I just want to have my innocent days back before I leave this world

I have found out one truth, maybe to my own disappointment

When sincerity and humility were the predominating qualities present in me, I toiled a lot, read a lot, and gained some real knowledge..

But then showmanship,exhibitionism and arrogance, the thought that I am far better than others, took control of me and my attitude changed..

I became an inflated balloon (buffoon)

.. And that was the end of my quest for knowledge ..

Now I just thrive on what I gathered during my sweet era of innocence..

However, nowadays I try to assert without any justification that I am better than others..

I know very well that my impression is not correct.. Some sensible spot in my mind says I do not add up to anything worthy..

Nevertheless the ego obliterates that bright spot..

After all, ninety percent of my life has been lived already..

Twenty percent in blissful simplicity and seventy percent in foolish arrogance..

I just want to have my innocent days back before I leave this world.

Only God can help..

It is easy to fight with others, but it is impossible to fight with oneself and win too..

an equilibrium between the silly and the sublime

The fun is in the fighting with the self..

Even if we cannot win fighting with ourselves, the attempted fight ultimately reduces the impact of base tendencies in our own selves..

By fighting with ourselves, we can try to touch the golden mean.. an equilibrium between the silly and the sublime.

the sweetest hour of the day in my life.

Seep is the first thing that takes leave of us as we grow old..

I.cannot sleep after 3 O Clock in the morning ..

There will be light outside only when it is thirty minutes after six..

Waiting eagerly to collect flowers for pooja..

I can do it only when there is at least twilight..

To be in touch with my plants and flowers in the morning makes that time the best in the daily routine..

the sweetest hour of the day in my life....

I call them my plants..

But God and Mother earth have created them.

They two-- God and mother Earth ( do not ask me whether God and Earth are different.. I would answer that Mother Earth is more loveable and bountiful that God Himself)-- decorate the plants with lots of flowers every morning..

And I take pride in collecting many of those flowers and again offering them to God..

Like a child offering a small piece bitten out of the big bar of chocolate presented to her to its mother..

and everyone knows the mother presented the chocolate bar to the child..

We just steal the glory of God and of people far better that us and try to show off as if we are big.

and often our show off is directed to the very same God or our preceptors.

Anyway they will heartily enjoy our silly song and dance because. after all, we are their children..

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are

Perumal (Krishna the supreme one ) will never reject anything we give him..even if it is just our sin.

He is just waiting there with open hands to receive us whatever and whoever we are.

Even for a person who seems to have lost everything perumal is there.

That is why every azhvar at some stage or other calls sriman narayana as mother..

often our concentrated sin and karma prevent us from calling out the aadhimoolam ..

we seem to be like fellows swimming in Ganga dying of thirst..

just because we refuse to open our mouths.

We can offer to God anything that is beautiful and which we love

We can offer to God anything that is beautiful and which we love ..

We love the beauty of flowers..

We enjoy the fragrance of the flowers..

So we offer flowers to God..

Regarding some flowers being offered to God in preference to other flowers I feel that is only a minor issue.

It appears to be a subsidiary idea developed by some hardcore yet not so erudite secondary scholars..

Simply, the idea is that we offer to God what we love and like most..

Of course, there are explanations for use or non use of certain floweres for pooja .. in some books .. but I am attracted by the beauty and mercy of the One supreme being rather than bookish schisms..

Govinda.. Govinda.. Namaskarams.

Govinda.. Govinda.. Namaskarams..

अहं दूरतस्ते पदाम्भोजयुग्मप्रणामेच्छयाऽऽगत्य सेवां करोमि ।

सकृत्सेवया नित्यसेवाफलं त्वं प्रयच्छ प्रयच्छ प्रभो वेङ्कटेश

aham doorataH te padaambhojayugma

pranaamaecchaya aagatya sevaam karomi

sakrut sevaya nityasevaphalam twam

prayaccha prayaccha prabho venkatesha..

From far off place, I have come to you with the sole aim of serving the pair of lotus flowers that are your feet.. My Venkatesha, may you be pleased to grant me the bounty and blessedness which is due for serving you on all days , all around day and nitght .. you are so kind and generous..

ഗോവിന്ദ, ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ

അഹം ദൂരതസ്തേ പദാംഭോജയുഗ്മപ്രണാമേച്ഛയാഽഽഗത്യ സേവാം കരോമി ।

സകൃത്സേവയാ നിത്യസേവാഫലം ത്വം പ്രയച്ഛ പ്രയച്ഛ പ്രഭോ വേങ്കടേശ

വളരെ വളരെ ദൂരേ നിന്ന്, അടിയന്‍ നിന്തിരുവടിയുടെ പാദകമലങ്ങള്‍ വന്ദിക്കുവാന്‍ ഉള്ള ഉല്‍ക്കടമായ ആഗ്രഹവുമായി അവിടുത്തെ നടയില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു.. ഭഗവാനേ വേങ്കടേശ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന ഒരു ദര്‍ശനം തന്നെ നിത്യവും ചെയ്യുന്ന പൂജയായി മനസ്സില്‍ക്കരുതി അവിടുന്ന് എന്നെ ധന്യനാക്കണേ

I met Balaji forty seven years ago..

After that, He has given me no audience..

But He is living in my Heart anyway..

killing words

पारुष्यमनृतं चैव पैशुन्यं चापि सर्वशः |

असंबद्धप्रलापश्च वाङ्ग्मयं स्याच्चतुर्विधम् ||

- मनुस्मृति

pāruṣyamanṛtaṃ caiva paiśunyaṃ cāpi sarvaśaḥ |

asaṃbaddhapralāpaśca vāṅgmayaṃ syāccaturvidham ||

- manusmṛti

Use of words and intonations which can cause great damage.. are of four categories according to Manusmriti.

Use of crude, unsophisticated, coarse, unkind words, words that could not bring any good to anyone but can hurt people deeply.

Use of words to convey untruth, convey information that could harm especially words that are deviated from truth.

Use of words that cause unjust damage to someone else, accuse someone of some action or deed which was never committed by him, spread of calumny behind the back through unfair use of words.

Use of words which are simply lacking in any sense, use of words that would convey totally unintended and out of context information that may even mislead peole who listen.

पारुष्यं crudeness, lack of finesse अनृतं lack of truthfulness, पैशुन्यं tendency to find fault, to slander without reason, without justification, harm indirectly and without reason सर्वशः every where असंबद्ध प्रलापः talking without coherence च too चतुर्विधं four types of वाङ्ग्मयं arising out of word दोषः defects, factors causing damage स्यात् would be

പാരുഷ്യമനൃതം ചൈവ പൈശുന്യം ചാപി സര്‍വശഃ ।

അസംബദ്ധപ്രലാപശ്ച വാങ്ഗ്മയം സ്യാച്ചതുര്‍വിധം ॥

- മനുസ്മൃതി

വാക്കുകള്‍ ചില വിധത്തിലും ചില ധ്വനികളിലും ഉച്ചരിക്കുകയോ പ്രയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവ വളരെ ആഴത്തില്‍ മുറിവേല്പിക്കുകയോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേദന ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്യും.

മനുസ്മൃതിയില്‍ ഇത്തരം വാക്കുകളെയും പ്രയോഗങ്ങളേയും കുറിച്ച് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക

അപകടകാരികളായ വാക്കുകള്‍ താഴെ പറയുന്ന വയാണ്.

കര്‍ക്കശവും, പ്രാകൃതവും ക്രൂരവും ഒട്ടും ദയ ഇല്ലാത്തതുമായ വാക്കുകള്‍,

ആര്‍ക്കും ഒരു ഗുണവും ഉണ്ടാക്കാത്ത അതെ സമയം കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് തീവ്രമായ വേദന മാത്രം സമ്മാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

നുണയായ വാക്കുകള്‍,

സത്യത്തില്‍ നിന്നും യാഥാര്‍ഥ്യത്തില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഉപദ്രവം മാത്രം വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

അന്യായമായ വിധം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കഷ്ടവും ഹാനിയും വരുത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ ഒരിക്കലും ചെയ്യാത്ത ചീത്ത കാര്യങ്ങള്‍ അയാള്‍ ചെയ്തുവെന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തി അപവാദം പരത്തുന്ന വാക്കുകള്‍,

തെറ്റായ, അന്യായമായ പ്രയോഗവും ധ്വനിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ , പ്രയോഗിക്കുന്തോറും മറ്റുള്ളവരെ സ്വഭാവഹത്യ ചെയ്യുന്നതില്‍ മാത്രം ഉപയോഗപ്പെടുന്ന വാക്കുകള്‍

ഒരു അര്‍ത്ഥവും സാംഗവും തീരെ ഇല്ലാത്ത വാക്കുകള്‍,

ഒരാള്‍ പറയുവാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച തികച്ചും വിപരീതമായ

അര്‍ത്ഥം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കുന്ന വാക്കുകള്‍, സമയത്തിനും സന്ദര്‍ഭത്തിനും ഒട്ടും യോജിക്കാത്ത വാക്കുകള്‍, മറ്റുള്ളവരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള വാക്കുകള്‍

revere the preceptor, never ever harbour enmity with guru

लौकिकं वैदिकं वापि तथाध्यात्मिकमेव च ।

यस्माच्चाधीयते नरस्तं पूर्वमभिवादयेत॥२३६॥ [मनु २.११७, प.पु. ३.५१.२७]

गुरुणा वैरनिर्बन्धो न कर्तव्यः कदाचन ।

अनुमान्यः प्रसाद्यश्च गुरुः क्रुद्धो विजानता ॥२३७॥ [१३.१०७.४६]

laukikaṃ vaidikaṃ vāpi tathādhyātmikameva ca ।

yasmāccādhīyate narastaṃ pūrvamabhivādayeta॥236॥ [manu 2।117, pa।pu। 3।51।27]

guruṇā vairanirbandho na kartavyaḥ kadācana ।

anumānyaḥ prasādyaśca guruḥ kruddho vijānatā ॥237॥ [13।107।46]

A person should pay his utmosts respects, first and foremost to his preceptor who has imparted him knowledge, training and education either in worldly affairs, in scriptures like Vedas or in matters realting to soul and spirituality.

A person should never entertain any sort of enmity with his teacher or preceptor. Even if the guru is displeased or angry with us for some reason beyond our control, the reason for such displeasure should be discreetly found out and the goodwill and pleasant attitude of the guru towards at should be restored. One should always take very positive gestures that would please the guru.

From Mahabharatham, sarasasamucchayam

ലൌകികം വൈദികം വാപി തഥാധ്യാത്മികമേവ ച ।

യസ്മാച്ചാധീയതേ നരസ്തം പൂര്‍വമഭിവാദയേത॥൨൩൬॥ [മനു ൨।൧൧൭, പ।പു। ൩।൫൧।൨൭]

ഗുരുണാ വൈരനിര്‍ബന്ധോ ന കര്‍തവ്യഃ കദാചന ।

അനുമാന്യഃ പ്രസാദ്യശ്ച ഗുരുഃ ക്രുദ്ധോ വിജാനതാ ॥൨൩൭॥ [൧൩।൧൦൭।൪൬]

ഒരാള്‍ തനിക്ക് ലൌകിക കാര്യങ്ങളിലോ, വേദങ്ങളിലും ശാസ്ട്രങ്ങളിലുമോ, ആദ്ധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങളിലോ അറിവും, വിദ്യയും പരിശീലനവും നല്‍കിയ ഗുരുക്കളെയും ആചാര്യന്മാരെയും ഇപ്പോഴും അതിതീവ്രമായി ബഹുമാനിക്കണം. എവിടെയും അത്തരം വ്യക്തികള്‍ക്കായിരിക്കണം ആദ്യമായുള്ള ആദരങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കേണ്ടത്

ഒരാള്‍ ഒരുകാലത്തും തന്‍റെ ഗുരുവിനോടോ ആചാര്യനോടോ ഒരു വിധത്തിലുള്ള ശത്രുതയും വച്ചു പുലര്‍ത്തരുത്. ഒരാളുടെ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറം ഉണ്ടാവുന്ന കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒരുപക്ഷെ ഗുരുവിനു ഏതെങ്കിലും നീരസമോ ദേഷ്യമോ പരിഭവമോ ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ അതെല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടും നയചാതുര്യത്തോടും കൂടി മനസ്സിലാക്കി അത്തരം മനഃസ്താപങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തും ഇല്ലാതാക്കുകയും ഗുരുവിന്‍റെ പ്രീതിയും സൌഹൃദവും തിരിച്ചു നേടുകയും ചെയ്യാന്‍ ഏതറ്റം വരെ പരിശ്രമിക്കാനും മടിക്കരുത്. ഗുരുവിന്‍റെ അനുഗ്രഹം നേടാന്‍ എപ്പോഴും ആത്മാര്‍ത്ഥതയോടെയും ഏറെ ഉത്സാഹത്തോടെയും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം

മഹാഭാരതം, സാരസമുച്ചയം എന്നിവയില്‍ നിന്ന്.

Such smiles are poisonous weapons..

Friendships, relations, even show of love .. all are cherished by an individual basically because these add to his individual peace of mind and happiness.

If these become triggers of mental strife and irritation, even after all the positive and negative aspects are evaluated and balanced, then it is better for him to clinically remove such friendships and relations and abstain from such stressful activities.

They grow like cancer to the mind..

Yes, many friendhsips, relations etc couched in jealousy and crass selfishness would exhibit a facade of geniality.. the hallmark yellow full toothed smile..

Such smiles are poisonous weapons..

Every one is free to have his own way of life... Unless he has been subjected to laws enforceble by statutes..