക്കാര്യം മനസ്സില്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു ഇവര്‍ക്ക് രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഇടയില്‍ വ്യത്യാസം ഒന്നും ഇല്ല എന്ന കാര്യം ഉള്‍ക്കൊണ്ടാതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ എന്നും നീണ്ട ആയുസ്സോടെയും സമൃദ്ധിയോടെയും ജീവിക്കുന്നു.

(ഈ പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെയാണ് ചില സ്മാര്‍ത്തന്മാര്‍ തങ്ങളുടെ ത്രികാല സന്ധ്യാവന്ദനം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് )

never lose courage even in worst situations

 

त्याज्यं न धैर्यं विधुरेऽपि काले धैर्यात् कदाचित् स्थितिमाप्न्युतात् सः।

जाते समुद्रेऽपि हि पोतभञ्गे संयात्रिको वाञ्छति तर्तुमेव॥

हितोपदेशे

tyājyaṁ na dhairyaṁ vidhure'pi kāle dhairyāt kadācit sthitimāpnyutāt saḥ|

jāte samudre'pi hi potabhañge saṁyātriko vāñchati tartumeva||

hitopadeśe

We must not abandon presence of mind and inherent boldness in us even when the circumstances are most adverse. Presence of mind would take us back to stability and comfort. If a sailor finds that his boat is damaged and leaky while travelling in the sea, still he would like to muster all his resources and try to sail on to the safety of the shores. If the sailor loses his mind and remains inactive, he is sure to drown along with the boat.

(Our beloved leader and Prime Minister Modiji quoted this couplet in his address to the nation yesterday )

ത്യാജ്യം ന ധൈര്യം വിധുരേഽപി കാലേ ധൈര്യാത് കദാചിത് സ്ഥിതിമാപ്ന്യുതാത് സഃ।

ജാതേ സമുദ്രേഽപി ഹി പോതഭഞ്ഗേ സംയാത്രികോ വാഞ്ഛതി തര്തുമേവ॥

ഹിതോപദേശേ

ഏറെ വെല്ലുവിളികളും വിഷമഘട്ടങ്ങളും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ട അവസ്ഥയില്‍ എത്തിപ്പെട്ടാല്‍ പോലും നാം ഒരിക്കലും നമ്മുടെ സ്വതഃസിദ്ധമായ ധൈര്യവും ശുഭാപ്തിവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ കാര്യക്ഷമതയും കൈവിടരുത്. മനക്കരുത്ത് നമ്മെ എത്രെ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായാലും അവയെ നേരിടുവാനും മറികടക്കുവാനും നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കും. കടലിലെ തിരമാലകള്‍ക്കിടയില്‍ അകപ്പെട്ടു പോയ തോണിയില്‍ ദ്വാരം വീണാലും തോണിക്ക് കേടുപാടു സംഭവിച്ചാലും നാവികന്‍ ധൈര്യം കൈവിടുകയില്ല. തോണിയെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ഇല്ല. എല്ലാ കഴിവും പ്രയോഗിച്ചു ശക്തിയോടെ തുഴഞ്ഞു തോണി കരയ്ക്കടുപ്പിക്കുവാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. നാവികന് എത്ര പ്രശ്നങ്ങള്‍ നേരിട്ടാലും തോണി കരയ്ക്കടുപ്പിക്കനമെന്ന ഒരേ ഒരു ലക്ഷ്യമേ ഉള്ളൂ. അല്ലാതെ പകച്ചു നിന്നാല്‍ അയാളും തോന്നിവും തീര്‍ച്ചയായും മുങ്ങിപ്പോവും

(നമ്മുടെ ഏറെ പ്രിയങ്കരനായ പ്രധാനമന്ത്രി മോദിജി ഇന്നലെ അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രത്തിനു നല്‍കിയ അഭിസംബോധനയില്‍ ഈ ശ്ലോകം സ്മരിച്ചു. )

words are really fun

words are really fun.. let us see some words ending in -un and prefixed with different single alphabets

bun.. defence against hunger

fun....defence against depression

gun.. defence against physical attack

nun... usually should not require defence but can be a defence against sin

pun...defence against brashness.. tell something offensive without appearing to be offensive .. fun which is rubbed in not always pleasingly..

run... the best defence for anyone chased but police, dog, snake, wife, .. also effective defence against fat cholesterol, diabetes..

sun.. the best defence against cold, ailment and even death

Maybe there are more -uns.

wails and loud complaints, without any positive action are futile

 

व्यसनं प्राप्य यो मोहात् केवलं परिदेवयेत्।

क्रन्दनं वर्धयत्येव तस्यान्तं नाधिगच्छति॥

पञ्चतन्त्रे

vyasanaṃ prāpya yo mohāt kevalaṃ paridevayet।

krandanaṃ vardhayatyeva tasyāntaṃ nādhigacchati॥

panchatantre

If a person has fallen into bad times, sorrowful situation or has become victim to bad habits or vices and if he just feels helpless, cries aloud and keeps on complaining, such wails and loud complaints, in the absesnce of any positive action towards solution would merely keep on increasing. Such useless cries would never cease and mere crying would never fetch any relief.

The idea is that if a person faces real difficulties, even though the natural tendency to cry out and complain, he has to compose himself and try his level best to get out of the mess. Loud crying and shedding of tears might attract some initial sympathy, but staple solutions lie only in effective rearguard action.

यःwhich नरः man व्यसनं प्राप्य having come into the grip of intense sorrow, having fallen victim to addiction or vices केवलं merely मोहात् in a state of helplessness, परिदेवयेत् falls prey to dejection तस्य his क्रन्दनं loud cries and complaints वर्धयति एव merely keep on increasing . परन्तु but तस्य his क्रन्दनस्य of the cries, complaints, wails अन्तं end, conclusion redressal न अधिगच्छति is never reached.

"Tomorrow, do your worst..But I have lived today"

 

All that we can do is that we have to make an attempt to live without blemish during our living hours,.. 

We have to live properly even when we face trying situations like the one that confronts us presently.. 

If life is just affluence, fun and frolic all of us can dance for ever like jokers and buffoons.

But quality life is meant for mature people. 

It is not the situation one faces that defines the quality of life. 

It is just the way we tackle the situations that evaluates the fact whether we have lived a worthy life. 

 Life might cease to exist any moment. 

 But we should be able to raise our heads in pride and say that we have lived well during the time we were alive.

"Tomorrow, do your worst..But I have lived today"

education and training in arts and sciences have greater enduring value than use of weapons

 

विद्या शस्त्रं च शास्त्रं च द्वे विद्ये प्रतिपत्तये ।

आद्या हास्याय वृद्धत्वे द्वितीयाद्रियते सदा ॥७॥

Hitopadesham

vidyā śastraṃ ca śāstraṃ ca dve vidye pratipattaye ।

ādyā hāsyāya vṛddhatve dvitīyādriyate sadā ॥7॥

People can get education and training essentiall in two types of activities. The first is the training and gaining expertise in use of weapons and armaments. The second is extensive training in sciences and arts.

As a person reaches advanced age, the training and expertise in use of arms just becomes ineffective. He can either laugh at himself seeing his own clumsiness or alternately if he exerts himself and fails in the right use of arms, he would become the laughing stock of all people around.

However, education and training in arts and sciences have greater enduring value and utility. Such knowledge would remain with people at any age and would attract great respect from all around.

शस्त्रं विद्या training and efficiency in arms, weapons शास्त्रं विद्या training and practice in arts and science इति thus द्वे two विद्ये types of education and training नरस्यfor a human being प्रतिपत्तये वर्तते remain favourites, are preferred by people

आद्या विद्या the first strain of education ..education in arms and weapons वृद्धत्वे when one is of advanced age हास्याय भवति become subject of mere laughing . द्वितीया the second type of education.. in arts and sciences सदा आद्रियते are ever held in great respect, ever praised.

വിദ്യാ ശസ്ത്രം ച ശാസ്ത്രം ച ദ്വേ വിദ്യേ പ്രതിപത്തയേ ।

ആദ്യാ ഹാസ്യായ വൃദ്ധത്വേ ദ്വിതീയാദ്രിയതേ സദാ ॥൭॥

ഹിതോപദേശം

ജനങ്ങള്‍ മിക്കവാറും രണ്ടു വ്യത്യസ്ഥ പദ്ധതികളില്‍ ഉള്ള പഠനക്രമങ്ങളാണ് പിന്തുടരാരുള്ളത്. ചിലര്‍ ആയുധാഭ്യാസത്തിനും അവയുടെ പ്രയോഗത്തിനും ഊന്നല്‍ നല്‍കുന്നു. മറ്റുചിലര്‍ കലകളും ശാസ്ത്രങ്ങളും അഭ്യസിക്കുന്നു.

ആളുകള്‍ക്ക് പ്രായം ഏറുമ്പോള്‍ ആയുധങ്ങളുടെ പ്രയോഗത്തില്‍ ഉള്ള വൈദഗ്ദ്യം സ്വാഭാവികമായി കുറഞ്ഞു വരുന്നു. അവര്‍ക്ക് വയസ്സായി എന്ന് പറഞ്ഞു സ്വയം ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അത് സഹിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ കായികക്ഷമതയുടെ അഭാവത്തിലും ആയുധം പ്രയോഗിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു അത്രയൊന്നും വിജയിക്കാതെ പരിഹാസം നേരിടാം.

പക്ഷെ കലയിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പരിശീലനവും വൈദഗ്ദ്യവും നെടിയെടുത്തവര്‍ക്ക് അവരുടെ കഴിവുകള്‍ക്ക് നിരന്തരമായ അംഗീകാരം ലഭിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും...പ്രായം അതിനൊരു തടസ്സമാവില്ല.

Brahma has provided a twin tongue for the reptile

 

जन्तोर् निरुपभोगस्य दृश्यते भुवि रूक्षता।

वाताशिनो द्विजिह्वत्वं विहितं पश्य वेधसा॥

कुसुमदेवकृते दृष्टान्तशतके

jantor nirupabhogasya dṛśyate bhuvi rukṣatā|

vātāśino dvijihvatvaṁ vihitaṁ paśya vedhasā||

kusumadevakṛte dṛṣṭāntaśatake

It would appear that nature plays funny tricks by providing excessive activity and intensity of organs possessed by living beings on this earth. See, the snake is surviving most of the time eating air alone. However it is endowed with a twin tongue, a tongue with two surfaces, and twice as strong as the tongues possessed by other beings.

If a person who can have lots and lots of food and could enjoy the taste of such food substantially then his tongue is of great use. However, it is believed that the snake is surviving most of the time eating air.. and its tongue has therefore very little practical utility.. However the creater Brahma has provided a twin tongue for the reptile. It would look funny.

The poet is taking a very practical view on the basis of observation by an ordinary human being.

If someone claims that he is a specialist on reptile life and claims that the snake is eating a lot and does not survive on air or that the tongue of the snake is made two pronged for better sensory perception, that is a different issue. Such hair splitting would only make us miss the beauty of this couplet.

भुवि in this world जन्तोः for a creature, for a being, for a person निरुपभोगस्य of little use, of little utility, sparsely used रूक्षता intensity, दृश्यते is seen पश्य see वेधसा by the creater Brahma वाताशिनः the one who just eats or swallow air द्विजिह्वत्वं the property of having two tongues, twin tongu विहितं provided

ജന്തോര് നിരുപഭോഗസ്യ ദൃശ്യതേ ഭുവി രൂക്ഷതാ।

വാതാശിനോ ദ്വിജിഹ്വത്വം വിഹിതം പശ്യ വേധസാ॥

കുസുമദേവകൃതേ ദൃഷ്ടാന്തശതകേ

പ്രകൃതി പലപ്പോഴും ഒട്ടേറെ കുസൃതികള്‍ കാണിക്കാറുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി ചില ജീവികളുടെ അവയവങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടതിലധികം തീക്ഷ്ണതയും പ്രവര്‍ത്തന നിരതത്ത്വവും കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. ഒരു പാമ്പ് മിക്കവാറും എല്ലാ സമയവും കാറ്റും വിഴുങ്ങി ജീവിച്ചു പോകുന്നു. നാവു കൊണ്ട് അതിനുള്ള ഉപയോഗം താരതമ്യേന കുരവാനുമം പക്ഷെ അതിനു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത് ഇരട്ട നീളവും പരപ്പും ഉള്ള നാവാണ്. സൃഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മ ദേവന്‍റെ ഒരു വികൃതി.

ഒരു കാര്യം ഇവിടെ ഓര്‍ക്കണം. ഇത് പറയുന്ന കവി ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍റെ നിരീക്ഷണം മാത്രമാണ് നടത്തുന്നത്. താങ്കള്‍ ഒരു ജന്തു ശാസ്ത്ര വിദഗ്ദന്‍ ആയിരിക്കാം. പാമ്പ്‌ ധാരാളം തവളകളെ സ്വാദോടെ ഭക്ഷിക്കാറുണ്ട് എന്നതും പാമ്പിന്റെ ഇരട്ടിച്ച നാവു ഒരു സംവേദനക്ഷമതയുള്ള ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള അവയവം ആണെന്നതും ശരി ആയിരിക്കാം. പക്ഷെ അത്തരം വാദങ്ങള്‍ ഇതുപോലുള്ള പ്രായോഗികമായ സുഭാഷിതം നല്‍കുന്ന സന്ദേശത്തെ ഒട്ടും ബാധിക്കില്ല.

ആവശ്യമുള്ള ഇടങ്ങളില്‍ ക്ഷാമവും വേണ്ടാത്ത ഇടങ്ങളില്‍ സമൃദ്ധിയും ഉണ്ടാവുന്നത് പ്രകൃതിയുടെ കളിയായി പലപ്പോഴും കാണാറുണ്ട്. കവി ഇത്രയേ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളൂ. 

frog challenging Hanumanji for a jumping competition

 

भेको वक्ति विलङ्घ्य कूपसलिलं को मे हनूमान् पुरो

गन्धर्वं हसति स्वरं खरतरं कृत्वा स्वनं गर्द्दभः।

खद्योतः परिदर्श्य दीधितिलवं चान्द्रप्रभां निन्दति

क्षुद्रः पश्यति नात्मनीचतमतां मिथ्याभिमानोद्धतः॥

उत्भट

bheko vakti vilaṅghya kūpasalilaṁ ko me hanūmān puro

gandharvaṁ hasati svaraṁ kharataraṁ kṛtvā mudā garddabhaḥ|

khadyotaḥ paridarśya didhitilavaṁ candraprabhāṁ nindati

kṣudraḥ paśyati nātmanocitasatāṁ mithyābhimānoddhataḥ||

The frog in its supreme arrogance makes a big jump across an old deserted well and makes the loud challenge.. who is Hanuman before me ( in my talent of covering a long jump)?

The donkey makes the coarsest braying noise with a lot of enjoyment and is laughing aloud thinking that the great musical notes of the divine singers, the Gandharvas are nothing compared to his own music

The firefly shows up some fleeting flickers of light during the dark night and thinks that the light emanated by it is brighter than the light shed by the moon itself

Indeed, the silly but conceited fellow never realizes that he is lower in attainments even that the lowliest, but, prodded by sheer arrogance, is showing off whatever he thinks he has.

कूपसलिलं collection of a water in a well विलङ्घ्य jumping acrsoo भेकः frog वक्ति says मे my पुरः in front of हनुमान् कः who is hanuman

गर्द्दभः the donkey खरतरं coarsest स्वनं din.. discordant nasty sound मुदा happily कृत्वा having done गान्धर्वं स्वरं the musical notes created by a gandharva हसति ridicules, laughs at

दीधितिलवं a tiny flicker of light परिदर्श्य having exhibited खद्योतः the firefly चान्द्रप्रभां the light emanated by the moon निन्दति insults, looks down upon

मिथ्याभिमानोद्धतः prodded by the arrogance coming out of false self importance क्षुद्रः the trivial fello आत्मनीचतमतां the fact that one is indeed very insignificant, is lowliest न पश्यति does not realize

ഭേകോ വക്തി വിലങ്ഘ്യ കൂപസലിലം കോ മേ ഹനൂമാന്‍ പുരോ

ഗന്ധര്‍വം ഹസതി സ്വരം ഖരതരം കൃത്വാ സ്വനം ഗര്‍ദ്ദഭഃ।

ഖദ്യോതഃ പരിദര്‍ശ്യ ദീധിതിലവം ചാന്ദ്രപ്രഭാം നിന്ദതി

ക്ഷുദ്രഃ പശ്യതി നാത്മനീചതമതാം മിഥ്യാഭിമാനോദ്ധതഃ॥

അഹങ്കാരിയായ തവള ഒരു പൊട്ടക്കിണറ്റിനു മുകളില്‍ക്കൂടി ഒരു ചാട്ടം സംഘടിപ്പിച്ചിട്ട് ഒരു വെല്ലുവിളി നടത്തുന്നു.. “എന്റെ ചാട്ടത്തിനു മുമ്പില്‍ ഹനുമാന്‍ ആരാണ് ?”

പാറയില്‍ ഉരയ്ക്കുന്നതുപോലുള്ള കര്‍ക്കഷസ്വരത്തില്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ കഴുത സ്വയം നിശ്ചയിക്കുന്നു ഗന്ധര്‍വന്മാര്‍ മീട്ടുന്ന സ്വരങ്ങള്‍ക്ക് ഇതുപോലെ മാധുര്യം ഉണ്ടാവില്ല.

ഇരുട്ടില്‍ ഏതോ ഒരു മൂലയില്‍ അല്പം തിളക്കം ഇടവിട്ട് സ്വന്തം വയറ്റില്‍ കൊണ്ടുവരുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങിന്‍റെ വിചാരം അത് നിലാവിനേക്കാള്‍ ഏറെ തിളങ്ങുകയാണ് എന്നാണു.

പൊങ്ങച്ചവും തണ്ടും നിറഞ്ഞ അല്പനായ മനുഷ്യന്‍ തന്റെ ശരിക്കുള്ള സ്ഥിതി ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാറില്ല. അഹങ്കാരം തലയ്ക്കു പിടിച്ചു അവന്‍ താന്‍ വലിയ സംഭവമാണെന്ന് സ്വയം ധരിച്ചു വശായി ഞെളിഞ്ഞു നടക്കും.

status, weighty presences, all these are achieved by a person through his own activities

 

न कस्यचित्कश्चिदिह प्रभावाद्भवत्युदारोऽभिमतः खलो वा ।।

लोके गुरुत्वं विपरीततां वा स्वचेष्टितान्येव नरं नयन्ति

na kasyacitkaścidiha prabhāvā dbhavatyudāro'bhimataḥ khalo vā ।।

loke gurutvaṁ viparītatāṁ vā svaceṣṭitānyeva naraṁ nayanti

From Hitopadesham

In this world, no one really can become generous and friendly with others, nor can he become the favourite of someone through influence or prodding of anyone else. No one can become an enemy too through external influence

Actually, position of eminence, high status, weighty presences, all these are achieved by a person through his own activities in the right direction, with the right attitude and the correct orientation. The same person would be thrown down in the opposite direction to abysmal ignominy if his activities and attitude deserved such treatment.

(We create and script our own present and future through our own attitude and activities)

इह here कश्चिदपि not even a single नरः man कस्यचित् through प्रभावात् the influence of, through the power and instigation of उदारःgenerous, अभिमतः friendly, favourite खलो inimical, of adverse nature वा भवति happensअस्मिन् in this लोके world नरं man गुरुत्वं status of substance, importance, weightiness तस्य iots विपरीततां opposite वा either स्वचेष्टितानि ones own actions, ones own activities एव only नयन्ति lead