never associate with known bad elements

 

वैरिणं नोपसेवेत सहायं चैव वैरिण: |

अधार्मिकं तस्करं च परस्यैव च योषितम् ||

मनुस्मृति

vairiṇaṃ nopaseveta sahāyaṃ caiva vairiṇa: |

adhārmikaṃ taskaraṃ ca parasyaiva ca yoṣitam ||

manusmriti

One should never approach for help or keep confident company with an avowed enemy, 

a friend or associate of an enemy, 

a person who is leading unrighteous life, 

a person who is a known thief, 

and 

one should never try to gain the favour the woman who belongs to some other family.

വൈരിണം നോപസേവേത സഹായം ചൈവ വൈരിണ: ।

അധാര്‍മികം തസ്കരം ച പരസ്യൈവ ച യോഷിതം ॥

മനുസ്മൃതി

ഒരാള്‍ ഒരിക്കലും താഴെ പറയുന്ന തരത്തിലുള്ള വ്യക്തികളുമായി കൂട്ടുകൂടുകയോ അവരില്‍ വിശ്വാസം അര്‍പ്പിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

൧. തനിക്ക് ശത്രുവാണെന്ന് നല്ലവണ്ണം അറിയാവുന്ന വ്യക്തി

൨. തന്‍റെ ശത്രുവിന്‍റെ കൂട്ടുകാരനും ശിങ്കിടിയും ഒക്കെ ആയി അയാളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നടക്കുന്നവന്‍

൩. നേരും നെറിയും ഒട്ടും പരിഗണിക്കാതെ ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന ആള്‍.

൪ കള്ളനും സത്യസന്ധത ഒട്ടും ഇല്ലാത്തവനും ആരില്‍ നിന്നും എന്തും തട്ടിപ്പറിക്കാന്‍ ഒട്ടും കൂസല്‍ ഇല്ലാത്തവനും ആയ ആള്‍

ഇത് മാത്രമല്ല മറ്റുള്ളവരുടെ കുടുംബത്തില്‍ മാന്യമായി ജീവിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ പിന്നില്‍ ദുരുദ്ദേശവുമായി ഒരിക്കലും കൂടരുത്.

avoid silly enmities, character aberration and irreverance

 

शुष्कवैरं विवादं च न कुर्यात् केनचित्सह |

परिहासेऽपि अनौचित्यं स्वप्नेऽपि अन्यवधुरतिम् ||

मनुस्मृति

śuṣkavairaṃ vivādaṃ ca na kuryāt kenacitsaha |

parihāse'pi anaucityaṃ svapne'pi anyavadhuratim ||

manusmṛti

Never entertain hostility with somebody just out of ego and futile sense of self importance. Never indulge in purposeless arguments with others. Never behave inappropriately even for fun or in lighter moments. And never think even in dreams about ladies belonging to other families.

ശുഷ്കവൈരം വിവാദം ച ന കുര്യാത് കേനചിത്സഹ ।

പരിഹാസേഽപി അനൌചിത്യം സ്വപ്നേഽപി അന്യവധുരതിം ॥

മനുസ്മൃതി

ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ അഹങ്കാരവും താന്‍പോരിമയും മാത്രം മനസ്സില്‍ക്കരുതി ആരോടും വെറുപ്പും വിദ്വേഷവും വച്ച് പുലര്‍ത്തരുത്. മറ്റുള്ളവരുമായ് ഒരു പ്രയോജനവും ഇല്ലാത്ത വാദപ്രതിവാദങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും നടത്തരുത്. ഔചിത്യവും മര്യാദയും ഇല്ലാതെ തമാശയ്ക്കായി പോലും ഒരിക്കലും പെരുമാറരുത്. പിന്നെ സ്വപനത്തില്‍ പോലും മറ്റുള്ള കുടുംബങ്ങളിലെ സ്ത്രീജനങ്ങളെക്കുരിച്ച് ചിന്തിക്കരുത്.

we cannot have any choice to dissociate from them or to love them less

आचार्यो ब्रह्मणो मुर्तिः पिता मूर्तिः प्रजापतेः।

माता पृथिव्या मुर्तिस्तु भ्राता सो मूर्तिरात्नमनः॥

मनुस्मृत्याम् २-२२६

ācāryo brahmaṇo murtiḥ pitā mūrtiḥ prajāpateḥ|

mātā pṛthivyā murtistu bhrātā so mūrtirātnamanaḥ||

manusmṛtyām 2-226

The preceptor or Guru is Brahma himself in person

Father is Prajapathi in person

Mother is the earth in person

and

The brother is just oneself in a different body..

This quote is found in some versions of Manusmriti.. And there is a claim too that this is not part of Manusmriti, but it is a prakshipta verse.. or interpolated verse..

Whether it is part of any smriti or not, the message conveyed is poignant..

The Guru is supreme like the ultimate deity himself.. We cannot think of challenging or disobeying the guru

Father is the one who made us what we are.. We simply grew from him.. So he is our maker, the Prajapathi.. The idea needs no elucidation

Mother is like earth.. patience, love, and eagerness to help and nurture even at the cost to herself..

And the brother.. he is just a second version of ourselves..

The message is... we cannot have any choice to dissociate from them or to love them less..

Such a person would never flourish or prosper

अधार्मिको नरो यो हि यस्य चाप्यनृतं धनम्।

हिंसारतश्च यो नित्यं नेहासौ सुखमेधते॥

इन्दिश्चे स्प्रूचे ३४३९ मनुस्मृत्याम्।

adhārmiko naro yo hi yasya cāpyanṛtaṁ dhanam|

hiṁsārataśca yo nityaṁ nehāsau sukhamedhate||

indiśce sprūce 3439 manusmṛtyām

A rejoinder from the ancient law-text Manusmriti

A man who remanins unrighteous habitually, a man who does not heistate to flout the laws of righteousnesss and the laws of state and society too, A man who has earned and accumulated money through means that lack in truthfulness and righteousness too, A man who is ever engaged in inflicting harm on others through his own personal actions or through activities of his henchmen,

Such a person would never flourish or prosper in real terms in this world.

यो नरः which man अधार्मिकः वर्तते remains unrighteous, does not hesitate to flout ordained laws and the laws of the land, यस्य नरस्य of whose धनं money, accumulation of money, wealth अनृतं earned through dishonest, illegal means च अपि वर्तते too is , यः who नित्यं daily, as a matter of habit or course हिम्सारतः भवति engaged in harming others personally or through inflicting harm engaging henchmen , असौ नरःthat man इह in this world न not सुखं comfort, happiness,एधते flourish

K v ananthanarayanan

complete set of eight evil consequences

पैशुन्यं साहसं द्रोह ईर्ष्यासूयार्थदूषणम् |

वाग्दण्डजं च पौरुष्यं क्रोधजोऽपि गणोष्टकः ||

- मनुस्मृति

paiśunyaṃ sāhasaṃ droha īrṣyāsūyārthadūṣaṇam |

vāgdaṇḍajaṃ ca pauruṣyaṃ krodhajo'pi gaṇoṣṭakaḥ ||

- manusmṛti

The evil effects of excessive rage or extreme anger can manifest singly or as a complete set of eight evil consequences. The eight evils are

1. Tendency to talk ill of others behind their back, to carry tales, without any reason

2. Excessive haste and thoughtless action without considering the consequences

3. Intention to harm someone deliberately, and executing such evil intention too

4. Unreasonable irritation and testiness arsing out of intolerance

5, Unbounded jealousy

6. Deceitfulness, dishonesty while dealing with money, tendency to use money for wrong purposes

7. Extreme cruelty and lack of concern for others while uttering or using words

8. Utter callousness and lack of mercy while meting out physical punishment to others.

पैशुन्यं tendency to accuse, find fault unreasonably and behind the back साहसं excessive haste, misplaced adventure द्रोहाःintention to harm, to harm, to plot and cause harm deliberately ईर्ष्या irritation and anger arising out of intolerance असूया jealousy अर्थदूषणं deceitfulness, lack of honesty in dealing with money, tendency to use money for harmful and wrong purposes वाक् (पारुष्यं) cruelty, lakc of concern for others while uttering or using words दण्डजं च पारुष्यं severity and cruelty while administrationg physical punishment oo इति thus अष्टकः group of eight evil consequences क्रोधजः arising out of anger, excessive rage अपि गणः भवति these results arise as a group or cluster.

പൈശുന്യം സാഹസം ദ്രോഹ ഈര്‍ഷ്യാസൂയാര്‍ഥദൂഷണം ।

വാഗ്ദണ്ഡജം ച പൌരുഷ്യം ക്രോധജോഽപി ഗണോഷ്ടകഃ ॥

- മനുസ്മൃതി

നിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്ത കോപവും പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ക്രോധവും മൂലം ഉണ്ടാവുന്ന തിക്തഫലങ്ങള്‍ താഴെ പറയുന്ന എട്ടു രൂപങ്ങളില്‍ ഓരോന്നായോ കൂട്ടുചേര്‍ന്നോ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു നാശം വിതയ്ക്കാം.

അപകടകാരികളായ ആ ഏറ്റു കാര്യങ്ങള്‍ ഇവയാണ്.

൧. ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരേക്കുറിച്ചു കുറ്റം പറയുക, അവര്‍ തീരെ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത അവസരങ്ങളില്‍ അവരറിയാതെ അവര്‍ക്കെതിരെ ഇല്ലാത്ത കുറ്റങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുക

൨. വരും വരായ്ക ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ ധൃതിപ്പെട്ടും ആലോചിക്കാതെയും അബദ്ധങ്ങള്‍ ചെയ്തു കൂട്ടുക

൩. മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കാനുള്ള മനോഭാവം ഉണ്ടാവുക, അതിനനുസരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കുക

൪. അസഹിഷ്ണുത എപ്പോഴും സ്വഭാവത്തിന്‍റെ ഭാഗമാക്കുക, കാരണം ഒന്നും ഇല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരോട് പരുക്കനായി പെരുമാറുക

൫. ഒരു അതിര്‍വരമ്പുകളും ഇല്ലാത്തവിധം അന്ധമായ അസൂയ പ്രകടിപ്പിക്കുക

൬. പണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന അവസരങ്ങളില്‍ വഞ്ചനയും ചതിയും പ്രകടിപ്പിക്കുക, ഒരിക്കലും ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി കയ്യിലുള്ള പണം ഉപയോഗിക്കുക.,

൭ വാക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ അളവറ്റ ക്രൂരത പ്രകടിപ്പിക്കുക , ആരോടും ഒരു കരുതലും ഇല്ലാതാവുക.

൮ മറ്റുള്ളവരെ ശിക്ഷിക്കാനുള്ള അവസരം ഒത്തുരികയാണെങ്കില്‍ അത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ കൊടും ക്രൂരതയും അന്തഃസാര ശൂന്യതയും കാണിക്കുക

treat your food with great respect

पूजयेदशनं नित्यं अद्याच्चैनमकुत्सितम्।

दृष्ट्वा हृष्येत् प्रसीदेत् च प्रतिनन्देच्च सर्वदा॥

पूजितम् ह्यशनं नित्यं बलमूर्जं च यच्छति।

अपूजितं तु तद्भुक्तं उभ्यं नाशयेदिदम्॥

मनुस्मृत्यां

pūjayedaśanaṁ nityaṁ adyāccainamakutsitam|

dṛṣṭvā hṛṣyet prasīdet ca pratinandecca sarvadā||

pūjitam hyaśanaṁ nityaṁ balamūrjaṁ ca yacchati|

apūjitaṁ tu tadbhuktaṁ ubhyaṁ nāśayedidam||

manusmṛtyāṁ

A man should treat the food he eats with great reverence.. he should even worshp it. He should eat food which is uncontaminated and is obtained through rightful means. The food should be such that a man should become happy immediately on seeing it, he should continue to be pleased afterwards and on eating it and he should be pleased to share it and also to talk about it very happily later on.

The food collected with care and with due reverence would provide great strength and sufficient energy for the person who ate the food. If the same food Is gobbled up without due respect and reverence due to it then that food would drain away the strength and energy of the person who eats it.

from Manusmritie

नरः man अशनं food नित्यं daily पूजयेत् should worship, should treat with great reverence अकुत्सितं uncontaminated, obtained in the rightful way एनं this अद्यात् should it अशनं food दृष्ट्वा seeing सर्वदा always and in all respect हृष्येत् should feel happy immediately प्रसीदेत् should continue to be pleased with it प्रतिनन्देत् च and should be very happy in sharing and recommending the food for others too.

पूजितं duly worshipped, duly cared for अशनं food बलं strength ऊर्जं energy च too यच्छति gives यदि if तद् that अपूजितं एव भुक्तं is eaten without proper care and resepct तर्हि then बलं ऊर्जं strength and energy उभयं both नाशयेत् would destroy.

പൂജയേദശനം നിത്യം അദ്യാച്ചൈനമകുത്സിതം।

ദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്യേത് പ്രസീദേത് ച പ്രതിനന്ദേച്ച സര്‍വദാ॥

പൂജിതം ഹ്യശനം നിത്യം ബലമൂര്‍ജം ച യച്ഛതി।

അപൂജിതം തു തദ്ഭുക്തം ഉഭയം നാശയേദിദം॥

മനുസ്മൃതി

ഒരു മനുഷ്യന്‍ താന്‍ കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തെ വളരെ ബഹുമാനത്തോടെ നോക്കിക്കാണണം. അതെ ആഹാരത്തെ പൂജിക്കുക തന്നെ വേണം. കലര്‍പ്പും മാലിന്യവും ഇല്ലാത്ത നല്ല വഴിയില്‍ നേടിയ ആഹാരമാണ് മനുഷ്യന്‍ എപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കേണ്ടത്. ആഹാരം കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ മനുഷ്യന് ഏറെ സന്തോഷം തോന്നണം. കഴിക്കുമ്പോള്‍ അതിനുശേഷവും ആ ആനന്ദം തുടരണം. പിന്നെ ആ കഴിച്ച ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുമ്പോഴും അത് പങ്കിടുമ്പോഴും എല്ലാം ഒരാള്‍ക്ക് സന്തോഷം മാത്രമേ ഉണ്ടാവാന്‍ പാടുകയുള്ളൂ. അത്തരം ഭക്ഷണമാണ് ഒരു മനുഷ്യന്‍ എന്നും ഭുജിക്കേണ്ടത്.

ഏറെ ശ്രദ്ധയോടും ബഹുമാനത്തോടും ( ഭക്ഷണം സംപൂജ്യവും വിലയേറിയതും ആണ് എന്ന അറിവോടെ ) ശേഖരിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്ന ആഹാരം കഴിക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് അത്യധികം ബലവും ഏറെ ഊര്‍ജ്ജവും നല്‍കും. ഒരു കരുതലും ബഹുമാനവും ആഹരത്തോടു കാണിക്കാതെ അത് അശ്രദ്ധമായി വെട്ടിവിഴുങ്ങുന്ന വ്യക്തിയുടെ ബലവും ഊര്‍ജ്ജവും നശിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രമേ അത്തരം ആഹാരം ഉതകുകയുള്ളൂ

( മനുസ്മൃതി യില്‍ നിന്ന് )

A person if he desires welfare) should avoid

नास्तिक्यं वेदनिन्दां च देवतानां च कुत्सनम् ।

द्वेषं दम्भं च मानं च क्रोधं तैक्ष्ण्यं च वर्जयेत्॥११०॥

सारसमुच्चये मनुस्मृत्यां 4-163

nāstikyaṃ vedanindāṃ ca devatānāṃ ca kutsanam ।

dveṣaṃ dambhaṃ ca mānaṃ ca krodhaṃ taikṣṇyaṃ ca varjayet॥110॥

sārasamuccaye manusmṛtyāṃ 4-163

A person ( if he desires welfare) should avoid)

1 Lack of faith in the Divine being

2. Tendency to insult the holy scriptures

3. Habit of abusing the Divine being

4. Hatred and intolerance arising out of senseless prejudice

5. Tendency to cheat, tendency to be dishonest and fraudulent

6. Haughtiness, senseless feeling of puffed up self-importance

7 Uncontrollable anger

8. Extremely sharp behaviour and intense actions

If one does not believe in God, he can claim that the first three items in the list are not of his concern. But no one can exist without believing in himself and other fellow human beings. So the remaining items in the list supplied by Manu would apply to all sensible persons

नरःa man नास्तिक्यं absence of faith in the Divine वेदनिन्दां insulting the scripture देवतानां कुत्सनं abuse, contempt of Divinity द्वेषं hate arising out of prejudice दम्भंdeceit, fraud मानं Haughtiness क्रोधं rage तैक्ष्ण्यं extremely sharp behaviour, unreasonable intensity च too वर्जयेत् should give up, should abandon, should steer clear of

നാസ്തിക്യം വേദനിന്ദാം ച ദേവതാനാം ച കുത്സനം ।

ദ്വേഷം ദംഭം ച മാനം ച ക്രോധം തൈക്ഷ്ണ്യം ച വര്‍ജയേത്॥൧൧൦॥

സാരസമുച്ചയേ മനുസ്മൃത്യാം ൪-൧൬൩

നന്മയും ക്ഷേമവും നിറഞ്ഞ ജീവിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തി താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കിയേ പറ്റൂ

1. ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം ഇല്ലാതിരിക്കുക

2 . ദൈവികങ്ങളായ വേദങ്ങള്‍ മുതലായ കൃതികളെ അവഹേളിക്കുക

3. ദൈവത്തെ ചീത്ത വിളിക്കുക

4. മുന്‍വിധികള്‍ക്ക് വശംവദനായി മറ്റുള്ളവരോട്‌ അസഹിഷ്ണുത വച്ചു പുലര്‍ത്തുക

5. വഞ്ചന, മറ്റുള്ളവരെ പറ്റിച്ചും പൊള്ളയായ വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ കൊടുത്തും സ്വന്തം കാര്യം നേടുന്നതില്‍ ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതിരിക്കുക

6 അഹങ്കാരം, താന്‍ ഏതോ വലിയ സംഭവമാണെന്നും മറ്റുള്ളവര്‍ തന്നെക്കാള്‍ എത്രയോ താഴെക്കിടയില്‍ ഉള്ളവര്‍ ആണെന്നും ഉള്ള ചിന്ത ഉണ്ടാവുക

7 നിയന്ത്രണമില്ലാതെ കോപത്തിനു അടിമപ്പെടുക

8 ആവശ്യത്തില്‍ അധികം തീക്ഷ്ണത.. സംഭവങ്ങള്‍ക്ക് എതിരായി അതിരുവിട്ടും നില മറന്നും പ്രതികരിക്കുക

യുക്തിവാദിയാണെന്നും ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്ന് സ്വയം നിശ്ചയിച്ച വ്യക്തിക്ക് മുകളില്‍ പറഞ്ഞതിലെ മൂന്നു കാര്യങ്ങള്‍ ബാധകം ആവില്ലായിരിക്കും.

പക്ഷെ തന്നെയും തന്‍റെ സഹജീവികളെയും വിശ്വസിക്കാതെ ഒരാള്‍ക്കും ഈ ഭൂമിയില്‍ നിലനില്‍ക്കാനാവില്ല. അതിനാല്‍ മനു പറഞ്ഞ മറ്റു കാര്യങ്ങള്‍ വിവരമുള്ള എല്ലാ ആളുകളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. വേണ്ടതാണ്. വിശ്വാസികള്‍ക്ക് ആദ്യത്തെ മൂന്നു കാര്യങ്ങളും കൂടി മനസ്സില്‍ കരുതേണ്ടി വരും.

killing words

पारुष्यमनृतं चैव पैशुन्यं चापि सर्वशः |

असंबद्धप्रलापश्च वाङ्ग्मयं स्याच्चतुर्विधम् ||

- मनुस्मृति

pāruṣyamanṛtaṃ caiva paiśunyaṃ cāpi sarvaśaḥ |

asaṃbaddhapralāpaśca vāṅgmayaṃ syāccaturvidham ||

- manusmṛti

Use of words and intonations which can cause great damage.. are of four categories according to Manusmriti.

Use of crude, unsophisticated, coarse, unkind words, words that could not bring any good to anyone but can hurt people deeply.

Use of words to convey untruth, convey information that could harm especially words that are deviated from truth.

Use of words that cause unjust damage to someone else, accuse someone of some action or deed which was never committed by him, spread of calumny behind the back through unfair use of words.

Use of words which are simply lacking in any sense, use of words that would convey totally unintended and out of context information that may even mislead peole who listen.

पारुष्यं crudeness, lack of finesse अनृतं lack of truthfulness, पैशुन्यं tendency to find fault, to slander without reason, without justification, harm indirectly and without reason सर्वशः every where असंबद्ध प्रलापः talking without coherence च too चतुर्विधं four types of वाङ्ग्मयं arising out of word दोषः defects, factors causing damage स्यात् would be

പാരുഷ്യമനൃതം ചൈവ പൈശുന്യം ചാപി സര്‍വശഃ ।

അസംബദ്ധപ്രലാപശ്ച വാങ്ഗ്മയം സ്യാച്ചതുര്‍വിധം ॥

- മനുസ്മൃതി

വാക്കുകള്‍ ചില വിധത്തിലും ചില ധ്വനികളിലും ഉച്ചരിക്കുകയോ പ്രയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവ വളരെ ആഴത്തില്‍ മുറിവേല്പിക്കുകയോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേദന ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്യും.

മനുസ്മൃതിയില്‍ ഇത്തരം വാക്കുകളെയും പ്രയോഗങ്ങളേയും കുറിച്ച് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക

അപകടകാരികളായ വാക്കുകള്‍ താഴെ പറയുന്ന വയാണ്.

കര്‍ക്കശവും, പ്രാകൃതവും ക്രൂരവും ഒട്ടും ദയ ഇല്ലാത്തതുമായ വാക്കുകള്‍,

ആര്‍ക്കും ഒരു ഗുണവും ഉണ്ടാക്കാത്ത അതെ സമയം കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് തീവ്രമായ വേദന മാത്രം സമ്മാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

നുണയായ വാക്കുകള്‍,

സത്യത്തില്‍ നിന്നും യാഥാര്‍ഥ്യത്തില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഉപദ്രവം മാത്രം വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

അന്യായമായ വിധം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കഷ്ടവും ഹാനിയും വരുത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ ഒരിക്കലും ചെയ്യാത്ത ചീത്ത കാര്യങ്ങള്‍ അയാള്‍ ചെയ്തുവെന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തി അപവാദം പരത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

തെറ്റായ, അന്യായമായ പ്രയോഗവും ധ്വനിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ , പ്രയോഗിക്കുന്തോറും മറ്റുള്ളവരെ സ്വഭാവഹത്യ ചെയ്യുന്നതില്‍ മാത്രം ഉപയോഗപ്പെടുന്ന വാക്കുകള്‍

ഒരു അര്‍ത്ഥവും സാംഗവും തീരെ ഇല്ലാത്ത വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ പറയുവാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച തികച്ചും വിപരീതമായ

അര്‍ത്ഥം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കുന്ന വാക്കുകള്‍, സമയത്തിനും സന്ദര്‍ഭത്തിനും ഒട്ടും യോജിക്കാത്ത വാക്കുകള്‍, മറ്റുള്ളവരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള വാക്കുകള്‍

do not presume that you are superior to others

 

न विस्मयेत तपसा वदेदिष्ट्वा च नानृतम्।

नार्तोऽप्यपवदेद्विप्रान् न दत्वा परिकीर्तयेत्॥

मनुस्मृत्यां

na vismayeta tapasā vadediṣṭvā ca nānṛtam|

nārto'pyapavadedviprān na datvā parikīrtayet||

manusmriti

Do not get arrogant and careless and get the illusion that you are superior merely because you have been observing penance.

Do not tell lies or distort facts on the presumed position of strength that you have performed many superior rites like yajnas.

Do not venture to insult learned persons even if you are in a rundown condition physically or mentally. You should not take your misery as a licence to behave rudely with respectable persons.

In addition, never announce loudly or brag about the charitable activities conducted by you or the valuable gifts given by you.

revere these holy entities

 

गुरुं गां दैवतं तीर्थं घृतं मधु चतुष्पदं।

प्रदक्षिणं प्रकुर्वीत प्रज्ञातांश्च वनस्पतीन्॥ मनुस्मृति याज्ञवल्क्य स्मृति

guruaṁ gāṁ daivataṁ tīrthaṁ ghṛtaṁ madhu catuṣpadaṁ|

pradakṣiṇaṁ prakurvīta prajñātāṁśca vanaspatīn ||

This is an old slokam-one of the many indicating the code of conduct as per the traditions of our country.

A person who wishes the welfare of himself and all around him, should always move with utmost respect and do circumambulation (प्रदक्षिणं) when he in the presence of

1. Guru.. the preceptor

2.The Cow

3. Gods and deities ( in whatever form)

4. Hloy waters... teertham

5. Ghee ( because it is the source of health and is a primary ingredient for yajnas)

6. Honey ( reason as above)

7. The four-legged domestic animials

8. The revered trees of the forest ( may include even the herbs and other plants)

Pradakshinam is the show of ultimate reverence and of great discipline and self control in the presence of the most Venerated things.. And the inclusion of the products of nature in their pristine purity in the list of things to be respected would indicate the wisdom possessed by our ancestors.. Now we are setting up Green groups etc.. after the damage has already been done..

a checklist of strategies that a ruler should adopt

 

बकवच्चिन्तयेदर्थान्सिंहवच्च पराक्रमेत्।

वृकवच्चावलुम्पेत शशवच्च विनिक्षिपेत्॥

इन्दिश्चे स्प्रूचे २६९५ महाभारते मनुस्मृत्यां

bakavaccintayedarthānsiṁhavacca parākramet|

vṛkavaccāvalumpeta śaśavacca vinikṣipet||

indiśce sprūce 2695 mahābhārate, manusmriti

This is how a prince should go about in warfare.

Even though the fish is swimming in the stream with great speed and taking a very zigzag path in water, the Crane sitting patiently on the banks would watch with lase-sharp concentration the location of the fish, ready to scoop away the victim at the right moment. A ruler must watch the accumulation of the wealth of his adversary with the same attitude, his eyes ever on the treasury of other rulers.

Like a lion, which although very small compared to an elephant, would find adequate strength and resourcefulness even to attack a huge elephant and subjugate it, the Prince should use his skill and ernegies to muster all his strenght and act at the right moment

When a wolf is on the lookout for his victims among flock of sheep well guarded by a sheperd, it would be hovering around stealthily, watching every movement of the entire flock and the sheperd, and discover the right moment when a solirary sheep is separate from the group for some fleeting moments. The wolf will capitalize on this momentary separation, pounce upon the prey, and make a nice supper of it. The prince bent on gaining wealth too should infiltrate and take away what he can manage, in the same manner as the wolf does.

In addition, while on a combat mission, if the enemies surround the prince from all sides, when he either is in possession of the bounties or is on the verge of capture, he should use all his speed and strategies to take flight or jump, run and move in devious paths like a hare, and should avoid getting caught.

We see a checklist of strategies that a ruler should adopt by a ruler while in warfare. We can find it in Rajadharma Chapter of Mahabharatham and Mnusmriti too.

Kva

राजा the prince बक वत् like the crane अर्थान् चिन्तयेत् should ever think and meditate upon wealth सिंहवत् like the lion पराक्रमेत् should attack वृक वत् like the wolf अवलुम्पेत watch, encircle, separate and capture शशवत् like hare विनिषिपेत् च take flight too

never give opinions freely and unsolicied

 

नापृष्टः कस्यचिद्ब्रूयान्न चान्न्यायेन पृच्छतः।

जानन्नपि हि मेधावी जडवल्लोक आचरेत्॥

॥मनुस्मृत्याम् द्वितीये अध्याये॥

nāpṛṣṭaḥ kasyacidbrūyānna cānnyāyena pṛcchataḥ|

jānannapi hi medhāvī jaḍavalloka ācaret||

|ṁanusmṛtyām dvitīye adhyāye||

A wise and resourceful person should not give out his views and opinions in any matter unless an avid seeker requests for it.

In addition, even someone asks him for his views; he should express such views only if people raise the questions properly and justly and in the right context. This would mean that one should not express opinions for the consumption of people who are disrespectful, who are cynics or hecklers, who are asking for opinion just to laugh at the opinion and the speaker himself and insult him too..

A learned person should not express his opinion on an issue even if he has the knowledge and resources to do so, if the opinion is not going to serve its purpose.

The best way with neutral and disrespectful audience is for the learned persons to act as if he is not aware of anything and that he is naïve, and it is better that maintain stoic silence too..

This view is from Manusmriti. Chapter 2

I did not know about it. I was just wring on the subject the other day that only idiots and empty drums will give opinions in social media unasked.

Later on when I read some text, I discovered the above dictum from Manusmriti itself.

𝐄𝐝𝐮𝐜𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐜𝐚𝐧 𝐛𝐞 𝐞𝐟𝐟𝐞𝐜𝐭𝐢𝐯𝐞 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐭𝐞𝐚𝐜𝐡𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐭𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭 𝐚𝐜𝐭𝐢𝐯𝐞𝐥𝐲 𝐩𝐚𝐫𝐭𝐢𝐜𝐢𝐩𝐚𝐭𝐞𝐝 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐩𝐫𝐨𝐜𝐞𝐬𝐬

 

धर्मार्थौ यत्र नस्यातां शुश्रूषावपि तद्विधा।

तत्र विद्या न वक्तव्या शुभां बीजमिवौषरे॥

मनुस्मृत्याम्॥भविष्यपुराणे च

𝐝𝐡𝐚𝐫𝐦𝐚̄𝐫𝐭𝐡𝐚𝐮 𝐲𝐚𝐭𝐫𝐚 𝐧𝐚𝐬𝐲𝐚̄𝐭𝐚̄𝐦̇ 𝐬́𝐮𝐬́𝐫𝐮̄𝐬̣𝐚̄𝐯𝐚𝐩𝐢 𝐭𝐚𝐝𝐯𝐢𝐝𝐡𝐚̄|

𝐭𝐚𝐭𝐫𝐚 𝐯𝐢𝐝𝐲𝐚̄ 𝐧𝐚 𝐯𝐚𝐤𝐭𝐚𝐯𝐲𝐚̄ 𝐬́𝐮𝐛𝐡𝐚̄𝐦̇ 𝐛𝐢̄𝐣𝐚𝐦𝐢𝐯𝐚𝐮𝐬̣𝐚𝐫𝐞||

𝐦𝐚𝐧𝐮𝐬𝐦𝐫̣𝐭𝐲𝐚̄𝐦||𝐛𝐡𝐚𝐯𝐢𝐬̣𝐲𝐚𝐩𝐮𝐫𝐚̄𝐧̣𝐞 𝐜𝐚

𝐀 𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐠𝐦𝐚𝐭𝐢𝐜 𝐬𝐭𝐚𝐭𝐞𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐌𝐚𝐧𝐮𝐬𝐦𝐫𝐢𝐭.

𝐓𝐡𝐞 𝐚𝐭𝐭𝐞𝐦𝐩𝐭 𝐭𝐨 𝐢𝐦𝐩𝐚𝐫𝐭 𝐞𝐝𝐮𝐜𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐢𝐧 𝐚 𝐩𝐥𝐚𝐜𝐞 𝐨𝐫 𝐭𝐨 𝐚 𝐠𝐫𝐨𝐮𝐩

𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐢𝐬 𝐧𝐨 𝐚𝐝𝐡𝐫𝐞𝐧𝐜𝐞 𝐭𝐨 𝐯𝐢𝐫𝐭𝐮𝐞𝐬

𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐢𝐬 𝐧𝐨 𝐫𝐞𝐚𝐬𝐨𝐧𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐦𝐞𝐚𝐧𝐬 𝐨𝐟 𝐬𝐮𝐫𝐯𝐢𝐯𝐚𝐥

𝐚𝐧𝐝

𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐧𝐨 𝐨𝐧𝐞 𝐢𝐬 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫𝐞𝐬𝐭𝐞𝐝 𝐢𝐧 𝐥𝐢𝐬𝐭𝐞𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 the teachings

𝐢𝐬 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐟𝐮𝐭𝐢𝐥𝐞.

𝐈𝐭 𝐢𝐬 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐬𝐨𝐰𝐢𝐧𝐠 𝐠𝐨𝐨𝐝 𝐬𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐢𝐧 𝐟𝐚𝐥𝐥𝐨𝐰, 𝐚𝐫𝐢𝐝 𝐥𝐚𝐧𝐝..

𝐄𝐝𝐮𝐜𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐜𝐚𝐧 𝐛𝐞 𝐞𝐟𝐟𝐞𝐜𝐭𝐢𝐯𝐞 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐭𝐞𝐚𝐜𝐡𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐭𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭 𝐚𝐜𝐭𝐢𝐯𝐞𝐥𝐲 𝐩𝐚𝐫𝐭𝐢𝐜𝐢𝐩𝐚𝐭𝐞𝐝 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐩𝐫𝐨𝐜𝐞𝐬𝐬

𝐓𝐡𝐞 𝐭𝐞𝐚𝐜𝐡𝐞𝐫 𝐦𝐚𝐲 𝐛𝐞 𝐠𝐨𝐨𝐝

𝐁𝐮𝐭 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐭𝐚𝐫𝐠𝐞𝐭 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐞𝐧𝐭𝐬 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐧𝐨 𝐬𝐞𝐧𝐬𝐞 𝐨𝐟 𝐯𝐢𝐫𝐭𝐮𝐞 𝐭𝐨 𝐮𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬𝐭𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐯𝐚𝐥𝐮𝐞 𝐨𝐟 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞𝐧 𝐬𝐮𝐜𝐡 𝐞𝐝𝐮𝐜𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐛𝐞 𝐨𝐟 𝐧𝐨 𝐮𝐬𝐞.

𝐈𝐭 𝐢𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐚𝐦𝐞 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐞𝐧𝐭 𝐢𝐬 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐧𝐨𝐭 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫𝐞𝐬𝐭𝐞𝐝 𝐢𝐧 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐢𝐞𝐬

𝐀𝐧𝐝, 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐞𝐧𝐭 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐡𝐚𝐯𝐢𝐧𝐠 𝐩𝐫𝐨𝐩𝐞𝐫 𝐦𝐞𝐚𝐧𝐬 𝐨𝐟 𝐬𝐮𝐫𝐯𝐢𝐯𝐚𝐥, 𝐭𝐡𝐞𝐧 𝐡𝐢𝐬 𝐢𝐧𝐜𝐥𝐢𝐧𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐭𝐨 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧 𝐢𝐬 𝐝𝐨𝐮𝐬𝐞𝐝.

𝐎𝐟 𝐜𝐨𝐮𝐫𝐬𝐞, 𝐚 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧 𝐰𝐡𝐨 𝐡𝐚𝐬 𝐭𝐡𝐢𝐫𝐬𝐭 𝐟𝐨𝐫 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧𝐢𝐠 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐦𝐚𝐧𝐚𝐠𝐞 𝐭𝐨 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐢𝐟 𝐡𝐢𝐬 𝐦𝐞𝐚𝐧𝐬 𝐚𝐫𝐞 𝐥𝐢𝐦𝐢𝐭𝐞𝐝. 𝐀 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧 𝐰𝐡𝐨𝐬𝐞 𝐦𝐢𝐧𝐝 𝐢𝐬 𝐜𝐥𝐨𝐮𝐝𝐞𝐝 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐞𝐯𝐢𝐥 𝐚𝐭𝐭𝐢𝐭𝐮𝐝𝐞 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐞𝐬𝐢𝐫𝐞 𝐭𝐨 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧.

𝐁𝐮𝐭 𝐚 𝐟𝐞𝐥𝐥𝐨𝐰 𝐰𝐡𝐨 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐫𝐞𝐟𝐮𝐬𝐞 𝐭𝐨 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧, 𝐫𝐞𝐟𝐮𝐬𝐞 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐭𝐨 𝐥𝐢𝐬𝐭𝐞𝐧, 𝐫𝐞𝐟𝐮𝐬𝐞 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐭𝐨 𝐭𝐫𝐲, -𝐡𝐢𝐬 𝐜𝐚𝐬𝐞 𝐢𝐬 𝐡𝐨𝐩𝐞𝐥𝐞𝐬𝐬..

𝐓𝐡𝐞 𝐬𝐞𝐞𝐝 𝐦𝐮𝐬𝐭 𝐛𝐞 𝐠𝐨𝐨𝐝. 𝐓𝐡𝐞 𝐥𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐨𝐨 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐛𝐞 𝐟𝐞𝐫𝐭𝐢𝐥𝐞.. 𝐓𝐡𝐞𝐧 𝐚𝐥𝐨𝐧𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐠𝐞𝐫𝐦𝐢𝐧𝐚𝐭𝐞, 𝐠𝐫𝐨𝐰 𝐚𝐧𝐝 𝐠𝐢𝐯𝐞 𝐟𝐫𝐮𝐢𝐭𝐬..

𝐈 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤 𝐦𝐨𝐬𝐭 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐞𝐥𝐟-𝐚𝐩𝐩𝐨𝐢𝐧𝐭𝐞𝐝 𝐬𝐜𝐡𝐨𝐥𝐚𝐫𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐞𝐚𝐜𝐡𝐞𝐫𝐬 𝐢𝐧 𝐬𝐨𝐜𝐢𝐚𝐥 𝐦𝐞𝐝𝐢𝐚 𝐢𝐧𝐜𝐥𝐮𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐞 𝐟𝐨𝐫𝐠𝐞𝐭 𝐭𝐡𝐢𝐬.

𝐄𝐢𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐰𝐞 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐧𝐨 𝐰𝐨𝐫𝐭𝐡𝐲 𝐦𝐚𝐭𝐞𝐫𝐢𝐚𝐥𝐬 𝐨𝐫 𝐜𝐚𝐩𝐚𝐜𝐢𝐭𝐲 𝐭𝐨 𝐭𝐞𝐚𝐜𝐡

𝐨𝐫

𝐓𝐡𝐞 𝐭𝐚𝐫𝐠𝐞𝐭 𝐚𝐮𝐝𝐢𝐞𝐧𝐜𝐞 𝐡𝐚𝐬 𝐧𝐨 𝐢𝐧𝐜𝐥𝐢𝐧𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐭𝐨 𝐫𝐞𝐚𝐝 𝐨𝐫 𝐜𝐨𝐧𝐬𝐢𝐝𝐞𝐫.

𝐀𝐧𝐝 𝐢𝐧 𝐦𝐨𝐬𝐭 𝐜𝐚𝐬𝐞𝐬,

𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐚 𝐠𝐫𝐚𝐧𝐝 𝐜𝐨𝐦𝐛𝐨 𝐨𝐟 𝐛𝐨𝐭𝐡-- 𝐚 𝐬𝐭𝐮𝐩𝐢𝐝 𝐭𝐞𝐚𝐜𝐡𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐚 𝐝𝐢𝐬𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫𝐞𝐬𝐭𝐞𝐝 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐞𝐧𝐭.

𝐫𝐞𝐠𝐚𝐫𝐝𝐬

𝐤 𝐯 𝐚𝐧𝐚𝐧𝐭𝐡𝐚𝐧𝐚𝐫𝐚𝐲𝐚𝐧𝐚𝐧

the guest is to be venerated

 

बालो वा यदि वा वृद्धो युवा वा गृहमागतः।

तस्य पूजा विधातव्या सर्वस्याभ्यागतो गुरुः॥

इन्दिश्चे स्प्रूचे १९६८ मनुस्मृत्याम्

bālo vā yadi vā vṛddho yuvā vā gṛhamāgataḥ|

tasya pūjā vidhātavyā sarvasyābhyāgato guruḥ||

indiśce sprūce 1968 manusmṛtyām

You must offer highest veneration to the guest who has come to your house is just a boy, an person of advanced age, or a youngster. The guest is more venerable at home above everyone else. This is what Manusmriti Says.

care for them at any cost

 

वृद्धौ च मातापितरौ साध्वी भार्या सुतः शिशुः।

अप्यकार्यशतं कृत्वा भर्तव्या मनुरब्रवीत्॥

इन्दिश्चे स्प्रुचे २८९२ मनुस्स्मृति ११ १० विक्रमाङ्कदेवचरिते

vṛddhau ca mātāpitarau sādhvī bhāryā sutaḥ śiśuḥ|

apyakāryaśataṁ kṛtvā bhartavyā manurabravīt||

indiśce spruce 2892 manusmriti 11 10 vikramāṅkadevacarite

A man should, at any cost, protect and maintain his elderly parents, infirm and sick father, mother, or both, the faithful wife who depends on him for her very existence and an infant child in the household. He should ensure that he provides food and essential things for their survival even if he has to perpetrate unlawful or evil deeds or activities in his bid to find means for such sustenance. Thus said Manu

Manu does not encourage performance of sinful activities here. He only underlines the supreme importance of the duty of every man to look after with capacity to earn to ensure that those who depend on him exclusively-- like old parents, wife and small children

K V ANANTHANARAYANAN

वृद्धौ elderly, old, sick, infirm मातापितरौ parents, father and moterh साध्वी faithful, pious, भार्या wife शिशुः very little, in infacy, in childhood सुतः son अकार्यशतं hundreds of evild deeds, prohibited deed कृत्वा having done अपि too भर्तव्या should be fed इति मनुः अब्रवीत् thus said Manu.

the person who caused insult, who behaved harshly would surely face ruin

 

सुखं ह्यवमतः शेते सुखं च प्रतिबुद्ध्यते।

सुखं चरति लोकेऽस्मिन् अवमन्ता विनश्यति॥

मनुस्मृति हंसगीता महाभारते च

sukhaṁ hyavamataḥ śete sukhaṁ ca pratibuddhyate|

sukhaṁ carati loke'smin avamantā vinaśyati||

manusmṛti haṁsagītā mahābharate ca

Our culture gives the ultimate priority to the dignity of an individual.

To insult a person, whatever may be the reason is considered a sin, a destructive trait..

The following quote from our texts, I could find the same quote in three great texts.. Manusmriti the premier law book of India, the great Indian epic Mahabharatham and in the philosophical text Hamsa Gita too. I am sure we would find the same other texts too.

That idea should be etched in the hearts of one and all.

The sloka says

A person who receives insults would sleep well after some time. In addition, he would wake up comfortably after that sleep too. In due course the slighted person would even go about with his work in the world happily that insult. On the other hand, the person who caused insult, who behaved harshly would surely face ruin

It is something like the wielder of the stick getting the thrashes..

Bad thoughts and feelings for others have the uncanny effieciency to land themselves upon the originator or the source and ruining it..

Sure, if we give empathy, respect, love and care in place of insult, we will get back the very same things, maybe with huge value addition..

സുഖം ഹ്യവമതഃ ശേതേ സുഖം ച പ്രതിബുദ്ധ്യതേ।

സുഖം ചരതി ലോകേഽസ്മിന്‍ അവമന്താ വിനശ്യതി॥

മനുസ്മൃതി ഹംസഗീതാ മഹാഭാരതേ ച

നമ്മുടെ പൈതൃകം ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ആത്മാഭിമാനത്തിനും അന്തസ്സിനും വളരെയേറെ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നു.

ഒരു വ്യക്തിയെ അവഹേളിക്കുക, അപമാനിക്കുക എന്നത് അളവില്‍ക്കവിഞ്ഞ വിധം വിനാശകരമായ പ്രവര്‍ത്തി ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

മുകളില്‍ കൊടുത്ത ശ്ലോകം ഇക്കാര്യം വളരെ ഗൌരവമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ഈ ശ്ലോകം നമ്മുടെ പുരാതന നിയമസംഹിതയായ മനുസ്മൃതിയിലും, മഹാഭാരതത്തിലും പിന്നെ ഹംസഗീതയിലും കാന്നുന്നുണ്ട്. ഇതല്ലാതെ മറ്റു പല കൃതികളിലും ഇതേ ശ്ലോകം തന്നെ ഉദ്ധരിച്ചു കാണുവാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.

നല്ലവരായ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയങ്ങളില്‍ ഈ ആശയം ശിലാലിഖിതം പോലെ കൊത്തിവയ്ക്കപ്പെടെണ്ടതാണ് എന്ന കാര്യത്തില്‍ രണ്ടഭിപ്രായം ഉണ്ടാവുകയില്ല.

ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നു.

അപമാനിതനും നിന്ദിതനും ആയ വ്യക്തി ആദ്യം ഏറെ വേദനിക്കും എങ്കിലും കുറെ കഴിയുമ്പോള്‍ അതെല്ലാം മറന്നു പിന്നീട് നല്ലവണ്ണം ഉറങ്ങും.

ആ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ ശാന്തനായി ഉണരുകയും ചെയ്യും.

അപമാനത്തിനു ഇരയായവന്‍ പിന്നീട് സ്വയം സമാധാനിച്ച് തന്‍റെ പ്രവൃത്തികള്‍ വലിയ സന്തോഷക്കുറവ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ തുടര്‍ന്നു ചെയ്തു കൊണ്ടും ഇരിക്കും.

പക്ഷെ

ആ അപമാനം നല്‍കിയവന്‍, മറ്റുള്ളവരെ അധിക്ഷേപിച്ചവന്‍ തീര്‍ച്ചയായും സ്വയം വിനാശം നേരിടുക തന്നെ ചെയ്യും.

ഒരാള്‍ മറ്റുള്ളവരെ ലാക്കാക്കി ചിന്തിക്കുന്ന ദുഷ്ട ചിന്തകളും, മറ്റുള്ളവര്‍ക്കെതിരായി ചെയ്യുന്ന കുത്സിതപ്രവര്‍ത്തികളും തിരിച്ചു വാണ് അയാളുടെ തലയില്‍ തന്നെ വീഴും എന്നത് ഒരു കാവ്യനീതിയും വിരോധാഭാസവും എല്ലാം ആണ്. നാം എയ്ത വിഷം പൂശിയ അമ്പ് തിരിച്ചുവന്നു നമ്മുടെ മാറില്‍ തന്നെ തുളച്ചു കയറും.

അപ്രകാരം തന്നെ നാം മറ്റുള്ളവരോട് ബഹുമാനവും, കരുതലും സ്നേഹവും എല്ലാമാണ് കാണിക്കുന്നത് എങ്കില്‍ അതെല്ലാം നമുക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടും, ഒരുപക്ഷെ കൊടുത്ത അളവിലും കൂടുതലായി തന്നെ.

taxes, tolls, duties, shares fines and penalties and fails to provide protection

योऽरक्षन् बलिमादत्ते करं शुल्कं च पार्थिवः।

प्रतिभागं च दण्डं च स सद्यो नरकं व्रजेत्॥

मनुस्मृत्याम्॥

yo'rakṣan balimādatte karaṁ śulkaṁ ca pārthivaḥ|

pratibhāgaṁ ca daṇḍaṁ ca sa sadyo narakaṁ vrajet||

manusmṛtyām||

A king who imposes levies on his subjects in the shape of taxes, tolls, duties, shares fines and penalties and fails to provide protection for the subjects and their lives and properties would find his place in hell. There is no doubt about it.

Manu warned that the rulers who tax the subjects and fail to protect them would go to hell and be punished because he had the bona fide belief such rulers in his time feared retribution in hell. The rulers of today may not care a damn about hell. But sure the leaders who fail the people would be dumped into the dustbin of history sooner than later

യോഽരക്ഷന്‍ ബലിമാദത്തേ കരം ശുല്കം ച പാര്‍ഥിവഃ।

പ്രതിഭാഗം ച ദണ്ഡം ച സ സദ്യോ നരകം വ്രജേത്॥

മനുസ്മൃത്യാം॥

ഒരു രാജാവ് അല്ലെങ്കില്‍ ഭരണാധികാരി കരം, ചുങ്കം, നികുതി, പിഴ, ലാഭവിഹിതം, സംരക്ഷണത്തിനുള്ള നീക്കിവയ്പ്പ് എന്നിങ്ങനെ പലേ വിധത്തിലും പ്രജകളില്‍ നിന്ന് പണം നിര്‍ബന്ധമായി പിരിച്ചെടുത്ത ശേഷം പ്രജകള്‍ക്കും അവരുടെ സ്വത്തിനും ജീവനും പരിപൂര്‍ണ്ണമായ സംരക്ഷണം നല്‍കുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെട്ടാല്‍ അയാള്‍ തീര്‍ച്ചയായും നരകത്തില്‍ പോവും എന്ന് മനു പറയുന്നു.

നരകം ലഭിക്കും എന്ന് മനു പറഞ്ഞത് അദ്ദേഹം തന്‍റെ നിയമസംഹിത എഴുതിയ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഭരണം നടത്തിയിരുന്നവര്‍ നരകം എന്ന ഒരു സംഭവം ഉണ്ട് എന്നും അതിനെ അവര്‍ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ഉള്ള ഉത്തമ വിശ്വാസത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആയിരുന്നു.

ഇന്നത്തെ ഭരണാധികാരി നരകത്തിനു പുല്ല് വില പോലും കൊടുക്കില്ല. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ഇന്നും സത്യമാണ്. ജനങ്ങളെ വഞ്ചിച്ച, ജനങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്ത ഭരണാധികാരി ഏറെ വൈകാതെ തന്നെ ചരിത്രത്തിന്‍റെ ചവറ്റുകുട്ടയില്‍ സ്വയം കണ്ടെത്തും.

Knowledge should not be shared with persons who are not receptive

धर्माथौ यत्र न स्यातां शुश्रूषावाऽपि तद्विधा । 

 तत्र विद्या न वक्तव्या शुभं बीजमिवोषरे ॥- मनुस्मृति 

 dharmāthau yatra na syātāṃ śuśrūṣāvā'pi tadvidhā । 

 tatra vidyā na vaktavyā śubhaṃ bījamivoṣare ॥- manusmṛti 

 A teacher should never attempt to impart education in an environment where there are no resources and the student does not have a mind inclined towards righteousness. Knowledge should not be shared with persons who are not receptive, courteous and respectful. If knowledge is shared in such indifferent conditions and to such non responsive people, the action is like sowing seeds on barren fields. Nothing good will happen. 

 धर्म righteous action अर्थौ reasonable affluence, resources यत्र where न स्यातां the two things are not present तद्विधा righteous and fair शुश्रूषा interest in listening and learning अपि too न वर्तते is not present तत्र there विद्या education, lessons न वक्तव्या should not be imparted, should not be give तद् that ऊषरे saline barren land शुभं high potential, of high quality बीजं seed इव like व्यर्थं भवेत् would go waste.

 ധര്‍മാഥൌ യത്ര ന സ്യാതാം ശുശ്രൂഷാവാഽപി തദ്വിധാ ।

തത്ര വിദ്യാ ന വക്തവ്യാ ശുഭം ബീജമിവോഷരേ ॥- മനുസ്മൃതി 

 ഒരു ആചാര്യനോ അധ്യാപകനോ ധര്‍മ്മവും നീതിബോധവും ഒട്ടും കാണാത്ത ഇടങ്ങളിലും പിന്നെ ഒരു വിധമായ വിഭവങ്ങളുടെയും ലഭ്യത ഇല്ലാത്ത ഇടങ്ങളിലും പിന്നെ നല്ല വഴിയില്‍ ശ്രദ്ധയോടെ വിദ്യ സ്വീകരിക്കാന്‍ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവരുടെ ഇടയിലും ഒരിക്കലും അറിവും ജ്ഞാനവും പ്രചരിപ്പിക്കരുത്. പകര്‍ന്നു കൊടുക്കരൂത് . അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത് തരിശു ഭൂമിയില്‍ നല്ല ജാതി വിത്തുകള്‍ വിതച്ചാല്‍ അത് പാഴായിപ്പോകുന്നത് പോലെ തന്നെയുള്ള ഒരു പരിശ്രമം ആയിരിക്കും.

If a person gives false evidence

पञ्च पश्वनृते हन्ति दश हन्ति गवानृते शतमश्वानृते हन्ति सहस्रं पुरुषानृते॥ इन्दिश्चे स्प्रुचे १६६५ मनुस्मृत्यां ८-९८ पञ्चतन्त्रे

pañca paśvanṛte hanti daśa hanti gavānṛte śatamaśvānṛte hanti sahasraṁ puruṣānṛte|| indiśce spruce 1665 manusmṛtyāṁ 8-98 pañcatantre

If a person gives false evidence regarding theft or misappropriation in respect of petty animals, he faces sin of destroying five human beings,, Such testimony in respect of cows and horses would incur sin equivalent to killing ten and hundred humans respectively. And a false testimony involving human being would attract sin of destroying thousand humans.

An example of structure of rigour of punishment visiting sinful activities, as per Manusmriti.

never show lack of diligence in movement of hands and legs

न पाणिपादचपलो न नेत्रचपलोऽनृजुः ।

न स्याद्वाक्चपलश्चैव न परद्रोहकर्मधीः ॥

- मनु स्मृति

na pāṇipādacapalo na netracapalo'nṛjuḥ ।

na syādvākcapalaścaiva na paradrohakarmadhīḥ ॥

- manu smṛti

One should never show lack of diligence in movement of hands and legs and other limbs. One should never relax control in the movement and use of eyes. One should never lose control from the path of straightforward thoughts and actions. One should never set his mind on actions which would cause damage to others.

The limbs without control can hit, steal, visit wrong places and so on. Viewing unwanted or unpleasant things, being dishonest and causing pain to others would all result in bringing only sorrow and damage to oneself and to others too

ന പാണിപാദചപലോ ന നേത്രചപലോഽനൃജുഃ ।

ന സ്യാദ്വാക്ചപലശ്ചൈവ ന പരദ്രോഹകര്‍മ്മധീഃ ॥

- മനു സ്മൃതി

ചപലമായ, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത അംഗചലനങ്ങള്‍ (കൈയും കാലും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന അവസ്ഥ) ഒഴിവാക്കുക. എങ്ങും ഒതുങ്ങിനില്‍ക്കാത്ത എന്തും കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കണ്ണുകളെ നിയന്ത്രിക്കുക. സഭ്യതയുടെയും നന്മയുടെയും പരിധിവിട്ടുള്ള വാക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കാനുള്ള പ്രവണത ഒഴിവാക്കുക. മട്ടുല്ലര്‍ക്ക് വേദനയും വിഷമവും ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നത്തില്‍ നിന്ന് പിന്തിരിയുക.

നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത കയ്യും കാലും മറ്റുള്ളവരെ തല്ലാനും, സാധനങ്ങള്‍ മോഷ്ടിക്കാനും ആവശ്യമില്ലാത്ത ഇടങ്ങളില്‍ ചെന്നുപെടുവാനും എല്ലാം നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കും. നിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്ത കാഴ്ചകളും, വാക്കുകളും ആര്‍ക്കും ഒരു നന്മയും വരുത്താന്‍ പോകുന്നില്ല.