statues of Garuda, Nandikesvara etc atop Ghanta or bell

Someone raised the query

@Ananthanarayanan Vaidyanathan Sir

कृपया यह बताइए कि पूजा की घंटी पर गरूड़ क्यू बने होते हैं ? इसको गरूड़ घंटी क्यू कहते हैं ?

Please tell me this.. why is Garuda placed atop the bell or Ghantee used for Pooja. Why is it called Garuda Ghandee.

My answer..

It is not a fact that in every Khanda, the insignia of Garuda is placed or statue of Gaurda is placed. This will apply to only Vaishnavite temples, Vaishnavite devotees.. Garuda is the main liuetenant of Lord Vishnu.. and His presence signifies the ceremonial presence of Lord Vishnu with all his insignia. Actually, some agamas even state that the deity whose pooja is being done, is invoked even in the bell or Ghanta. In most temples, where weighty Lords Like Vishnu, Lakshmi or Krishna and Devis are there, in the mobile parts of the deities like the bell, flagstaff, and even sometimes in the statues taken for rounds or washing the in holy river, only the insignia of Garuda, Chakra or Sudharsana etc are used . They represent the Lord Himself through proxy or delegation. Even though Garuda is seen in the Ghanta, actually you have to give the respect of Lord Himself to the Ghanta.

In fact when food stuff is offered to God as Naivedyam, a part of it is to be offered to the Ghanta too.. or at least the Nirmalyam or the remnants of the Naivedyam are to be presented.

In some Rama temples and even in some Vishnu Temples the Ghanta carried the statue of Lord Anjayneya too.

In Shiva and related temples and the Ghanta carried the insignia of Nandikeshvara or Bull as the case may be. In fact in Shiva pooja the remnants are offered to Banasura, Ravana, Chandeesha, Nandi and Bhringiradi. In Vishnu temples, the side or subordinate deities would be Vishvaksena, Sudharashan, Conch, Garuda etc.. With Devi it is Lion, with Ganesha it is rat or Mooshaka and with Skanda it is the peacock.. For Lakshmi the carrier is actually owl, but that insignia is rarely seen

The Garuda insignia follows the Vaikhanasa and Pancharatra Agamas.. and the Bull Insiginia relates to Shiva agama.

One important point to be noted is that the Ghanta is actually equated to the deity you worship, and its presence is fully there in the Ghanta too. Therefore you can chime the Ghanta only at the prescribed occasions like declaring the Sanctum open, sometimes during the ceremonial bath, during offering incense, during naivedyam or offering food etc. Some people think that the more you use the Ghanta the mole punyam you get. It is not so.. You cannot afford to shake and disturb the Lord at your whims and fancies..

आगमार्थं तो देवानां गमनार्थं तु रक्षसां देवानां पूजनार्थाय घण्डा नादं करोम्यहं.. We start the pooja by ringing the bell declaring that this bell is chimed as a welcome to the Deities, as a warning for the immediate flight of the demons and for the effective worship of the Lord.

A peculiar mix of human beings

yes.. we, the iyers of Palakkadu prefer coffee to tea.

But most other Kealities are having tea as their cups of tea.

I belong to a peculiar class.. first initiated from birth to Sanskrit and Vedic ways talking Tamil at home and in our agraharams and being initiated to Malayalam alphabets and Malayalam as our staple tongue.

And many of us talk in Tamil but most do not know how to read or write in Tamil.

And obviously we handle English too very well.

We really do not know whether we have Aryan background, whether we are Tamilians or whether we are Malayalis.

But we have roots in Kerala for eight to nine centuries.

A peculiar mix of human beings

I started my alphabets in Malayalam, and learned Tamil simultaneously and started formal studies in Sanskrit before I was ten.

We in Kerala know Hindi too

Note Iyers of Palakkad is a sort of generic name.. There are Tamil speaking Iyers spread all over Kerala from Trivandrum to Kasargod.. all these, though their number in total would not exceed a handful of lakhs, come under the category of Iyers of Palakkad.. Not merely people who came under the geographical region Palakkad.

The real penance and spiritual upliftment as understood by men of great intelligence

अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यं दमो घृणा।

एतत् तपो विदुर्धीराः न शरीरस्य शोषणम्॥

महाभारते॥

ahiṁsā satyavacanamānṛśaṁsyaṁ damo ghṛṇā|

etat tapo vidhurdhīrāḥ na śarīrasya śoṣaṇam||

mahābhārate||

The real penance and spiritual upliftment as understood by men of great intelligence is not merely physical activities causing emaciation for the physical body. The real penace consists of regulating one’s life without causing pain and misery for others, speaking the truth, steering clear or cruelty of mind and body, practicing self-restraint, being compassionate and warm-hearted towards all fellow human beings.

अहिंसा non violence, desisting from causing pain or difficulties सत्यवचनं speaking the truth आनृशंस्यं absence of cruelty, absence of hard-heartednss दमः restraint, self control, घृणा compassion, warm feeling towards others एतत् this धीराः men with great intellect तपः penance इति thus विदु understood. शरीरस्य of the physical body शोषणं making thin and emaciated न not

അഹിംസാ സത്യവചനമാനൃശംസ്യം ദമോ ഘൃണാ।

ഏതത് തപോ വിദുര്‍ധീരാഃ ന ശരീരസ്യ ശോഷണം॥

മഹാഭാരതേ॥

വിവരവും വിവേകവും ഉള്ള മനുഷ്യര്‍ തപസ്സ് എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നത് ശരീരത്തെ സ്വയം പീഡിപ്പിക്കുകയും ശോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശാരീരിക ക്രിയകളെ അല്ലേയല്ല. യഥാര്‍ത്ഥ തപസ്സ് നിലകൊള്ളുന്നത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേദനയും വിഷമവും ഉണ്ടാവാത്ത വിധം ജീവിതം ക്രമീകരിക്കുക, എപ്പോഴും സത്യം നിറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ മാത്രം പറയുക, ക്രൂരത മനസ്സില്‍ നിന്നും വാകുകളില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കുക, തികഞ്ഞ ആത്മനിയന്ത്രണം പുലര്‍ത്തുക, സഹജീവികളോട് എല്ലാം സൌഹൃദവും സൌമനസ്യവും പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ജീവിക്കുക ജീവിക്കുക എന്നീ കാര്യങ്ങളില്‍ ഒക്കെയാണ്.

setbacks are temporary for worthy people

सलिलनिधेरपसृतयः पूष्णोऽस्तमितिः क्षयः शशाङ्कस्य।

विनिपातश्च गुणवतां न जातु वृद्धिं व्यभिचरन्ति॥२३

रविगुप्त

salilanidherapasṛtayaḥ pūṣṇo'stamitiḥ kṣayaḥ śaśāṅkasya|

vinipātaśca guṇavatāṁ na jātu vṛddhiṁ vyabhicaranti||23

ravigupta

The water front with lots and lots of water might somewhat dry up in the summer season. The sea might recede inwards during tides. However, the water would get filled up as the rainy season comes and the water that withdrew during tide would return when the phase of the moon changed.

The Sun which sets in the west every evening rises up again with old strength the next morning.

The moon which suffers continuous waning during the new moon fortnight grows back into full strength during the next fortnight.

Similary, the setbacks and failures suffered by men of class are merely temporary. Such failure never stand in the way of such great souls bouncing back to glory in full strength.

A quote from Ravigupta

सलिल निधेः of the great water reservoir, of the great ocean अपसृतयः drying up, change in fullness पूष्णः of the Sun अस्तमिति setting शशाङ्कस्य of the moon who is having a rabbit as a birthmark on his face क्षयः the waning गुणवतां of people of great valour, character and class विनिपातः setback in state of affairs.. failure च too वृद्धिं progress न जातु not once व्यभिचरति deviate from

സലിലനിധേരപസൃതയഃ പൂഷ്ണോഽസ്തമിതിഃ ക്ഷയഃ ശശാങ്കസ്യ।

വിനിപാതശ്ച ഗുണവതാം ന ജാതു വൃദ്ധിം വ്യഭിചരന്തി॥൨൩

രവിഗുപ്ത

മഴക്കാലത്ത് നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന ജലാശയത്തിലെ വെള്ളം വേനല്‍ വരുമ്പോള്‍ കുറെയൊക്കെ വറ്റിപ്പോയി എന്ന് വരാം. വേലിയിറക്കം സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ സമുദ്രം ഉള്ളിലേക്ക് കുറെയൊക്കെ വലിഞ്ഞു പോയി എന്നും വരാം. പക്ഷെ വീണ്ടും മഴ വന്നു ജലാശയം നിറയുന്നു. ചന്ദ്രന്‍റെ ദിശ മാറുമ്പോള്‍ വേലിയേറ്റം അവസാനിച്ചു സമുദ്രം വീണ്ടും പഴയ പോലെ തീരം നിറഞ്ഞു തിരിച്ചു വരും.

ദിവസേന വൈകുന്നേരം ആയാല്‍ സൂര്യന്‍ പടിഞ്ഞാറ് അസ്തമിക്കും. പക്ഷെ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ പിന്നെയും എല്ലാ പ്രൌഡിയോടും കൂടി സൂര്യന്‍ വീണ്ടും ഉദിച്ചു വരും.

കൃഷ്ണപക്ഷത്തില്‍ കുറേശ്ശയായി കലകള്‍ മാഞ്ഞു തീരെ ചെറുതാവുന്ന ചന്ദ്രന്‍, ശുക്ലപക്ഷത്തില്‍ വീണ്ടും വളര്‍ന്നു പൌര്‍ണ്ണമി എത്തുമ്പോള്‍ തന്‍റെ നിറഞ്ഞ ഭംഗിയോടെ മുഴുവനായി നില്‍ക്കും

അതുപോലെ തന്നെയാണ് ബുദ്ധിയും തരവും കഴിവും എല്ലാം കൈമുതലായുള്ള മഹത്തുക്കളുടെ സ്ഥിതിയും. വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെ അവര്‍ക്ക് പരാജയങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കാം അപചയങ്ങള്‍ അവരുടെ ജീവിതത്തിലും സംഭവിച്ചേക്കാം. പക്ഷെ അത്തരം വീഴ്ചകള്‍ തികച്ചും താല്‍ക്കാലികങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും. അവയൊന്നും അവര്‍ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ശക്തിയോടെയും ബഹുമാന്യതയോടും ഉള്ള തിരിച്ചുവരവിന് ഒരിക്കലും വിലങ്ങുതടികള്‍ ആവില്ല.

രവിഗുപ്തന്‍

The glorious rise or sudden fall in fame for warriors and poets happen suddely

सङ्ग्रामे सुभटेन्द्राणां कवीनां कविमण्डले ।

दीप्तिर्वा दीप्तिहानिर्वा मुहूर्तेनैव जायते ॥ १५१ ॥

एकेन राजहंसेन या शोभा सरसोऽभवत् ।

न सा बकसहस्रेण परितस्तीरवासिना ॥ १५२ ॥

बल्लालदेवस्य भोजप्रबन्धे

saṅgrāme subhaṭendrāṇāṃ kavīnāṃ kavimaṇḍale ।

dīptirvā dīptihānirvā muhūrtenaiva jāyate ॥ 151 ॥

ekena rājahaṃsena yā śobhā saraso'bhavat ।

na sā bakasahasreṇa paritastīravāsinā ॥ 152 ॥

ballāladevasya bhojaprabandhe

The glorious rise or sudden fall in fame happens to great warriors in wars and great poets in the exalted assemblies in a matter of minutes. The warriors jump into the battle in all vigour and valour and fight to win or perish within minutes. Similarly, a poet presents his literary creation in the exalted assembly of great men, and if the work is great, he gets immediate approbation and if the work is of low standard, he would be rejected within the shortest time too.

The lustre, beauty and glory provided by a royal swan swimming in all its beauty in a pond is more than that would be provided by a group of thousand storks and cranes populating the bankd of the pond.

From Bhojaprabhandham of Ballaaladeva

सु भटेन्द्राणां classy, valourous and bold warriors संग्रामे battle कवीनां of poets कवि मण्डले in the exalted assembly, circle of great poets च too दीप्तिः glory, shining fame दीप्ति हानिः fall into disrepute वा either मुहूतेन within limited time, in matter of second एव जायते indeed happens

सरसः of the pond, of the waterfront या which शोभा lustre, glory एकेन just one राजहंसेन royal swan अभवत् happened सा that शोभा glory सरसः परितः around the pond तीरवासिना staying in the banks बक stork, crane सहस्रेण thousand न अभवत् does not happen

സങ്ഗ്രാമേ സുഭടേന്ദ്രാണാം കവീനാം കവിമണ്ഡലേ ।

ദീപ്തിര്‍വാ ദീപ്തിഹാനിര്‍വാ മുഹൂര്‍തേനൈവ ജായതേ ॥ ൧൫൧ ॥

ഏകേന രാജഹംസേന യാ ശോഭാ സരസോഽഭവത് ।

ന സാ ബകസഹസ്രേണ പരിതസ്തീരവാസിനാ ॥ ൧൫൨ ॥

ബല്ലാലദേവസ്യ ഭോജപ്രബന്ധേ

ശുദ്ധ വീരന്മാര്‍ക്കും കവികള്‍ക്കും പ്രശസ്തിയിലേയ്ക്കുള്ള ഉയര്‍ച്ചയും പെട്ടെന്നുള്ള പതനവും നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം സംഭവിക്കും. ഏറെ ശക്തിയോടും വീര്യത്തോടും ഒരു പോരാളി യുദ്ധത്തില്‍ തന്‍റെ എതിരാളിയെ നേരിടാന്‍ മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്നു. എതിരാളിയെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും വധിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഉടനെ വിജയവും പുകഴും നേരിടുന്നു. പോരില്‍ ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ പെട്ടെന്ന് നാമാവശേഷന്‍ ആവുന്നു. അതുപോലെ ഒരു കവി ഉന്നതരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെ സദസ്സില്‍ തന്‍റെ കൃതി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ സദസ്യര്‍ പെട്ടെന്ന് ആ കവിതയെ സ്വീകരിച്ചാല്‍ അയാള്‍ അനശ്വരമായ കീര്‍ത്തിയിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കുതിച്ചു കയറുന്നു. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് അംഗീകാരം കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ അതേ കവി എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി തമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒരു ജലാശയത്തില്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന ഒരു രാജഹംസം ആ തടാകത്തിനു നല്‍കുന്ന ഭംഗിയും തിളക്കവും അതെ തടാകത്തിന്റെ കരയില്‍ തിങ്ങിപ്പാര്‍ക്കുന്ന ആയിരം കൊക്കുകളും കൊറ്റികളും ഒന്നിച്ചു ശ്രമിച്ചാലും ഒരിക്കലും നല്‍കുവാന്‍ ആവില്ല.

ബല്ലാല ദേവന്‍റെ ഭോജപ്രബന്ധത്തില്‍ നിന്ന്.

friendship with noble souls.

आरम्भ गुर्वी क्षयिणी क्रमेण लघ्वी पुरा वृद्धिमतिश्च पश्चात् ।

दिनस्य पूर्वार्ध परार्धभिन्ना छायेव मैत्री खल-सज्जनानाम् ।।

( नीतिशतकम्-भर्तिहरि )

ārambha gurvī kṣayiṇī krameṇa laghvī purā vṛddhimatiśca paścāt ।

dinasya pūrvārdha parārdhabhinnā chāyeva maitrī khala-sajjanānām ।। ( nītiśatakam-bhartihari )

The friendship with an evil showy fellow would appear to be very cordial and worth celebrating at the start. However, within a few days, the friendship will dwindle, become cold, and may even turn hostile. However, the friendship with a noble souls would grow in cordiality very slowly. However, such friendship would get strengthened with the passage of time. This growth and dwindling can be compared to the increase and decrease in the length of shadow as the sun rises and falls. In the morning the shadow would be large and as midday arrives, the length of the shadow would get reduced. (This is similar to the friendship with evil people) After the mid-day, the shadow which is very small would increase in length hugely at the time the sun sets ( This is like the friendship with noble souls.)

ആരംഭ ഗുര്‍വീ ക്ഷയിണീ ക്രമേണ ലഘ്വീ പുരാ വൃദ്ധിമതിശ്ച പശ്ചാത് ।

ദിനസ്യ പൂര്‍വാര്‍ധ പരാര്‍ധഭിന്നാ ഛായേവ മൈത്രീ ഖല-സജ്ജനാനാം ॥

( നീതിശതകം-ഭര്‍തൃഹരി )

വലിയ സ്വഭാവശുദ്ധിയും തരവും ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ആളോട് ചങ്ങാത്തം തുടങ്ങുമ്പോള്‍ അയാള്‍ നമ്മോടു ഒടുക്കത്തെ അടുപ്പവും ഇഴുകിച്ചേരലും എല്ലാം അഭിനയിക്കും .. ആ സൗഹൃദം ഒരു ആഘോഷം തന്നെ ആണെന്ന് നമുക്ക് തോന്നിയെന്നും വരാം. പക്ഷെ കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോള്‍ ആ ചങ്ങാത്തം ശുഷ്കിച്ച്, തണുപ്പന്‍ മട്ടിലായി അവസാനം തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ ഇഷ്ടക്കേടും സ്വരച്ചേര്‍ച്ച ഇല്ലായ്മയും ഒക്കെയായി മാറും.

പക്ഷെ അന്തസ്സും സ്വഭാവശുദ്ധിയും ഉള്ള വ്യക്തിയുമായി സൗഹൃദം ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ അത്തരം പരിചയത്തിന്‍റെ ആഴവും ഊഷ്മളതയും വളരെ പതുക്കെയും നല്ലവണ്ണം പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷവും മാത്രമായിരിക്കും വളര്‍ന്നു ദൃഡമാവുക.

സൌഹൃദങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ചയും താഴ്ചയും സൂര്യന്‍ പകലില്‍ ഉദിച്ചു അസ്തമിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഭൂമിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ആളുടെ നിഴലിനു വരുന്ന വലിപ്പ വ്യത്യാസത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്‌താല്‍ നമുക്ക് മനസ്സിലാവും.

പ്രഭാതത്തില്‍ ഭൂമിയില്‍ വീഴുന്ന നിഴല്‍ ഒത്തിരി നീണ്ടാതായിരിക്കും. പക്ഷെ ഉച്ച ആവുമ്പോള്‍ ആ നിഴല്‍ ചുരുങ്ങി തീരെ ചെരുതാവും. ദുഷ്ടന്മാരുമായുള്ള ചങ്ങാത്തവും ഇത് പോലൊക്കെ തന്നെയാണ്. ആദ്യം വളരെ വലുതായിരിക്കും, പിന്നെ തീരെ ഇല്ലാതാവും.

നട്ടുച്ചയ്ക്ക് സൂര്യന്‍റെ ചുവട്ടില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ആളുടെ നിഴല്‍ തീരെ ചെറുതായിരിക്കും. പക്ഷെ സൂര്യന്‍ പടിഞ്ഞാറോട്ട് നീങ്ങുമ്പോള്‍ അതെ നിഴലിന് നീളം കൂടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോള്‍ ആ നിഴല്‍ വളരെ വളരെ നീണ്ടത് ആയിരിക്കും. നല്ല മനുഷ്യരുമായുള്ള സൌഹൃദവും ഇത് പോലെ തന്നെ.. തുടക്കത്തില്‍ വളരെ ചെറുതായി തോന്നും. പക്ഷെ സമയം ചെല്ലുമ്പോള്‍ ആ സൌഹൃദത്തിന്‍റെ അളവും വ്യാപ്തിയും ഏറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും, വളര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.

wait to see enemies fight with each other

परस्परविरोधेन क्षीयमाणेषु शत्रुषु।

तद्विनाशो भवेत् यावत् तावत् तिष्ठेत बुद्धिमान्॥

मानसोल्लासे सूक्ति रत्न हारे

parasparavirodhena kṣīyamāṇeṣu śatruṣu|

tadvināśo bhavet yāvat tāvat tiṣṭheta buddhimān||

mānasollāse sookthi ratna hare.

If an intelligent person has many enemies and he discovers that his enemies are harbouring enmity between them and are engaged in acrimonious fight with intention to destroy one another, the he should patiently watch the steady progress of fighting between both of his enemies and wait to see that such fight has weakened them severely and then plan his strategy to finish off the already weakened enemies.

परस्पर between each other विरोधेन deep enmity शत्रुषु among the enemies क्षीयमाणेषु who are weakening, causing damage to each other यावत् till that time तद्विनाश the destruction, the weakening of both भवेत् happens तावत् till that time बुद्धिमान् तिष्ठेत the intelligent, the strategically clever person, should patiently wait.

പരസ്പരവിരോധേന ക്ഷീയമാണേഷു ശത്രുഷു।

തദ്വിനാശോ ഭവേത് യാവത് താവത് തിഷ്ഠേത ബുദ്ധിമാന്‍॥

മാനസോല്ലാസേ സൂക്തിരത്നഹാരേ

ബുദ്ധിയും സാമര്‍ത്ഥ്യവും നയചാതുര്യവു ഉള്ള ഒരു വ്യക്തി തനിക്ക് കുറെ ഏറെ ശത്രുക്കള്‍ ഉണ്ടെന്നും അത്തരം ശത്രുക്കള്‍ പരസ്പരം കലഹിച്ചും തമ്മില്‍ തല്ലിയും ഒരാളെ മറ്റൊരാള്‍ നശിപ്പിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണെന്നും മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ അത്തരം ശത്രുക്കള്‍ തമ്മില്‍ പൊരിഞ്ഞ തല്ലുകൂടി പരസ്പരം എത്രയധികം വിനാശം വരുത്തുന്നു എന്നത് ക്ഷമയോടെ ശ്രദ്ധിച്ചു മാറി നില്‍ക്കണം.

ശത്രുക്കള്‍ അങ്ങിനെ പരസ്പരം കലഹിച്ചു രണ്ടു കൂട്ടര്‍ക്കും ഏറെ ക്ഷീണം വന്നു കഴിഞ്ഞു എന്ന് കണ്ടറിഞ്ഞ ശേഷം എല്ലാ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് അവരെ ആക്രമിച്ചു കീഴ്പ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് ശരിയായ തന്ത്രം

Don't know whether to laugh or cry..

If one reads a reasonably well written and well received book or article on history or any other subject of sincere and authentic research, one can see and feel the amount of meticulous reading and evaluation that has gone into before each word, each syllable, each sentence is crafted.. And the author would have attempted in all earnestness to quote many authorities, with source, bibliography, page numbers, and all similar references.. Reading such a work would make one feel that he is sitting in the sanctum of authenticity, enjoying the fragrance of quintessential knowledge.. There will never be statements like "it is accepted universally", "it is the view of the Scholars" etc.. There is no universality or universal acceptability for anything.. There is no man or thing called a scholar.. The scholar should have a name, a reasonable identity, and if his views are recorded in some work, the existence, the authenticity, the relevance and the track record of acceptance for such author and work, should first be tested and quoted and then alone one can think whether the claim of such "Scholarship" is acceptable. .

In social media one can post any "gas" and if he can work up a nice vocabulary and flowing and fluent string of words , he can pass up anything as authentic.. And people, who are avowedly professionals like lawyers or scientists or IT experts or even spiritualists, going by their claim in the profiles, indulge in such game.

Don't know whether to laugh or cry..

anger snatches away accumulated virtues and merits

यत्क्रोधनो यजते यद्ददाति यद्वा तपस्तप्यति यज्जुहोति।

वैवस्वतस्तद्धरतेऽस्य सर्वं श्रमो भवति हि क्रोधनस्य॥

हंसगेतायां ॥

yatkrodhano yajate yaddadāti yadvā tapastapyati yajjuhoti|

vaivasvatastaddharate'sya sarvaṁ śramo bhavati hi krodhanasya||

haṁsageetāyaam||

The benefits of all the good work meticulously performed by a person, all the virtues he has built ups through many pious acts and solemn rituals, the goodwill he has built up through helping fellow human beings through gifts and other assistance, the benefits accruing to him through long periods of intense penance, the glorious outcome of repeated oblations to fire-- If the one who performs all these acts of intense austerities falls prey to intense rage.. all the benefits built up or accumulated would be snatched away by Vaivasvatha, the son of Sun, the God of death

The angry man would be left with exhaustion and disappointment alone.

If a person is slave to anger, all other benefits that accrues to him would be brought to nought. What rage would give us is death alone.

क्रोधनः a person who is angry, a person who is in the habit of running into rages यत् करोति what he does, यत् दधाति what he offers his fellow beings by way of gifts or other assistance यत् यजते what he performs as yajnas and rituals यत् तपः तप्यति what he performs with great intensity as penance यत् जुहोति what he offers as oblations to fire वा too तत् सर्वं all that entirely वैवस्वतः the God of death, the son of the Sun , Yama हरति robs away क्रोधनस्य for the angry person श्रमं हि भवति only the exhaustion and difficulties remain

യത്ക്രോധനോ യജതേ യദ്ദദാതി യദ്വാ തപസ്തപ്യതി യജ്ജുഹോതി।

വൈവസ്വതസ്തദ്ധരതേഽസ്യ സര്വഅം ശ്രമോ ഭവതി ഹി ക്രോധനസ്യ॥

ഹംസഗീതായാം॥

ക്രോധം കൊണ്ട് തന്നെ മറന്നു ജീവിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍, ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെ നല്ല ഫലങ്ങളും, സഹജീവികള്‍ക്ക് അയാള്‍ ദാനമായും മറ്റു വിധത്തിലും ചെയ്യുന്ന സഹായങ്ങള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാവുന്ന നന്മ, അയാള്‍ ചെയ്യുന്ന യജ്ഞങ്ങളും പുണ്യകര്‍മ്മങ്ങളും മൂലം ഉണ്ടാകാവുന്ന മെച്ചങ്ങളും, ഏറെ പരിശ്രമിച്ചു ചെയ്യുന്ന തപസ്സിന്‍റെ ഗുണഫലങ്ങളും അഗ്നിയില്‍ ഏറെ ശ്രദ്ധയോടെ നിരന്തരം ചെയ്യുന്ന ഹോമങ്ങളുടെയും ആഹൂതികളുടെയും നേട്ടങ്ങളും എല്ലാം സൂര്യന്‍റെ മകനും മരണത്തിന്‍റെ ദേവനും ആയ വൈവസ്വതന്‍ എന്ന പേരുള്ള യമന്‍ കവര്‍ന്നെടുക്കുന്നു. വളരെയധികം പരിശ്രമിച്ച ദേഷ്യക്കാരന് ബാകി നില്‍ക്കുന്നത് തന്‍റെ പരിശ്രമങ്ങള്‍ കൊണ്ടുണ്ടായ ക്ഷീണം മാത്രം.

ജീവിതത്തില്‍ വളരെ ശ്രദ്ധയോടും ഏറെ പരിശ്രമിച്ചും പടുത്തുയര്‍ത്തിയ എല്ലാ നന്മകളും സൌകര്യങ്ങളും ക്രോധം മൂലം ഇല്ലാതാവും എന്നും ക്രോധം നമുക്ക് നല്‍കുന്നത് മരണം മാത്രം ആയിരിക്കും എന്നും ഓര്‍ക്കാം.

expertise in destruction

परमर्मघट्टनादिषु खलस्य यत् कौशलं न तत् कृत्ये।

यत् सामर्थ्यं उपहतौ विषस्य तन्नोपकाराय॥ ८

paramarmaghaṭṭanādiṣu khalasya yat kausalaṁ na tat kṛtye|

yat sāmarthyaṁ upahatau viṣasya tannopakārāya|| 8

An evil minded ruffian is extremely efficient when it comes to activities that strike hard at the vitals of others and caused sever damage and destruction. But this level of efficiency is never shown when he is engaged in activities which are beneficial to one and all. The poison exhibits all its potency in destroying and killing the victims. However, nothing useful can be contributed by poison when it comes to helping anyone.

Ravi gupta

खलस्य of the evil person पर मर्म घट्टनादिषु breaking and causing damage and destruction hitting the vitals of other यत् which कौशलं efficiency तत् that कृत्ये न not in doing what should be done, in doing good work, doing service भवति happen . उपहतौ killing, damaging, destroying विषस्य for the poison यत् which सामर्थ्य efficiency वर्तते is present तत् that उपकाराय for helpling न भवति does not come usefuly

പരമര്‍മഘട്ടനാദിഷു ഖലസ്യ യത് കൌശലം ന തത് കൃത്യേ।

യത് സാമര്‍ഥ്യം ഉപഹതൌ വിഷസ്യ തന്നോപകാരായ॥ ൮

വകതിരിവില്ലാത്ത ദുഷ്ടന്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ മര്‍മ്മങ്ങളില്‍ പ്രഹരിച്ചു തീരാത്ത വേദനയും വിനാശവും ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കുന്നതില്‍ അസാധാരണമായ കൌശലം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. പക്ഷെ ആര്‍ക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും നന്മ ഉണ്ടാവുന്ന പ്രവൃത്തി ചെയ്യേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ ഈ കഴിവ് ഒരിക്കലും പുറത്തെടുക്കുകയില്ല.ആളുകളെ കൊല്ലാനും നശിപ്പിക്കാനും വേണ്ടി വിഷം അതിന്‍റെ എല്ലാ ശക്തിയും കാണിക്കും. പക്ഷെ അതെ വിഷം കൊണ്ട് ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും നന്മ ഉണ്ടാവുക എന്നത് അസാധ്യമല്ലേ.

രവിഗുപ്തന്‍.

never have too much faith on evil fellow merely because he is too much humble and is bowing before you

सन्तो मा गातिविश्रम्भं नमतीति खले जने ।

तुलावनमः को नाम यो न कूपाम्बुतस्करः ॥३३१॥

सारसमुच्चये

santo mā gātiviśrambhaṃ namatīti khale jane ।

tulāvanamaḥ ko nāma yo na kūpāmbutaskaraḥ ॥331॥

sārasamuccaye

Oh my dear honest and good men, never repose too much faith on an evil minded fellow merely because he is too much humble and is bowing before you too often.

The bucket attached to a wheel that draws water from the well actually goes very deep into the water, actually to the bottom of the water collection. However, the intention of the bucket is to draw away or steal as much water it can from the well. The bucket bowing down into the water is not at all for the benefit of the well or its water. Likewise the obeisance offered by lowly and cunning fellows are just to exploit you and use you in the wrong way.

सन्तः learned and good men नमति they bow dow इति thus खले on wicked जने people अति विश्रम्भं excessive trust, excessive belief मा गा do not repose

तुलावनमः the deep lowering of water-drawing bucket कूपाम्बु the water in the well तस्करः thief को नाम ? is it not

സന്തോ മാ ഗാതിവിശ്രംഭം നമതീതി ഖലേ ജനേ ।

തുലാവനമഃ കോ നാമ യോ ന കൂപാംബുതസ്കരഃ ॥൩൩൧॥

സാരസമുച്ചയേ

സത്യസന്ധരും നല്ലവരും ആയ മാളോരെ, ദുഷ്ടന്മാരും തന്‍കാര്യം നേടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരും ആയ ചില വിരുതന്മാര്‍ നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ താണുവണങ്ങി കൂനിക്കൂടി നില്‍ക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു അവരെ വേണ്ടതിലേറെ വിശ്വസിച്ചു പോകരുതേ. കിണറ്റില്‍ വെള്ളം കോരാന്‍ കപ്പിയില്‍ കെട്ടി ഇറക്കുന്ന ബക്കറ്റ് വലിയ വണക്കത്തോടെ വെള്ളത്തിന്‍റെ അടിയില്‍ ചെന്ന് നില്‍ക്കും പക്ഷെ അതിന്‍റെ ഉദ്ദേശം കിട്ടാവുന്നത്രയും വെള്ളം നിറച്ച് കിണറിലെ വെള്ളം അത്രയും കവര്‍ന്നെടുക്കുക എന്നതാണ്.

കുനിഞ്ഞു വണങ്ങി താഴെ ചെല്ലുന്ന ബക്കറ്റ് കിണറിനോ അതിലെ വെള്ളത്തിനോ ഒരു നന്മയും ചെയ്യുകയില്ല. കഴിയാവുന്നത്ര വെള്ളം അടിച്ചു മാറ്റും. അത്രമാത്രം. അതു പോലെ തന്നെ നീചന്മാര്‍ പാവങ്ങളും സാധുക്കളും ആയ മനുഷ്യരുടെ മുന്നില്‍ വിധേയത നടിക്കുകയും അവരെ ചൂഷണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

it is a tug of war between good and bad ever

जगतोऽपकृत्युपकृतौ खलसत्पुरुषौ न तृप्तिं आयातः।

ग्रसते हि तमो भुवनं सवितापि सदा प्रकाशयति॥ ७

jagato'pakṛtyupakṛtau khalasatpuruṣau na tṛptīṁ āyātaḥ|

grasate hi tamo bhuvanaṁ savitāpi sadā prakāśayati|| 7

The evil minded fellow is never satisfied with the extent of damage and harm he would create to this world as a whole

At the same time noble-hearted one would never be content with whatever help and service he can render to the world and fellow human beings

The darkness is always moving around trying to cover the entire surface of the earth

And the sun is ever eager to cover the whole of the earth with his brilliant light.

(In fact it is a tug of war between good and bad ever)

Ravi Gupta

जगतः of the world अपकृति causing harm उपक्रुतौ helping खल the evil fellow सत् पुरुषौ noble man too तृप्तिं न आयातः never get satisfied endirely

तमः darkness सदा for ever भुवनं the earth ग्रसते envelopes सविता the sun सदा for ever भुवनं the earth प्रकाशयति च covers with light too

ജഗതോഽപകൃത്യുപകൃതൌ ഖലസത്പുരുഷൌ ന തൃപ്തിം ആയാതഃ।

ഗ്രസതേ ഹി തമോ ഭുവനം സവിതാപി സദാ പ്രകാശയതി॥ ൭

ദുഷ്ടത നിറഞ്ഞ മനസ്സുള്ളവന് ലോകത്തിനും സഹജീവികള്‍ക്കും എത്രയധികം വേദന ഉണ്ടാക്കിയാലും, എത്രയൊക്കെ ശല്യം ചെയ്താലും തുപ്തി ഉണ്ടാവില്ല. അയാള്‍ പുതിയ പുതിയ മര്‍ദ്ദനമുറകള്‍ തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കും
തരവും നന്മയും ഉള്ള ആളുകള്‍ക്കാവട്ടെ ലോകത്തിലുള്ള എല്ലാവരെയും എത്രയധികം സഹായിച്ചാലും ഈ ഭൂമിയുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി എത്രയൊക്കെ പരിശ്രമിച്ചാലും തൃപ്തി വരില്ല. അവര്‍ കൂടുതല്‍ സേവനങ്ങള്‍ക്കുള്ള വഴികള്‍ തേടി മുന്നോട്ടു പോകും

നോക്കൂ ഇരുട്ട് തരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ഭൂമിയെ മുഴുവന്‍ വിഴുങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.
സൂര്യനാകട്ടെ അസ്തമിച്ചാലും വീണ്ടും വീണ്ടും ഉദിച്ചു ഭൂമിയെ മുഴുവന്‍ പ്രകാശം കൊണ്ട് നിറച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇത് നന്മയും തിന്മയും, ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും തമ്മിലുള്ള ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത വടംവലി മത്സരം ആണ്.

രവി ഗുപ്തന്‍

it is difficult to find such people

यो नात्युक्तः प्राह रूक्षं प्रियं वा यो वा हतो न प्रतिहन्ति धैर्यात्।

पापं च यो नेच्छति तस्य हन्तुस्तस्मै देवाः स्पृहयन्ते सदैव॥१७

हंसहीतायाम्।

yo nātyuktaḥ prāha rūkṣaṁ priyaṁ vā yo vā hato na pratihanti dhairyāt|

pāpaṁ ca yo necchati tasya hantustasmai devāḥ spṛhayante sadaiva||17

haṁsahītāyām|

The divine beings are always very affectionate to a person

Who, when either excessive praise and adulation or too much of contempt is hurled on him, does not speak back or retaliate with either too much of endearing or cruel and sharp words,

who, out of his own great strength of mind and character desists from retaliating when assaulted either physically, verbally or emotionally,

Who never wishes damage or destruction even for people who attack him

Of course, it is difficult to find such people.

यः who अत्युक्तः spoken of either too high or too low प्रियं endearing रूक्षं cruel sharp adverse वाeither न प्राह does not speak यः who धैर्यात् out of sheer mental strength हतः hit, attacked, assaulted न प्रतिहन्ति does not retaliate यः who हन्तुः of the one who attacks पापं destruction, damange नेच्छति does not desire च too तस्मै देवाः in his case, gods सदा एव always स्पृहयन्ते are affectionate

യോ നാത്യുക്തഃ പ്രാഹ രൂക്ഷം പ്രിയം വാ യോ വാ ഹതോ ന പ്രതിഹന്തി ധൈര്യാത്।

പാപം ച യോ നേച്ഛതി തസ്യ ഹന്തുസ്തസ്മൈ ദേവാഃ സ്പൃഹയന്തേ സദൈവ॥൧൭

ഹംസഗീതായാം।

ദൈവീക ശക്തികള്‍ താഴെ പറയുന്ന തരത്തിലുള്ള വ്യക്തികളോട് ഏറെ സ്നേഹവും താല്‍പര്യവും കാണിക്കുന്നു.

ഏറെ പ്രശംസയും പുകഴ്ത്തലും പൊക്കിപ്പറയലും എല്ലാം ലഭിക്കുമ്പോഴും പിന്നെ ഒരുപാടു ചീത്തവിളിയും വിമര്‍ശനങ്ങളും എല്ലാം നേരിടേണ്ടി വരുമ്പോളും തിരിച്ച് ആവശ്യത്തിലേറെ ആത്മപ്രശംസയോ പൊങ്ങച്ചമോ ഭാവിക്കാതേയും വിമര്‍ശനങ്ങളും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും നേരിടുമ്പോള്‍ ക്രൂരമായി പ്രതികരിക്കാതെയും സംയമനം പാലിക്കുന്നവര്‍-

സ്വന്തം മനസ്സിന്‍റെയും സ്വഭാവത്തിന്‍റെയും ശക്തിയില്‍ ഉറച്ചു നിന്ന് കൊണ്ട്, മറ്റുള്ളവര്‍ തന്നെ മാനസികമായും, വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടും പ്രവര്‍ത്തി കൊണ്ടും ക്രൂരമായി ആക്രമിക്കുമ്പോള്‍ അതേ ക്രൂരതയോടെ തിരിച്ചടിക്കാതെ വസ്തുനിഷ്ടമായി പെരുമാറുന്നവര്‍

എത്ര തിന്മ തനിക്കെതിരെ ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് പോലും ദോഷവും വിനാശവും വരണം എന്ന് ആശിക്കാത്തവര്‍

ശരിയാണ്,  അത്തരം വ്യക്തികളെ കണ്ടെത്തുന്നത് വിരളമാണ്.

Our measuring instruments,their calibration and the capacity of the one who measures..all these are limited

Many twin situations pose challenges

Reason and emotion.

Existence and transcience

even peace and turmoil.

We really cannot define the switching point

We do not know when one ceases and the other starts

See the transformation of night to day or day to night. We talk of an intermediary states of dawn and dusk..

But we will be at a loss to freeze the exact moment of transition.

Even in quantum and or particle physics the changeover phenomenon from mass to energy or vice versa cannot be precisely mapped although the quantum of mass or energy as input or output can be precisely measured.

The uncertainty of continuity..

That is beyond our comprehension.

But sure; a point of changeover must be there and someone defines it and makes the transition happen.

Maybe that someone is what we call God..

And my faith in that super controller is exactly my faith in God..

See life just looks static but changes unobtrusively. Statically dynamic..or dynamically static?

A seed sprouts into a plant a bud opens up as a flower..

From sperm and egg we trave to zygote to embryo to infant to adolescent to youth to old to dead..maybe to repeat the cycle.

We perceive every stage but the point of transition is always an enigma.

The existential question of who I am can never be answered because I am changing and the measuring device is also changing relatively with reference to even the infinitesimal slice of time.

Yato vaacho nivartane apraapya manasaa saha

We can hear this speculative voice of helplessness in taittiriya aranyakam of yajurvedam..

Our measuring instruments,their calibration and the capacity of the one who measures..all these are limited.

The great morning prayer

The great morning prayer

ब्रह्मा मुरारित्रिपुरांतकश्च भानुः शशी भूमिसुतो बुधश्च।

गुरुश्च शुक्रः शनिराहुकेतवः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम्॥

भृगुर्वसिष्ठः क्रतुरङ्गिरश्च मनुः पुलस्त्यः पुलहश्च गौतमः।

रैभ्यो मरीचिश्च्यवनोऽथ दक्षः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम्॥

सनत्कुमारश्च सनंदनश्च सनातनोऽप्यासुरि सिंहलौ च।

सप्तस्वराः सप्तरसातलानि कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम्॥

सप्तार्णवाः सप्तकुलाचलाश्च सप्तर्षयो द्वीपवनानि सप्त।

भूरादि लोकाः भुवनानि सप्त कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम्॥

पृथ्वी सगन्धा सरसास्तथापः स्पर्शश्च वायुर्ज्वलितं च तेजः।

नमः सशब्दं महता सदैव कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम्॥

इत्थं प्रभाते परमं पवित्रं पठेत् स्मरेद्वा शृणुयाश्च भक्त्या।

दुःस्वप्ननाशो विजयश्च भूयात् दोषग्रहाः शान्तिकराः भवन्ति॥

brahmā murāritripurāṁtakaśca bhānuḥ śaśī bhūmisuto budhaśca|

guruśca śukraḥ śanirāhuketavaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam||

bhṛgurvasiṣṭhaḥ kraturaṅgiraśca manuḥ pulastyaḥ pulahaśca gautamaḥ|

raibhyo marīciścyavano'tha dakṣaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam||

sanatkumāraśca sanaṁdanaśca sanātano'pyāsuri siṁhalau ca|

saptasvarāḥ saptarasātalāni kurvantu sarve mama suprabhātam||

saptārṇavāḥ saptakulācalāśca saptarṣayo dvīpavanāni sapta|

bhūrādi lokāḥ bhuvanāni sapta kurvantu sarve mama suprabhātam||

pṛthvī sagandhā sarasāstathāpaḥ sparśaśca vāyurjvalitaṁ ca tejaḥ|

namaḥ saśabdaṁ mahatā sadaiva kurvantu sarve mama suprabhātam||

itthaṁ prabhāte paramaṁ pavitraṁ paṭhet smaredvā śṛṇuyāśca bhakthyā|

duḥsvapnanāśo vijayaśca bhūyāt doṣagrahāḥ śāntikarāḥ bhavanti||

The prayer prescribed immediately on waking up in the morning.. This is quoted in the Dharmasatra of Sage Daksha.. and again could be found in the standard texts like Smritichandrika, Smritimuktaaphalam etc.

Meaning.. a free translation.

===========

May Brahmadeva, Lord Vishnu, the slayer of demon Mura, Lord Shiva the annihilator of Triprua, the Sun, the Moon, Mars the son of earth, Budha, Guru, Shukra, Shaneesvara, Rahu and Kethu, all bless me with a nice and productive morning.

May the sages Bhrigu, Vasishta, Kratu, Angira, Pulastya, Pulaha,Gautama, Raibhya,Mareechi and Daksha, all bless me with a nice and productive morning.

May the sages Sanatkumaara, Sanandana, Sanaatana, Aasuri and Simhala, the seven swaras of music, the seven netherworlds.. atala vitala, sutala Talatala, Mahatala, Rasatala and Patala. all bless me with a nice and productive morning.

May the seven ocean, the seven great mountains, the sever great sages, the seven great islands, the seven great forest, the seven worlds starting with this earth.. Bhu.. Bhuvah suvaH mahaH janaH tapAh and satya, all bless me with a nice and productive morning.

The earth in all her fragrance with blooming flowers,

the flowing brooks and rivulets and the great rivers too,,

the waters,

the gentle touch of the air, the fire buring with favourable disposition to us, the very sound Namah which reverberates as we offer our pranams to the elders, may all these me with a nice and productive morning.

One should chant or at least remember or hear the chanting of these lines in the morning.. They are the ultimate in their sacredness..

They will be blessed with removal of fear of bad dreams.

They will be assured of vicotry and success in all their endeavours.

The planets which are not exactly favourably disposed would all turn favourable for them

eagerness to help is the test of greatness

यो लोकम् अनुगृह्णाति दरिद्रं दीनमानसम् ।

स पुत्रपशुभिर्वृद्धिं यशश्चाक्षयम् अश्नुते ॥१६६॥ [५.३९.१५]

अमित्रमपि यो दीनं शरणैषिणमागतम् ।

व्यसनेष्वनुगृह्णाति स वै पुरुष उच्यते ॥१६७॥ [१३.५८.१०]

सारसमुच्चये

yo lokam anugṛhṇāti daridraṃ dīnamānasam ।

sa putrapaśubhirvṛddhiṃ yaśaścākṣayam aśnute ॥166॥ [5।39।15]

amitramapi yo dīnaṃ śaraṇaiṣiṇamāgatam ।

vyasaneṣvanugṛhṇāti sa vai puruṣa ucyate ॥167॥ [13।58।10]

saarasamucchayam

A person who is eager to receive and render all possible assistance to people who approach him with intense metal distress and misery would be blessed with eternal fame and also would be ever endowed with huge number of cattle and also with famous and worth sons.

A person who holds to himself and provides all possible relief to a suffering person who has approached him seeking relief and assistance, even if such person is not a friend, even if such person is an enemy of sorts, alone is to be called a real human being

यः which man दरिद्रं poor दीन मानसं mentally depressed, miserable लोकं person ,the people in general अनुगृह्णाति receives and renderes all assistance सः he पुत्र sons पशुभिः cattle वृद्धिं abundance अक्षयं यशः never ending fame च अश्नुते too attain

यः who दीनं weak and miserable शरणैषितं seeking refuge and relief आगतं having comke अमित्रं अपि even an unfriendly person, even an enemy व्यसनेषु during the time of distress अनुगृह्णाति helps, holds close to himself सः वै he alone पुरुषः उच्यते is called a real man

യോ ലോകം അനുഗൃഹ്ണാതി ദരിദ്രം ദീനമാനസം ।

സ പുത്രപശുഭിര്വൃദ്ധിം യശശ്ചാക്ഷയം അശ്നുതേ ॥൧൬൬॥ [൫।൩൯।൧൫]

അമിത്രമപി യോ ദീനം ശരണൈഷിണമാഗതം ।

വ്യസനേഷ്വനുഗൃഹ്ണാതി സ വൈ പുരുഷ ഉച്യതേ ॥൧൬൭॥ [൧൩।൫൮।൧൦]

സാരസമുച്ചയ

സഹായവും ആശ്വാസവും തേടി കടുത്ത ദുരിതവും മാനസിക സമ്മര്‍ദ്ദങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്ന ആളുകള്‍ അടുത്ത് എത്തുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിയാവുന്ന സഹായം എല്ലാം ചെയ്യുവാന്‍ മടിക്കാത്ത മനുഷ്യന്‍ തീരാത്ത യശസ്സും, ധാരാളം കന്നുകാലികള്‍ നിറഞ്ഞ സമ്പത്തും ധീരരും ഉത്തമരും ആയ സന്തതികളും കൊണ്ട് അനുഗൃഹീതന്‍ ആവും.

സുഹൃത്ത് ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും ഒരു പക്ഷെ അല്പസ്വല്പം ശത്രുത ഉണ്ടെങ്കില്‍ പോലും ഒരാള്‍ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു ആ അവസ്ഥയില്‍ സഹായവും ആശ്രയവും തേടി ഒരു മനുഷ്യനെ തേടി എത്തുമ്പോള്‍ അയാള്‍ തന്നോട് ചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തി വേണ്ട സഹായം എല്ലാം ചെയ്യാന്‍ തയാറാവുന്ന ആളാണ്‌ യഥാര്‍ത്ഥ മനുഷ്യന്‍

സാരസമുച്ചയത്തില്‍ നിന്ന്.

habits never die

जन्मान्तरशताभ्यस्ता विषयेषु मतिर्नृणाम्।

जरद्गौरिव सस्येषु दुःखेन विनिवार्यते॥

व्यास सुभाषिते २५

janmāntaraśatābhyastā viṣayeṣu matirnṛṇām|

jaradgauriva sasyeṣu duḥkhena vinivāryate||

vyāsa subhāṣite 25

The desire towards sensual pleasures bordering on obsession acquired by human through hundreds of earlier life is really very deep and one could hardly withdraw himself or wean himself off. The desire is similar to the eagerness of an elderly bull walking along the street to stray away and put his mouth at plants growing around. The bull could be prevented from such action only with a lot of difficulty.

जन्मान्तर during earlier lives शत hundreds अभ्यस्ता acquired and practices नृणां of people विषयेषु in wayward worldly pleasures मतिः desire, obsession जरद्गौ: elderly bull/ox सस्येषु on plants and grass on the way इव likeदुःखेन with great difficulty, with a lot of regret विनिवार्यते is weaned away

ജന്മാന്തരശതാഭ്യസ്താ വിഷയേഷു മതിര്‍നൃണാം।

ജരദ്ഗൌരിവ സസ്യേഷു ദുഃഖേന വിനിവാര്യതേ॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ ൨൫

നൂറുകണക്കിന് ജന്മങ്ങളില്‍ ശീലിച്ചും അനുഭവിച്ചും സ്വഭാവമാക്കിയ മനുഷ്യന്‍റെ വിഷയസുഖങ്ങളോടുള്ള വിട്ടുമാറാന്‍ പറ്റാത്ത ആസക്തി അയാള്‍ക്ക് എളുപ്പത്തില്‍ ഒന്നും ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്ന് വരികയില്ല. തെരുവില്‍ നടക്കുന്ന വൃദ്ധനായ കാള തെരുവോരത്ത് വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പച്ചപ്പുല്ലും ചെടികളും കാണുമ്പോള്‍ അവ വായിലാക്കാന്‍ കെട്ടും പൊട്ടിച്ചു തിരിയുന്നത് പോലെ മനുഷ്യനും വിഷയസുഖങ്ങളിലേയ്ക്ക് സ്വയം അറിയാതെ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അത്തരം പ്രവണതകളില്‍ നിന്ന് പിന്മാറുന്നത് ഏറെ ദുഃഖകരം ആയിരിക്കും. ഒരിക്കലും എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല

catract of affluence obliterates right perception

ऐश्वर्य तिमिरं चक्षुः पश्यन्नपि न पश्यति।

पश्चात् विमलतां याति दारिद्र्यगुलिकाञ्जनैः॥

व्यास सुभाषिते ३५

aiśvarya timiraṁ cakṣuḥ paśyannapi na paśyati|

paścāt vimalatāṁ yāti dāridryaglikāñjanaiḥ||

vyāsa subhāṣite 35

When a person’s eyes are affected by the cataract or opacity of excessive pride on having great affluence, his vision is affected and he fails to see things properly. However, later when the medicinal collyrium and pills in the form of poverty is applied to the eyes, they become clear and the person starts to see and understand things properly.

ऐश्वर्य तिमिरं rendered opaque by affluence, afflicted by the cataract of affluence चक्षुः eyes पश्यन् seeing अपि न पश्यति too does not seeतत् पश्चात् after that दारिद्र्य poverty गुलिका अन्जनैः pills and medicinal collyrium applications विमलतां clarity याति attains

ഐശ്വര്യ തിമിരം ചക്ഷുഃ പശ്യന്നപി ന പശ്യതി।

പശ്ചാത് വിമലതാം യാതി ദാരിദ്ര്യഗുലികാഞ്ജനൈഃ॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ ൩൫

സമ്പന്നത, പണക്കൊഴുപ്പ് എന്ന തിമിരം കണ്ണുകളെ ബാധിച്ച ആള്‍ അത്തരം കണ്ണുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് കാണുന്നതൊന്നും ശരിക്കും ഉള്ള കാഴ്ചകള്‍ അല്ല. അഹങ്കാരം ബാധിച്ച അയാള്‍ എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും അവജ്ഞയോടെ കാണുന്നു. പക്ഷെ പിന്നീട് ദാരിദ്ര്യം എന്ന അഞ്ജനക്കൂട്ടും ഗുളികകളും എല്ലാം കൊണ്ട് അതെ കണ്ണുകളെ ചികിത്സിക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ കാഴ്ച വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വരും. അതായത് പണത്തിമിര്‍പ്പ് നീങ്ങി കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ നേരിടുമ്പോള്‍ ജീവിതത്തിന്‍റെ യാഥാര്‍ഥ്യം ശരിക്കും ഒരാള്‍ക്ക് മനസ്സിലായിക്കൊള്ളും

who wants that Kannan unless He is that naughty self?

സര്‍വവ്യാപിയായ കൃഷ്ണനെ ഏതൊരു വസ്തുവിലും കാണാം.

കാക്കച്ചിറകുകളുടെ കറുപ്പിലും മുന്നില്‍ കാണുന്ന മരങ്ങളുടെ പച്ചപ്പിലുമെല്ലാം ഭാരതി നന്ദലാലനെ കണ്ടു..

പക്ഷെ പ്രശ്നം വരുന്നത് അവന്‍ ഏതെങ്കിലും

ഒരു വസ്തുവില്‍ മാത്രം കുടികൊള്ളുന്നു

എന്ന് തോന്നുമ്പോഴാണ്...

ഗുരുവയായൂര്‍ ശ്രീകോവിലിലെ അഞ്ജനശിലയിലും

വീട്ടുമുറ്റത്ത് അലക്കുകല്ലിലും

അവന്‍ തന്നെയാണ് ഉള്ളതെന്ന്

ഹൃദയം പറഞ്ഞാല്‍ മതി..

സദാശിവബ്രഹ്മേന്ദ്രര്‍ പാടി...

മദശിഖി പിഞ്ചാലംകൃത ചികുരേ

മഹനീയ കപോല വിജിത മുകുരേ

മാനസസഞ്ചര രേ ബ്രഹ്മണി

മാനസസഞ്ചര രേ..

ബ്രഹ്മത്തെ നേരിട്ടറിഞ്ഞ അനുഭവിച്ച ആ യോഗിവര്യന്‍ തന്റെ മനസ്സിനോട് പറയുകയാണ്‌ ..

" മനസ്സേ,, മയില്‍‌പീലി കെട്ടിയ മുടിയോടെ നില്‍ക്കുന്ന

ചെന്തളിരിനെ വെല്ലുന്ന ഓമല്‍ചൊടികളോടെ

ദര്‍ശനം തരുന്ന ആ ബ്രഹ്മത്തിലേക്ക് നീ സഞ്ചരിക്കു"

കാര്‍മുകിലിന്‍റെ നിറവും കുട്ടിക്കുറുമ്പും ഇല്ലാത്ത കണ്ണനെ ആര്‍ക്കുവേണം?

we can feel the presence of Krishna in everything..

after all there is nothing that ever existed without His presence.. Bharathiyar could feel His presence in the dark hue of the feathers of a crow and in the greenery of all the trees he could ever see.

The crunch is when we tend to think that Krishna is confined exclusively to any particular space or thing.

The heart should know that Krishna is present in the fine granite statue ensconced in the sanctum of Gurvayur as also in the washing stone lying in the back yard..

Sadaashiva Brahmendra sang.. madashikhi pinchaalamkrutha chikure mahaneeya kapola vijita mukure Maanasa samchara re brahmani maanasa samchara re

My mind, you dwell upon the Brahmam which manifests itself with his locks tied with a peacock feather, and shows his cheeks which would defeat in texture the soft red sprouting of a leaf..

This comes from the mind of a yogi who has already seen and experienced brahmam..

Yes, who wants that Kannan without his black beauty of rain clouds, who wants that Kannan unless He is that naughty self?

To show honour to cow as if she is a revered guest

To show honour to cow as if she is a revered guest..

----------------------------------------------

(It is the duty of every householder to welcome and entertain guests every day.. अतिथि पूजनं.. In fact, before having food, he is expected to wait for some guests to arrive.. In this article, the alterntaive of feeding the cow, if no guest arrives in time is the subject matter of discussion)

If no guest appears in his house for the day, then too the duty of the householder does not cease..

He should offer the food meant for the guest to a cow..

He should ensure that the cow to whom food is offered does not belong to himself.

Offering of food to the Cow is called Gavaahnikam..

This can be done every day in addition to offering of food to guests too. Sage Markandeya prescribes that the food should be offered to the Cow with the following prayer..

सौरभेय्यः सर्वहिताः सर्वपापप्रणाशनाः। प्रतिगृह्णन्तु मे ग्रासं गावः त्रैलोक्यमातरः॥

saurabheyyaḥ sarvahitāḥ sarvapāpapraṇaśanāḥ| pratigṛhṇantu me grāsaṁ gāvaḥ trailokymātaraḥ||

the Cows who are the daughters of Surabhi the Kamadhenu,

the cows who live for the welfare of all the living beings,

the cows who are capable of dispelling all the sins committed by the humans,

the cows who are the Mothers of the three worlds,

may they be pleased to receive these morsels of food offered by me..

(graasam represent the quantity of food prepared by cooking two hundred pieces of full grains of edible cereal..like yava, rice, etc..)

The cows should in addition be fed with grass to the best of their contentment.

at any cost, never seek company of people who have deviated from propriety

त्वया तृणानि भोज्यानि वरं हरिणकानने।

न जातु भिन्नमर्यादैः पुरुषैः सह सङ्गमः॥

व्यास सुभाषिते २४

tvayā tṛṇāni bhojyāni varaṁ hariṇakānane|

na jātu bhinnamaryādaiḥ puruṣaiḥ saha saṅgamaḥ||

vyāsa subhāṣite 24

If you are driven by desperate circumstances, you may adjourn to a forest infested by deer and survive there eating green grass. However you must never seek the company and camaraderie of people who have deviated from propriety and have lost their character ( even if they are living happily and comfortably)

त्वया by you हरिणकानने in the forest full of deer तृणानि grass भोज्यानि are to be eaten परन्तु however भिन्न मर्यादैः who have become derelicts, who have lost their character and propriet पुरुषैः men सह along with न जातु not ever सङ्गमः कर्तव्यः keep company

ത്വയാ തൃണാനി ഭോജ്യാനി വരം ഹരിണകാനനേ।

ന ജാതു ഭിന്നമര്യാദൈഃ പുരുഷൈഃ സഹ സങ്ഗമഃ॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ ൨൪

ഒഴിച്ചുകൂടാന്‍ പറ്റാത്ത പരിതസ്ഥിതിയില്‍ നിങ്ങള്‍ ഒരുപക്ഷെ മാനുകള്‍ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന കൊടും കാട്ടില്‍ താമസിക്കാനും അവിടെ മാനുകളെപ്പോലെ പുല്ല് മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താനും നിര്‍ബന്ധിതന്‍ ആവുകയാണെങ്കില്‍ ഒട്ടും മടിക്കാതെ അത് ചെയ്യാം. പക്ഷെ സത്സ്വഭാവും നന്മയും ഇല്ലാത്ത നേരും നെറിയും ഉപേക്ഷിച്ചു ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യര്‍ക്കൊപ്പം എന്ത് വന്നാലും കൂട്ടുകൂടരുത്. അവരോടൊപ്പം ജീവിക്കരുത്. അവര്‍ എത്ര സുഖസൌകര്യങ്ങളോടെ ജീവിക്കുകയാണെങ്കിലും

we are experts in criticizing others but we pretend ignorence about our own faults

परवाच्येषु निपुणः सर्वो भवति सर्वदा।

आत्मवाच्यं न जानीते जानन्नपि च मुह्यति॥

महाभारते कर्णपर्वे ४५-४४

paravācyeṣu nipuṇaḥ sarvo bhavati sarvadā|

ātmavācyaṁ na jānīte jānannapi ca muhyati||

mahābhārate karṇaparve 45-44

People in general exhibit great expertise in pointing out the defects and shortcomings found in others, and would be eager to talk in loud voices about such defects. However when it comes to the shortcomings and inanities of their own, they simply do not recognize them nor do they accept them. Even if they discover such defects, they choose to forget about such shortcomings.

सर्वः all, people in general पर वाच्येषु defects and shortcomings of others सर्वदा always निपुणः intensely efficient भवति are परन्तु howver आत्मवाच्यं shortcomings and inadequacies of oneself, personal inanities न जानीते do not recognize, do not understand जानन् even if understood अपि मुह्यति च tend to overlook, tend to forget

പരവാച്യേഷു നിപുണഃ  സര്‍വോ  ഭവതി സര്‍വദാ।

ആത്മവാച്യം ന ജാനീതേ ജാനന്നപി ച മുഹ്യതി॥

മഹാഭാരതേ കര്‍ണപര്‍വേ ൪൫-൪൪

മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും തേടി കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിലും അവയെക്കുറിച്ച് പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വച്ചു എല്ലായിടത്തും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിലും ആളുകള്‍ അസാമാന്യമായ വൈദഗ്ദ്യം വച്ചു പുലര്‍ത്തുന്നു.

പക്ഷെ അവര്‍ക്ക് സ്വന്തം പരിമിതികളും തങ്ങളില്‍ തന്നെ കാണുന്ന ന്യൂനതകളും മനസ്സിലാക്കാനോ അത്തരം പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്ന കാര്യം അംഗീകരിക്കാനോ ഒരിക്കലും കഴിയുകയില്ല. ഒരുപക്ഷെ വല്ലപ്പോഴും അത്തരം കുറവുകള്‍ ഉണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ അവര്‍ സൌകര്യപൂര്‍വ്വം അക്കാര്യം മറക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കും

Only the Supreme one can make or mar anything

कर्तुं इष्टं अनिष्टं वा कः प्रभुर्विधिना विना।

कर्तारं अन्यं आरोप्य लोकस्तुष्यति कुप्यति॥

व्यास सुभाषिते ७३

kartuṁ iṣṭaṁ aniṣṭaṁ vā kaḥ prabhurvidhinā vinā|

kartāraṁ anyaṁ āropya lokastuṣyati kupyati||

vyāsa subhāṣite 73

Only the Supreme one, the creator and the author of Destiny, is having the capacity to make or mar anything and only that being actually controls all that is happening, whether what happened is good and favourable or adverse and prejudicial. However, people tend to attribute these actions to the doership of some particular persons and are pleased when what is done turns out to be favourable and get angry and agitated when some actions are harmful.

The idea is that it is meaningless to praise or blame ordinary role-players for the happenings in this wide universe. Such happenings are planned designed and executed by the supreme controller.

विधिना विना apart from the Supreme one who decides everything इष्टं something favourable, beneficial अनिष्टं something prejudicial, advers वा either कर्तुं to कः प्रभुः भवति who is capableअन्यं someone else कर्तारं as doer आरोप्य by attributing, by accursiong लोकः the people in general तुष्यति get happy कुप्यति च get agitated, get angry too

കര്‍തും ഇഷ്ടം അനിഷ്ടം വാ കഃ പ്രഭുര്‍വിധിനാ വിനാ।

കര്‍താരം അന്യം ആരോപ്യ ലോകസ്തുഷ്യതി കുപ്യതി॥

വ്യാസ സുഭാഷിതേ ൭൩

പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു നയിക്കുന്ന, വിധി നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്ന സര്‍വ്വശക്തന് മാത്രമേ ആര്‍ക്കെങ്കിലും നന്മയും സന്തോഷവും നല്‍കുന്ന കാര്യങ്ങളോ അല്ലെങ്കില്‍ ഏറെ വിഷമങ്ങളും ദുഃഖവും എല്ലാ വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്ന കാര്യങ്ങളോ നിശ്ചയിക്കുവാനും നടപ്പാക്കാനും ഉള്ള കഴിവ് ഉള്ളൂ. നല്ലതും നല്ലതല്ലാത്തതും എല്ലാം എപ്പോള്‍ എങ്ങിനെ സംഭവിക്കണം എന്ന് അവന്‍ നിശ്ചയിക്കുന്നു.

പക്ഷെ സാധാരണ മനുഷ്യരായ നാം ഏതോ ചില പ്രത്യേക വ്യക്തികളോ മറ്റു ഭൌതിക ശക്തികളോ ചില നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തതായി കരുതി അവരോടു ഏറെ സന്തോഷവും താല്‍പര്യവും കാണിക്കുന്നു. അതേസമയം ചില ദോഷങ്ങള്‍ക്കും സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കും കാരണക്കാര്‍ ചിള പ്രത്യേക വ്യക്തികള്‍ ആണെന്ന് ധരിച്ച് അവരോടു ദേഷ്യപ്പെടുകായും അവരെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇവിടെ ലഭിക്കുന്ന സന്ദേശം ഇതാണ്. നാം പലപ്പോഴും സന്ദര്‍ഭവശാല്‍ നന്മയും തിന്മയും സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ അവയ്ക്ക് സാന്ദര്‍ഭികമായി ഉത്തരവാദികളായി പെട്ടെന്ന് കാണുന്ന വ്യക്തികളെയും ശക്തികളെയും പുകഴ്ത്തുകയും പഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പക്ഷെ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഈ സംഭവങ്ങള്‍ എല്ലാം നിശ്ചയിക്കുന്നതും നടപ്പില്‍ വരുത്തുന്നതും എല്ലാം വിധി എന്ന ആ സര്‍വശക്തന്‍ ആണ്.