the straightforward one and the devious, crooked one

उभे प्रज्ञे वेदितव्यो ऋज्वी वक्रा च भारत।

जानन्वक्रां न सेवेत प्रतिबाधेत चागताम्॥

महाभारते शान्तिपर्वे १००-५

ubhe prajñe veditavyo ṛjvī vakrā ca bhārata|

jānanvakrāṁ na seveta pratibādheta cāgatām||

mahābhārate śāntiparve 100-5

Bheeshamacharya is telling Yudhishtira.

Oh, Prince of Bharatha Dynasty, You must always acknowledge the fact that two types of perception and action do exist. One type is the straightforward one and the other is the devious, crooked one. Even though you have become aware of the crooked path, you should never follow that. And if you are either tempted by your mind or by others to turn towards such crooked ways, you should block that tendency at all costs.

From Mahabharatham Shanti Parvam

ഉഭേ പ്രജ്ഞേ വേദിതവ്യോ ഋജ്വീ വക്രാ ച ഭാരത।

ജാനന്‍വക്രാം ന സേവേത പ്രതിബാധേത ചാഗതാം॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ൧൦൦-൫

ഭീഷ്മാചാര്യന്‍ യുധിഷ്ടിരനോട് പറയുന്നു.

ഭരതവംശത്തിലെ നന്മ നിറഞ്ഞ രാജാവേ,

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലും സമൂഹത്തിലും രണ്ടു വിധത്തില്‍ ഉള്ള ചിന്തകളും പ്രവൃത്തികളും നമ്മെ തങ്ങളുടെ വഴിയില്‍ കൊണ്ടുനടത്താന്‍ തയാറായി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് എന്ന വസ്തുത നാം എപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കേണം. ആദ്യത്തേത് വളവും തിരിവും വഞ്ചനയും കാപട്യവും ഒന്നും ഇല്ലാത്തെ നേരായ മാര്‍ഗ്ഗം.

രണ്ടാമത്തേത് എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ വളഞ്ഞ വഴി.

വളഞ്ഞ വഴി എന്തെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക തന്നെ വേണം.

പക്ഷെ അത്തരം വഴിയില്‍ മുന്നേറാന്‍ സ്വന്തം മനസ്സോ മറ്റുള്ള ആളുകളോ പ്രേരിപ്പിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത്തരം പ്രലോഭനങ്ങളിള്‍ പെട്ടുപോകുന്നത് എന്ത് വില കൊടുത്തും ഒഴിവാക്കണം

Thoughts, when not burdened by any "isms" give one freedom in realistic terms...

Philosophy always gives us a very nice feeling when we read and even a sort of mental elevation for a short while ..

But we have to live this life of stark realities,,,

with our body, limbs, mind etc...

Discourses and readings in philosophy and thought of the supreme one or brahman etc can be nice as intellectual exercises..

But we have to have house, electricity, food and drinks from morning coffee and breakfast followed by meals, dinner, supper,,....

And we need clothes to wear,

Bed to sleep,

We have to live in reasonable peace with parents,

siblings and spouse and children, friends and relatives,

We cannot avoid social contacts to love and we cannot exist without finding some fulfilment..

Even the high-sounding posts, articles and declarations we create in social media, the claims of intellectual superiority we try to brag about , all these usually originate from us and are effusively dished out with the sole aim of grabbing acceptance of and appreciation from all people around us...

This simple, raw, physical, mundane existence is a reality we have to reckon with during every moment of our existence. ..

And whatever we may claim, we are not very sure about the attributes the divine being, about the punyam, papam , fate, theory of Karma and so on.. Perhaps, we are talking aloud simply because we are really are very unsure, we are uncertain about the premises we find ourselves in.

I do not think there is anything wrong in thinking of God, and having intellectual debates about swamis, gurus, deities and so on, but we have to ensure that our feet are attached firmly to terra firma..

The real, real in the sense what we see or feel through our sense organs and our ordinary human mind, can never be lost sight of, should never be lost sight of..

Education, earning, profession, ageing, or even are all realities.. And they have all ordinary meanings which any human being, religious or irreligious, theist or atheist can all see, feel and enjoy, and suffer too.

I for one, keep my feet on the ground, as firm as possible and then alone go for higher thinking and so on.

And I continue to think simply because I cannot help thinking,

Arguing, convincing or trying to persuade others to accept or reject my views is not at all of any importance to me.

Nor is it in my agenda.

Thoughts, when not burdened by any "isms" give one freedom in realistic terms...

do not cause difficulty by looks, gestures or words

न चक्षुषा न मनसा न वाचा दूषयेत्परम्।

न प्रत्यक्षं परोक्षं वा दूषणं व्याहरेत् क्वचित्॥

महाभारते शान्तिपर्वे

na cakṣuṣā na manasā na vācā dūṣayetparam|

na pratyakṣaṁ parokṣaṁ vā dūṣaṇaṁ vyāharet kvacit||

mahābhārate śāntiparve

One should not cause difficulty or detriment to others by casting critical glances or through unfavourable gestures of the eyes

One should not harbour thoughts which are prejudicial and detrimental to others

One should not speak words that are harsh and would cause harm to others

One should never engage either directly or indirectly in actions which are detrimental to others, nor should speak words that would harm others.

चक्षुषा न through eyes मनसा न by mind वाचा न through words परम् others दूषयेत् talk ill of, act towards the detriment of प्रत्यक्षं direct परोक्षं indirect वा either दूषणं words or action detrimental to other क्वचित् व्याहरेत् ever engage

ന ചക്ഷുഷാ ന മനസാ ന വാചാ ദൂഷയേത്പരം।

ന പ്രത്യക്ഷം പരോക്ഷം വാ ദൂഷണം വ്യാഹരേത് ക്വചിത്॥

മഹാഭാരതേ ശാന്തിപര്‍വേ

ചീത്തയായ, തെറ്റായ . കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെയും നോട്ടങ്ങളിലൂടെയും ആര്‍ക്കും ഒരു വിഷമവും കോട്ടവും ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.

മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വിഷമങ്ങളും വിനാശവും വരുത്തുന്ന ചിന്തകള്‍ മനസ്സില്‍ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവരുത്.

മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വിഷമവും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ ഒരിക്കലും പ്രയോഗിക്കരുത്.

നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ദോഷവും വിഷമവും വിനാശവും എല്ലാം ഉണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന ഒന്നും പറയരുത് . അത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യരുത്. അതൊന്നും ഉദ്ദേശിക്കുക തന്നെ അരുത്

മഹാഭാരതം ശാന്തി പര്‍വ്വത്തില്‍ നിന്ന്.