either grow as a huge tree or perish as you germinate.. no ordinry existence

महातरुर्वा भवति समूलो वा विनश्यति।

नान्तरप्रक्रियामेति न्यग्रोधकणिकाङ्कुरः॥

सूक्तिरत्नकोशे

mahātarurvā bhavati samūlo vā vinaśyati।

nāntaraprakriyāmeti nyagrodhakaṇikāṅkuraḥ॥

sūktiratnakośe

A tiny seed of a peepul tree just sprouts and grows into a huge tree. If it cannot grow, it just perishes from the root. There will never be a process which would persuade its growth as a mediocre or dwarfish plant. People of great class too are like that. They may start from a state of near-nothingness and would attain great heights. If they face challenges, they may fight it out and grow in stature. Quite possibly they may perish in that process too. But they will never think of mediocre existence.

മഹാതരുര്‍വാ ഭവതി സമൂലോ വാ വിനശ്യതി।

നാന്തരപ്രക്രിയാമേതി ന്യഗ്രോധകണികാങ്കുരഃ॥

സൂക്തിരത്നകോശേ

വളരെ ചെറുതായ ഒരു ആലിന്‍ വിത്ത് മുളച്ച് ഒരു കൊച്ചു ചെടിയായ ശേഷം ഏറെ ഉയരത്തില്‍ വളര്‍ന്നു പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു അന്തസ്സോടെ നില്‍ക്കും. ആ കൊച്ചു ചെടിക്ക് ഒരുപക്ഷെ വളരാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കില്‍ അത് വേരോടെ അറ്റ് പോകും. ഒരിക്കലും ഒരു മുരടിച്ച ഭംഗിയില്ലാത്ത ചെടിയും അല്ല മരവും അല്ല എന്ന വിധത്തില്‍ വല്ല വിധേനയും വളരാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കില്ല. അന്തസ്സും തരവും ഉള്ള മനുഷ്യരും അതുപോലെ ആണ്. വളരെ താഴ്ന്ന നിലയില്‍ അവര്‍ ജന്മം എടുത്തു എന്ന് വരാം. തികച്ചും ഇല്ലായ്മയില്‍ നിന്ന് അവര്‍ ഏറെ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് കുതിച്ചുയരും. ഒരുപക്ഷെ ആ വളര്‍ച്ചയുടെ പ്രക്രിയയില്‍ വെല്ലുവിളികള്‍ക്കും ആക്രമണങ്ങള്‍ക്കും ഇരയായി അവര്‍ രക്തസാക്ഷിത്വം തേടി എന്ന് പോലും വരാം. പക്ഷെ അവര്‍ ഒരിക്കലും വലിയ ശോഭയൊന്നും ഇല്ലാത്ത ശരാശരിമാത്രമായ നിലനില്‍പ്പ്‌ സഹിക്കുകയില്ല.

employ the eminently suitable

यो यत्र कुशलः कार्ये तं तत्रविनियोजयेत्।

कर्मस्वदृष्टकर्मा यः शास्त्रज्ञोऽपि विमुह्यति॥

हितोपदेशे

yo yatra kuśalaḥ kārye taṃ tatraviniyojayet।

karmasvadṛṣṭakarmā yaḥ śāstrajño'pi vimuhyati॥

hitopadeśe

One should deploy a person for a particular mission only that person is suited for that assignment because of his efficiency and attitude.

Even the best among people who have read and studied a lot could stand dumb-folded and powerless if they are suddenly exposed to situations not suited to their tastes and capacities.

Even a great man in the wrong place would look clumsy

even a dull headed can be taught sciences but sublime poet is born rarely

गुरूपदेशादध्येतुं शास्त्रं जडधियोऽप्यलम्|

काव्यं तु जायते जातु कस्यचित् प्रतिभावतः॥

भामहः काव्यालङ्कारे

gurūpadeśādadhyetuṁ śāstraṁ jaḍadhiyo'pyalam|

kāvyaṁ tu jāyate jātu kasyacit pratibhāvataḥ||

bhāmahaḥ kāvyālaṅkāre

Any person, even a person of very ordinary intellect, perhaps even a dull headed fellow would be able to learn sciences and such subjects if he is trained and taught with lot of effort by an efficient teacher. However, sublime poetry is born rarely, that too poetry is created only by a person who is endowed with extraordinary genius.

This is the view of Bhamaha, the great theoretician on poetics.

ഗുരൂപദേശാദധ്യേതും ശാസ്ത്രം ജഡധിയോഽപ്യലം।

കാവ്യം തു ജായതേ ജാതു കസ്യചിത് പ്രതിഭാവതഃ॥

ഭാമഹഃ കാവ്യാലങ്കാരേ

ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും ശാസ്ത്രങ്ങളും അതുപോലുള്ള വിഷയങ്ങളും ഒരു സമര്‍ത്ഥനായ ഗുരുവിന്‍റെ ശിക്ഷണം ലഭിക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഏറെ പണിപ്പെട്ടാണെങ്കിലും പഠിച്ചെടുക്കാന്‍ പറ്റും. വിദ്യാര്‍ഥി അത്രയൊന്നും ബുദ്ധിശക്തി ഉള്ളവന്‍ അല്ലെങ്കിലും, ഒരുപക്ഷെ വിദ്യാര്‍ഥി കുറച്ചൊക്കെ മണ്ടന്‍ ആണെങ്കില്‍ പോലും ഒരു അധ്യാപകന് അയാളെ ശാസ്ത്രം മുതലായ വിഷയങ്ങള്‍ പരിശീലിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയും. പക്ഷെ ഉദാത്തമായ കവിത ജനിക്കുന്നത് അനുഗൃഹീതരായ ചിലരുടെ പ്രതിഭയില്‍ നിന്ന് മാത്രമാണ്. അത്തരം കവിത വല്ലപ്പോഴുമേ ജന്മം എടുക്കുകയുള്ളൂ.സാഹിത്യാചാര്യനായ ഭാമഹന്‍ തന്‍റെ ഉല്‍കൃഷ്ടകൃതിയായ കാവ്യാലങ്കാരത്തില്‍ പറഞ്ഞ അഭിപ്രായം ആണിത്

the son is a son only if ....

जीवतोर्वाक्यकरणात् क्षपाहे भूरिभोजनात्।

छायायां पिण्डपात्राच्च त्रिभिरेव सुतः सुतः॥

सूक्तिरत्नकोशे

jīvatorvākyakaraṇāt kṣapāhe bhūribhojanāt|

chāyāyāṁ piṇḍapātrācca tribhireva sutaḥ sutaḥ||

sūktiratnakośe

A son is a genuine son worth his name only if he fulfils the three duties, namely

1 He obeys and acts according to the desires and orders of the parents during their lifetime

2 He offers sumptuous food to the learned men and needy (by way of Sraaddha ceremony) on days considered as important to the departed souls and their memories

3 He offers balls of cereal and rice.. called pindas, in Gaya, under the shadow of the Akshaya Vata.. the eternal peepul tree in honour of the departed parents

ജീവതോര്‍വാക്യകരണാത് ക്ഷപാഹേ ഭൂരിഭോജനാത്।

ഛായായാം പിണ്ഡപാത്രാച്ച ത്രിഭിരേവ സുതഃ സുതഃ॥

സൂക്തിരത്നകോശേ

ഒരു മകന്‍ താന്‍ മകന്‍ എന്ന വാക്കിന് അര്‍ഹാനാവണം എങ്കില്‍ താഴെ പറയുന്ന മൂന്നു കടമകള്‍ ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയും കൂടാതെ നിറവേറ്റുക തന്നെ വേണം

൧ മാതാവും പിതാവും പൂര്‍വികരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം വരെ അവരുടെ വാക്കുകളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും അനുസരിച്ച് അവര്‍ക്ക് ഒരു തരത്തിലുള്ള വിഷമങ്ങളും ഉണ്ടാവാത്ത വിധം ജീവിക്കണം

൨ അച്ഛനോ അമ്മയോ വേര്‍പിരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല്‍ സൂര്യചന്ദ്രന്മാരുടെ ചലനത്തിനനുസരിച്ച് അവരുടെ ഓര്‍മ്മക്കായി വിധിക്കപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളില്‍ സുഭിക്ഷമായ ഭോജനം നല്‍കി ശ്രാദ്ധം ഊട്ടണം

൩. ഗയയില്‍ ജനാര്‍ദ്ദന സന്നിധിയില്‍ അക്ഷയ വടത്തിന്‍റെ ച്ഛായയില്‍ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ പിതൃക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി പിണ്ഡം സമര്‍പ്പിച്ചു അവര്‍ക്ക് നിത്യമുക്തി നേടിക്കൊടുക്കണം

bondage between true friends should like between mud and water

करोतु तादृशीं प्रीतिं यदृशी नीरपङ्कयोः।

रविणा शोषिते नीरे पङ्कदेहो विशीर्यते॥

karotu tādṛśīṁ prītiṁ yadṛśī nīrapaṅkayoḥ|

raviṇā śoṣite nīre paṅkadeho viśīryate||

mahaasubhaashitasamgraha 8794 subhashitamanjari

The deep affection and bondage that should be developed between true friends should like what happens between mud and water. When the mud is soaked in water, the mixture remains so supple and big. However, when the lump of mud soaked in water is exposed to sunlight and the sun evaporates the water, then the lump of mud just get shattered into dust.

Here the two friends are so close and are completely devoted to one another that when one becomes weak the other just withers away.

കരോതു താദൃശീം പ്രീതിം യദൃശീ നീരപങ്കയോഃ।

രവിണാ ശോഷിതേ നീരേ പങ്കദേഹോ വിശീര്യതേ॥

മഹാസുഭാഷിത സംഗ്രഹം ൮൭൯൪ -- സുഭാഷിത മഞ്ജരി

രണ്ടു പേര്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉറ്റ ചങ്ങാതിമാര്‍ ആണെങ്കില്‍ അവര്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും തമ്മില്‍തമ്മില്‍ ഉള്ള കരുതലും വെള്ളവും ചെളിയും പോലെ ആയിരിക്കണം. വെള്ളത്തില്‍ കുതിര്‍ന്നു കിടക്കുമ്പോള്‍ ചെളി ഒരു വലിയ കട്ടയായി നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കും. പക്ഷെ വെയില്‍ ഏറ്റു ചെളിയോടുകൂടെയുള്ള വെള്ളം ആവിയായി പോകുമ്പോള്‍ ആ ചെളിക്കട്ട വെറും പൂഴിയായി തകര്‍ന്നു വീഴും.

ഇവിടെ ഈ രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കള്‍ വളരെ അടുപ്പത്തിലാണ്. ഒരാള്‍ക്ക് കോട്ടം വരുമ്പോള്‍ മറ്റെയാളും തകര്‍ന്നുപോകുന്നു.

Only those who have lost all powers and alertnesswould stand without emotions.

मन्थितो लङ्घितो बद्धः पीतो यद्यपि सागरः।

गर्जत्युच्छैस्तथाप्येष जढात्मानो हि निस्त्रपाः॥

उद्ग्भत सागर् सुभाशित ८५

manthito laṅghito baddhaḥ pīto yadyapi sāgaraḥ|

garjatyucchaistathāpyeṣa jaḍhātmāno hi nistrapāḥ||

udgbhata sāgar subhāśita 85

The ocean has been churned, and is being churned

The ocean has been crossed over and is being crossed over by many

The ocean has been stopped and bound by a dam, and such dams are built again and agai

The ocean has been drunk in full, and the waters are being consumed and pumped off by many for various purposes

However, in spite of all the difficulties and hardships faced, the ocean never ceases to roar exhibiting its immense strength.

Only those who have lost all powers and alertness of the mind would stand silently without any show of emotions..

The most famous episode of churning the ocean is the Amrutha Mathanam

The most valorous crossing of the ocean was by Lord Anjaneya

Rama, Sugriva and the Vanara Army built a dam over the ocean.. and E Shridharan Sir presided over building of Pamban Bridge

Sage Agastya just took the entire ocean on his palm and drank it

However the ocean is alive and kicking, and roars in grandeur.

മന്ഥിതോ ലങ്ഘിതോ ബദ്ധഃ പീതോ യദ്യപി സാഗരഃ।

ഗര്ജത്യുച്ഛൈസ്തഥാപ്യേഷ ജഢാത്മാനോ ഹി നിസ്ത്രപാഃ॥

ഉദ്ഗ്ഭട സാഗര് സുഭാശിത ൮൫

സമുദ്രത്തെ പലരും ഇളക്കി മറിച്ചിട്ടുണ്ട്. കടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ പ്രക്രിയ പലപ്പോഴും തുടരുന്നു

കടലിനെ പലരും മാറി കടന്നിട്ടുണ്ട് .. ഇന്നും പലരും അത് ചെയ്യുന്നു

സമുദ്രത്തിന്‍റെ പ്രവാഹം അണകെട്ടി തടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പലപ്പോഴും

സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളം മുഴുവന്‍ കുടിച്ചു തീര്‍ത്ത അവസരം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോഴും അതിലെ വെള്ളം പലരും ധാരാളമായി ഉപയോഗിച്ച് ഒഴുക്കിക്കളയുന്നു.

പക്ഷേ എന്തൊക്കെ വെല്ലുവിളി നേരിടാലും എത്രയൊക്കെ ക്ഷീണം സംഭവിച്ചാലും സമുദ്രം വീറോടെ, വാശിയോടെ ഗര്‍ജ്ജിക്കുന്നത് ഒരിക്കലും നിര്‍ത്തുകയില്ല

മനസ്സിന്‍റെ ധൈര്യവും ഉണര്‍വ്വും തീരെ നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവരായി പകച്ചു പോയവര്‍ മാത്രമേ ഒന്നും മിണ്ടാതേയും ഒരു വികാരവും കാണിക്കാതെയും നില്‍ക്കുകയുള്ളൂ

സമുദ്രത്തെ ഇളക്കി മറിച്ച ഏറെ പ്രസിദ്ധമായ സംഭവമാണ് അമൃത മഥനം

ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ സമുദ്രതരണം ഭഗവാന്‍ ആഞ്ജനേയസ്വാമിയാണ് നടത്തിയത്.

രാമനും സുഗ്രീവനും വാനരപ്പടയും ചേര്‍ന്ന് സേതു നിര്‍മ്മിച്ച്‌ കടലിനു അണ കെട്ടി . ഇ. ശ്രീധരന്‍ സാര്‍ പാമ്പന്‍ പാലം നിര്‍മ്മിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നല്‍കി

മഹര്‍ഷി വര്യനായ അഗസ്ത്യന്‍ കൈക്കുമ്പിളില്‍ കടല്‍ മുഴുവന്‍ എടുത്ത് പാനം ചെയ്തു.

പക്ഷെ അതെല്ലാം സംഭവിച്ച ശേഷവും ഇന്നും കടല്‍ കടലായി നിന്ന് ഗര്‍ജ്ജിക്കുന്നു, ഏറെ വീര്യത്തോടും അന്തസ്സോടും കൂടി

The individual can never live well either by conquering something or submitting to something

Conquer yourself instead of trying to conquer others..

This advise is handed out to us by men of wisdom.

Yes, the idea is good

But my thoughts on the subject

"The individual can never live well either by conquering something or submitting to something or capitulating.

If you conquer someone that person or thing would be biding for time to hit back.

If you submit to someone else your inner being will be accusing you for ever.

In either case there will no peace nor would be good life.

If you just gel or mix with the external situation harmoniously both you and all that is outside you would work together happily.

This is the nature works normally.

When this harmony and equilibrium are disturbed the result is utter chaos"

evil-minded fellow derives immense pleasure when he hurls insults on others

पांसुपातेन हृष्यन्ति कुञ्जराः मदशालिनः।

तथा परिवदन्नन्यान् हृष्टो भवति दुर्जनः॥

महाभारते आदिपर्वे ८७-११

pāṁsupātena hṛṣyanti kuñcarāḥ madaśālinaḥ|

tathā parivadannanyān hṛṣṭo bhavati durjanaḥ||

mahābhārate ādiparve 87-11

An elephant in rut throws up a lot of dust using its trunk and is extremely happy when that dust falls down and covers its own body. In the same manner, an evil-minded fellow derives immense pleasure when he hurls insults on others

From Adi parvam of Mahabharatham

പാംസുപാതേന ഹൃഷ്യന്തി കുഞ്ജരാഃ മദശാലിനഃ।

തഥാ പരിവദന്നന്യാന്‍ ഹൃഷ്ടോ ഭവതി ദുര്‍ജനഃ॥

മഹാഭാരതേ ആദിപര്‍വേ ൮൭-൧൧

മദപ്പാടുള്ള കൊമ്പനാന തുമ്പിക്കൈ ഉയര്‍ത്തി പൊടിയും പൂഴിയും ഉയരെ വാരി എറിയുന്നു. അത് തിരിച്ച സ്വന്തം ശരീരത്തിളും മറ്റെല്ലായിടത്തും വീണു പടരുമ്പോള്‍ ആനയ്ക്ക് ഒടുങ്ങാത്ത ആനന്ദമാണ്. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ദുഷ്ടനും. അയാള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കെതിരേ ചീത്ത വാക്കുകളും അപവാദങ്ങളും പടച്ചെടുത്ത് പറയുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും എന്ന പരിപാടി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും. അതില്‍ അയാള്‍ക്ക് വേറെ ഒരു കാര്യത്തിലും കിട്ടാത്ത സന്തോഷം കിട്ടുകയും ചെയ്യും.

മഹാഭാരതം ആദി പര്‍വത്തില്‍ നിന്ന്.

pollution with literary garbage

 

A fellow who considers himself an expert in English usage was generating many odd write-ups and some odd fellows persistently bombarded me with forwards of such literary trash that deserved eternal stay in waste bins. Added to this, some chamchas in groups were praising this work as heavenly.

Out of civility, I tried to put up with the spread of such garbage for some time. However, the proliferation cannot go on forever. This is my rejoinder to the groups. Just sharing.

You should present Posts and articles in form and style that others who read them could grasp with ease and comfort.

Someone compared the author of that post with Shashi Tharoor.

That is utter nonsense.

Peak of foolishness.

The person who made the comparison has no idea either of chaste English or of the literary craft of Tharoor.

Tharoor uses many relatively rare words and his craft is somewhat ornate or decorative.

However, every word, sentence or paragraph he presents would be perfect in grammar and faultless in presentation.

A treat to the lover of English language.

I have with me almost the full collection of Tharoor’ s works and I have managed to read most of them at least in part.

I have great admiration for his style and workmanship in spite of the fact that I do not like either his politics or flamboyant lifestyle.

In fact, one should have a lot of knowledge in basics of English language and a lot more of patience too to read and understand good books and good writing (including those written by Tharoor.)

It is even more difficult to read works of Nehru, Radhakrishnan, Russel, Thomas Hardy etc., not to speak of works of the likes of Samuel Johnson.

Nevertheless, they have invariably adopted perfect craft.

Where does the madcap who posted the crap and his chamchas stand in comparison to those connoisseurs?

Absurdity and idiocy cannot flow and should not flow in unlimited and uncontrollable torrents.

reject good counsel and drown in deep waters

सतां मतमतिक्रम्य योऽसतां सेवते मतम्।

शोचन्ते व्यसने तस्य सुहृदो न चिरादिव॥

योऽसत्सेवी वृथाऽऽचारः न श्रोता सुहृदां सताम्।

परान् वृणीते स्वान् द्वेष्टि तं श्री त्यजति भारत॥

महाभारते उद्योग पर्वे १११-२७-२९

satāṁ matamatikramya yo'satāṁ sevate matam|

śocante vyasane tasya suhṛdo na cirādiva||

yo'satsevī vṛthā''cāraḥ na śrotā suhṛdāṁ satām|

parān vṛṇīte svān dveṣṭi taṁ śrī tyajati bhārata||

mahābhārate udyoga parve 111-27-29

If a fellow just ignores and views with contempt the views and advises of noble persons and eagerly follows the path shown by evil minded fellows, then apart from suffering a lot of setbacks in life and falling victim to evil habits, he would push his friends too into deep trouble.

A person who is keen to serve bad and evil minded people and who is trying to follow the righteous rules of life only considering it as a wasteful exercise and without any sincerity or involvement, a person who refuses to listen to the views of sincere friends and well-wishers and tries to enjoy the company of enemies and at the same time feels enmity for his own kin would find in a condition where all his good fortune and affluence are lost. The goddess of wealth takes leave of him.

This is the advise received by Yudhistira, as seen in the Udyoga Parva of Mahabharatham.

സതാം മതമതിക്രമ്യ യോഽസതാം സേവതേ മതം।

ശോചന്തേ വ്യസനേ തസ്യ സുഹൃദോ ന ചിരാദിവ॥

യോഽസത്സേവീ വൃഥാഽഽചാരഃ ന ശ്രോതാ സുഹൃദാം സതാം।

പരാന്‍ വൃണീതേ സ്വാന്‍ ദ്വേഷ്ടി തം ശ്രീ ത്യജതി ഭാരത॥

മഹാഭാരതേ ഉദ്യോഗ പര്‍വേ ൧൧൧-൨൭-൨൯

ഒരു മനുഷ്യന്‍ വിവരവും വിവേകവും ഉള്ള ആളുകളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും അവജ്ഞയോടും ധിക്കാരത്തോടും തള്ളിക്കളയുകയും അതെ സമയം അവസരവാദികളുടെയും ദുഷ്ടന്മാരുടെയും ഉപദേശങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് തുള്ളിക്കളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പതിവാക്കിയിരിക്കുകയാനെങ്കില്‍ അയാള്‍ സ്വയം ചീത്ത സ്വഭാവങ്ങളുടെ പടുകുഴിയില്‍ അകപ്പെടുക മാത്രമല്ല, കൂടെ നില്‍ക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളേയും അതേ അപകടത്തിലേയ്ക്ക് ഉന്തി വിടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒരാള്‍ ദുഷ്ടന്മാരേയും അന്തഃസാര ശൂന്യന്മാരെയും കൂട്ട് പിടിക്കാന്‍ കച്ചകെട്ടി പുറപ്പെടുകയും, ജീവിതത്തിലെ മഹത്തായ ആചാരങ്ങളോടും ചര്യകളോടും ഒരു താല്‍പര്യവും പ്രതിബദ്ധതയും ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ആചാരങ്ങള്‍ വെറും പൊള്ളയായ വഴിപാടുകള്‍ പോലെ പിന്തുടര്‍ന്നു എന്ന് വരുത്തുകയും മാത്രം ചെയ്യുകയും, അതേസമയം വിശ്വസ്തരായ സുഹൃത്തുക്കളുടെയം അഭ്യുദയകാംക്ഷികളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അവഗണിച്ചു ശത്രുക്കളുടെയും ദുഷ്ടന്മാരുടെയും കൂട്ട് തേടി സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് മറുകണ്ടം ചാടുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കില്‍ അയാള്‍ എല്ലാ സ്വത്തും സൌഭാഗ്യവും നഷ്ടപ്പെട്ട നിലയിലേയ്ക്ക് സ്വയം അധഃപതിക്കും. ഭാഗ്യദേവതയായ ശ്രീദേവി അയാളെ ദൂരെ ഉപേക്ഷിക്കും.

ഇത് മഹാഭാരതത്തില്‍ ഉദ്യോഗ പര്‍വത്തില്‍ യുധിഷ്ടിരന് ലഭിക്കുന്ന ഉപദേശം ആണ്.

the man is tormented with uncertainty in mind

न ह्यहानि निवर्तन्ते न मासाः न पुनः समाः।

जातानां सर्वभूतानां न पक्षाः न पुनः क्षपाः।

सोऽयं विपुलमध्वानं कालेन ध्रुवमध्रुवः।

नरोऽवशः समभ्येति सर्वभूतनिषेवितम्॥

महाभारते शान्तिपर्वे २८-४९-५०

na hyahāni nivartante na māsāḥ na punaḥ samāḥ|

jātānāṁ sarvabhūtānāṁ na pakṣāḥ na punaḥ kṣapāḥ|

so'yaṁ vipulamadhvānaṁ kālena dhruvamadhruvaḥ|

naro'vaśaḥ samabhyeti sarvabhūtaniṣevitam||

mahābhārate śāntiparve 28-49-5

जातानां those who have taken birth सर्व all भूतानां created beings अहानिdays मासाः months समाः years पक्षाः fortnights क्षपाःnights न निवर्तन्ते never repeat, never come back

सः that अयं such अध्रुवः of uncertain mind अवशः helpless नरः man ध्रुवं surely विपुलं of very deep and wide extent, tortuous and long सर्वभूतनिषेवितं taken by, negotiated by all created being अध्वानं pathसमभ्येति has to proceed

For all beings born on this earth, without exception, the days, months, years, fortnights nights all just happen and proceed, no moment ever coming back

Surely, the man, who is tormented with uncertainty in mind and who is helpless on the face of such flow of events is forced to undertake a long tortuous journey which is destined to be undertaken by all living beings

From Shanti Parva of Mahabharatham

ന ഹ്യഹാനി നിവര്‍തന്തേ ന മാസാഃ ന പുനഃ സമാഃ।

ജാതാനാം സര്‍വഭൂതാനാം ന പക്ഷാഃ ന പുനഃ ക്ഷപാഃ।

സോഽയം വിപുലമധ്വാനം കാലേന ധ്രുവമധ്രുവഃ।

നരോഽവശഃ സമഭ്യേതി സര്‍വഭൂതനിഷേവിതം॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ ൨൮-൪൯-൫൦

ഈ ഭൂമിയില്‍ സൃഷ്ടക്കപ്പെട്ട ഏതു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തില്‍ ആയാലും, ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും വര്‍ഷങ്ങളും പക്ഷങ്ങളും രാത്രികളും എല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു, കാലം മുന്നോട്ടു പോകുന്നു പോയതോന്നും ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരികയില്ല. ഈ നിയമത്തില്‍ ഒരു ഒഴിവു കഴിവുകളും ഇല്ല അയവ് വരുത്തലുകളും ഇല്ല.

മനുഷ്യന്‍ സ്വന്തം മനസ്സില്‍ ഉദിക്കുന്ന വേവലാതികളും വേദനകളും വല്ല വിധേനയും സഹിച്ചു കൊണ്ട് , സംഭവങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തില്‍ ഒരു നിയന്ത്രണവും ചെലുത്താന്‍ വയ്യാതെ ആ ഒഴുക്കില്‍ നിസ്സഹായനായി പൊങ്ങി നീങ്ങിക്കൊണ്ട് എല്ലാ ജീവികള്‍ക്കും വിധിക്കപ്പെട്ട വെല്ലുവിളികളും ദുരിതങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഈ ജീവിതയാത്രയില്‍ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.

മഹാഭാരതത്തില്‍ ശാന്തി പര്‍വത്തില്‍

good or bad action come back as good or bad results

मन्यामहे महच्चिह्नं कर्मणः प्राक्तनस्य तत्।

यदपथ्यभुजामायुः तथानीतिमतां श्रियः॥

manyāmahe mahaccihnaṁ karmaṇaḥ prāktanasya tat|

yadapathyabhujāmāyuḥ tathānītimatāṁ śriyaḥ||

from Jaina literature

The evidence for the fact that good or bad action formerly perpetrated would in turn come back as good or bad results respectively can be inferred from the following facts.

A person who eats food which may be tasty but dangerous and toxic to the health would meet quick or slow death.

A person who amasses wealth through unfair and unjust means finally faces the destruction of such wealth and would himself perish too.

മന്യാമഹേ മഹച്ചിഹ്നം കര്‍മണഃ പ്രാക്തനസ്യ തത്।

യദപഥ്യഭുജാമായുഃ തഥാനീതിമതാം ശ്രിയഃ॥

ജൈന സാഹിത്യത്തില്‍ നിന്ന്

ഒരു വ്യക്തി ജീവിതത്തില്‍ ചെയ്തതോ, ചെയ്യുന്നതോ ആയ നല്ലതും ചീത്തയും ആയ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് അനുസരിച്ചായിരിക്കും അയാള്‍ ജീവിതത്തില്‍ യഥാക്രമം ഉയര്‍ച്ചയും താഴ്ചയും നേരിടുവാന്‍ പോകുന്നത് എന്ന വസ്തുത താഴെ പറയുന്ന ഉദാഹരണങ്ങളില്‍ നിന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കി എടുക്കാന്‍ കഴിയും

രുചിയുള്ളതെങ്കിലും ശരീരത്തിനു യോജിക്കാത്ത, ഒരുപക്ഷെ വിഷാംശം വരെ കലര്‍ന്ന ആഹാരം അകത്താക്കുന്നവന്‍ പെട്ടെന്നൊ, അല്ലെങ്കില്‍ അധികം വൈകാതേയോ മരിച്ചുപോകുന്നു.

നീതിയും ന്യായവും ഒന്നും കരുതാതെ വല്ല വിധേനയും സമ്പാദിച്ചു കൂട്ടുന്ന സ്വത്ത് ഒരാള്‍ക്ക് ഉണ്ടെങ്കില്‍ ആ സ്വത്തും നശിച്ചു പോകുന്നു, അയാളും അവസാനം വിനാശം നേരിടുന്നു.

Actually no one really cares to go behind the intention of the statement or post

While giving a public statement or in a post especially in social media all that matters is what the ordinary listener or the reader understands or gathers from them as the first impression or on first reading.

Actually no one really cares to go behind the intention of the statement or post or to have a research on what was the ultimate thought-process of the person who spoke or wrote.

In fact our thoughts and intentions should be clearly processed and shaped and the message given should be precise.

That capacity has to be developed through very hard work.

Just consider the reader as a judge or magistrate and consider oneself as a lawyer or counsel..

The counsel cannot expect the judge to go behind the words and cull out the intention behind the arguments presented.

If that care is taken then the statements would be exact and precise

In fact that clarity in presentation makes all the difference between ordinary and extra ordinary

nice friendships start in a small way and grow strong. showy affairs..?

अणुपूर्वं बृहत् पश्चात् भवत्यार्येषु सङ्गतम्।

विपरीतमनार्येषु यथेच्छसि तथा कुरु॥

चाणक्य राजनीतिशास्त्रे महासुभाषितसङ्ग्रहे ४८५

अतः परीक्ष्य कर्तव्यं विशेषात् सङ्गतं रहः।

अज्ञातहृदयेष्वेव वैरीभवति सौहृदम्॥

अभिज्ञानशाकुन्तले कालिदासः

aṇupūrvaṁ bṛhat paścāt bhavatyāryeṣu saṅgatam|

viparītamanāryeṣu yathecchasi tathā kuru||

cāṇakya rājanītiśāstre mahāsubhāṣitasaṅgrahe 485

ataḥ parīkṣya kartavyaṁ viśeṣāt saṅgataṁ rahaḥ|

ajñātahṛdayeṣveva vairībhavati sauhṛdam||

abhijñānaśākuntale kālidāsaḥ

The association and friendship with great people start in a very small way. At start the connection would be so small like an atom. However the friendship grows into a big connection in quality and quantity as time progresses.

However the association or friendship with people of mean mind and questionable credential often start with a lot of show, pomp and pretentions. However, such connections get cut off within no time

Therefore, Chanakya advises the reader to choose his connections and act according to his own choice

Kalidasa in Shakuntalam sounds a note of caution against developing connections with a person who is a stranger and whose antecedents are not really known. He advices greater caution when meeting with such person is in secret. He states that if the mind and heart of a person is not properly understood before developing connections, such connection could end up in deep enimity and hatred too..

അണുപൂര്‍വം ബൃഹത് പശ്ചാത് ഭവത്യാര്യേഷു സങ്ഗതം।

വിപരീതമനാര്യേഷു യഥേച്ഛസി തഥാ കുരു॥

ചാണക്യ രാജനീതിശാസ്ത്രേ മഹാസുഭാഷിതസങ്ഗ്രഹേ ൪൮൫

അതഃ പരീക്ഷ്യ കര്‍തവ്യം വിശേഷാത് സങ്ഗതം രഹഃ।

അജ്ഞാതഹൃദയേഷ്വേവ വൈരീഭവതി സൌഹൃദം॥

അഭിജ്ഞാശാകുന്തളേ കാളിദാസഃ

നല്ല മനുഷ്യരുമായുള്ള കൂട്ടുകെട്ടും സൌഹൃദവും ഏറെ ചെറിയ തോതില്‍ മാത്രമേ ആരംഭിക്കുകയുള്ളൂ. തുടക്കത്തില്‍ അത് ഒരു അണുവിന്‍റെയത്രയും ചെറുതായി തോന്നാം. പക്ഷെ കാലം കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ ആ സൗഹൃദം അതിന്‍റെ തരത്തിലും വലിപ്പത്തിലും ഏറെ മുന്നേറുന്നു.

ചീത്ത മനസ്സുള്ളവരും ദുരുദ്ദേശത്തോടെ ചങ്ങാത്തവും അടുപ്പവും ഭാവിച്ചു വരുന്നവരുമായുള്ള കൂട്ടുകെട്ട് ഏറെ കെട്ടുകാഴ്ചകളോടും, ആഘോഷത്തോടും ആട്ടവും പാട്ടുമായി തുടങ്ങും. പക്ഷെ ഏറെ താമസിയാതെ അത്തരം കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ നാമാവശേശങ്ങള്‍ ആയിത്തീരും.

ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ചാണക്യന്‍ തന്‍റെ വായനക്കാരോട് അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ ഉപദേശിക്കുന്നു.

കാളിദാസന്‍ ശാകുന്തളത്തില്‍ ഒരാളുടെ ജീവിതപശ്ചാത്തലവും സ്വഭാവ ഗുണവും പരീക്ഷിച്ച് മനസ്സിലാക്കാതെ അയാളുമായുള്ള സൌഹൃദത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നതിന്നെതിരെ താക്കീത് നല്‍കുന്നു. അത്തരം മനുഷ്യരുമായി എകാന്തത്തില്‍ രഹസ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നത് ഏറെ അപകടകരം ആയിരിക്കും. കാളിദാസന്‍റെ അഭിപ്രായം ഇതാണ് ..ഒരാളുടെ ഹൃദയവും മനസ്സും ശരിക്ക് മനസ്സിലാക്കാതെ അയാളുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടിയാല്‍ പിന്നീട് അത് വെറുപ്പിലും ശത്രുതയിലും ചെന്ന് അവസാനിക്കും

even deformity suffered fo the sake of others attract praise

परार्थे यः पीडामनुभवति भङ्गोऽपि मधुरो

यदीयः सर्वेषामिह खलु विकारोऽप्यभिमतः।

नसंप्राप्तो वृद्धिम् भृशमक्षेत्रपतितः

किमिक्षोर्दोषोऽयं न पुनरगुणाया मरुभुवः॥

सूक्तिमुक्तावल्यां , भल्लटशतके, ध्वन्यालोके

parārthe yaḥ pīḍāmanubhavati bhaṅgo'pi madhuro

yadīyaḥ sarveṣāmiha khalu vikāro'pyabhimataḥ|

nasaṁprāpto vṛddhim bhṛśamakṣetrapatitaḥ

kimikṣordoṣo'yaṁ na punaraguṇāyā marubhuvaḥ||

sooktimuktaavalee bhallatashataka dhvanyaaloka

When a person suffers torture for the sake of others, even his injuries and the result of such injuries would be sweet. Even his deformity suffered would be viewed with approval by all.

When sugarcane is planted in desert land without any irrigation, it would not grow. Such lack of growth is definitely not on account of any defect of the sugarcane stalk. It is just because of the arid nature of the desert land.

The sugarcane is crushed and sugar candy is extracted. The extract is so sweet but that process does not give any comfort for the sugar-cane plant. The sugar-candy sweetens the lives of others. After the sugar-juice is extracted, the sugarcane stalk is deformed.

Either when it grew or when it is crushed, the sugarcane is only doing well. Sometimes, great people and great warriors work for people who are not that good and they get defeated and crushed too. But that defeat is not because of the person who worked, but actually it is caused by the defect of the one for whom he worked.

പരാര്‍ഥേ യഃ പീഡാമനുഭവതി ഭങ്ഗോഽപി മധുരോ

യദീയഃ സര്‍വേഷാമിഹ ഖലു വികാരോഽപ്യഭിമതഃ।

നസംപ്രാപ്തോ വൃദ്ധിം ഭൃശമക്ഷേത്രപതിതഃ

കിമിക്ഷോര്‍ദോഷോഽയം ന പുനരഗുണായാ മരുഭുവഃ॥

സൂക്തിമുക്താവല്യാം, ഭല്ലടശതകേ, ധ്വന്യാലോകേ

മറ്റുള്ളവരെ സേവിച്ച് അവര്‍ക്കുവേണ്ടി പീഡനം അനുഭവിക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന മുറിവുകള്‍ പോലും ഏറെ മധുരതരങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും. അത്തരം പീഡനങ്ങള്‍ മൂലം ഉണ്ടാവുന്ന ശാരീരിക വൈകൃതങ്ങള്‍ പോലും മറ്റുള്ളവരാല്‍ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടെയ്ക്കാം.

ഒട്ടും നീരോട്ടമില്ലാത്ത മരുപ്രദേശത്ത് നട്ട കരിമ്പിന്‍തടി വളര്‍ന്നു വലുതാവുകയില്ല. ആ മുരടിപ്പിന് കാരണം കരിമ്പിന്‍ചെടി അല്ല. ആ ഭൂമിയുടെ ഊഷരത്വം കാരണമാണ് ആ വളര്‍ച്ചയില്ലായ്മ.

കരിമ്പിന്‍തണ്ട് ചതച്ചരച്ച് ശര്‍ക്കര ഉണ്ടാക്കുന്നു. ശര്‍ക്കരയും കരിമ്പിന്‍നീരും എല്ലാം അതി മധുരങ്ങളാണ്. എന്നാല്‍ ആ കഠിനമായ പീഡനം ഏറ്റത്കൊണ്ട് കരിമ്പിന് എന്ത് ലാഭം കിട്ടി ? കരിമ്പ് സ്വയം ചതവേറ്റ് മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തില്‍ മാധുര്യം പരത്തുന്നു. പക്ഷെ ആ പ്രക്രിയ മൂലം സ്വയം ചതഞ്ഞരഞ്ഞു കോലംകെടുന്നു.

വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആയാലും ചതഞ്ഞു അരഞ്ഞ ശേഷമായാലും കരിമ്പ് എല്ലാവര്‍ക്കും നല്ലത് മാത്രം നല്‍കുന്നു. ഇതുപോലെ മഹാ പണ്ഡിതന്മാരും ധീരരായ യോദ്ധാക്കളും എല്ലാം അത്രയൊന്നും നല്ലവരല്ലാത്ത യജമാനന്മാര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി ജോലി ചെയ്യുകയും, പലപ്പോഴും അക്കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ പരാജിതര്‍ ആവുകയും ചെയ്യാം. പക്ഷെ ആ പരാജയം സേവനം അനുഷ്ടിച്ച നല്ല മനുഷ്യന്‍റെ തോല്‍വിയായി കണക്കാക്കാനാവില്ല. അവരെ ശരിയല്ലാത്ത വിധം നിയോഗിച്ച യജമാനന്മാരുടെ കഴിവുകേടാണ് അതിനുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ കാരണം.

classy people never put themselves in situations forcing them to obey other people

न सदश्वाः कशाघातं न सिंहो घनगर्जितम्।

परैरङ्गुलिनिद्देशं न सहन्ते तरस्विनः॥

सूक्तिरत्नकोशे

na sadaśvāḥ kaśāghātaṁ na siṁho ghanagarjitam|

paraiaraṅgulinirddheśaṁ na sahante tarasvinaḥ||

sūktiratnakośe

A horse of high pedigree and class would never tolerate, would never wait for lashes from whip

A valiant lion would never tolerate the roar of the black clouds

People of class would never tolerate and receive quietly the orders of others coming as instruction through gestures of the fingers of masters.

In fact classy horses would be so efficient and alert that they would easily guess what transpires in the mind of their masters and would act with alertness even if they are not prodded to action through the use of whips

A lion is so proud and confident about its own strength and its own power to roar that when clouds high in the sky roar aloud, the lions too would roar back, as if returning the challenge

In the same manner classy people would never put themselves in situations where they would have to obey the directions of some other people..

ന സദശ്വാഃ കശാഘാതം ന സിംഹോ ഘനഗര്‍ജിതം।

പരൈരങ്ഗുലിനിര്‍ദ്ദേശം ന സഹന്തേ തരസ്വിനഃ॥

സൂക്തിരത്നകോശേ

നല്ല ജനുസ്സിലുള്ള കുതിരകള്‍ ചാട്ടയടി സഹിക്കുകയില്ല.. ചാട്ടയാടിക്കായി കാത്തിരിക്കില്ല.

കാട്ടിന്‍റെ രാജാവ് മേഘങ്ങളുടെ ഗര്‍ജ്ജനം സഹിക്കുകയില്ല.

തരവും അന്തസ്സും ഉള്ള മനുഷ്യര്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ ചുണ്ടുവിരല്‍ അനങ്ങുന്നത് അനുസരിച്ച് തുള്ളിക്കളിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും തയാരാവുകയില്ല.

നല്ല തരമുള്ള കുതിരകള്‍ ഏറെ ശക്തിയും വേഗതയും ഉണര്‍വ്വും എല്ലാം ഒത്തിണങ്ങിയവ ആയിരിക്കും. അവ യജമാനന്‍റെ ഇംഗിതങ്ങള്‍ വേഗത്തില്‍ ഗ്രഹിച്ചെടുത്ത് ചാട്ടയടിക്ക് കാത്തിരിക്കാതെ മുന്നോട്ടു കുതിക്കും

സിംഹത്തിന് സ്വന്തം വീര്യത്തെക്കുരിച്ചും ശക്തിയെക്കുറിച്ചും തികഞ്ഞ ആത്മവിശ്വാസം ആണ്. ആകാശത്തില്‍ മേഘങ്ങള്‍ ഗര്‍ജ്ജിക്കുമ്പോള്‍ അവ സ്വന്തം ഗര്ജ്ജനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണ് എന്നാണ് സിഹം ധരിക്കുക. ആ വെല്ലുവിളി നേരിടാന്‍ തയാറായി സിംഹം ഉടനെ തിരിച്ചു ഗര്‍ജ്ജിക്കുംഅതുപോലെ തന്നെ മറ്റൊരാളുടെ ചൊല്‍പ്പടിയില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് അയാള്‍ ചൂണ്ടുവിരല്‍ അനക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് അയാളെ അനുസരിച്ച് ജീവിതം കഴിക്കാന്‍ തരവും അന്തസ്സും ഉള്ള ഒരാള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും സാധ്യമാവുകയില്ല

If one is a rat in real life and roars like a lion here, he is neither rat nor lion

 

I do not believe in doing anything half-heartedly and I do not believe in trivializing anything.

There is a choice for anyone to say that social media does not represent the actual human transaction.

However, I do not want to take that option.

I know that most of the people with whom I interact and who are supposed to be my friends in social media do not take such interactions seriously. They use the forum to portray and market a larger than life image of themselves here. Most others wink at it, and mark "like" even after knowing that the tall claims are just beats of empty drums.

I do not grudge others doing that. It is their choice.

But I have always tried to interact with others in the most natural and spontaneous way from my part, neither exaggerating nor underplaying.

It is my personal standards that matter to me-whether in social media or outside-and not what others think of me.

I think, the transactions in these forums also should follow the pattern we follow in real life..

If one is a rat in real life and roars like a lion here, he is neither rat nor lion, but in my view, he is a vermin..

YatayaH ShuddhasattvaaH..

YatayaH ShuddhasattvaaH..

वेदांत विज्ञान सुनिश्चितार्थाः संन्यास योगाः यतयः शुद्धसत्त्वाः

Every Sage or Sannyasin is ultimately Lord Shankara in human shape..

Maybe the greatest of the ascetics Shankaraachaarya the Acharyaswamikal, got that name just because of that

When a sage attains Videha Mukthi or liberation from the physical body, His mortal remains are confined to mother earth by burial, but the hallowed piece of earth is consecrated by a ShivaLingam..

The memories of the Sage are worshipped as Shankara

And Sri Rudram is chanted in praised of Shankara.

Of course, it has to be remembered

that

Shankara means the eternal Lord who creates, controls and even destroys the universe...

call Him Narayana, Durga or by any other names.

एकं सद्विप्राः बहुधा वदन्ति

Ekam sadvipraa bahudhaa vadanti

The one thing which the learned people call in many ways.

Parabrahma or God has really no name.. He is present everywhere, and so every name we can think of is His name.

Still for identification, we choose some quality of His (or Hers) and call it Shiva, Rudra, Vishnu, Narayana, Durga, Ambika or Kaali..

नमोस्तु अनन्ताय सहस्र मूर्तये

सहस्र पादार्चि शिरोरुबाहवे

सहस्रनाम्ने पुरुषाय शाश्वते

सहस्र कोटीयुगधारिणे नमः.

Namstu ananthaaya sahasramoorthaye

sahasrapaadaarchi shirorubaahave

sahasranaamne purushaaya shaasvate

sahasrkotee yugadhaarine namaH..

Pranams to that being who has no destruction, who manifests in thousand shapes

Who has thousand feet, legs, heads, thighs, and hands all in thousands

Who has thousand name, who is the eternal primordial Purusha

Who carries in Himself time being reckoned in thousands of crores of units..

We have to understand this thousand as infinity..

Human mind struggles when it has to cope up with very huge and imposing things..

Then the mind finds satisfcation or repose by just giving that infinity some finite number, large enough like thousand..

NamaH Shivaaya..

We have to live with them

चन्दनतरुषु भुजङ्गाः जलेषु कमलानि तत्र ग्राहाः।

गुणघातिनश्च पिशुनाः भोगे न सुखान्यविघ्नानि॥हितोपदेशे

candanataruṣu bhujaṅgāḥ jaleṣu kamalāni tatra grāhāḥ|

guṇaghātinaśca piśunāḥ bhoge na sukhānyavighnāni||hitoapadeshe

Venomous snakes curl around sandalwood trees. While enjoying the aroma and coolness of chandanam one has to contend with such harmful reptiles too

Attractive lotus flowers bloom in plenty in lakes and ponds. However such waterfronts would be infested with crocodiles too. To have lotus we have to live in fear of crocodiles too.

Even in the most attractive and beneficial environments we would find backbiters and slanderers who would take away the comfort, beauty and attractiveness of the social interactions.

Yes, we cannot have all the comforts and enjoyments without interruptions and roadblocks. We have to live with them.