too much of consumption or enjoymenet need not provide satisfaction

न स्वप्नेन जयेन्निद्रां न कामेन स्त्रियं जयेत्।

न चैन्धनैर् जयेद्वह्निं न मद्येन तृषां जयेत्॥

गरुडपुराणे आचारकाण्डे

na svapnena jayennidrāṁ na kāmena striyaṁ jayet|

na caindhanair jayedvahniṁ na madyena tṛṣāṁ jayet||

garudapuraane aachaarakaande

If one thinks that he could get over the bad effects of excessive sleep by dreaming bright dreams, he is wrong. More and more dreaming can make one sleepier and lazier. That is all

If one thinks he could satisfy his desire for romance by constant company with women, he is again not right. Such company would only increase his desire

If one thinks that if huge quantities of fuel or twigs are added to the raging fire then the fire would wait till such fuel is burnt off, then he has made a mistake. The added fuel would only increase the intensity of the fire.

And

If one thinks he can quench his thirst by drinking more and more toddy, then he is indeed a fool. Toddy can make a person inebriated and addicted but could never satisfy his thirst.

From Garuda Puranam

स्वप्नेन by repeated dreaming निद्रां sleep न जयेत् should not, could not overcome, could not get over कामेन by repeatedly indulging in amorous activities स्त्रियं न जयेत् cannot get satisfied in attraction and romance for the fairer sex इन्धनैः through constantly adding fuel वह्निं the fire न जयेत् cannot pacify, cannot satisfy मद्येन by consuming toddy, intoxicating drink तृषां न जयेत् thirst can never be quenched.

ന സ്വപ്നേന ജയേന്നിദ്രാം ന കാമേന സ്ത്രിയം ജയേത്।

ന ചൈന്ധനൈര്‍ ജയേദ്വഹ്നിം ന മദ്യേന തൃഷാം ജയേത്॥

ഗരുഡപുരാണേ ആചാരകാണ്ഡേ

സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങള്‍ എപ്പോഴും കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍ ഒന്നും ചെയാതെ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്‍റെ തിക്തഫലങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാമെന്ന് ഒരാള്‍ കരുതുന്നു എങ്കില്‍ അയാള്‍ തീര്‍ത്തും വിഡ്ഢി ആണ്

പെണ്ണുങ്ങളുമായി വീണ്ടും വീണ്ടും അനുരാഗത്തിലും പ്രേമത്തിലും എല്ലാം ഇടപെട്ടാല്‍ അത്തരം വികാരങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞു വരും എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നതും യുക്തിക്ക് നിരക്കുന്നത് അല്ല.

കത്തിപ്പടരുന്ന തീയില്‍ കൂടുതല്‍ ഇന്ധനവും വിറകും എല്ലാം ചേര്‍ത്ത് വച്ചാല്‍ അതെല്ലാം കത്തുന്നത് വരെ തീ കാത്തിരിക്കും എന്ന് കരുതുന്നത് വ്യാമോഹമാണ്. കൂടുതല്‍ ഇന്ധനം കിട്ടുമ്പോള്‍ തീയ് കൂടുതല്‍ ശക്തി പ്രാപിക്കും

അതുപോലെ ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ മദ്യപാനം നടത്താമെന്ന് കരുതുന്നത് വിചിത്രമാണ്. മദ്യം ഒരാളെ ലഹരിക്ക് അടിമയാക്കും.. അയാളുടെ വിവേകം നശിക്കും. പക്ഷെ മദ്യം കുടിച്ചു ഒരാളുടെ ദാഹം ഒരിക്കലും ശമിക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല.

ഗരുഡ പുരാണത്തില്‍ നിന്ന്

your past karma chases you faithfully

 

यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरं।

तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति॥

യഥാ ധേനുസഹസ്രേഷു വത്സോ വിന്ദതി മാതരം

തഥാ പൂര്‍വകൃതം കര്‍മ കര്‍ത്താരം അനുഗച്ഛതി

yathā dhenusahasreṣu vatso vindati mātaraṁ|

tathā pūrvakṛtaṁ karma kartāramanugacchati||

chanakya neeti. 

garudapurana 

Even as in a herd of thousand cows, the calf easily identifies its mother, sins committed by a person in his former lives spots him in this life and accompanies him without fail..

ആയിരം പശുക്കളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ആണെങ്കിലും കിടാവ് തന്‍റെ അമ്മയെ തിരിച്ചറിയുന്നു. അതുപോലെ കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളില്‍ ചെയ്ത പാപങ്ങള്‍, മനുഷ്യനെ എളുപ്പത്തില്‍ തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് വിടാതെ പിടികൂടുന്നു..

better to remain in hell than to be in the company of evil people

वरं हि नरके वासो न तु दुश्चरिते गृहे।

नरकात्क्षीयते पापं कुगृहात्परिवर्धते॥

गरुडपुराणे १-१५०-३

varaṁ hi narake vāso na tu duścarite gṛhe|

narakātkṣīyate pāpaṁ kugṛhātparivardhate||

garuḍapurāṇe 1-150-3

A very forceful statement from Garudapuranam

meaning of the quote

===============

It s better to remain incarcerated in hell rather than being forced to occupy a house in the company of people of evil mind and activities.

The stay in hell will remove our sins through expiation.. But stay in a house of evil fellows would only increase our sins by leaps and bounds.

================

Most religions and faiths designate hell as the ultimate destination for sinners..

And they are almost unanimous in their view that if a sinner suffers and atones for his sins, he would emerge free and removed of sins, at least to start with a clean slate

But living in the company of people with evil minds and evil character and activities, that too in the same residence would only tempt or force a fellow to commit more sins.. and more sins.

There can be a valid argument to the contrary.. You can never repair or change the quality of hell. But if you have a character you may be able to change the mindset of people around you and convert even a devilish house into a peaceful abode..

Mere imitation would not serve any purpose.

तृणपर्णोदकाहाराः सततं वनवासिनः ।

जंबूकाखुमृगाद्यश्च तापसास्ते भवन्ति किम् ॥

- गरुडपुराण

tṛṇaparṇodakāhārāḥ satataṃ vanavāsinaḥ ।

jaṃbūkākhumṛgādyaśca tāpasāste bhavanti kim ॥

- garuḍapurāṇa

The foxes, rats, deer and animals like them stay in the forest most of the time . They survive eating mostly leaves, grass and water too. Can they be called saints and recluses for this reason?

Action, fully understanding the spirit of what one does reveal the character and class of a person. Mere imitation would not serve any purpose.

തൃണപര്‍ണോദകാഹാരാഃ സതതം വനവാസിനഃ ।

ജംബൂകാഖുമൃഗാദ്യശ്ച താപസാസ്തേ ഭവന്തി കിം ॥

- ഗരുഡപുരാണ

കുറുനരിയും എലിയും മാനും അതുപോലുള്ള മൃഗങ്ങളും മിക്കവാറും എല്ലാ കാലങ്ങളിലും കാട്ടില്‍ താമസിക്കുന്നു. ഇലകളും പുല്ലും കാട്ടിലെ ചോലകളിലെ വെള്ളവും കൊണ്ട് അവ വിശപ്പടക്കുന്നു. ഇക്കാരണം കൊണ്ട് അവയെല്ലാം സന്ന്യാസിമാരും താപസന്മാരും ആണെന്ന് പറയാന്‍ കഴിയുമോ.ഒരു പ്രവൃത്തി അതിന്‍റെ ഉദ്ദേശവും അന്തഃസത്തയും മനസ്സിലാക്കി അതിന്‍റെ വഴിയില്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അത് ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയുടെ നിലയും വിലയും പ്രകടമാവും. അന്ധമായ അനുകരണവും ആര്‍ക്കാനും വേണ്ടി ഓക്കാനിക്കുന്നതും കൊണ്ട് ഒന്നും നേടാനില്ല

there should be method in spending too

there should be method in spending too

सञ्चितं क्रतुशतैर्न युज्यते याचितं गुणवते न दीयते ।

तत्कदर्यपरिरक्षितं धनं चोरपार्थिवगृहे प्रयुज्यते ॥२६॥

sanchitam kratushatairna yujyate yaachitam gunavate na deeyate

tatkadaryaparirakshitam dhanam chorapaarthivagruhe pryujayte

From Garudapuranam

If the wealth accumulated by a person is not spent of good purposes

( here the scripture says the good purpose is conducting yagas and yajnaas.. but obviously any deed which is for the good of society and the individual is equally a good purpose)

and

alternately if the wealth is not applied for the welfare of good people who are afflicted by poverty,

then that money, hoarded by a stingy person,

ultimately finds its destination in the hands of thieves and robbers

or as taxes or other levies effected by the government or the king..

For Sanskrit lovers

यदि if

संचितं gathered or save meticulously

धनं money

क्रतुशतैः in performing hundred or many holy sacrifices.. (spent ) for goo purposes

न युज्यते not applied.. not spent

यदि याचितं if asked for , requested for

धनं money

गुणवते for a person who is full of virtues

न दीयते not given

कदर्य miser, hoarder

परिरक्षितं guarded by ,

तद् धनं that money

चोरपार्थिवगृहे ( चोरस्य पार्थिवस्य वा गृहे ) in the house of a robber or a king

प्रयुज्यते becomes handy.. get spent..

Note.. Garudapuranam is one of the Mahapuranas..

though its theme is the story of Garuda the celestial bird, the book is a source for Dharmasastras, on various rules for lifestyle, definition of sins and their expiation, and a veritable guide on worship of the departed souls..

The puranam is full of subhashitams of the genre presented above..

best policy is to avoid ..

वर्जयेत् क्षुद्रसंवादमदुष्टस्य च दर्शनम्। 

विरोधं सह मित्रेण संप्रीतिं शत्रुसेविना॥ 

गरुडपुराणे आचारकाण्डे १०८-३ 

varjayet kṣudrasaṁvādamasduṣṭasya ca darśanam| 

virodhaṁ saha mitreṇa saṁprītiṁ śatrusevinā|| 

garuḍapurāne ācārakāṇḍe 108-3 

A thoroughly professional advice found in Garuda Puranam 

One should give up for ever the following 

1. Argument with silly and belligerent people 

2. Meeting with fellows who are not good.. who are cruel.. 

3. Enmity with good friends 

4. Amity or camaraderie with people who are in the service of 

the enemy 

Most of the time, especially in social media and in the hyperactive visual dissemination of (mis)information most of us are just discussing and debating silly things with silly people, and we are also becoming silly in the most matching way.. 

A lot of thoughts required here. 

The bad thoughts and tendencies have a knack of spreading like germs causing epidemics.. People who carry grudges, people who have no goodwill for others, can be very silent or even silent and suave and genial too.. It is better to avoid such people.. The stinking core might be concealed through some thin coat of geniality, but evil is always evil.. Best thing is to avoid such pests. 

Life and its activities are very complex. And human conduct, in spite of the best efforts, can result in some frictions and outbursts.. Even the best of friends can be caught in a tirade of arguments and often violent verbal or physical exchanges.. But the best thing to understand is that there can be no staple enmity between friends.. true friends.. and the best way is to make amends and hold hands and embrace .. at the earliest.. It is not shameful to go even out of the way to save a genuine friendship 

In an outburst of geniality, or in an attempt to show off our cosmopolitan outlook, we tend to show misplaced friendship with people who are in the service of people or nations or social groups which are inimical to us.. Maybe we can look effusive in public.. and that is what we call diplomacy.. but we have to be careful about the menials of our enemies.. Ultimately, we have to save our backs from unexpected stabs..

from sin to sin...

अदत्तदानेन भवेत् दरिद्रो दरिद्रभावाच्च करोति पापम्।

पापादवश्यं नरकं प्रयाति पुनर्दरिद्रः पुनरेव पापी॥

गरुडपुराने प्रेतकाण्डे २-२४-४६

adattadānena bhavet daridro daridrabhāvācca karoti pāpam|

pāpādavaśyaṁ narakaṁ prayāti punardaridraḥ punareva pāpī||

garuḍapurāne pretakāṇḍe 2-24-46

a very forceful and poignant statement found in Garudapuranam

Meaning

A person who does not make gifts where such gifts are due (this can mean helping others without expectation too) becomes poor.

And the state of poverty makes him commit more and more sins

And such sins lead him to hell..

And from there he emerges again as poor and in turn sinner too..

Helping others and sharing ones resources for the welfare of others too is a great idea.. And that idea really sustains this world.. Otherwise only the strongest would have survived and all others would have perished..

Being poor is not a sin..

But surely the challenging conditions of life where one has no clue as to how to survive, he may deviate from the path of righteousness, just for existence..

Of course, the wrong does is a sinner.. and the sinner goes to heaven..

One has to expiate the sins and for that he has to come back.. and a person of that background would be born poor..

And if he has not the backing of a solid character, the person may veer towards more sins.. and the sins would again push him to hell..

So it would be a vicious circle..

Of course we believe that adherence to virtues and divine grace might permit us to escape from this tangle at some stage..

We really do not know whether being good is really of any use to us..

But somehow mankind in general has attempted to be good and generous during the long tenure of their sojourn on earth..

Such goodness has only helped all..

So what is really wrong in helping others when we do not lose much from that action?

Maybe, if I help someone today, the Golden rule will operate and help will come to me when I am in dire straits..

no pardon for ingratitude

ब्रह्मघ्नेऽपि सुरापे च चोरे भग्नव्रते तथा 

निष्कृतिर्विहिता लोके कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः॥

वाल्मीकिरामायने किष्किन्धाकाण्ड 34-12

brahmaghne'pi surāpe ca core bhagnavrate tathā 

niṣkṛtirvihitā loke kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ||

valmikiramayane Kishkindaa kaande 34-12

One can expiate or do amends and be free even 

from sins

like tormenting and killing of learned persons,

consuming alcohol or intoxicating drinks, 

theft and burglary,

breaking rules of vows and sacred practices..

But to the one who is ungrateful and one who does evil to the persons from whom he has derived benefits, 

there is no expiation.. 

That sin is simply unpardonable..

(This does not mean that one is free to indulge in the sins like Brahmahatya...

it is only mentioned to underline the gravity of the sin of thanklessness or ingratitude)

( If my memory goes right, this quote comes in Mahabharatham and Garudapuranam too)

ബ്രഹ്മഘ്നേഽപി സുരാപേ ച ചോരേ ഭഗ്നവ്രതേ തഥാ 

നിഷ്കൃതിര്‍വ്വിഹി താ ലോകേ കൃതഘ്നേ നാസ്തി നിഷ്കൃതിഃ॥

വാല്മീകിരാമായനേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡ 34-12

ഒരാള്‍ക്ക്‌ ബ്രഹ്മഹത്യ, മദ്യപാനം, കൊള്ളയും പിടിച്ചുപറിയും, വ്രതങ്ങളും പ്രതിജ്ഞകളും തെറ്റിക്കുക എന്നീ പാപങ്ങള്‍ ചെയ്തുപോയാല്‍ പോലും എന്തെങ്കിലും പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളും മറ്റും ചെയ്തു കുറ്റവിമുക്തി നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്ന് വരാം
പക്ഷെ  ആരെങ്കിലും ചെയ്ത ഉപകാരം മറന്നു നന്ദികേടു കാണിച്ചാല്‍ ആ പാപത്തിനു ഒരു പ്രതിവിധിയും ഇല്ല. 

ഈ ശ്ലോകം ബ്രഹ്മഹത്യ മുതലായ കൊടുംപാപങ്ങള്‍ ചെയ്യുവാനുള്ള അനുവാദമായി ആരും വ്യാഖ്യാനിക്കരുത്.  നന്ദികേട് മേല്‍പ്പറഞ്ഞ പാപങ്ങളെക്കാലും ഗുരുതരവും അക്ഷന്തവ്യവും ആണെന്ന്  അടിവരയിട്ട് കാണിക്കുന്നതാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം.

ഈ ശ്ലോകം മഹാഭാരതത്തിലും ഗരുഡപുരാണത്തിലും കാണുന്നുണ്ട്

you can bequeath money.. but not Karma..

यदार्जितं प्राणहरैः परिश्रमैः मृतस्य तद् वै विभजन्ति रिक्थिनः। 

कृतं च यद् दुष्कृतमर्थलिप्सया तदैव दोषापहतस्य कौतुकम्॥ 

गरुडपुराणे॥ 

yadārjitaṁ prāṇaharaiḥ pariśramaiḥ mṛtasya tad vai vibhajanti rikthinaḥ| 

kṛtaṁ ca yad duṣkṛtamarthalipsayā tadaiva doṣāpahatasya kautukam|| 

garuḍapurāṇe|| 

A very thought provoking remark in Garuda Puranam

The material possessions we have on the earth are taken over by the heirs and others once we die.. But the sin we incur to earn such wealth will have no takers or claimants.

The meaning of the slokam

The material wealth earned and accumulated through efforts that would have caused a lot of challenges even to the life, would be claimed and inherited and divided by relatives and heirs when a person dies.. However, whatever evil deeds or sins that have been committed by the person during his lifetime in his eager pursuit for accumulating money would cling to him ( as his accumulated karma).. How funny it is.. 

യദാര്‍ജിതം പ്രാണഹരൈഃ പരിശ്രമൈഃ 

മൃതസ്യ തദ് വൈ വിഭജന്തി രിക്ഥിനഃ। 

കൃതം ച യദ് ദുഷ്കൃതമര്‍ഥലിപ്സയാ

 തദൈവ ദോഷാപഹതസ്യ കൌതുകം॥ 

ഗരുഡപുരാണേ॥ 

ഗരുഡപുരാണത്തിലെ ഒരു ശ്ലോകം

ഒരു വ്യക്തി മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ സ്വന്തം ജീവന്‍ നല്‍കി പോലും സമ്പാദിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന പണവും മറ്റു വിലപ്പിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കളും എല്ലാം ബന്ധുക്കള്‍ ഒന്നും ബാക്കി വയ്ക്കാതെ വീതിച്ചെടുക്കും. 

പക്ഷെ ആ സ്വത്തുക്കളും വസ്തുവഹകളും നേടിയെടുക്കുന്നതിനു വേണ്ടി അയാള്‍ ചെയ്തുകൂട്ടിയ പാപങ്ങളുടെയും ദുരിതങ്ങളുടെയും ഭാരം അയാള്‍ തന്നെ പരലോകത്തിലും പേറണം. അവയ്ക്ക് ഒരു അവകാശികളും ഉണ്ടാവില്ല.. ഇതൊരു കൌതുകമേറിയ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആണ്.

when in large quantity or large numbers...

बहूनामल्पसाराणां समवायो हि दारुणः ।

तृणैरावेष्टिता रज्जुस्तया नागोऽपि बध्यते ॥ १,११४.६६ ॥ 

गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः ११४ 

bahUnAmalpasArANAM samavAyo hi dAruNaH | 

tRRiNairAveShTitA rajjustayA nAgo.api badhyate || 1,114.66 || 

garuDapurANam/AchArakANDaH/adhyAyaH 114

Some objects or people, would be of no strength or value when considered individually.. But when they come together in sufficiently large numbers, they can pose a lot of challenges, and they can cause real damage too.

A single blade of grass may be so weak and brittle but when many shoots of grass are bunched together as a rope, such rope can be used to tie even an elephant into captivity.. 

ബഹൂനാമല്‍പ്പസാരാണാം സമവായോ ഹി ദാരുണഃ । 

തൃണൈരാവേഷ്ടിതാ രജ്ജുസ്തയാ നാഗോഽപി ബധ്യതേ ॥ ൧,൧൧൪।൬൬ ॥ 

ഗരുഡപുരാണം/ആചാരകാണ്ഡഃ/അധ്യായഃ ൧൧൪

ചില വ്യക്തികളും ചില വസ്തുക്കളും തനിയെ ഉള്ളപ്പോള്‍ അവയ്ക്ക് ഒരു വിലയും ഉണ്ടാവില്ല. പക്ഷെ അവര്‍ തന്നെ ഒരു കൂട്ടമായി വരുമ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വെല്ലുവിളി ഉയര്‍ത്താനും എതിര്‍ക്കുന്നവരെ നേരിട്ട് പരാജയപ്പെടുത്താനും വരെ അവര്‍ക്ക് കഴിയും

ഒരു പുല്‍ക്കൊടിക്കു ഒരു വിലയും ഇല്ല.. ഒരു പ്രത്യേക കഴിവും ഇല്ല... പക്ഷെ ധാരാളം പുല്ലുകള്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ച് കയര്‍ പിരിച്ചാല്‍ ആ കയറുകൊണ്ട് ഒരു ആനയെപ്പോലും തളയ്ക്കാന്‍ സാധിക്കും

spend properly...

न देवेभ्यो न विप्रेभ्यो न बन्धुभ्यो न चात्मने।

जलारिनृपचोरेभ्यः निश्चयं धननाशनम्॥ 

गरुडपुराणे॥

na devebhyo na viprebhyo na bandhubhyo na cātmane|

jalārinṛpacorebhyaḥ niścayaṁ dhananāśanam|| 

garuḍapurāṇe||

A matter of fact statement found in Garudapuranam

If someone hoards all he has without caring to spend even a little then his possessions would be lost even without his consent

The meaning of the subhashitam is

If a person does not spend his money well for the benefit of Gods, of learned people, for the relatives or at least for his own comforts, that money would be destroyed in due course by floods and similar calamities or would be taken as taxes by the kings or would be forcibly taken away by enemies and thieves.. 

It is a fact of life that we are very diligent and industrious in earning and keeping our money. But we do not know well either to spend it properly or to keep it safe. We should realize that money is valuable only as long as it could bring benefit to us. In fact hoarded money can invite attacks from thieves or enemies. Besides, the Government would be always lurking behind looking for taxes.. 

ന ദേവേഭ്യോ ന വിപ്രേഭ്യോ ന ബന്ധുഭ്യോ ന ചാത്മനേ

ജലാരിനൃപചോരേഭ്യഃ നിശ്ചയം ധനനാശനം

ഗരുഡപുരാണത്തില്‍ നിന്ന് 

സമ്പാദിച്ച പണം ദൈവീക കാര്യങ്ങള്‍ക്കായോ വിദ്വാന്മാരുടെയും സാത്വികന്‍മാരുടേയും രക്ഷക്കായോ ബന്ധുക്കളുടെ കൂടെ നല്ലവണ്ണം ഉപയോഗിക്കാനായോ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വന്തം സുഖസൌകര്യങ്ങള്‍ക്കായോ ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ആ പണം പ്രളയം വന്നോ, നികുതി ഒടുക്കിയോ, ശത്രുക്കളാലോ കള്ളന്മാരാലോ അപഹരിക്കപ്പെട്ടോ നഷ്ടമാകും