महतस्तरसा विलङ्घयन् निजदोषेण कुधीर्विनश्यति।
कुरुते न खलु स्वयेच्छया शलभानिन्धनमिद्धदीधितिः॥
माघप्रणिते शिशुपलवधे १६-३५
mahatastarasā vilaṅghayan nijadoṣeṇa kudhīrvinaśyati|
kurute na khalu svayecchayā śalabhānindhanamiddhadīdhitiḥ||
māghapraṇite śiśupalavadhe 16-35
A thought provoking quote from the classic Shishupala Vadham of Magha..
(The story of Shishupala the cousin of Lord Krishna who had to be killed by the Lord is well known.. Even though Shishupala was wicked and foul mouthed, and always enjoyed irritating the Lord, Krishna was kind to him.. as he was his own mother's sister's son.. In fact the Lord had consented that he would not take any action against the abusive cousin till he gets insulted by him a hundred times.. and of course, He would not guarantee safety beyond that level..
In a public congregation of the best and the most noble persons of the time... in the court of Yudhistira, Shishupala started hurling insults on Lord Krishna.. and the count crossed hundred ,, and the discus of the lord just whirled ahead and cut off the head of that abusive person.. Shishupala met his nemesis by crossing the threshold of patience and forbearance of the strongest of the persons, the Lord Krishna himself.. He perished because he did not know his limits..)
The wicked and misguided fellows deliberately and forcibly intrude into the terrain of the strong and noble ones and perish all by themselves..
=============
The meaning of the slokam
The misguided and foolish person, prodded by his own faulty judgment and pushed by arrogance, forcibly intrude into the field of action of the noble and powerful adversary, and gets defeated and destroyed.
The moths and flies, out of their own ignorance fly straight into the burning fire all by themselves and gets immolated.. The fire never invited them to become its fuel.
===============
The misguided fellows often itch for wrong action, and in that process irritate some really strong person who is just quiet otherwise.. The disturbed person just tries to ward of the irritation but such movement would prove death to the one who caused the disturbance..
It is just like pulling the tail of an elephant which is standing quiet somewhere..
The elephant would turn back, catch hold of the fellow and he may be crushed....before either he or the elephant realizes about the action..
----------
analysis
----------
कुधीः the foolish misguided person.. a person with a defective mind
निजदोषेण out of his own defects, out of his own error of judgment
महतः great men
तरसा deliberately and forcibly
विलङ्घयन् crossing the territory, irriatating
विनश्यति perishes
इद्धदीधितिः the fire... (the one who sheds light by lighting the twigs)
न खलु never indeed
शलभान् moths
स्वयं by itself, by himself
इन्धनं fuel
कुरुते makes
മഹതസ്തരസാ വിലങ്ഘയന് നിജദോഷേണ കുധീര്വിനശ്യതി।
കുരുതേ ന ഖലു സ്വയേച്ഛയാ ശലഭാനിന്ധനമിദ്ധദീധിതിഃ॥
മാഘപ്രണിതേ ശിശുപലവധേ ൧൬-൩൫
മാഘമഹാകവി രചിച്ച ശിശുപാലവധത്തില് നിന്നുള്ള ഒരു ചിന്തോദ്ദീപകമായ പദ്യഭാഗം.
ഭഗവാന് കൃഷ്ണന് സ്വന്തം മാതൃസഹോദരിയുടെ പുത്രനായ ശിശുപാലനെ വധിക്കെണ്ടാതായ ഒരു നിര്ബന്ധാവസ്ഥ ഉണ്ടായ ചരിത്രം ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. ശിശുപാലന് ദുഷ്ടനും വിടുവായനും എല്ലാം ആയിരുന്നു. എപ്പോഴും ഭഗവാനെ അപമാനിക്കുന്നതിലും അലോസരപ്പെടുത്തുന്നത്തിലും അയാള് ഏറെ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. സ്വന്തം ബന്ധുവായത് കൊണ്ട് ഭഗവാന് ഇതെല്ലാം ഒരുപാടു സഹിച്ചു. ഒരു നൂറു പ്രാവശ്യം പരസ്യമായി അപമാനിക്കപ്പെടുന്നത് വരെ തിരിച്ചൊന്നും ചെയ്യുകയില്ലെന്നു വരെ ഭഗവാന് തന്റെ ഇളയമ്മയ്ക്ക് വാക് കൊടുത്തിരുന്നു. ചീത്ത പറയലിന്റെ ആ എണ്ണം കൂടിപ്പോയാല് പിന്നെ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്ന് ഉറപ്പു നല്കാന് കഴിയില്ലെന്നും ഭഗവാന് പറഞ്ഞിരുന്നു.
യുധിഷ്ടിര മഹാര്ജാവിറെ രാജസൂയ യജ്ഞം നടക്കുന്ന സഭയില്, ഭാരതത്തിലെ ഉന്നതരും ശക്തരും ആയ എല്ലാ മഹദ്വ്യക്തികളും ഒത്തു ചേര്ന്ന അവസരത്തില് ഒരു പ്രകോപനവും പ്രത്യേകിച്ച് ഇല്ലാതെ ശിശുപാലന് ശ്രീ കൃഷ്ണന് എതിരായി ആക്ഷേപങ്ങളും അപമാനകരമായ വാക്കുകളും നിര്ത്താതെ ഉപയോഗിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അത്തരം ചീത്തവാക്കുകളുടെ എണ്ണം നൂറു കടന്നപ്പോള് ഭഗവാന് തന്റെ സുദര്ശനചക്രം തൊടുത്തുവിട്ടു ശിശുപാലന്റെ കഴുത്ത് കണ്ടിച്ചു.
അതെ, ശിശുപാലന് സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തിന്റെ മൂര്ദ്ധന്യാവസ്ഥയില് വിവരവും വിവേകവും നശിച്ചു സ്വയം മരണം വിളിച്ചു വരുത്തി.
അതെ, ദുഷ്ടന്മാരായ ആളുകള് തങ്ങളുടെ പരിമിതികളും സമൂഹത്തില് തങ്ങള് പിന്തുടരേണ്ട മര്യാദകളും എല്ലാം മറന്നു ശക്തരായ എതിരാളികളുടെ പ്രവര്ത്തന മണ്ഡലങ്ങളില് അതിക്രമിച്ചു കയറുന്നു.. അതോടെ അവര് സ്വയം വിനാശം തേടുന്നു.
വിവരവും വകതിരിവും ഇല്ലാത്ത വിഡ്ഢിയായ മനുഷ്യന് തന്റെ തെറ്റായ ധാരണകളും, അഹങ്കാരവും മൂലം ശക്തരും ഉന്നതരും ആയ എതിരാളികളുടെ പ്രവര്ത്തന പരിധിക്കുള്ളില് ഇടിച്ചു കയറുന്നു. അക്കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ അവര് പരാജയം നേരിടുന്നു. നശിച്ചു പോവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശലഭങ്ങള് ആളിക്കത്തുന്ന തീയിനുള്ളിലേക്ക് അതിശക്തമായി പറന്നടുക്കുന്നു. തീയില് ചാടി അവ സ്വയം വെന്തു വെണ്ണീര് ആവുകയും ചെയ്യുന്നു. തീയ് ഒരിക്കലും പാറ്റകളെ സ്വന്തം ഇന്ധനം ആക്കാന് ക്ഷണിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.
വിവരം ഇല്ലാത്തവര് പലപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും കാര്യമായ അബദ്ധം ചെയ്ത് ഒപ്പിക്കുവാന് തക്കവും പാര്ത്ത് ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും. ശക്തരും അതെ സമയം ഏറെ ശാന്തരും ആര്ക്കും ഒരു ശല്യവും ചെയ്യാന് ഒരു ഉദ്ദേശവും ഇല്ലാത്തവരും ആയ വ്യക്തികള്ക്ക് മുമ്പില് വലിഞ്ഞുകയറി അവരെ ശല്യപ്പെടുത്തുവാന് ഇത്തരം വിഡ്ഢികള് തയാറാവുന്നു. ഒരുപക്ഷെ ഈ ശല്യം അകറ്റുവാന് വേണ്ടി മാത്രമായിരിക്കാം, ആ ശക്തനായ വ്യക്തി ഒന്ന് അനങ്ങുകയോ, കൈയോ കാലോ ചലിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താല് മാത്രം മതി, അതോടെ ശല്യം ചെയ്യാന് പുറപ്പെട്ട ആളുടെ കഥ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.
നല്ലവണ്ണം ആഹാരം കഴിച്ച ശേഷം ഏതോ ഒരു മൂലയില് ഉറക്കം തൂങ്ങി ഇരിക്കുന്ന ഒരു പുലിയുടെയോ ആനയുടെയോം വാലില് പിടിച്ചു വലിച്ച് അപകടം ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുന്നത് പോലെ ആണ് ഇത്. ആനയോ പുലിയോ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി വാലില് പിടിച്ച ക്ഷുദ്രജീവിയെ പിടികൂടി ചതച്ച് അരച്ചു എന്നും വരാം.
